O debuxante Xaquín Marín presenta no seu perfil en Facebook unha viñeta inédita protagonizada polo personaxe de Isolino, avó sabio e retranqueiro que nos alerta do negro futuro que nos agarda: fume, formigón, verquidos… Unha imaxe para remover conciencias, para animarnos a loitar contra esta inercia destrutiva coa que nos ameazan os nosos “des-gobernantes”.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Cultura, Medio ambiente
O helicóptero da Policía Nacional sobrevoou hoxe Cotorredondo e os Montes do Morrazo nos límites entre Marín, Pontevedra e Vilaboa, para contribuir ao rastrexo multitudinario que se realizou nesa zona, coa participación de centos de voluntarios, para tratar de localizar algunha pista vencellada a Sonia Iglesias, a veciña de Pontevedra desaparecida o pasado 18 de agosto. Algúns dos participantes nesa batida pola Lagoa de Castiñeiras, que rematou sen resultados fructuosos, sinalaron que hai tanta maleza e o terreo é tan abrupto, que “é como buscar unha agulla nun palleiro”. O monte é grande de máis como para poder abarcalo na súa totalidade. Por iso, este chamamento a todas as persoas que adoitan pasear por el no seu tempo de lecer, e aos habitantes próximos que vaian facer algunha corta de madeira ou apañar toxo, para que ollen ao seu redor e estean pendentes da aparición de calquera elemento sospeitoso. Quen sabe onde pode xurdir un indicio fiable. Ata o martes seguiranse realizando concentracións diarias en Campo da Torre, o barrio de Sonia Iglesias en Pontevedra. O 1 de setembro celebrarase unha manifestación de apoio que sairá ás 21:00 horas da Praza da Ferrería. A partir de aí, as mostras de solidariedade limitaranse a concentracións semanais, todos os mércores, á mesma hora e no mesmo lugar que o indicado para a manifestación.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Concello de Pontevedra, Veciñ@s
A directiva da Mancomunidade de Montes do Morrazo non chegou a celebrar unha xuntanza específica para facer unha diagnose encol do documento das Directrices de Ordenación do Territorio. A respecto da exclusión dos Montes do Morrazo do catálogo de espazos protexidos no novo documento que está en fase de exposición pública, cada unha das comunidades integradas neste colectivo é soberana para facer a valoración que estime oportuna e para actuar, ou non, en consecuencia. Non obstante, houbo un pronunciamento público por parte do secretario da Mancomunidade, Manuel Soaxe, que se reproduce na seguinte cita textual:
“Sería interesante que a protección se mantuvera e incluso, ao mellor, que aumentara. Logo está a opinión de cada comunidade, que pode ser máis entusiasta de máis protección, ou menos. Pero o criterio xeral da Mancomunidade sería que existira máis protección. Porque o patrimonio que temos, á parte do forestal, da comarca é amplo, rico, interesante, a nivel arqueolóxico, etnográfico, natural, paisaxístico… E é moi fácil destrozalo. Se non hai certas figuras de protección, aínda con elas se está destrozando pouco a pouco. E non hai volta atrás, unha vez que se destroza, volver atrás é difícil”.
A Mancomunidade de Montes do Morrazo, á que pertencen aproximadamente unha ducia de comunidades de Marín, Bueu, Cangas, Moaña e Vilaboa, está integrada na Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común. Por desgraza, a Comunidade de Montes de San Xulián está á marxe desta organización e non é para nada partícipe das xuntanzas, das iniciativas conxuntas, nin moito menos das sinerxias que se xeneran no sector.
Por máis que a directiva da Mancomunidade a invitou a adherirse, mesmo con acuse de recibo, esta xunta rectora da Comunidade de Montes de San Xulián vai por libre. Acaso estea por riba dos problemas que lles afectan aos comuneiros e comuneiras do resto da bisbarra: non adolece de subvencións para acometer labores de repoboación, desbroce ou dotación de medios para as súas actividades; simpatiza co poder establecido e non amosa discrepancia ningunha coas actuais políticas de xestión do medio rural e do ámbito forestal.
Quedando á marxe da Organización Galega e da Mancomunidade do Morrazo, a Comunidade de Montes de San Xulián evidencia que non comparte os criterios destes colectivos que abogan polo desenvolvemento dun monte multifuncional e vivo, que se rexe con criterios de diversificación no aproveitamento dos seus recursos, de respecto polo patrimonio natural e cultural, de racionalidade e sostibilidade. Porén, a Comunidade de Montes de San Xulián alíñase directamente no polo oposto: o interese económico e a especulación, a destrucción irreversible do territorio, o despilfarro e o escurantismo nas súas contas, o favoritismo e o sometemento aos dictados externos, a involución máis absoluta… Unha mágoa para a parroquia de San Xulián.
Publicado en Xeral, Xuntanzas | Etiquetas: Comunidade de Montes de San Xulián, DOT, Monte veciñal
As noticias publicadas onte na prensa local a respecto da protección ambiental que este colectivo demanda para o Monte Pituco (Pornedo) reflicten que este blog, por si mesmo e sen que se tivera emitido ningún comunicado expreso, é fonte de información para os medios. Matizar, en todo caso, que DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) xa presentou a pasada semana as alegacións pertinentes en demanda de PROTECCIÓN INTEGRAL PARA OS MONTES DO MORRAZO.
Publicado en Hemeroteca, Xeral | Etiquetas: Concello de Marín, DOT, Medio ambiente, Monte veciñal, Política, Prensa, Xunta
“Informar para coñecer. Coñecer para valorar. Valorar para conservar. Divulgación e coñecemento para mellorar a educación sobre o noso patrimonio. Se todos pomos un gran de area, seguro que construímos un país mellor”. (Xilberte Manso, do Instituto de Estudos Miñoranos).
Seguimos o traballo do Instituto de Estudos Miñoranos a través das redes sociais e, dun tempo a esta parte, asistimos con moito interese ás xeiras ou roteiros que organiza este colectivo para dar a coñecer a arte rupestre de Galicia. Son visitas moi especiais, á luz da lúa e das estrelas, en contacto directo coa natureza. Desta volta, imos ata a parroquia de Viascón, en Cotobade, onde outro colectivo, Canón de Pau, fai tamén un interesante labor de investigación, difusión e posta en valor da cultura e do patrimonio.
O historiador Xosé Lois Vilar instrúenos, na Casa de Montes de Viascón, sobre as orixes dos gravados na pedra, sobre a abundancia en Galicia destas primitivas formas de expresión humana, sobre a obriga da Administración de protexer e conservar esta riqueza única e de valor incalculable. E con todo ese coñecemento recén adquirido, trasladámonos ao monte, subimos pistas forestais e carreiros, prendemos as lanternas para guiar os nosos pasos e apagámolas un instante antes de atoparnos cos vestixios. Oh, sorpresa!
A Laxe das Coutadas é un gran tesouro rodeado de árbores, nun mato particular, cuxa propietaria asiste por vez primeira a un “espectáculo” tal. Apenas dá creto a que a pedra que antano inspirara historias sobre as inmensas fortunas agochadas polos mouros no seu interior, o que levara a algúns veciños a intentar crebala, sexa un “monumento” tan emblemático da arte abstracta e da arte figurativa: círculos concéntricos e coviñas mestúranse con figuras de cervos. Velaí os sucos enigmáticos marcados na xeografía deste penedo… Moitos petroglifos permanecen ocultos baixo o musgo e os líquens, e mesmo o equipo do IEM se ofrece voluntariamente a limpar a súa superficie e a documentar os seus elementos para que esta laxe recupere o seu esplendor.
O roteiro rupestre nocturno comentado por Xosé Lois Vilar co apoio técnico de Xilberte, Tonecho e Bruno, remata nos petroglifos de A Portela da Laxe, onde atopamos figuras abstractas: cadrados, puntos que salfiren a rocha, paletas de forma vaciada, máis círculos concéntricos e mesmo esvásticas. Todo, no seu conxunto, é un agasallo para a vista. Os expertos aínda quedaran con ganas de máis, e completaron a noite cun par de visitas adicionais: aos conxuntos de arte rupestre A Portela da Cruz e A Laxe do Cuco, en San Xurxo de Sacos.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais, Patrimonio rupestre
Coa actuación do Grupo de Pandereteiras Almadía, a Agrupación Folclórica Breogán, de Moaña, o Grupo de Baile Helios, de Vigo, o Grupo de Baile Airiños de San Xulián, e a Banda de Gaitas Airiños de San Xulián.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais, Cultura, Parroquia de San Xulián
Rafael Quintía Pereira, economista, etnólogo e integrante da comisión técnica do proxecto para a creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.
Premio Luis Cuadrado de investigación da cultura e da historia tradicional, convocado pola libraría Nós de Sanxenxo, co traballo titulado “Estudo Antropolóxico dun Santuario Marítimo”, adicado ao santuario da Lanzada.
PARABÉNS!
Publicado en Hemeroteca, Xeral | Etiquetas: 7Camiños, Cultura
Cando os concellos, as entidades ecoloxistas, os colectivos sociais e veciñais e as organizacións sectoriais critican con tanta unanimidade unha acción política, temos que concluir que esa acción política non vai por bo camiño. Cando un representante desa mesma Administración que a promove incita a cidadanía a obxectar, a intervir na corrección desa acción política, a conclusión é que a Administración errou no seu deseño. A Comisión Permanente da Xunta Rectora da Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común reuniuse para analizar o documento provisional das Directrices de Ordenación do Territorio, ante o que tamén vai formular alegacións. A continuación, os argumentos da Organización Galega de Comunidades de Montes, que agardamos que secunden as mancomunidades, na defensa do monte veciñal.
“A modo de resumo, destacamos como un gravísimo erro o non contemplar un Plano de Ordenación do Medio Rural, onde se incluísen directrices en materia urbanística á hora de xestionar o urbanismo en relación coas zonas forestais, como distancias e Lei de Incendios. Asemade, a Ordenación dos Usos da Terra (agro, gando, protección, patrimonio…) e a Valorización dos Montes, tanto particulares como veciñais en man común (titularidades comunitarias).
Esas Directrices teñen ambigüedades e contradiccións coa Consellería do Medio Rural, ignorando como algo moi importante a existencia de máis de 650.000 hectáreas de monte veciñal, ao non citalos. Ademais, cando dito texto trata de que “hai que protexer o patrimonio natural, cultural e paisaxístico, así como o sistema rural como sinais de identidade de Galicia”, pouco se pode protexer cando non se reciben axudas, cando non se fomenta a silvicultura ou a prevención de incendios, e cando non se priorizan especies rendibles.
As Directrices de Ordenación do Territorio tratan da calidade ambiental e da conservación dos sistemas naturais como demandas sociais, cando non se adica esforzo ningún a elo. Resulta paradóxico que contemplen oito planos sectoriais con directrices (áreas empresariais, acuicultura en terra, actividades extractivas, produción e distribución de enerxía, xestión de residuos sólidos, portos deportivos, saneamento das rías e redes viarias) e non se dicte ningún plano sectorial para o medio rural, cando curiosamente catro deles teñen incidencia sobre os montes veciñais en mán común.
Nun documento de máis de 500 páxinas, o monte veciñal é citado unha soa vez, cando di que “hai que proceder a inventariar os montes públicos e os veciñais en man común”, indicando cal é o interese. Dende a OGCMVMC observamos unha absoluta descoordinación entre a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, e a Consellería de Medio Rural, á hora de planificar o territorio, sobor de todo en políticas conxuntas que permitar valorizar o medio rural e rematar coa lacra dos incendios forestais, que teñen no abandono actual unha canle importante de propagación”.
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais, DOT, Monte veciñal, Xunta
Ás veces os cargos públicos expóñense a preguntas incómodas porque entre como planifican e como actúan, entre o que os seus mandos supremos fan e o que os subordinados din, hai abismos de máis ou menos envergadura. A sociedade percibe as súas incoherencias, as contradiccións propias da especie política. Entón saen ao paso exercendo de xastres: “remendando”, con máis ou menos pericia.
Finca da Aula de Interpretación da Natureza, en Cotorredondo. Venres 20 de agosto, pola mañá. O delegado provincial da Xunta en Pontevedra, Xosé Manuel Cores Tourís, fai unha sentida louvanza do traballo educativo e ambiental deste “importante parque”. Pregunta. Dous puntos: Tendo en conta, pois, a importancia deste centro e do contorno medioambiental no que desenvolve o seu traballo, por que a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas exclúe Cotorredondo do catálogo de espazos protexidos das novas Directrices de Ordenación do Territorio?
Resposta. Dous puntos, abrimos comiñas: “Cotorredondo estaba dentro das Directrices, agora non está no novo plan pero hai que dicir que está aberto, está en exposición, e aínda se pode recurrir e se pode ver a posibilidade de volver a poñelo nas Directrices de Ordenación do Territorio. De momento está a exposición todo o plan”.
Puntos suspensivos…
Que “remendo” máis… soso? previsible? incomprensible? inxustificable? Non, se ao final aínda lle imos ter que dar as grazas á Xunta por reducir tan drasticamente a relación de espazos catalogados. Porque, ninguén o sabe, pero no fondo das súas verdadeiras intencións atópase o feito de comprobar se os galegos e galegas estamos atentos e atentas ao que o Goberno autonómico lexisla. Póñennos a proba e protexen espazos de menos adrede para que os cidadáns, que non temos nada mellor que facer, esteamos alerta e tomemos a iniciativa de presentar alegacións. É unha especie de ximnasia socio-política que nos poñen subrepticiamente, para que exerzamos os nosos dereitos democráticos e non adormezamos na póla. E velaí está Cores Tourís para lembrarnos que calquera persoa ou colectivo pode demandar que Cotorredondo, os Montes do Morrazo, a illa de Tambo e todas esas paraxes “esquecidas” no listado da DOT, poden optar a unha especie de “repesca”. Ejem. Corramos un tupido veo.
O caso é que a Delegación Territorial da Xunta en Pontevedra contratou unha cuadrilla de cinco persoas -capataz e catro peóns- para facer tarefas de limpeza e desbroce da área recreativa de Cotorredondo. Dende a Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común comentan que esta medida adoptouse logo das queixas expostas pola Comunidade de Montes de Vilaboa ante o mal estado de conservación dese contorno, pola abundante maleza acumulada. Acción-Reacción. A Delegacción Territorial asinou un convenio coa Fundación Obra Social La Caixa para os próximos catro meses e medio, de xeito que sexan persoas en risco de exclusión social e laboral as que realicen este traballo de adecentamento da zona, recollida de lixo, reparación dos muros perimetrais do parque e sinalización dos roteiros turísticos.
O investimento acada os 72.000 euros para pór a punto estas 30 hectáreas de terreo que, segundo a nota informativa da Xunta, van “permitir que o Lago de Castiñeiras siga a ser un lugar de ocio para todos os galegos”. A ver se é verdade. Por iso, e seguindo os sabios consellos de Cores Tourís a respecto das alegacións ás DOT, berramos alto e claro: PROTECCIÓN INTEGRAL PARA OS MONTES DO MORRAZO (aos que pertencen o Monte Pituco (Pornedo) e Cotorredondo).
Post-data. Dous puntos: Ademais deste convenio para a limpeza da área recreativa de Cotorredondo, haberá outras tres cuadrillas facendo traballos similares no Monte Aloia (Tui), na Fraga de Catasós (Lalín) e nas inmediacións do río Tea (Ponteareas).
Esta noite de venres, a partir das 22:00 horas, o Instituto de Estudos Miñoranos organiza un roteiro nocturno polos principais elementos que configuran a arte rupestre de Cotobade. O punto de encontro é na Casa de Montes da parroquia de Viascón, onde o arqueólogo Xosé Lois Vilar vai comentar unha proxección sobre a arte rupestre en Galicia. Trala charla, o grupo desprazarase aos petroglifos de Portela da Laxe e Laxe das Coutadas. Esta actividade enmárcase no programa de Xeiras do Instituto de Estudos Miñoranos, que percorren diversos puntos de Galicia destacados pola riqueza do seu patrimonio arqueolóxico. Recoméndase levar roupa de abrigo, calzado axeitado para camiñar polo monte, unha lanterna, e moitas ganas de gozar da natureza.
Máis información nas seguintes ligazóns:
Publicado en Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais, Patrimonio rupestre
O Colectivo Nacionalista de Marín vén de presentar as súas alegacións perante a Xunta a respecto das Directrices de Ordenación do Territorio. Na seguinte nota informativa expoñen a súa preocupación sobre a exclusión de Marín do mapa de espazos protexidos: os Montes do Morrazo, Cotorredondo e a lagoa de Castiñeiras. Vaia o agradecemento de DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) ao Colectivo Nacionalista polo seu interese ante esta nova problemática.
A Xunta de Galiza vén de aprobar inicialmente as Directrices de Ordenación do Territorio (DOT) redactadas pola Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas e que aínda están en período de exposición pública e alegacións.
As DOT, segundo define a propia Xunta no documento, teñen como finalidade básica definir un modelo territorial para Galiza que permita perfilar un escenario de futuro co que se aspira conseguir un territorio máis integrado, sustentábel e equilibrado, que facilite a renovación dos procesos de desenvolvemento económico.
Mais a pesares da definición, nun momento en que o equilibrio entre natureza e urbanismo está a caer do lado do urbanismo máis salvaxe só reducido polos efectos da crise, a Xunta aposta por seguir agredindo o noso territorio non só non incluíndo máis espazos protexidos aos xa existentes, senón chegando a retirarlle a protección a algúns dos que xa a tiñan.
Concretamente, e no que atinxe a Marín, desaparecen zonas de protección como a de Cotorredondo, a lagoa de Castiñeiras, e os Montes do Morrazo, permitindo nestas zonas actuacións agresivas co medio que poden provocar a desaparición destes espazos naturais tal como os coñecemos hoxe en día. Todo isto faise dun xeito semi-clandestino, colocando o prazo de alegacións en pleno verán, xullo e agosto, como vén sendo habitual nas actuacións da Xunta nestes últimos tempos.
As intencións están claras, o Partido Popular réndese aos intereses económicos dos que queren transformar o Morrazo nun grande polígono industrial ao servizo da futura área metropolitana de Vigo, coa construción de dúas novas grandes zonas supra-municipais en Pornedo-Pituco e na Pastoriza. Tal como definía o documento do Plan de Solo Empresarial de Galiza “estes parques son estratéxicos” e están incluídos na “Rexión Metropolitana Vigo-Pontevedra”.
Un dos aspectos das DOT que máis nos alarma é a desprotección da Lagoa de Castiñeiras, a zona de Cotorredondo e o seu entorno, unhas das paraxes de maior relevancia e mellor valoradas pola poboación, sen lle dar publicidade para evitar así o impacto negativo que puidera producir esta nova na opinión pública. Que pretenden facer alí? Que intencións teñen na Xunta para descatalogar esta zona? Non é casual, se o fan é por que teñen intención de levar adiante algún proxecto especulativo.
Mais se lamentábel é a actuación da Xunta, non o é menos a actitude cínica e hipócrita dos que nos representan no Concello, que no último pleno aprobaron por unanimidade solicitar ao Goberno galego a catalogación como espazo protexido dos Montes do Morrazo, reducindo o mesmo para poder así situar dentro, e na beira da zona de protección, os megaparques industriais proxectados.
Queda claro que á hora da verdade, as discrepancias dialécticas quedan en nada e todos defenden os mesmos intereses, amparándose nun suposto crecemento e modernidade para Marín. O mesmo crecemento e modernidade que fixo que no seu momento se derrubara o Priorato. Hai cousas que, a pesares do paso dos anos e de distintas Corporacións, en Marín non cambian. Os mesmos que se manifestan contra o complexo industrial Ence-Elnosa polo dano ambiental e o impacto visual que ten na ría a empresa pasteira, pretenden colocarnos agora un espantallo de formigón cun grande impacto ambiental e visual nunha zona de interese ecolóxico e patrimonial de incalculábel valor.
Mais, dende o Colectivo Nacionalista, tamén nos preguntamos se é realmente necesaria a construción dun polígono industrial en Marín, cando ao noso arredor existen outros polígonos industriais baleiros ou co suficiente espazo para acoller a moitas empresas das empresas que puideran estar interesadas en situarse nun polígono en Marín. Reclamamos, neste senso, dos que nos gobernan, unha maior visión de futuro en clave de país, deixando atrás localismos estériles.
Outra afectación importante, e da que apenas se fala, vai ser a que provoquen as infraestruturas viarias que necesitan e que levan aparelladas as zonas industriais. Como xa manifestamos anteriormente, cando se publicou o Plan de Solo Empresarial de Galiza, de levarse adiante esta proposta, e tal e como se recolle nas Directrices de Ordenación do Territorio, estes parques industriais terán vías de comunicación de alta capacidade para comunicarse coa autoestrada e os corredores de Marín e do Morrazo, afectando aos núcleos de poboación ao longo da estrada Marín-Moaña, recuperando o Plan Vigo-Integra que tanta contestación tivo por parte da veciñanza nos concellos afectados.
O Colectivo Nacionalista de Marín vai alegar e demandar a modificación da Directrices de Ordenación do Territorio para que non diminúan as zonas de protección en Marín e no Morrazo. Reclamamos a inclusión de Cotorredondo e os Montes do Morrazo na Rede Galega de Espazos Naturais Protexidos e facemos un chamamento a todas as asociacións, colectivos e persoas a título individual, para que presenten alegacións ante a Xunta, sumándose a estas reivindicacións.
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais, Concello de Marín, DOT, Medio ambiente, Política, Xunta
Entre o mal redactada que está a proposta de alegacións, a falta de concreción a respecto dos puntos do documento das Directrices de Ordenación do Territorio aos que alega, e a omisión do espazo no que o Concello demanda a instalación da plataforma loxística e do polígono empresarial supramunicipal, estes papeis son firmes candidatos a ensaios de papiroflexia. E por pedir, xa postos, que engadan tamén na carta aos Reis Magos un heliporto, un parque de atraccións, un centro comercial, unha réplica de Silicon Valley, unha pista de despegue e aterraxe de cohetes e transbordadores espaciais…
O que DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) non lle perdoa ao Concello é a petición de que se “redimensione” os Montes do Morrazo.
Señoras e señores do Goberno local e da Corporación municipal por extensión: o Monte Pituco, ou Pornedo, pertence aos Montes do Morrazo. Non hai ningunha fronteira física nin política que o poida aillar dese conxunto xeográfico. O propio proxecto de PXOM do Concello de Marín respecta esta unidade, advirte do rango de protección que pesa sobre o Monte Pituco e ademais expón claramente a alta fraxilidade visual desta zona e da súa capacidade limitante “absoluta” para acoller edificacións de tipo residencial ou industrial. NON MANIPULEN O TERRITORIO AO SEU ANTOLLO. Marín non é un taboleiro de monopoly para que vostedes xoguen a poñer e a quitar o que lles peta. Máis seriedade, máis coherencia e máis sentidiño.
DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) está a ultimar as alegacións que esta semana vai presentar perante a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas a respecto das Directrices de Ordenación do Territorio, que se atopan en fase de exposición pública trala súa aprobación inicial o pasado 24 de xuño e posterior publicación no DOG do 30 dese mesmo mes. Alegacións que volven insistir, unha vez máis, nos argumentos xa expostos con motivo das consideracións encol do Plan de Solo Empresarial de Galicia, en marzo deste ano.
Nesta ocasión, reivindicamos que os Montes do Morrazo, aos que pertence o Monte Pituco (Pornedo), figuren no catálogo de espazos protexidos polas actuais Directrices de Ordenación do Territorio, tal e como constaba no anterior documento que elaborara o Goberno bipartito. Aqueloutro listado era moito máis amplo e, no que respecta á bisbarra do Morrazo, incluía: o arquipélago de Ons, a Costa da Vela, Cabo Udra, Cabo Home, Barra, Cotorredondo e os Montes do Morrazo, que abarcaban os concellos de Moaña, Marín e Vilaboa.
O documento que vén de elaborar a Xunta non só reduce drasticamente o número de lugares protexidos en toda Galicia, senón que, no caso de Marín, suprime os espacios inscritos no seu termo municipal, xa que afecta a Cotorredondo e os Montes do Morrazo, que deixan de figurar nesa lista, da que tamén desaparecen Barra e Cabo Home. O único que se mantén é a consideración de Marín como núcleo de identidade litorial.
Precisamente, no pleno deste segundo venres de agosto, presentouse unha moción conxunta dos grupos políticos da Corporación municipal cunha proposta de alegacións ás Directrices de Ordenación do Territorio, entre as que destacan catro cuestións:
– “Que se recolla a creación dunha plataforma loxística vinculada ao porto, de xeito que se consiga liberar do espazo portuario aquelas empresas desvinculadas do mesmo e se prevexa a recolocación das mesmas”.
– Ao fío desta última, tamén se plantexa “que se recolla de xeito expreso a creación dun parque empresarial (supramunicipal) que permita a ubicación das empresas que se trasladen do porto e aquelas outras vencelladas a actividades empresariais do termo municipal”.
– Paradoxicamente, outra consideración ten que ver con que “se redimensione e categorice os Montes do Morrazo, segundo se recollían nas Normas Provinciais de 1993, como espazos verdes protexidos”.
– “Que se cree unha agrupación dos concellos limítrofes, Deputación e Xunta, para a conservación, mantemento e uso da Illa de Tambo como espazo natural a protexer cada a súa inclusión no Parque Natural das Illas Atlánticas”.
A actuación do Goberno local de Marín segue brillando pola súa falta de coherencia, segue destacando polas súas medidas disparatadas, segue quedando en evidencia pola súa nula visión de futuro a respecto da planificación do urbanismo e segue actuando sen transparencia cando se trata de abordar a dotación de chan industrial.
Por algunha estrana razón, acaso supoñendo erroneamente que os veciños somos parvos, o Concello de Marín non se atreve a poñerlle nome á ubicación desa plataforma loxística nin dese parque empresarial que agora, como por arte de bili-birloque, pide que sexa de ámbito supramunicipal, cando ata hai pouco, bramaba contra a posibilidade de compartir chan industrial con outro concello, argumentando que Marín se bastaba e se sobraba para xestionar un polígono exclusivamente de seu. Alcalde/alcaldesa accidental/concelleiro de urbanismo: Plataforma loxística, onde? No Monte Pituco, onde non hai nin haberá conexión ferroviaria? Parque supramunicipal, onde? A cabalo con Pontevedra, onde a Comunidade de Montes de Lourizán se nega rotundamente a ceder espazo para semellante infraestrutura?
É ben cínico este equipo de goberno de Marín por demandarlle á Xunta que “redimensione e categorice” os Montes do Morrazo. Pero eses eufemismos non nos collen por sorpresa porque xa a finais do ano pasado Francisco Veiga e Xosé María Vilaboa adiantaron, coa arrogancia e a chulería que os caracteriza, que o Concello lle pediría á Consellería de Medio Ambiente a desprotección do Monte Pituco, e por tanto a súa desligazón dos Montes do Morrazo, para que non lle obstaculizara a construción do polígono industrial nese emprazamento. A estas alturas, consumada a ameaza, non deixa de resultar absolutamente incoherente que o Concello de Marín pretenda convencer á Xunta de que os Montes do Morrazo merecen un status de protección natural e, nese mesmo espazo xeográfico, pretenda instalar un mazacote de 40 hectáreas de formigón para sementalo de naves. Cando menos, afirmamos con rotundidade que o Goberno local de Marín discrimina o Monte Pituco (Pornedo) e a parroquia de San Xulián por querer excluir esta zona do ámbito de protección que por dereito lle corresponde.
Acaso o Monte Pituco carece de riqueza ambiental? Acaso o seu patrimonio histórico (petroglifos, mámoas) carece de calidade? Acaso os seus recursos forestais carecen de valor económico? Acaso os mananciais naturais que agroman do solo carecen de veciños e parcelas que se beneficien do seu uso? Acaso a zona carece da “fraxilidade visual e paisaxística” que lle atribúe o propio proxecto do PXOM? Acaso o Monte Pituco (Pornedo) carece da forte pendente que certificou un informe técnico independente? A resposta a todos estes interrogantes é NON, e por iso DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) vai loitar para impedir que o Concello de Marín cometa un agravio e un desprezo a esta parte da vila, por un capricho irracional.
E para colmo dos despropósitos, o Goberno local insta á Xunta a incluir a illa de Tambo no Parque Natural das Illas Atlánticas; proposta moi louvable se non fora porque, dependendo destes políticos ineptos e obtusos, o “balcón” da ría vai camiño de se converter no “patio traseiro” onde irían parar o tráfico pesado e a polución. Dá noxo, arrepío e vergoña imaxinar cal sería a imaxe de Marín que leven os potenciais visitantes de Tambo, os turistas que acudan ao enclave monumental de Combarro e os usuarios da futura liña de transporte marítimo que se vai habilitar ata o peirao das Corbaceiras: unha fachada litoral esnaquizada polos inmensos taludes que habería que facer para salvar o desnivel do terreo, polo fume saíndo das chemineas, polo trasego circulatorio dos camións…
Por todos estes motivos, dende DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) facemos un chamamento á solidariedade e á sensibilización da veciñanza de Marín, de toda a bisbarra do Morrazo e dos concellos da ría ante esta seria problemática. E alertamos os colectivos sociais e ambientais para que aleguen canto antes ás DOT en demanda de protección integral para os Montes do Morrazo. Moitas grazas pola atención.
Publicado en Accións, Alertas, Xeral | Etiquetas: Chan industrial, Concello de Marín, DOT, Medio ambiente, Política, Xunta
A Organización Galega de Comunidades de Montes Veiñais en Man Común vén de valorar, nunha nota informativa asinada polo seu secretario de comunicación social, Claudio Quintillán, a situación xerada pola proliferación de incendios forestais.
“Diante da situación que estamos a atravesar por mor dos lumes forestais, coa grande desgraza da perda de vidas humanas, pola reiteración dende hai moitos anos deste tipo de feitos, pola serpe de verán que alimenta a clase política e mediática, e así un ano tras outro, Galiza sofre esta praga dende o franquismo, como unha asinatura sen resolver.
O ICONA, o INFOGA, o PLADIGA, cal vai a ser a outra fórmula? Sempre dirixidas ao lume? Para toda a vida?
Por que fracasan todas as liñas políticas orientadas hacia este problema? Hái máis dunha resposta.
1º.- Os montes non forman parte da conciencia colectiva como o que son, os 2/3 da superficie galega.
2º.- Os grupos políticos, tanto dende os gobernos autonómicos como locais, non aportan solucións aos propietarios dos montes na procura da súa viabilidade.
3º.- Queda unha parte importante da sociedade rural que segue ocultando aos delicuentes incendiarios, xa que todos eles son dos lugares e parroquias onde se inician os lumes. Ninguén sabe nada.
4º.- Tampouco serve reclamar máis limpeza. O monte non é un xardín. Inviable economicamente e ecoloxicamente. Ademais, se ninguén lle prendera lume non se falaría dese tipo de “limpeza”. Outra cousa son as melloras silvícolas, ou silvicultura.
5º.- En todo caso, debe existir unha ordeación do territorio que contemple, en función do terreno e da súa localización, que tipo de usos ou producións debe de dar. Ademáis de ir ligado a unha planificación da defensa do monte real, e non guiada en función doutros criterios mais rendibles politicamente. Núcleos rurais e aplicación da Lei de Incendios de oficio, e non a partir de denuncias dos veciños afectados.
6º.- No outono, inverno e primavera, dende as Administracións públicas ninguén se dirixe hacia os propietarios dos montes facéndolle saber as súas obrigas (folletos divulgativos, é o único) e tamén os apoios cos que conta para facer rendible a súa terra. Sen valorizar chega o abandono.
7º.- En todo caso, hai que ter sempre garantías para as situacións nas que se produza unha catástrofe. Proposta de plantilla de persoal suficientemente dimensionada, comarcalizada e profesionalizada 100%, fixa, para tarefas preventivas (silvicultura) e extinción de incendios forestsis. Un bo profesional, ben formado, entrenado, que domine as ferramentas forestais, que coñeza o territorio, e que conte cunha condición física aceptable, sería o modelo de brigadista forestal e contra incendios.
8º.- O monte galego, composto polos particulares e veciñais en mán común, necesita dun Consello do Monte Galego (mais aló do Consello Forestal actual), donde se contemple O MONTE COMO OBXECTIVO ESTRATEXICO, e se debatan as liñas de futuro. Aí tería que explicar o Goberno Galego cales son, escoitar propostas, e acadar o consenso necesario.
Por último, dende a OGCMVMC consideramos que sería necesario converxer todas as forzas políticas e sociais recuperando o COMITÉ DE DEFENSA DO MONTE GALEGO, porque esta situación non pode continuar máis tempo. Urxe un troco radical dos prantexamentos en materia de montes e, en consecuencia, da política contra incendios.
Tralo paso do verán, non podemos seguir ocultando esta dramática realidade sabendo que existe, e agardar a outro verán ou a cando o tempo se torne favorable á propagación do lume, para aparecer na escea e limitarse a venderlle á cidadanía mensaxes satisfactorias se os lumes son pequenos e controlados, como grao de eficacia. É realmente obsceno. E cando os lumes se desmadran, entón son os fortes ventos, o terreo dificultoso, a noite que non permite medios aéreos, etc…
Dende esta organización reclamamos xa o cese do continuismo de políticas franquistas, e prantexar proxectos que fagan recuperar a ilusión polo monte e garantir o seu futuro. Nelo tamén nos xogamos o desenvolvemento da Galiza. Así de claro.
Vigo-Pontevedra, 15 de Agosto de 2010.
Pola OGCMVMC. Sª de Comunicación Social. Claudio Quintillán.
Publicado en Denuncias, Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais, Medio ambiente, Monte veciñal
“O pleno do Concello de Fornelos expresa as súas condolencias e solidariedade cos familiares dos traballadores falecidos e con todos os brigadistas que arriscan as súas vidas diariamente na loita contra os incendios forestais. Ante este luctuoso suceso, o Concello declara loito oficial hoxe e os días 14, 15 e 16 de agosto durante os cales a bandeira de Fornelos permanecerá izada a media asta e cun crespón negro. Asimesmo, recordamos a todos os cidadáns que a mellor forma de evitar que estes sucesos lutuosos se repitan é adoptar medidas preventivas colaborando na limpeza de maleza en fincas particulares e montes comunais”.
Esta foi a declaración institucional lida no Concello de Fornelos de Montes a raíz do falecemento dos traballadores da brigada de extinción de incendios Julio Martínez Da Silva, de 27 anos, de Tomiño, e Rodrigo Amo González, de 35 anos, de Nigrán.
Ogallá non haxa que pasar por este mal trago en ningures. Ogallá que tralo incendio do Monte Sobareiro, en Loira, Marín se libre no que resta de verán do lume forestal. Ogallá que, pese ao mal estado no que se atopan os nosos montes, cheos de maleza, como case todos en xeral na provincia e no resto de Galicia, non avancen moito máis as lapas. Cabe seguirse preguntando que extraña clase de mutación irreversible, de tara xenética, de maldade crónica ou de ignorancia endémica é a que leva a certos galegos e galegas a provocar que o monte arda, que lle morra toda a vida vexetal e animal que o habita.
Que clase de violencia se practica, verán tras verán, contra o monte, por que tanto desprezo contra un espazo que nos ofrece tanto a cambio dun pouco respecto: osíxeno, biodiversidade, auga, madeira, patrimonio, paisaxe, emprego, riqueza. Cómpre dalgún xeito unha revolución, un movemento social imparable de defensa dos montes, que acurrale os pirómanos, os contaminadores e os agresores. Que poña en valor todos os seus recursos. O abandono só trae perigo e, como no caso de Fornelos, desgraza natural e humana, terra fumegante e cinsas, bágoas e ausencias.
Dende o alto do Monte Pituco (Pornedo), solidariedade. E esperanza…
Publicado en Denuncias, Imaxes | Etiquetas: Medio ambiente, Monte veciñal
Estreliña do luceiro,
ti ben o has de saber.
Cantas horas ten a noite
denantes do amencer?
…Nesta noite das Bágoas de San Lourenzo, cada estrela fugaz vale un desexo. Voltamos dende o sur das Rías Baixas cara ao Morrazo. Arde o monte, á altura de Nigrán. Vivendas ameazadas, vías de comunicación próximas. As lapas avanzan imparables no medio da noite. Ollamos o ceo e velaí se desprende unha luceciña sutil e silente. Pregámoslle: non máis lumes intencionados, coordinación de efectivos e medios na extinción de incendios, investigación e acción da xustiza para castigar os pirómanos.
…Avanzamos polo asfalto. O fume e o resplandor das lapas quedou atrás. Lembramos o eco das verbas que vimos de escoitarlle no Baixo Miño a unha persoa experta en patrimonio: o Concello de Marín vai gastar un pastón en musealizar o Castro da Subidá polo elevado orzamento da empresa que fará o traballo, cando un dos pouquísimos labirintos que hai en Galicia, o de Mogor, está infravalorado. “A concelleira de Cultura non se entera”, afirma con rotundidade sobre a xestión da nacionalista Esther Crespo. E o proxecto para instalar un polígono industrial no Monte Pituco?, preguntámoslle. “Unha barbaridade”, responde textualmente, ao tempo que fala marabillas do petroglifo de Pornedo. E mentres outra Perseida esvara polo horizonte, arelamos con forza que os políticos rectifiquen e desboten esta ubicación para semellante obra.
…Velaí outro meteoro que traza no firmamento o seu derradeiro ronsel de luz! Unha petición máis para que o pleno municipal de mañá venres sexa corto, conciso e concreto. Porque todas e cada unha das sesións desta lexislatura son a metáfora do sopor, da vergoña allea, da perda colectiva de tempo e cartos públicos, da pelea de patio de colexio e da palabrería barata para xustificar o inxustificable.
Estreliña do luceiro,
vaite andando que eu xa vou.
Vaime dando a claridade,
que o luar xa se acabou.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Pensamentos
…Lembrades esta historia que contabamos alá polo mes de maio?
INSTRUCCIÓNS PARA FACER UN HERBARIO
Velaquí unha ferramenta que nos vai facilitar a elaboración dun catálogo das plantas que se atopan no Monte Pituco (Pornedo). Ademais de ser unha guía de consulta, tamén se nos antolla un libro interesante para a biblioteca particular de cada quen: dános a coñecer a flora que nos rodea, alimenta a nosa cultura rural, advírtenos sobre aquelas especies “vulnerables” ou en perigo de conservación, infórmanos sobre as cualidades naturais e medicinais de cada herba… Unha recomendación de lectura máis para este verán.
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: Cultura, Medio ambiente, Monte veciñal
Estamos nuns momentos de deslocalización das industrias, non estou descubrindo nada novo, aquí temos tamén exemplos, e as empresas buscan aqueles lugares onde lles resulta máis barato a man de obra e por tanto imos seguir sufrindo este fenómeno durante moitos anos, non só aquí. Entón, algo que non se pode deslocalizar nunca é o patrimonio. Se ti pos en valor o que tes, in situ, indubidablemente eso non cho poden levar a ningún lado. E hai que dicir tamén, moi alto e moi forte, que a Cultura, o Patrimonio e a Historia si producen postos de traballo. Non só durante o tempo que se estivo construindo este Centro se empregou man de obra e por tanto se mantiveron postos de traballo, senón que a posteriori tamén dá lugar á creación de postos de traballo, máis diversificados que outras ramas do tecido laboral en xeral. Entón, eu quero reivindicar a importancia da Cultura, do Patrimonio e da Historia como elemento de atracción turística, como elemento produtor de emprego e, dende logo, para Pontevedra é importantísimo non só á hora de que investigadores sobre esta época medieval veñan aquí, senón tamén o interese que podemos espertar nos turistas en xeral, que sabemos que si lles gustan este tipo de cuestións.
Teresa Casal, tenente alcalde de Pontevedra, anunciando -este pasado venres 6 de agosto- a próxima inauguración do Centro de Interpretación das Torres Arzobispais (CITA) de Pontevedra.
Adicamos esta cita textual ao alcalde de Marín, o tamén socialista Francisco Veiga, e á póla nacionalista do Goberno local, en particular á concelleira de Cultura de Marín, Esther Crespo, ao concelleiro de Urbanismo, Xosé María Vilaboa, e ao resto da Corporación municipal, empezando polo concelleiro popular e presidente da Comunidade de Montes de San Xulián, Francisco Casal, para que tomen en consideración esas palabras. Para que tomen nota da riqueza patrimonial do Monte Pornedo (Pituco) en materia de gravados rupestres. Para que apoien a creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños. Para que aposten pola posta en valor da Cultura, do Patrimonio e da Historia que rezuma este monte, e busquen outra localización para o polígono industrial.
Publicado en Hemeroteca, Xeral | Etiquetas: Concello de Pontevedra, Cultura
Diversos lugares das parroquias de San Xulián, San Tomé e Ardán vanse beneficiar do convenio entre a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas e mais o Concello de Marín para a mellora da rede de saneamento. As actuacións previstas, cos seus correspondentes orzamentos, son as seguintes:
Rede separativa de sumidoiros no Pereiro-O Pozo: 858.525,37 €. Dará servizo aos lugares do Pereiro, Cadrelo e O Pozo da parroquia de San Tomé de Piñeiro. Consta de 1 colector principal, 7 ramais e 2 bombeos.
Rede separativa de sumidoiros na Miñán-A Esperela: 992.448,59 €. Dará servizo aos lugares de Miñán, A Troncosa e A Esperela da parroquia de San Tomé de Piñeiro. Consta dun colector principal, 3 ramais e 2 bombeos.
Beirarrúas e rede separativa de sumidoiros en Caños de Moledo (Loira): 372.572,55 €. Dará servizo ao lugar de Caños de Moledo da parroquia de Ardán e, máis concretamente, aos veciños da marxe esquerda da PO-551 Marín-Bueu ao seu paso polo núcleo, tendo en conta que os situados na súa marxe dereita xa posúen saneamento. Consta de 1 colector de residuais e 1 colector de pluviais. Inclúe actuacións complementarias de mellora da seguridade viaria mediante beirarrúas.
Rede separativa de sumidoiros en Pardavila-Fixón: 177.499,41 €. Dará servizo aos lugares de Pardavila e Fixón das parroquias de San Xián e San Tomé de Piñeiro. Consta de 2 colectores e 1 bombeo.
Rede separativa de sumidoiros en Cidrás: 124.554,28 €. Dará servizo ao lugar de Cidrás, que pertence á parroquia de San Xián. Os veciños dos lugares beneficiados poderán conectarse á rede xeral de saneamento existente e en servizo, que discorre pola estrada Marín-Seixo. Consta de 1 colector.
Colector do río Lameira: 129.810,80 €. O concello está a executar a retirada de parte deste colector. Esta obra retiraría o tramo restante. Consiste, basicamente, nun novo colector de diámetro 400 mm. nunha lonxitude de 500 m, e a retirada do existente que discorre polo río.
A continuación, a nota informativa da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas detallando os contidos e obxectivos do convenio:
O conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, asinou hoxe (a nota é do 6 de agosto) co alcalde de Marín, Francisco Andrés Veiga Souto, o convenio de colaboración entre o organismo autónomo Augas de Galicia, a Empresa Pública de Obras e Servizos Hidráulicos e o concello pontevedrés que permitirá ampliar e mellorar a rede de saneamento neste municipio.
Cabe salientar que o convenio foi aprobado onte mesmo (xoves 5 de agosto) polo Consello da Xunta, polo que a sinatura do mesmo un día despois reflexa, segundo o conselleiro, “que o saneamento de Marín, do seu rural e da ría de Pontevedra son unha prioridade para a Xunta de Galicia”.
Agustín Hernández resaltou que esta firma supón un paso máis no cumprimento do Plan de Saneamento da Ría de Pontevedra, que busca a eliminación de puntos de vertido e a mellora dos cauces que verten nela. Sinalou que con este acordo, os veciños dos lugares beneficiados por este convenio, que agora teñen que empregar pozos negros ou verter en superficie as súas augas residuais, provocando problemas de contaminación no Río Loira e nos seus afluentes, contarán cunha rede de saneamento que evite este perigo. Todo elo repercutirá nunha ría mais saneada xa que se eliminarán puntos de vertido á mesma.
Ademais do saneamento de diversas parroquias do rural de Marín, o convenio contempla actuacións que permitirán regular e controlar os caudais de auga no colector xeral do concello, o que repercutirá directamente na mellora do funcionamento da estación depuradora de augas residuais (EDAR) de Praceres.
Saneamento no rural
Este acordo, que supón un investimento de máis de 5,6 millóns de euros a realizar nos anos 2010, 2011 e 2012, permitirá executar varias obras de saneamento, divididas nos dous bloques sinalados: obras no rural e mellora do colector xeral.
As obras no rural suporán un investimento de 2,6 millóns de euros, do que o concello debe aportar o 20%, é dicir, 531.118 euros. O concello comunicou á Xunta que xa ten cinco dos proxectos redactados, polo que as actuacións poderán comezar reste mesmo ano, unha vez que ditos proxectos sexan supervisados por Augas de Galicia.
Control dos caudais en tempo de chuvia
Por outra banda, neste momento estase a redactar unha actuación que permitirá o control dos caudais en tempo de chuvia, que evitará a saturación do colector xeral de Marín e regulará a auga que chega á EDAR de Placeres. O custo desta actuación, tamén incluída no convenio, ascende a uns 3 millóns de euros, que serán integramente financiados pola Xunta de Galicia.
Neste sentido, cabe sinalar que existen problemas co colector xeral de Marín, concretamente na conexión de todo o sistema de saneamento coa EDAR de Praceres, explotada actualmente pola Xunta de Galicia a través da Empresa Pública de Obras e Servizos Hidráulicos.
Os problemas mais importantes ocorren nas épocas de chuvia, nas que o grande caudal que procede da rede de saneamento provoca a saturación do colector xeral, quer é incapaz de aliviar toda a auga que entra no sistema.
Para evitar isto, executarase un tanque de retención de tormentas en Marín para regular os caudais o que, ademais de regular o colector, mellorará o funcionamento da EDAR de Praceres.
Esta actuación incluíuse tamén no Plan Específico de Infraestruturas para a Mellora da Calidade das Augas das Rías Galegas, presentado o pasado sábado 5 de xuño, dado que o banco de Praceres, que se atopa nesta zona, está clasificado como de categoría “C”.
Neste momento, técnicos de Augas de Galicia están a redactar o proxecto. O conselleiro sinalou que as obras comezarán no primeiro semestre do vindeiro ano.
Competencias
Constituirase unha comisión formada por un representante de cada unha das partes participantes neste convenio para o seu seguimento, desenvolvemento, interpretación e axeitado cumprimento.
Ademais do cofinanciamento e a contratación, a EPOSH comprométese a controlar e coordinar as actuacións necesarias para a execución do proxecto.
O Concello de Marín comprométese á posta a disposición dos terreos e os permisos e autorizacións necesarias, así como a asumir a explotación, mantemento e conservación das obras unha vez executadas e recibidas pola Administración.
En resume:
-O acordo supón un investimento de máis de 5,6 millóns de euros.
-As obras no rural suporán un investimento de 2,6 millóns de euros, do que o concello debe aportar o 20%.
-Os veciños dos lugares beneficiados, que agora teñen que empregar pozos negros ou verter en superficie, provocando problemas de contaminación no Río Loira, contarán cunha rede de saneamento que evite este perigo.
-As obras para controlar o caudal do colector xeral de Marín suporán un investimento de 3 millóns de euros, que serán integramente financiados pola Xunta de Galicia.
-Esta actuación incluíuse no Plan Específico de Infraestruturas para a Mellora da Calidade das Augas das Rías Galegas, dado que o banco de Praceres, que se atopa nesta zona, está clasificado como de categoría “C”.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Concello de Marín, Veciñ@s, Xunta
O conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas estivo hoxe en Marín. Viña asinar un convenio de colaboración para mellorar o saneamento e tamén se reuniu cos veciños dos núcleos do litoral afectados pola Lei de Costas. Os habitantes próximos ao Monte Pituco (Pornedo) tamén temos asuntos que expoñerlle, pero como non temos audiencia, a Asociación de Veciños de San Xulián expón nun comunicado todas as cuestións pendentes.
A AA.VV. de San Xulian, ante a presenza en Marín do conselleiro de Infaestructutras para firmar un convenio de saneamento, trasladámoslle a nosa queixa pública pola situación de abandono na que se atopa a variante de Marín na súa saída no Pituco, que enlaza coa estrada Marín-Figueirido. Asimesmo denunciamos as deficientes reposicións realizadas e tamen non feitas, despois de gastar varios millóns de euros que só os deberon empregar nos pomposos carteis que a Xunta bipartita puxo. Ademais, resulta vergoñenta a escombreira que o Concello montou a carón do regato da Grela, e que a Xunta tolera. A día de hoxe non lle buscaron solución ás augas que veñen de dito vial e que anegan Os Bravos e Velafins en época de chuvia e riadas.
Vimos demandando a actualización do vial Marín-Figueirido, ensanchándoo e dotándoo de beirarrúas, pois os veciños/as desta zona da parroquia estamos vivindo cunha perigosa inseguridade vial. O aumento de coches procedentes do actual tramo da variante de Marín e da súa futura continuación necesita unha rede viaria que desconxestione o volume de vehículos procedentes de dito vial. Do contrario, trasladamos o tapón de trafico do centro de Marín á rúa Rosalía de Castro (antes Jaime Janer), co cal, en vez de solucionar o problema, estariamos xerando outro.
Desta situación vimonos queixando hai anos, sen que o alcalde, os seus socios do BNG e o presidente da Deputación fagan nada, ata o momento, por mellorar a estrada e as demandadas beirarrúas. Agardamos que o convenio que asinen non corra a mesma sorte. Lamentamos que este problema non o teña na axenda o goberno local, o cal demostra o pouco interese e vontade política por destinar un euro a solucionalo.
Por último, recordarlle que non asuma a pretensión do PP, BNG e PSOE de facer do Monte Pornedo (Pituco) unha nova aberración medioambiental, ao querelo converter nun miniparque-industrial. Busquen unha alternativa de menor impacto posible e de máximo consenso que aporte unha solución de futuro á problematica do chan industrial.
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: AA.VV. San Xulián, Concello de Marín, Xunta
Ardeu o Monte Sobareiro, en Loira. Primeiro gran incendio forestal provocado na provincia, nunha zona de difícil acceso, con vivendas que a piques estiveron de ser pasto das lapas. A nubarada de fume encarnado metía medo e víase en toda a ría. A última hora da tarde, a Xunta víase obrigada a dar conta do suceso, pero minimizaba o seu impacto catalogándoo de “conato”. A prensa quéixase da falta de transparencia na política informativa relativa aos incendios. MALDITOS PIRÓMANOS. Así ardan no inferno, previo paso polo Xulgado do Penal e o calabozo da Lama. (Foto de Gustavo Santos, Faro de Vigo).
Ligazón á crónica no FARO DE VIGO: “Un voraz incendio en Marín causa pánico entre la población al cercar 40 casas en A Teoira“.
Publicado en Denuncias, Xeral | Etiquetas: Medio ambiente, Veciñ@s
Esta imaxe foi tomada dende a Escola Naval: no primeiro plano vese o paseo marítimo e detrás a terminal cuberta de descarga de mercancías instalada no porto. Por enriba, unha vista parcial do rural e máis lonxe, o monte: unha extensa superficie verde sombreada polas nubes, un pulmón natural para a vila, o telón de fondo para quen nos contempla dende a outra beira da ría. A parte central situada por enriba da variante de Marín, da que se aprecia un tramo na fotografía, é a susceptible de acabar converténdose nun ermo de taludes, formigón e asfalto, naves antiestéticas e contaminación. 40 hectáreas, dende o Monte Pornedo ou Pituco ata, posiblemente, o lugar que se coñece como a granxa das cabras, na ruta ao lago de Castiñeiras. Recentemente un veciño da vila lamentaba que o Concello pretenda construir aí un polígono industrial, “no lugar máis visible”; e botábase a rir, un rir por non chorar, entre o asombro e a ironía, burlándose dos políticos que defenden semellante barbaridade urbanística e medioambiental. O comentario é unha mostra moi significativa do descontento cidadá: quen máis, quen menos, desaproba parcelas da xestión municipal lesivas para os seus intereses particulares e colectivos. Non cabe a resignación nin o silencio, porque é o xeito de evidenciar a ineptitude, a irresponsabilidade e o disparate. Así as cousas, hai DEFENDE O MONTE PITUCO (PORNEDO) para rato.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Chan industrial, Concello de Marín, Medio ambiente, Monte veciñal, Política
Unha das persoas máis activas na difusión do patrimonio cultural galego é Xoan Arco da Vella. De onde saque o tempo para tanto e máis, é un misterio, unha hazaña. E dá xenio ver cómo se move polos catro puntos cardinais, cámara de fotos en ristre, para captar momentos e lugares. Unha das súas recentes aportacións na rede social de Facebook, onde ten máis dun milleiro de seguidores, foi para compartir elementos da riqueza rupestre de Marín, entre eles, os petroglifos do Monte Pituco (Pornedo) ou o dolmen de Chan da Armada, entre outros, ao que pertence o video que ten dispoñible en Youtube.
E documentándonos sobre as orixes deste momumento prehistórico, lamentamos que no abunde a información. Ademais da achega de Xoan, outra páxina, DescubreMarín, enlaza cos contidos publicados no libro de José Torres Martínez titulado “Pequeña historia de Marín”, un clásico nas bibliotecas dos fogares marinenses. Acudimos á espantosamente fea páxina web oficial do Concello de Marín e, despois de bucear sen rumbo pola desorde de apartados, damos cun que pode saciar a nosa curiosidade. Pero pinchamos en “xacementos arqueolóxicos” e o espazo tórnase sorprendentemente ermo, baleiro, inexpresivo.
É unha vergoña que un concello como o de Marín teña semellante escaparate virtual: incompleto, chafalleiro, cheo de lagoas informativas. Trala decepción, reorientamos a busca e damos con outra pestana: “lugares de interese”. E velaí a escueta lista de propostas que ofrece aos visitantes: os petroglifos de Mogor, as igrexas, o casco antigo (¿?), praias, miradoiros (lago de Castiñeiras), carballeiras (¿?), illas (¿? cita a de Tambo, pero é que resulta que este enclave pertence ao termo municipal de Poio), porto, lago de Castiñeiras (…repetido!). E máis nada? Dende logo, á parte de que clama ao ceo a imprecisión, dá unha lamentable impresión de vaguedade, de relación feita á présa e correndo, sen criterio. Nula profesionalidade.
Por eso, con este panorama tan pobre, é de agradecer o labor entusiasta e altruista de persoas que, como Xoan Arco da Vella, suplen co seu esforzo voluntario a ineptitude dos verdadeiros responsables de darlle un pulo á imaxe do Concello e de proxectala ao exterior. E para que os novos responsables de Turismo, Cultura e Medio Ambiente da póla nacionalista do Goberno local se enteren, trala precipitada auto-demisión do tenente alcalde Manuel Ruibal a falta de nove meses (será un “parto difícil” para o BNG confeccionar unha lista electoral solvente?) para as vindeiras eleccións, velaquí a proba irrefutable de que o Concello de Marín SÍ ten xacementos arqueolóxicos e abundante patrimonio rupestre, como en numerosas ocasións se ten evidenciado neste blogue.
Texto de Xoán Arco da Vella (ver enlace) sobre o dolmen de Chan da Armada:
“Pertence ó concello de Marín (Pontevedra) aínda que está no límite co de Vilaboa. Conserva unha cámara poligonal cun corredor incipiente que se estreita progresivamente ata acadar os 50 cm de anchura na entrada. Entre os esteos da cámara poden verse unhas cuñas de pedra que evitan o aumento da presión dos soportes cara a dentro. Actualmente ten unha tampa da que non pode deducirse se é a orixinal ou si se trata dun engadido de semellantes características”.
Publicado en Denuncias, Imaxes, Xeral | Etiquetas: Concello de Marín, Cultura, Patrimonio rupestre
Etimoloxía. Historia. Arqueoloxía. Paisaxe. Xeografía. Investigación. Cultura. Riqueza. Identidade. Coñecemento… Estamos na Casa Forestal Social As Canteiras, en Noalla, Sanxenxo. Sorpréndeme a extraordinaria afluencia de público: comuneiros veteranos e xente nova da zona, profesionais da docencia, do xornalismo. Escoitamos con moita atención a Manuel Gago mentres nos conta as súas andanzas polos montes galegos, “papando toxos e fentos”, tecendo o relato das Repúblicas dos Homes Libres.
A historia agroma a partir da Alta Idade Media en Galicia e pretende esculcar nas nosas montañas os rastros dunha civilización que vivía pendente do horizonte: castro-castelo-capela… Nun tempo axitado e convulso no que tal vez a mellor defensa non fora un bo ataque, senón un recinto amurallado en condicións. Nun tempo de invasións e de estratexias defensivas: dende o Monte Aloia ata a Fortaleza do Galiñeiro, pasando por Castro Valente, do Castelo de Luania ata o de Portomeiro. O mapa está inzado de rastros de pedras desmoroadas, trazas chamativas no terreo e formas xeolóxicas que non están aí de xeito azaroso. Son signos dun pasado ignoto.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Cultura, Patrimonio rupestre, Pensamentos
A inauguración da nova sé da Autoridade Portuaria destacou por dúas facetas: o estilismo formal e o estilismo discursivo. Por unha banda, foi un acto social “de deseño”, coas súas azafatas clónicas, coa súa decoración de estilo pseudo-mediterráneo, cun servizo de catering atento a servir bebidas e viandas aos invitados, invitados -por certo- do eido político, empresarial e social. Por esta orde de preferencia estaban ordeados os asistentes: na fila de cadeiras máis próxima ao estrado, os que mandan nos partidos, seguidos dos que mandan nos cartos, que tanto monta, monta tanto. E por último… os que non mandan: representantes veciñais, de colectivos sociais, “etecé”. Traxes impecables, camisas tesas e gravatas ao principio; atuendo informal de pantalón e polo contra as filas do final. Unha curiosa estampa das desigualdades: cidadáns iguais, pero a distinto nivel.
Por outro lado, as intervencións. Mentres o ministro de Fomento fixo o seu previsible discurso político, e mentres o presidente da Autoridade Portuaria falou dos retos e das necesidades do porto en materia de comunicacións e de expansión en superficie, o presidente da Xunta deleitounos cun sermón entre o institucional e o literario, no que non faltou unha cita a Celso Emilio Ferreiro. Pero o súmmum foron as verbas do alcalde, que por uns momentos nos fixeron dubidar aos sufridos presentes se estabamos na estrea das instalacións portuarias e da remodelación da praza de Cantodarea, ou na inaguración duns xogos florais (certames literarios promotores e difusores dunha lingua, nos que se premian obras literarias en prosa e en verso, segundo a definición da Wikipedia). Verbi gratia:
“…A este puerto, a su lonja, que durante décadas se erigió aquí mismo como testigo mudo y fiel del paso del tiempo. Como atalaya desde la que familias enteras esperaban el regreso de aquellos hombres que buscaban fortuna en todos los mares conocidos. Como lugar en el que sabios marineros entregaban el testigo a jóvenes audaces que no conocían el significado de la palabra miedo, mientras las mujeres adornaban su rostro con la expresividad que únicamente el trabajo duro, el paso del tiempo y la salitre saben tatuar como verdaderas obras de arte…”
Tiña ante si as máximas representacións a nivel provincial, autonómico e estatal para expór as carencias de Marín en materia de infraestruturas e de dotacións, para lembrar compromisos pendentes de cumprimento e demandar un mellor nivel de investimentos coa vila. Pero preferiu sacar a relucir unhas habilidades literarias alleas, porque está claro que semellante ladrillo de metáforas non pode saír do seu puño e letra. A única alusión no exercicio estricto da súa responsabilidade foi que “nos falta seguir creando una red de autopistas y una red de alta capacidad que permita visualizar que los intereses de Marín y el puerto caminan en la misma dirección de un modo imparable”. Afirmación, esta última, que é descaradamente incerta, porque de todos é sabida a mala relación do Concello e da Autoridade Portuaria a respecto da reordeación dos terreos portuarios e das discrepancias encol da ubicación dun futuro porto seco.
Así pois, veciños e veciñas, por moito que o contexto non fora o máis propio para reivindicar, tratándose dunha inauguración na que cómpre adaptarse a un certo protocolo, a actitude de Francisco Veiga, cun discurso tan artificioso, edulcorado e rimbombante, foi máis propia dun trovador que dun alcalde eficaz e comprometido.
Porque se por comprometido se entende facilitar, ou polo menos non impedir, que unha delegación dos veciños do litoral afectados pola Lei de Costas se achegara a José Blanco para pedirlle amablemente que interceda por eles ante o Goberno Central, para que lles dea unha solución definitiva ao seu problema, fraco favor fai. O alcalde axiña lles cortou a palabra para asegurar ante o ministro de Fomento que xa o tiña todo controlado. O breve encontro non deixou de ser un xesto de mera cortesía, mentres fóra do recinto portuario o grupo máis numeroso de veciños axitaba pancartas, facía soar silbatos e berraba para que dunha vez lles remate o pesadelo coas súas vivendas. A partir de setembro, seguirán loitando.
…Nós tamén. En todas partes cocen fabas. Pero todo se andará.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Concello de Marín, Porto de Marín, Veciñ@s
Continúan a celebrarse as charlas divulgativas no marco do proxecto de excavación e musealización do castro da Lanzada, en Sanxenxo. Un proxecto que admiramos, e do que se ocupan o equipo arqueolóxico da Deputación de Pontevedra e o Laboratorio de Patrimonio do CSIC. Ademais destas charlas, que se celebran en colaboración coa Comunidade de Montes de Noalla (parabéns aos comuneiros por apoiaren esta iniciativa a prol da Historia, do Patrimonio e da Cultura), ata o 31 de setembro realízanse visitas guiadas de luns a ventes, ás 13:00 horas.
Publicado en Xeral, Xuntanzas | Etiquetas: Cultura, Patrimonio rupestre
CONCELLO DE MARÍN
Alcaldía | Sr. D. Francisco Veiga Soto
Prezado, estimado e nunca ben ponderado Sr. alcalde,
Dende o pasado mes de xaneiro, vimos dirixíndonos en reiteradas ocasións a esta alcaldía para solicitar una entrevista co seu titular para coñecer coa maior exactitude posible cales son os plans do Goberno local de Marín a respecto da dotación de chan industrial para a localidade; plans que pasan, segundo proxectan os responsables municipais, pola instalación dun polígono no Monte Pornedo, tamén coñecido como Monte Pituco. Que malia as solicitudes formais presentadas mediante Rexistro en febreiro, abril e xuño deste ano, o alcalde non atendeu ningún dos requerimentos, cando o único que pretende este colectivo veciñal é informarse e informar, asimesmo, ao alcalde, dos argumentos que a veciñanza esgrime para xustificar que a elección desta zona non é correcta nen axeitada.
…Argumentos dende o punto de vista técnico do terreo, posto que o 92% da superficie afectada presenta máis dun 15% de desnivel e que porque existe máis dun 35% de pendente no 57,36% do espazo, o que excede amplamente as recomendacións da Xunta de Galicia para a creación deste tipo de dotacións e acarrearía un sobrecuste desproporcionado no investimento necesario. Argumentos dende o punto de vista ambiental, pola riqueza forestal dos Montes do Morrazo aos que pertence o Monte Pituco, pola abundancia de acuíferos que fornecen de auga aos habitantes e propietarios de terreos próximos. Argumentos culturais e patrimoniais pola presenza de numerosos gravados rupestres, mámoas, miradoiros e formacións xeolóxicas senlleiras que merecen unha actuación específica para a súa posta en valor, o que reportaría mesmo unha notable atracción dende o punto de vista turístico. Argumentos sociais, porque nos consta que moitos e moitas marinenses son sensibles a toda esta exposición de motivos razoables a prol da defensa do Monte Pituco, porque colectivos como a Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común rexeitan a destrucción deste espazo, e porque existe un proxecto amparado por máis dunha vintena de colectivos que propón a creación dun Espazo Natural e Arqueolóxico nunha área que abarca montes de Marín, Pontevedra e Vilaboa, e para o que tamén lle pedimos a súa atención.
Ante todo o exposto, solicitámoslle, coa maior ansia, que o próximo mes de setembro, unha vez que retorne das súas merecidas e reconfortantes vacacións, teña a ben recibir aos representantes deste colectivo, que é tan respectable coma calquera outra organización veciñal de Marín. Que teña a ben interesarse polo labor que está a impulsar Defende o Monte Pituco, non só rexeitando esta ubicación para un posible polígono industrial, senón tamén apostando pola recuperación deste monte situado na fachada litoral da vila, iniciando xestións para proceder á eliminación dos vertedoiros ilegais que afean este enclave do municipio e contaminan o seu contorno, ou sendo partícipe das iniciativas que impulsa a comisión xestora do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños. Que teña a ben sentarse a debater cos representantes deste colectivo, que tan só aspiran a que o alcalde e os membros do Goberno local competentes na materia reflexionen sobre unha mellor ubicación para esta infraestrutura tan demandada e necesaria para o progreso económico de Marín, en vez de causar no Monte Pituco un dano urbanístico e paisaxístico irreversible para a imaxe do Concello, e un perxuizo irreparable nos recursos da zona e nos intereses dos veciños. Que teña a ben incluirnos o antes posible na súa axenda de próximas entrevistas, solicitude que lle lembraremos mensualmente polas canles regulamentarias e sen causar máis molestia que a de consumir folios de papel reciclado para que o impacto ambiental das nosas peticións sexa o menor posible.
Agardando a súa xenerosa receptividade, despídese atentamente
Defende o Monte Pituco (Pornedo)
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: Concello de Marín, Política
“…Estanme a roubar as miñas lembranzas, a miña nenez”. Teño gravada na cabeza esta frase de Rosa, con ese ímpetu seu, que axiña se torna en escuma mansa cando exterioriza o seu enfado contra o que considera inxusto, cando verbaliza o seu rexeitamento contra a prepotencia, cando leva ao máximo o seu compromiso cunha causa, sexa a prol dos dereitos dos veciños, a prol do medio ambiente, a prol da cultura… Grazas, Rosa, por ser defensora do Monte Pornedo, do Monte Pituco.
No polo oposto do compromiso están as posturas ambiguas, interesadas, que cambian segundo as circunstancias son máis ou menos favorables. Neste sentido, a actitude da Comunidade de Montes non inspira confianza, non é transparente, nin os integrantes da xunta rectora actúan coa cohesión que se espera deles, senón que cada un vai polo seu lado. E para mostra, basta analizar algúns casos.
O tesoureiro… porque é o tesoureiro, non? É que ata resulta confuso saber quen é quen nesa directiva opaca e escurantista, que ve como un grave desafío o simple feito de pedirlle os estatutos, de tan desconfiada que é cos comuneiros que non se guían polo seu rego. Pois ese tesoureiro ineficaz, ao que non lle aprobaron o balance económico anual, é empregado municipal. Pero ante a denuncia dos veciños -a respecto do propietario acusado de usurpar terreo comunal no Monte Pituco- o seu compromiso é parcial, ten fisuras. Asistiu ás concentracións que se convocaron diante da finca de Romero, pero non asomou o pelo na concentración que houbo ante o Concello nin na manifestación da pasada semana que tamén rematou ante a Casa Consistorial. A disciplina do BNG, partido do que é simpatizante, é así de firme. Unha das pancartas que sosteñen os veciños critica a actuación da concellería de Urbanismo -de xestión nacionalista- na concesión da licencia de obra que permitiu o cerre da propiedade en litixio. Velaí a dobre moral.
O presidente, concelleiro popular. Esa é outra. Nesta directiva cada un é do seu pai e da súa nai. Contrólanse uns aos outros? Espíanse? Póñense a zancadiña? Que fan? Un concelleiro/presidente, pois, que medía os seus xestos, que non se implicaba demasiado, que lle cedía todo o protagonismo ao vicepresidente para que este actuara como voceiro da Comunidade de Montes e como principal interlocutor dos veciños de Arealonga que destaparon o conflicto. Un concelleiro/presidente no que deixaron de confiar, que empezou a ser cuestionado, ao que lle empezaron a pedir a dimisión. E que de súpeto, na manifestación do venres, retoma o liderazgo, faise notar dirixindo os cánticos (“Romero, cabrón, irás ao paredón”, “O monte é noso, devólveo xa, Ali Baba”…) e proclama, megáfono en ristre, que non lle vai fallar aos comuneiros.
Un vicepresidente ao que os demais directivos tratan como o presidente de facto, ao que dan como virtual sucesor nas próximas eleccións. Un personaxe que non ten pudor en recoñecer que actúa por intereses económicos, que publicamente admite que prefire que o Monte Pituco se convirta nun polígono industrial antes de que a franxa de seguridade do cuartel militar da Brilat o leve “pola cara”. Un vicepresidente que dirixe un colectivo denominado Virxe dos Remedios que, paradoxicamente, para levar nome relixioso, se adica a atacar insistentemente o cura párroco de San Xulián, ao que acusa de apropiarse doutro terreo. Un vicepresidente/pro-presidente que tamén encabeza un colectivo de regantes que pretende aplicar a Lei de Augas no seu beneficio e no beneficio de quen el acubilla baixo a súa protección, para obter máis caudal do que por superficie lle corresponde.
…Imos aviados, veciños do Monte Pituco e arredores, con esta directiva de tan variopinta pelaxe. Así foi que Romero gañou xa varios asaltos no cuadrilátero da burocracia, da política, da legalidade urbanística e do poder económico. Porque por moito que a directiva da Comunidade de Montes presuma da súa confianza na xustiza, baixo esa declaración vaga e artificiosa que só pretende gardar as apariencias ante a veciñanza, está outra realidade máis crúa: que cada un deles barre para si, que teñen unha pataca quente que non saben en mans de quen vai acabar queimando máis, e que namentres, os verdadeiros perxudicados están indefensos, perdidos e indignados.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Comunidade de Montes de San Xulián, Concello de Marín, Monte veciñal, Veciñ@s
A xunta rectora da Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común vén de elaborar as súas enmendas ao borrador do decreto que regulará as Sociedades de Fomento Forestal (SOFOR) e vaillas trasladar tanto aos voceiros dos grupos parlamentarios galegos como ao Consello Forestal de Galicia. Estas enmendas van, fundamentalmente, en dúas liñas: que o texto que se vaia aprobar recolla claramente que os montes veciñais en man común non poden ser obxecto de xestión mediante sociedade mercantil, e que non se priorice ata o 100% as axudas e subvencións a estas sociedades mercantís en detrimento doutras, como comunidades de montes, cooperativas ou asociacións de propietarios.
Nunha xuntanza que mantiveron este pasado fin de semana, os representantes da Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común avaliaron o borrador do decreto das SOFOR, nas que se integrarían propietarios de montes xunto con inversores privados, constituindo sociedades mercantís (SL) co obxectivo de obter un monte produtivo.
Dende a Organización Galega destacan que ese texto recolle de modo “marxinal” a función social e ambiental do monte, “polo que a orientación do decreto iría cara a unha produción de especies de crecemento rápido e cultivos enerxéticos, nunha estratexia avaliada tanto polo Goberno galego, como por intereses de certas industrias e tamén algunhas asociacións de propietarios”.
“Aínda que, de entrada, afectaría a propietarios particulares, deixa a porta aberta a aplicar ese modelo tamén aos montes veciñáis, conquerindo con elo a privatización dos mesmos e dando entrada a capital privado, facéndose cargo da xestión e tomas de decisión, coa vista posta nunha pura explotación forestal produtivista, na que estarían interesadas empresas do sector. Esta formula conlevaría o abandono dos montes veciñais que non entraran nesas sosciedades”.
Velaí a denuncia da Organización Galega de Comunidades de Montes en Man Común, que tamén critica a a futura Lei de Montes Veciñais de Galicia. A xunta rectora considera “paradóxico” que se introduzan alteracións no réxime xurídico dos montes veciñais para dotalos de personalidade xurídica, en lugar da capacidade xurídica actual, “o que consumaría definitivamente a porta á privatización”.
Publicado en Alertas | Etiquetas: Monte veciñal, Xunta
…Cambiamos o punto de vista. Da nosa atalaia, nunha beira da ría, á beira contraria. Dende o Monte Castrove, ollamos a fachada marítima de Marín, co Pituco (Pornedo) e os montes de San Xulián por enriba do porto. Torturamos a nosa imaxinación tratando de visualizar esa perspectiva no hipotético caso de que as máquinas excavadoras, a dinamita e o formigón tiveran arrasado ese espazo natural. E temos o convencemento de que nen Marín, nen Poio, nen ningún outro concello deste litoral, merecen esa desoladora paisaxe de benvida. Por eso cómpre defendernos da irracionalidade política, da avaricia económica, da desmemoria histórica e da desfeita cultural e ambiental que nos ameaza. Por todo, e a pesar de todo, Feliz Día de Galicia.
Publicado en Imaxes | Etiquetas: Monte veciñal, Pensamentos
O TSXG declara FIRME a sentenza que ordea retirar do PSOAEG o polígono proxectado no Monte Pituco (setembro 2017)
O TSXG declara FIRME a sentenza que ordea retirar do PXOM de Marín o polígono proxectado no Monte Pituco (xaneiro 2018)
DEFENDE O MONTE PITUCO (Pornedo) 
Comentarios recentes