DEFENDE O MONTE PITUCO (Pornedo)

A actitude do Concello de Marín no tema do polígono industrial no Monte Pornedo dá para moitas reflexións… Por un lado, hai que destaca-la falta de sensibilidade hacia o patrimonio natural e cultural que se atopa no lugar onde planifican o polígono industrial, e totalmente incompatible con este. Xa se ten feito fincapé nestes aspectos, pero semellan non ser suficientes para o Concello de Marín…

Mesmo lle solicitan á Xunta que inclúa os Montes do Morrazo entre os espazos naturais protexidos nas DOT, pero que exclúa o Monte Pornedo e o seu contorno da área incluída nos Montes do Morrazo… Por certo, que este poligono incumpre as directrices para a ubicación dos polígonos que as propias DOT establecen!

Todo o que sexa destrucción ou afección do patrimonio natural e cultural é negativo. Para Marín e para os marinenses. Porque é riqueza patrimonial, son recursos que destruímos, hipotecando o noso futuro e o dos nosos fillos. Porque as xeracións futuras non disporán deses recursos para facer uso deles, para aproveitalos. Son pedras contra o seu tellado, pero eles non o perciben así…

Os polígonos podemos poñelos onde queiramos, é cuestión de estuda-la súa ubicación. Pero o patrimonio non! Está onde está e non podemos movelo! Estuda-la ubicación dos polígonos non significa poñelos no primeiro sitio que se nos ocorra ou no sitio máis cercano. Significa elixi-lo sitio que teña as características máis axeitadas, e o sitio que menos prexudique…

Entre os argumentos que se escoitan a favor do polígono está o de que Marín necesita chan industrial, que non lles podemos dicir ós veciños que non poden traballar no seu concello… Este argumento é un pouco demencial. Acaso moita xente non traballa ben lonxe da súa casa? Acaso vai ser un requisito para traballar nese polígono ser marinense?

Por unha banda, sexamos realistas! Todo o mundo prefiriría traballar a carón da súa casa. Poder ir andando. Moitos aínda preferirían traballar na propia casa. Pero a realidade é que cada un ten que adaptarse á oferta laboral, e na maioría dos casos ir onde está o traballo, porque o traballo non vén onde está un…

E por outra banda: o que hai que ver é cantos polígonos hai, onde están, onde se necesitan e onde se poden facer! É dicir, é necesaria a PLANIFICACIÓN RACIONAL E SUSTENTABLE! Que son palabras moi bonitas, que os políticos soen utilizar, pero que SIGNIFICAN ALGO! Basta xa de localismos! Fai falla unha planificacion a nivel galego e a nivel comarcal, coordinando ambos niveis!

Se hai polígonos construídos, medio baleiros, mellor comunicados… para que construir novos polígonos cun gran prexuizo medioambiental e patrimonial? E se hai que traballar a 15 ou a 30 minutos da casa en vez de a 5, o que hai que mellorar son os transportes públicos, que aquí son deplorables, de xeito que os traballadores poidan chegar de maneira rápida, cómoda e ecolóxica ó seu posto de traballo. Pero todo isto debe ser ciencia ficción para os políticos! Só hai que ve-la situación actual e os anos que levan a voltas co do transporte metropolitano e o tren de cercanías…

Semella que o motivo que está detrás da insistencia do Concello de Marín na creación deste polígono, tendo en conta tódolos inconvintes e argumentos en contra que ten, é o afán recaudatorio, os ingresos que vai supoñer para o Concello, a través das taxas das licencias e permisos de obra, e dos impostos anuais das empresas que se ubiquen aí…

O sistema actual leva a moitos concellos a non poder afrontar os seus orzamentos anuais por non dispoñer de ingresos suficientes. Isto conleva un endebedamento dos concellos. E isto lévaos a procurarse ingresos a través da especulación urbanística, en forma de vivenda ou de chan industrial. Este modelo non é sustentable. Hai que cambialo! 

Por outra banda, está a falta de sensibilidade hacia a paisaxe! Os redactores do PXOM de Marín fixérono dende a Casa do Concello. Seguro! Mirando os mapas topográficos e buscando, entre as curvas de niveis, un espazo onde non houbera casas. Daba igual que as curvas de nivel estiveran moi xuntas, o que se traduce nunha gran pendente do terreo…

Ou iso, ou elixiron o lugar que estaba en liña co porto. Era vox populi que a idea era facer unha vía directa ó porto, pero despois viuse que tiña demasiada pendente. Non é casualidade que a saída da Variante de Marín se fixera nese lugar… O que é seguro é que en ningún momento subiron ó Monte Pornedo para ver in situ o lugar onde queren mete-lo polígono…

É o que pasa cando fas algo dende a oficina. Ollos que non ven corazón que non sente. Se estiveran alí daríanse conta de que é unha aberración… Cantos dos 22 concelleiros estiveron no Mirador do Pornedo? Seguro que ningún! Un ou dous como moito! Pero eses calaron. Calaron porque a eles a paisaxe non lles di moito…

Calquera persoa que suba ó Mirador do Pornedo e contemple a paisaxe dende ese lugar, e imaxine o que será a construcción dun polígono industrial nese lugar, darase conta de que é unha aberración… Hai que animar os marinenses a que suban e senten un tempo a contemplar a paisaxe dende o Mirador do Pornedo! É algo que vale a pena… Máis aínda se es de Marín. Tes que coñecer ese lugar, sentilo, respiralo…

Reto a calquera persoa a que suba comigo, que o coñeza e que despois de vivilo, siga a apoia-la construcción do polígono… Se alguén segue a apoia-lo polígono despois de estar no mirador do Pornedo só pode explicarse como que ten menos sensibilidade que unha pedra, que un iceberg… Pero se hai xente que goza vendo como torturan un touro… Iso é certo: hai xente para todo! Como din os curas: “De todo hay en la viña del Señor”.

Por outra banda, está o futuro. Que futuro queren os marinenses e os veciños de San Xulián? Ás veces non se pensa demasiado no futuro, nas consecuencias que unha decisión no presente pode significar no futuro… Imaxinade un polígono industrial no Pornedo!… Instalar un polígono alí é hipoteca-lo futuro de Marín, de San Xulián e das xeracións vindeiras!

Falaban o presidente e o vicepresidente da Comunidade de Montes de San Xulián de postos de traballo para os fillos dos veciños de San Xulián e de progreso para a parroquia. Iso é pura demagoxia… Acaso as empresas van pedir o certificado de empadronamento dos empregados no polígono para asegurarse de que sexan de San Xulián, ou cando menos de Marín? …Non! Seleccionarán os empregados en función da súa formación e da súa valía… Acaso os fillos dos veciños de San Xulián van traballar todos no sector secundario? Os veciños de San Xulián non pensaron no futuro? Non pensaron nos fumes, na contaminación, nos ruidos, nos camións…?

Os veciños de San Xulián non pensaron que lles levan o monte? E que o van sustituir por fábricas? Fábricas que poderían estar noutros lugares, en polígonos que están baleiros, en vez de ó lado da súas casas? Teñen o exemplo de Lourizán, e non aprenderon nada? Coa Celulosa tamén vendían o progreso, os postos de traballo… E que supuxo? Houbo moitos máis empregados de fóra que da parroquia! O beneficio industrial iría para Pontevedra, que para Lourizán non foi. Nin sequera, que foi para Madrid!

Pensan os veciños de San Xulián que o beneficio das empresas vai ir para San Xulián: só hai que ver como deixaron Lourizán… A parroquia fundiuna! Acabou converténdose nunha “zona marxinal”, como dixo Cuíña cando foi o do tren, o patio traseiro de Pontevedra, onde meter toda a merda! Acaso San Xulián quere converterse no patio traseiro de Marín! Porque poden estar seguros os veciños que cando haxa un polígono industrial, se hai que ubicar unha actividade molesta, vai acabar en San Xulián…

O urbanismo: Pontevedra medrou hacia todos lados menos hacia Lourizán! San Xulián é unha das zonas de expansión natural de Marín. A máis axeitada. Pero cando haxa un polígono industrial, vai medrar Marín hacia San Xulián? E Marín? Moita xente cando vén a Marín comenta o fea que é Marín por culpa do porto, por ter ocupada toda a fachada litoral e non ver o mar por ningures, só naves… Que pasará cando haxa un polígono industrial na retagarda de Marín?

O Pornedo e o seu contorno é un balcón sobre a vila de Marín. O val do Lameiriña conforma o anfiteatro natural da vila… Que pasará cando Marín teña pola fronte o porto e polas costas o polígono, cando Marín quede encorsetado por diante e por detrás, co porto e co polígono? Vai quedar bonita Marín! Falan de progreso e de desenvolvemento económico… Que maior progreso que saber conxuga-las actividades dun xeito racional e sustentable? Ten que renunciar a vila de Marín ó turismo cando debería facer del un dos seus polos de desenvolvemento? Quen vai querer vir logo a Marín? A que? A ver naves por todas partes?

Marín ten o Lago de Castiñeiras! Ten o Río Loira! Ten o Monte Castelo! Ten a Illa do Santo! Ten os Petroglifos de Mogor! Ten o Castro da Subidá! As Mámoas de Pedralonga e de Chan de Armada! E ten O Pornedo, os Petroglifos de Champás, A Carrasca e A Carballa e o Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, que pon en relación estes elementos!

Son recursos que debería ter xa postos en valor, focos de atracción turística que deberían ter xa xerando turismo, xerando visitantes, xerando divisas… Pero polo menos deberían conservar estes lugares para unha posta en valor no futuro… Iso si que é deixar oportunidades para as xeracións futuras! Oportunidades para desenvolve-lo que a nosa xeración non quixo ou non soubo desenvolver! Por iso un polígono industrial, que pasa pola destrucción do patrimonio natural e a afección do patrimonio cultural, si que é hipotecar o futuro para as xeracións vindeiras…

LUKAS SANTIAGO: Licenciado en Historia – Especialidade en Arqueoloxía. Licenciado en Comunicación Audiovisual. Técnico Superior en Información e Comercialización Turísticas. Curso de Posgrado en Xestión Integral do Patrimonio Cultural. Curso de Posgrado en Animación Sociocultural. Membro da comisión técnica do proxecto de Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.