Publicado por: MontePituco | 21/02/2018

CICLO DE CONFERENCIAS POLOS 30 ANOS DA APDR

Ciclo de conferencias polos 30 anos da APDR

A Asociación Pola Defensa da Ría de Pontevedra xorde a finais de 1987 como resposta á preocupación cidadá pola grave situación de deterioro ambiental que padece o medio natural nesta contorna. Trátase dunha organización ecoloxista plural e aberta a todas as persoas que -independentemente da súa condición e ideoloxía- coincidan no interese pola recuperación e promoción “da maior das riquezas ecolóxicas da nosa bisbarra: a ría e o seu contorno”. Na actualidade a APDR cifra a súa masa social en algo máis de 500 persoas, tendo conquerido un importante respaldo nas súas mobilizacións e gozando do respecto e do recoñecemento dun amplo sector da bisbarra, que considera a APDR unha referencia en materia medioambiental.

Con motivo do 30 aniversario da entidade, hai programado un ciclo de conferencias que se celebrarán entre finais de febreiro e principios de marzo no Teatro Principal.

MÉRCORES 21 DE FEBREIRO

Fundamentos biolóxicos das alteracións dos transvasamentos nas bacías hidrográficas

FERNANDO COBO, Director do Centro de Hidrobioloxía da USC

Presenta Fernando Malvar, da Plataforma para a Defensa do rio Verdugo

Abordarase a problemática dos transvasamentos, un tema de plena actualidade polo pretendido na bacía do río Verdugo. Os transvasamentos provocan variacións bruscas do caudal dos ríos e inciden negativamente sobre a flora e a fauna do ecosistema, ademais de afectar á propia natureza dos ríos.

XOVES 22 DE FEBREIRO

A ILP para a protección do bosque autóctono e a loita contra os lumes forestais

IVÁN PÉREZ BERJANO, Presidente da Mancomunidade de montes de Pontevedra

Presenta Antón Masa, Presidente da APDR

Fronte ao modelo de explotación do monte galego, intensamente forestalista, que aposta pola produción de madeira con pouco valor engadido, con especies alóctonas pirófilas como o eucalipto e o piñeiro (caldo de cultivo dos lumes forestais), a Iniciativa Lexislatura Popular propón a diversificación de usos, a moratoria para a plantación de eucaliptos, e medidas para mitigar os lumes forestais e protexer o patrimonio.

• MÉRCORES 28 DE FEBREIRO

Alternativas económicas ao cultivo de eucalipto

ISABEL VILALBA, Secretaria Xeral do Sindicato Labrego Galego

Presenta Iván Pérez Berjano, vocal da APDR

Tratarase da necesidade de diversificar os usos do monte, analizando -desde o punto de vista económico e social- aquelas alternativas de maior interese fronte ao monocultivo de eucalipto; este é o uso que prevalece actualmente nos montes galegos e que -mesmo desde o punto de vista económico- semella aportar pouca rendibilidade.

• XOVES 1 DE MARZO

A importancia dos bosques na protección dos humedais

ADOLFO CORDERO, Director do Laboratorio de Ecoloxía Evolutiva da Uvigo

Presenta Benito Andrade, Vicepresidente da APDR

Os valores ecolóxicos e de reserva da biodiversidade dos humedais están fóra de toda dúbida. Pero, ademais, estes importantes ecosistemas aportan notablesbeneficios ás nosas vidas. Afróntase nesta sesión o estado de conservación das brañas, xunqueiras, e marisma na Galiza e a importancia que os distintos bosques teñen na súa protección.

Publicado por: MontePituco | 20/02/2018

‘O LEGADO DOS HOMES PEQUENOS’, EN PONTEVEDRA

"O legado dos homes pequenos: gravados rupestres de Cerdedo" (Morgante)

Preséntase este mércores 21, ás 20:15 horas, na sala de conferencias da Casa das Campás de Pontevedra, o libro “O legado dos homes pequenos: gravados rupestres de Cerdedo”, elaborado polos audaces integrantes do Colectivo Capitán Gosende, co profesor e escritor Calros Solla á cabeza.

Os de Capitán Gosende (filólogos, historiadores, xeógrafos, enxeñeiros, titulados en Belas Artes, autodidactas…) vimos desenvolvendo a nosa actividade de investigación multidisciplinar e de promoción cultural na comarca de Terra de Montes e, principalmente, no antigo concello de Cerdedo. A salvagarda da arte rupestre é unhas das nosas moitas inquedanzas. Ninguén pode negar que o problema non resolto do despoboamento condena esta terra á orfandade, ligándoa a un futuro incerto e someténdoa a intereses espurios. Sen dúbida, pola súa vulnerabilidade, o acervo arqueolóxico será un dos grandes damnificados desta situación terminal.  Capitán Gosende enorgullécese de figurar na nómina de asociacións ou individualidades que, na Galiza, se botaron ao monte acirrados pola urxencia de dar a coñecer e protexer co coñecemento o que é patrimonio de todos. En Capitán Gosende este quefacer, sempre respectuoso co obxecto de estudo, levouse a cabo de xeito altruísta e sen ánimo de lucro, empregando a comunicación directa, os artigos ou notas de prensa, as publicacións en webs e blogs especializados ou as redes sociais para informar as autoridades e ao pobo en xeral do froito das nosas pescudas. Malia a incómoda alegalidade da nosa misión, sentímonos moi orgullosos do camiño que se emprendeu. Agora, baixo a sombra do labor cumprido, facemos pouso e botamos a vista atrás. As mostras de apoio, concretadas na adhesión e na difusión, foron constantes ao longo desta tempada e alentaron o noso esforzo (mención especial merecen Xabier Moure, Xurxo Salgado, Xoán Carlos Garrido, a edición comarcal de Faro de Vigo e o meu editor Moisés Barcia). Entendemos que plasmar nunha publicación esta apaixonante aventura é o mellor xeito de agradecer o agarimo recibido, facer perdurábel a gozosa lembranza e, por suposto, revelar unha realidade patrimonial que permanecía oculta. O papel impreso tamén servirá para honrar, con nomes e apelidos, a afouteza, a perseverancia e o desprendemento dos Gosende.

Calros Solla, fragmento da presentación realizada en xaneiro de 2018 na Estrada

"O legado dos homes pequenos", presentación en Cerdedo (decembro 2017). Foto C. Solla

Imaxe da presentación en Cerdedo, 28 de decembro de 2017.  Publicada por Calros Solla.

 

Faro de Vigo

Cerdedo presenta una altísima densidad de grabados rupestres en las cuencas del Lérez y el Seixo

Solla indica que es uno de los territorios más ricos de España, como se ve en el libro que resume 5 años de hallazgos de Capitán Gosende

 

Publicado por: MontePituco | 19/02/2018

RUTA DIURNA POLOS PETROGLIFOS DE AMOEDO (I)

Ruta polos petróglifos de Amoedo, en Pazos de Borbén

Voltamos á ruta dos petróglifos de Amoedo, cinco meses despois da visita nocturna que organizara a Concellaría de Cultura de Pazos de Borbén, co lema “O eco das pedras”. Nesta ocasión, un pequeno grupo de petroglifeir@s propuxémonos descubrir as alfaias desta Senda Arqueolóxica a plena luz do día, aproveitando unha tregua das chuvias: os campos reverdecidos e o son da auga discorrendo en abundancia polos regos foron gratos compañeiros de andaina; todo o contrario das secuelas dos incendios forestais que -tamén neste Concello- arrasaron boa parte do territorio galego neste pasado outono. 

Se ben os numerosos gravados rupestres que puidemos admirar durante o percorrido polos montes de Amoedo non resultaron perxudicados polos lumes, peor sorte correu na parroquia veciña de Borbén o famoso petróglifo das Teixiñas, afectado de xeito irreversible polo efecto da termoclastia: o choque térmico das elevadas temperaturas que acada a pedra e o seu enfriamento posterior provoca a rotura das capas superficiais.

Un cruceiro a carón das vivendas e dos prados de regadío dános a benvida. Comeza a pescuda, ante a ausencia de sinalización clara que -á marxe dos mapas que nos axudan a orientarnos- nos facilite atopar os xacementos…

Ruta polos petróglifos de Amoedo, en Pazos de Borbén

DSC_0670-min

Ruta polos petróglifos de Amoedo, en Pazos de Borbén

Ruta polos petróglifos de Amoedo, Pazos de Borbén

Xacementos arqueolóxicos de Amoedo

Xacementos arqueolóxicos de Amoedo

Petróglifos de Chan da Pía:

Petroglifos de Amoedo: Chan da Pía

Petróglifos das Pozas:

Petróglifos das Pozas, Amoedo

Petróglifos de Carballos das Pozas:

Petróglifos de Carballo das Pozas, Amoedo

Petróglifos da Matanza:

Petróglifos da Matanza, Amoedo

Petróglifos da Matanza, Amoedo

Segundo avanzamos monte adentro, as pegadas do lume íanse intensificando na paisaxe: eucaliptos e piñeiros semellaban esqueletes carbonizados; mais, como boas especies pirófitas, as invasoras de orixe australiano xa comezan a agromar aos poucos meses de ter alentado unha catástrofe ecolóxica e ambiental de dimensións históricas.

Ruta polos petróglifos de Amoedo, Pazos de Borbén

Efectos do lume no arborado autóctono

Mámoas de Monte Espiño:

DSC_0692-min

DSC_0695-min

Cono de violación da mámoa de Monte Espiño nº1

Petróglifos de Monte Espiño:

Ruta polos petróglifos de Amoedo, Pazos de Borbén

Mámoa de Monte Espiño:

Mámoa de Monte Espiño, Amoedo

Petróglifos de Monte Espiño:

Petróglifo de Monte Espiño, Amoedo

Estrutura de pedra disposta lonxitudinalmente que pertence ao Foxo do lobo:

Estrutura pertencente ao Foxo do lobo, Amoedo

Petróglifos de Rego Novo:

[Existe unha publicación asinada por Yolanda Seoane-Veiga, do Laboratorio de Arqueoloxía da Paisaxe (Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento) como resultado dunha prospección arqueolóxica presentada en marzo de 2006 dando conta de achados no monte de Rego Novo, Amoedo]

Petróglifos de Rego Novo, Amoedo

Petróglifos de Masusán:

Petróglifos de Masusán, Amoedo

Petróglifos de Veiguiña Longa ou Rabadeira:

Petróglifos de Veiguiña Longa ou Rabadeira, en Amoedo

Unha parte deste fermoso gravado consta de varias filas de coviñas paralelas, a semellanza dun ábaco ou xogo

Petróglifos de Veiguiña Longa ou Rabadeira, en Amoedo

Petróglifos de Veiguiña Longa ou Rabadeira, en Amoedo

Petróglifos de Veiguiña Longa ou Rabadeira, en Amoedo

Ao carón da figura anterior, varias representacións de círculos concéntricos con coviñas

Ruta polos petróglifos de Amoedo, Pazos de Borbén

A destacar tamén, pola súa singularidade etnográfica, os quilómetros de valados de pedra que dividen as parcelas de monte

Petróglifos de Masusán nº2:

Petróglifo de Masusán

Cruz de Alvedosa:

Cruz de Alvedosa, Amoedo

Petróglifos de Legua Seca:

Petróglifo de Leghua Seca, Amoedo

Petróglifo de Leghua Seca, Amoedo

Petróglifos de Portelos do Coxo:

Petróglifo de Portelos do Coxo, Amoedo

Petróglifo de Portelos do Coxo, Amoedo

Rematamos o itinerario como o comezaramos, a carón dun cruceiro e dun muíño. Como o muíño situado no inicio da ruta, este último tamén tiña desafortunadamente modificada a súa canle orixinal, sustituída por un antiestético tubo de cemento…

Ruta polos petróglifos de Amoedo, Pazos de Borbén

Malia as eivas puntuais no patrimonio etnográfico e a lamentable incidencia dos incendios, a parroquia de Amoedo pode sentirse moi orgullosa dunha riqueza prehistórica que a poboación, a través da Comunidade de Montes, contribuíu a preservar coa creación -en 2014- dun roteiro que recibe numerosas visitas dos afeccionados á cultura, á natureza, o sendeirismo e á práctica deportiva. 

Cinco anos antes, a asociación de veciños xa presentara alegacións ao Planeamento urbanístico de Pazos de Borbén para protexer preto de medio cento de gravados rupestres que daquela foran recentemente descubertos. Dende entón, téñense organizado numerosas accións divulgativas e de promoción deste patrimonio que sitúan Amoedo entre as áreas arqueolóxicas máis destacadas da provincia de Pontevedra e do conxunto de Galicia. 

Plano esquemático de Pazos de Borbén

Publicado por: MontePituco | 17/02/2018

AMPLIACIÓN DO POLÍGONO INDUSTRIAL (¿?) DE SEIXO

Diario, 16 febreiro 2018

La ampliación del polígono industrial de Seixo no requerirá de estudio ambiental

La Xunta considera que la afección al terreno es mínima pero insta a mejorar la integración del área empresarial en el entorno rural

La iniciativa, promovida por la compañía propietaria de la mayoría del terreno, plantea que se pueda dar más cobertura a la actividad industrial que genera, utilizando los más de 30.060 metros cuadrados que tiene a su disposición, según recoge el PXOM de la localidad, que en estos momentos solamente cuenta con este área como susceptible de albergar un uso de estas características, después de que los tribunales tumbasen el Monte Pituco como lugar en el que implantar un polígono industrial.

Publicado por: MontePituco | 16/02/2018

OS HIPOTÉTICOS RESTOS ROMANOS DE MARÍN

La Voz, 16 febreiro 2018

Los restos romanos de Marín siguen evitando a los arqueólogos

Los controles técnicos hechos durante las últimas renovaciones de calles han sacado a la luz un camino viejo, pero nada del Imperio

Castro explica que en estos últimos años se han hecho varias actuaciones en calles y parcelas en la villa sin que se hallan documentado indicios que delaten un yacimiento romano, en contra de lo que los arqueólogos piensan desde siempre. En su opinión, esto podría indicar que si existen estos restos romanos, sus dimensiones serían pequeñas. Otra opción es que se hayan destruido en los desmontes en fincas urbanizadas desde la segunda mitad del siglo XX, o que se ubiquen en otras que no han sido ni desmontadas para hacer cimientos modernos, ni excavadas.

(…)

Mientras el casco urbano sigue sin dar resultados, en algunas familias de A Banda do Río pervive la leyenda del pueblo hundido en Portocelo. Allí sí que se hallaron restos romanos, que se arrasaron al hacer el vial de playas.

Publicado por: MontePituco | 11/02/2018

CASTIÑEIRAS: COMUNIDADES DE MONTES vs. XUNTA

La Voz, 10 febreiro 2018

La Xunta destaca sus inversiones en Castiñeiras e indigna a los comuneros

Medio Ambiente afirma que destinó 300.000 euros al lago y su entorno desde el 2009

Manuel Estévez, presidente de San Xulián, afirmó: «En 30 años de vigencia del convenio apenas hicieron nada, tan poco hicieron que hasta tenemos enfermos los robles americanos y habrá que talarlos». Sobre el lago, Estévez recuerda que la Xunta solo limpió, tras muchos meses de quejas, las compuertas de acceso, mientras que la presa sigue deficiente porque «pierde agua por grietas que no reparan». Además, matiza que la Xunta hizo una inversión grande en un parque biológico «que nunca se abrió» y donde ahora crecen zarzas. Es la misma indignación que muestra Daniel Rosales, de San Tomé. «Se gastaron tantos cartos que ensinen as facturas, porque o resultado nunca se veu e agora tampouco».

Publicado por: MontePituco | 10/02/2018

LEI DE MONTES, TEORÍA vs. PRÁCTICA

La Voz, 10 febreiro 2018

La ley contra incendios tropieza con la falta de personal en los concellos para ejecutarla

Los ayuntamientos piden auxilio administrativo a la Xunta para gestionar los expedientes

Los alcaldes tampoco pretenden un tutelaje permanente de la Xunta, pero sugieren una acción puntual coordinada y respaldada por medios económicos y humanos, que resolvería en un tiempo razonable miles de casos de propietarios que nunca se han sentido apelados por las medidas de seguridad de la legislación forestal. «Y con los dueños localizados ya empezamos a tomar medidas más justas», insiste el representante de las instituciones locales, quien ve injusto que los propietarios que dan la cara asuman las cargas mientras que otros esquivan sus responsabilidades. Por ello reclama poner «nombre y apellido a cada metro cuadrado de monte gallego, porque de otra forma en veinte años la mitad de los montes no tendrán dueño», augura (…) En una comunidad que cuenta con 700.000 propietarios de montes sobre una población de 2,7 millones de gallegos, cualquier iniciativa se queda pequeña.

Distancias establecidas na Lei de Montes para as plantacións

La Voz, 9 febreiro 2018

Ribadeo obliga a cortar en 676 montes los pinos y eucaliptos próximos a casas

Es el primer concello que aplica en todo su territorio la ley contra incendios de Galicia

El Concello de Ribadeo ha empezado a enviar requerimientos a los dueños de las 676 parcelas instándolos a cumplir con la obligación, antes del mes de mayo, de gestionar la biomasa vegetal en una zona perimetral de 50 metros al suelo urbano, de los núcleos rurales y urbanizables, alrededor de edificaciones, viviendas aisladas, urbanizaciones, depósitos de basura, cámpings, gasolineras y parques e instalaciones industriales situadas a menos de 400 metros del monte. En la franja de 50 metros no podrá haber plantadas diferentes especies arbóreas, singularmente pinos y eucaliptos, norma que se vulnera por toda Galicia. El Concello dará quince días para realizar las cortas. De no hacerlo, se notificará de nuevo y, si se sigue ignorando la orden, se sancionará a los propietarios y el Concello actuará subsidiariamente, pasándoles después la factura

Publicado por: MontePituco | 05/02/2018

MÁIS VERQUIDOS NO MONTE PITUCO

Verquido de refugallos de obra na pista do Pornedo

Esta semana fomos informados dun novo verquido na pista forestal do Monte Pornedo. O enésimo. E aínda que non caia nin gota, chove sobre mollado. A irresponsabilidade, a cara-dura, a torpeza, a insolidariedade… en definitiva, a mala educación volve cebarse novamente nun espazo comunal, de TOD@S.

Por fortuna son cada vez menos e prodúcense de xeito puntual, pero non deixan de amolar, de disgustar fondamente a quen traballamos a prol da defensa do monte e da natureza. 

Por iso cómpre volver facer un chamamento á sensibilidade da veciñanza que valora e apreza o monte para que, se detectan calquera ‘movemento’ sospeitoso llo notifiquen á Comunidade de Montes, ao Concello ou ao Seprona; para que denuncien feitos lamentables que emporcan e contaminan o noso territorio; para que o monte comunal sexa visitado e paseado, porque un monte ‘habitado’ é un monte protexido, a presenza da xente é o mellor efecto disuasorio para que lle bota o ollo ao Monte Pornedo ou a calquera outro para cometer estas tropelías.

Pola contra, un monte abandonado e solitario é un obxectivo fácil para quen precisa desfacerse de lixo, restos de obra, rodas vellas ou calquera outro material de refugallo sen dignarse en acudir a un punto limpo.

20180205_152151-min

20180205_152205-min

Dende a Asociación Monte Pituco (Pornedo) insistimos na queixa formulada a finais de 2017 con motivo da aparición dun verquido de portas vellas que aínda seguen tiradas na beira da pista forestal.

Verquido de portas vellas na pista do Monte Pornedo.

Verquido de portas vellas na pista do Monte Pornedo.

Por non falar da porcallada ciscada a carón do túnel da Variante de Marín entre A Pena e O Caeiro, que aínda ha botar raíces dende que foi localizada o pasado verán.

Verquido de lixo a carón do túnel da Variante

 

 

Publicado por: MontePituco | 02/02/2018

LOURIZÁN SUBSTITÚE EUCALIPTOS POR CASTIÑEIROS

 

Faro, 2 febreiro 2018

Los comuneros de Lourizán cambian eucaliptos por castaños en cuatro hectáreas de monte

Contaron con una ayuda de Medio Rural para poder llevar a cabo esta inversión

Dado que la entidad parroquial tiene como política la no utilización de herbicidas, el eucalipto ya había vuelto a cubrir nuevamente la parcela, por lo que hubo que eliminarlo utilizando medios mecánicos y manuales. En cuanto a  los castaños, todos los pies son micorrizados, que tienen un precio más elevado, con la perspectiva de que en el futuro se convierta en una parcela rica en setas.

Publicado por: MontePituco | 27/01/2018

ARRANCAN SINALIZACIÓN NO MONTE DE MOAÑA

Faro, 26 xaneiro 2018

Arrancan carteles sobre usos prohibidos en montes de Moaña

La Comunidad había colocado 12 pegatinas hace unos días, de las que 5 fueron arrancadas -“No queremos quitar el monte a nadie”

El cartel informa, en seis puntos, de los usos y aprovechamientos del monte regulados por ley. Así, recuerda que queda prohibida la circulación con vehículos de motor por pistas forestales, monte a través, senderos o cortafuegos, excepto para aquellos vinculados a los usos permitidos, de acuerdo con el artículo 98 de la Ley 7/2012 de Montes de Galicia. De igual forma, se recuerda la prohibición de realizar actividades o eventos culturales o deportivos sin autorización de la Administración forestal y del titular de los terrenos, conforme al artículo 88 de la misma ley, que también prohíbe realizar vertidos o abandonar residuos, materiales o productos de cualquier naturaleza. 

* * *

Artículo 88 Servicios del monte

1. La Administración forestal y los propietarios podrán fomentar la creación y mejora de montes periurbanos para fines sociales y educativos, y regularán su disfrute bajo el principio del respeto al medio natural.

2. La celebración de actos, incluyendo los deportivos a motor, que conlleven una afluencia de público indeterminada o extraordinaria, o de actividades relacionadas con el tránsito motorizado, se desarrollará mediante orden, estando sujetos a lo dispuesto en el correspondiente instrumento de planificación, ordenación o gestión. En ausencia de dicho instrumento, se solicitará la autorización de la Administración forestal por el promotor del acto o actividad, que habrá de acreditar la autorización expresa del titular. El promotor será el responsable de toda incidencia, daño o perjuicio que pudiera producirse.

La solicitud de autorización se hará con un plazo mínimo de tres meses antes de la celebración del acto o actividad. El plazo para otorgar esta autorización administrativa será de dos meses, transcurridos los cuales sin que se dictase resolución expresa se entenderá estimada la solicitud.

En los montes incluidos en la Red de Espacios Naturales Protegidos de Galicia, así como, en todo caso, en la celebración de actos relacionados con la caza o pesca fluvial, las autorizaciones serán competencia, en los mismos términos, del órgano competente en materia de conservación de la naturaleza.

3. Habrán de mantenerse los montes limpios de residuos, quedando prohibido el vertido o abandono de residuos, materiales o productos de cualquier naturaleza en montes o terrenos forestales. Las personas responsables de los vertidos y abandono de residuos se verán obligadas a la recogida y retirada de los mismos y a la restauración de los terrenos afectados, sin perjuicio de la indemnización que pudiera reclamarse por los daños causados. No tendrán consideración de residuo los restos forestales producidos como consecuencia de las actividades silvícolas. Las administraciones competentes podrán ejecutar su recogida, repercutiendo los costes que esta pudiera tener en las personas responsables.

4. Para la señalización, se prohíbe clavar o producir desgarramiento con cualquier elemento, manual o mecánico, en los árboles de forma tal que se les produzca daño o heridas, salvo aquellas que se produzcan como consecuencia de las labores de señalamiento para su posterior aprovechamiento.

Publicado por: MontePituco | 26/01/2018

A SENTENZA QUE ANULA O POLÍGONO INDUSTRIAL DO PXOM… FIRME!

Sentenza FIRME contra o polígono industrial do PXOM de Marín

O equipo xurídico da Asociación Defende o Monte Pituco vén de informarnos da FIRMEZA da sentenza ditada pola Sección Segunda do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia contra o Concello de Marín no recurso contra a clasificación do Monte Pituco como solo industrial no PXOM.

Esta é a SEGUNDA sentenza IRREVOCABLE que obtemos, logo de que o pasado mes de setembro de 2017 o mesmo tribunal declarase firme o fallo contra o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia, elaborado pola Xunta, que incluía o Monte Pituco entre as áreas de desenvolvemento industrial.

Daquela, a Asociación Monte Pituco pediu RESPECTO polas decisións da Xustiza. Hoxe volvemos reiterar esa mensaxe: aos partidos políticos que no seu día contribuíron a condenar un Espazo Natural Protexido e que desprezaron o seu valor medioambiental, paisaxístico e cultural; ás asociacións de empresarios que -sen criterio e poñendo en evidencia a súa torpeza- aínda hoxe seguen cuestionando a rotundidade dos pronunciamentos do TSXG; á Comunidade de Montes de San Xulián, que no seu día tiña que ter asumido esta causa na defensa do monte veciñal da parroquia; e sobre todo, aos pro-polígono que durante máis de 8 anos se afanaron inutilmente en minar o noso labor recorrendo á difamación ante a imposibilidade de entrar no debate dialéctico por carecer de argumentos. 

Orgullosos do traballo feito. Agradecidos a quen contribuíu a facelo posible: avogados, procurador, asesores, organizacións de montes veciñais, colectivos ambientais, persoas expertas en patrimonio e natureza que nos apoiaron e asesoraron dende que a finais de 2009 decidimos que había razóns para protexer este monte da política depredadora, da especulación económica e urbanística, do abandono e do descoñecemento.

A Asociación Monte Pituco seguirá traballando polo ‘balcón da ría’ e pola parroquia de San Xulián. 

Publicado por: MontePituco | 24/01/2018

BUSCAN A LEO, UN CAN LABRADOR DA MOREIRA

Leo, perdido na Moreira

O blog do Monte Pituco torna en servizo público para colaborar na difusión da fotografía deste can labrador, Leo, que falta dunha casa do lugar da Moreira, na parroquia de San Xulián de Marín. A súa dona leva buscándoo intensamente dende que desapareceu a principios deste mes de xaneiro.

Trátase dun cadelo de cor cinza, tamaño grande, duns seis anos e moi obediente. Levaba un collar antiparasitario e habitualmente estaba solto na finca. Por máis que se afanan na súa procura, tanto a pé polos arredores da Moreira como en coche para cubrir unha maior distancia, non hai noticias do seu paradoiro. Polo momento, non teñen referencias del nin nas asociacións protectoras de animais de Pontevedra e do Morrazo, nin tampouco no Centro de Acollida e Protección de Animais (CAAN) da Deputación.

Precisamente, a web do CAAN publica uns consellos en caso de perda dunha mascota:

1) Chamar ao Concello ou á Policía Local para notificar a desaparición. Eles son os primeiros en ter constancia dun can perdido ou abandonado para, a continuación, notificarllo ao CAAN e xestionar a súa recollida.

2) Visitar o centro, situado no lugar do Busto, na Armenteira (Meis), para comprobar persoalmente se o can foi recollido.

3) Contactar co centro a través do teléfono fixo (986 140 360 – 981 953 558), no horario de visitas (de luns a venres de 12:00 a 19:30h e os sábados de 11:00 a 14:00h), ou ben mediante correo electrónico. Se o can está no Centro de Acollida e ten microchip, o persoal chamará por teléfono ao propietario/a para que acuda a recollelo. No caso de non contestar a chamada, enviaranlle unha carta certificada.

4) Avisar noutros centros de acollida e protectoras de animais.

5) Comunicarlle a perda ao veterinario/a habitual.

Leo ten moito valor sentimental para a súa propietaria, que agradece toda a información que se lle poida achegar para recuperalo.

 

Publicado por: MontePituco | 23/01/2018

AMIGOS DO BALCÓN DA RÍA (VIII)

Amig@s do 'balcón da ría', por Antonio Costa

“No verán do 2016 tiven a oportunidade de ser acompañado a compartir un corruncho do seu paraiso a unha moza garrida e loitadora. Froito daquel paseo foi a representación do petroglifo dos Sete Camiños que hoxe veño de publicar. Foi un traballo especialmente difícil pola singularidade da pedra onde se atopa gravado, mais ó fin fun quen de conseguir que se viran na mesma imaxe tódalas figuras. Vaia como agasallo pola vitoria que contra os feridos e escuros vés de conquerir, e que serva de estímulo para seguir coidando esta herdanza dos nosos fillos, para que eles o poidan facer no futuro polos seus. Con todo cariño”.

Pontevedra, 21 de xaneiro de 2018.

Antonio Costa, experto en arte rupestre e megalítica, investigador e divulgador, correspondente do Museo de Pontevedra en Moaña durante a década dos 70 e membro da Sección de Prehistoria e Arqueoloxía do Instituto Pai Sarmiento adscrito ao Consello Superior de Investigacións Científicas.

Petróglifos de Sete Camiños: reconstitución dixital, por Antonio Costa

“Un dos petróglifos máis singulares no entorno do Pornedo é este dos Sete Camiños. Nel aparecen representados tres cuadrúpedos con distintos trazos e en diversas posicións. O máis definido, na parte superior da imaxe, con trazos profundos ollando ó frente; outro máis pequeno con trazos máis débiles e aproveitando un rebaixe da pedra, parece galopar na mesma dirección; e o terceiro, de trazos máis finos, coa cabeza volta hacia atrás. Completan a representación dúas especies de quimeras serpentiformes en posición especular a ambos lados da figura principal, e un pequeno círculo con coviña central. Chama a atencion a superficie irregular na que foron feitos estes gravados”.

Antonio Costa, reproducións obtidas pola técnica da reconstitución dixital 3D.

Petróglifos de Sete Camiños: reconstitución dixital, por Antonio Costa

Petróglifos de Sete Camiños: reconstitución dixital, por Antonio Costa

26840709_1905913579436978_8452993667360068394_o

26758418_1905913569436979_1386937798594328815_o

Petróglifos de Sete Camiños: reconstitución dixital, por Antonio Costa

Publicado por: MontePituco | 21/01/2018

VISITA AOS MONTES SOBAREIRO E A COVA, EN MARÍN

A primeira ruta da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo neste 2018 tivo como protagonistas os montes Sobareiro e A Cova, nas parroquias marinenses de Seixo e Ardán, catalogados como solo rústico de especial protección de costas e forestal.

A importancia natural, cultural e paisaxística destas paraxes levounos por camiños, pistas forestais e vías rurais de lugares como Montecelo, Loira, A Teoira, os areais de Loira, Ribeira Pequena e Ribeira, a Illa do Santo, Casás, As Bouzas, Moledo e a Casa da Cultura de Seixo, que foi o punto de partida e de remate desta andaina, cun itinerario que coincidiu en varios treitos coa senda das praias.

Xa o paso por Montecelo permitiu comezar o paseo gozando de amplas panorámicas da ría de Pontevedra.

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Primeira parada, en Montecelo

Na praia de Loira, onde desemboca o río homónimo, apreciamos a súa fronte dunar, rica en sedimentos e avifauna acuática e mariña.

Loira: Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Antiga instalación de salgadura en Loira: Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Actividade pesqueira fronte á praia de Loira

Loira: Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Entrando no monte Sobareiro pola parte posterior da antiga fábrica de salgadura

O monte Sobareiro e o monte da Cova son consecutivos: o primeiro debe o seu nome á antiga presenza de sobreiras (fitónimo) neste lugar, mentres que a denominación do segundo ten que ver cunha pequena cala ou raxa (orónimo) en forma de entrante. Ambos conteñen unha liña contínua de cantís, penedías e abrigos rochosos con fortes pendentes e extraordinarias panorámicas da ría ata Cabo Udra e Cabicastro, co arquipélago de entre ambos, no horizonte.

Ademais de pola súa importancia litolóxica e paisaxística, este espazo destaca polo hábitat de interese comunitario de cantís con vexetación das costas atlánticas e bálticas, e o hábitat natural prioritario de breixeiras secas atlánticas costeiras. Tamén sobresae pola repercusión que ten a extracción de recursos mariños vencellados á actividade pesqueira.

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

A praia pequena de coídos e area da Ribeira Pequena, fronte ao illote Pinela, está a continuación dos cantís dos montes Sobareiro e da Cova. Os abundantes cantos rodados que se atopan neste areal son o rastro de hai 120.000 anos, no penúltimo periodo interglaciar, cando -dentro do Cuaternario- o nivel do mar estaba por riba do nivel actual. Ademais, nos últimos anos atopáronse nesta praia restos de utensilios líticos do Paleolítico.

DSC_0379-min

Illote Pinela

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Coídos de rocha metamórfica

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Terraza cuaternaria

A praia da Ribeira ou do Santo é un hidrónimo que fai referencia á beira do mar onde desemboca o rego Teoira, tamén chamado de Malvido ou de Casás na súa parte final. Tamén alude á súa situación fronte á Illa do Santo, á que se une por un tómbolo de área que emerxe coas mareas baixas.

Repítese a abundancia de coídos, o que lle connfire a este espazo un enorme interese natural e paisaxístico que se amplía coa prolongación, cara ao sur, das praias da Coviña e Lapamán, illotes e cons, xa no límite coa parroquia buenense de Cela, tras sucesivas puntas litorais.

A Illa do Santo é outro enclave sobranceiro a nivel natural e paisaxístico, mais tamén histórico e cultural: acolle na parte sur os vestixios culturais dun asentamento castrexo da Idade do Ferro, e dun xacemento medieval na parte norte, vencellado coa pasada advocación relixiosa a San Clemente ou Santo do Mar. Xa no século XIII o xograr Nuno Treez citouno nunhas cantigas de amigo. Actualmente seguen en pé os restos abandonados dunha ermida reedificada no século XVIII.

Illa do Santo: Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Illa do Santo, accesible a pé coa marea baixa

Capela de San Clemente: Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Restos da antiga capela de San Clemente

[…]
San Clemenço do Mar,
se mi d’el non vingar,
non dormirei,
San Clemenço señor.
Se vingada fôr,
non dormirei.
Se mi d’el non vingar,
do fals’ e desleal,
non dormirei.
Se vingada non fôr
do fals’e traedor
non dormirei.
[…]

Nuno Treez

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Os montes Sobareiro e da Cova vistos dende a illa do Santo

Na illa do Santo, a parte sur ten un castro sen excavar

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Nos lugares de Loira, Moledo, As Bouzas, A Teoira e Casás, dentro de solo rústico ordinario e ao arredor de solo rústico de especial protección agropecuaria, observamos interesantes mostras da arquitectura popular: casas, hórreos, fontes, lavadoiros… 

Na parte baixa dos regos de Loira e A Teoira localízanse varios muíños, enmarcados en hábitat natural prioritario de bosques aluviais da Europa atemperada, dentro do solo rústico de especial protección de augas.

DSC_0411-min

Muíño da Riveira, na Teoira

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Sobresaen a casona, os terreos e o embarcadoiro do antigo almacén de salgadura de Punta Loira; tamén se atopa unha antiga carpinteiría de ribeira en Casás. A nivel relixioso cómpre salientar a presenza de cruceiros como o de Malvido ou o antigo cemiterio protestante de Seixo.

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Praza John Balan en Loira

Praza de John Balan, en Loira

Casa natal de John Balan

Casa natal de John Balan

 

Como vén sendo habitual, a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo chama a atención sobre as principais afeccións para os montes Sobareiro e da Cova e a súa contorna: os problemas máis acuciantes nas últimas décadas veñen sendo os monocultivos forestais, a eucaliptización, os incendios, o urbanismo incontrolado, as verteduras ilegais de terras e lixo, o espallamento de especies invasoras e a ameaza de proxectos de parques empresariais na súa proximidade.

En abril de 2016 a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo solicitoulle á Xunta a declaración de Lugar de Especial Importancia Paisaxística (LEIP) para o Montes Sobareiro e da Cova, dentro do Catálogo das Paisaxes de Galiza. Por outra banda, posúe as características para ser declarado Espazo Natural de Interese Local (ENIL) ou, no seu caso, Espazo Privado de Interese Natural (EPIN).

Texto: Plataforma Montes do Morrazo

Fotografías: Asociación Monte Pituco

Cartel: Fran Currás

Planos: Paulo Troitiño

Ruta por Sobareiro e A Cova coa Plataforma Montes do Morrazo

Roteiro pola protección dos montes de Sobareiro e da Cova (2)-min

Roteiro pola protección dos montes de Sobareiro e da Cova-min

Publicado por: MontePituco | 17/01/2018

RECOLLIDA DE SINATURAS PARA A ILP A PROL DO BOSQUE AUTÓCTONO

Nesta tarde de mércores instalouse na Praza da Peregrina de Pontevedra a primeira mesa informativa sobre a Iniciativa Lexislativa Popular para a mellora e protección dos hábitats de bosque autóctono, a racionalización da xestión do monte e unha nova política na noita contra os incendios forestais, ademais de recoller sinaturas de apoio para que a ILP se chegue a debater no Parlamento galego. É necesario reunir 10.000 firmas en toda Galicia antes do 24 de marzo. Apoia e difunde.

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono

Sinaturas de apoio á ILP polo bosque autóctono


 

Faro de Vigo, 2 novembro 2017

Javier Castroviejo: “Es irrenunciable pedir responsabilidades a los eucalipcitadores”

Publicado por: MontePituco | 16/01/2018

AMIG@S DO BALCÓN DA RÍA (VII)

“Ver un solpor desde o miradoiro do Pornedo é toda unha ledicia, e facelo sabendo que ninguén (a falta de saber se o concello de Marín recorreu a última sentenza contra o polígono industrial) o vai estragar é unha tremenda alegría tanto para a vista como para o espírito”.

Fran Currás (membro da antiga comisión técnica para a posta en marcha do proxecto de creación do Espazo Natural dos Montes do Morrazo, integrante de Queremos Galego Marín e da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo)

Solpor no Pornedo, por Fran Currás

[Moitas grazas a Fran Currás por esta marabillosa fotografía, por compartir connosco o seu talento coa cámara e pola súa sensibilidade e solidariedade co Monte Pornedo. Máis imaxes da súa autoría, a continuación]

Solpor dende o conxunto rupestre do Pornedo, por Fran Currás

Fotografía de Fran Currás, nos petroglifos do Pornedo

Como participar na campaña ‘Amig@s do balcón da ría’?

-Fai unha foto no miradoiro do Pornedo: a paisaxe, a flora ou a fauna da zona, os xacementos arqueolóxicos, unha autofoto, unha foto de grupo…
-Compártea en Facebook etiquetando a Salvador Pornedo ou Salvemos o Monte Pituco (Pornedo) e comentando o momento, recordo ou sensación asociada a esa imaxe.
-Visita o blog do Monte Pituco para ver a túa foto publicada.

Publicado por: MontePituco | 15/01/2018

EMBALSE DE EIRAS

Embalse de Eiras

O encoro de Eiras, construido en 1977 entre os concellos de Ponte Caldelas e Fornelos de Montes, e que abastece á área de Vigo, atópase ao 81,94% da súa capacidade, segundo o boletín hidrolóxico de Augas de Galicia do pasado 8 de xaneiro. Na primeira semana de novembro o nivel nin sequera cubría o 44% e o nivel chegou a baixar desa cifra.

Con este panorama, os concellos de Ponte Caldelas e de Soutomaior, así como a Plataforma en Defensa do Río Verdugo, celebran que a Xunta desista de acometer o proxecto do trasvase pola vía de urxencia. Dende PLADEVER seguen insistindo en poñer o foco sobre a “xestión da demanda” da auga, non no volume deste recurso: os fallos na planta potabilizadora, a inexistencia de programas de aforro do consumo na cidade olívica e no resto de localidades que se abastecen desta presa, ou a falta de medidas para aproveitar a auga da chuvia para tarefas de limpeza con algunhas das eivas que expoñen dende o colectivo ambiental.

Nesta semana PLADEVER inicia polos concellos de Moaña e Cangas unha xira de encontros con responsables municipais dos concellos afectados pola seca. Expectantes quedamos pola reacción de Abel Caballero cando peten na súa porta, tendo en conta os episodios de prepotencia cos que o rexedor vigués ten azuzado a polémica; o último deles, calificando de “intolerable” a intención do Goberno galego de renunciar á urxente tramitación do trasvase.

Fronte ás arroutadas de quen aspira a quedar sempre por riba dos demais, como o aceite sobre a auga, aínda sen ter argumentos, a Plataforma achega -lema do seu manifesto- “razóns para a des-razón”:

1. Cada pinga de auga ten a súa función no río. O transvasamento provoca un grave dano ecolóxico que afecta ás correntes, á erosión e sedimentación, á reprodución dos macroinvertebrados, á fauna acuática e aos bancos marisqueiros da ría.

2. Oitavén e Verdugo son sistemas fluviais semellantes na súa xeoloxía, orografía e réxime de secas e enchentes. Cando seca un, seca o outro.

3. A economía dos concellos afectados depende da saúde do río, pois o río é un motor económico, tanto polo seu valor como atractivo turístico e deportivo, como pola súa importancia na reprodución de especies de gran valor extractivo.

4. Existen alternativas ao transvasamento, que teñen que ver coa mellora da eficiencia, das canalizacións e dos consumos. Propoñamos unha mellor xestión da auga dende a toma en Eiras ata as billas nas casas dos veciños da comarca de Vigo.

5. A medio prazo cómpre desenvolver unha nova política de xestión das concas hidrográficas e do abastecemento. Nas concas, cómpre coidar os montes, controlar as tomas e pozos ilegais en todo o territorio. No abastecemento, é preciso levar a cabo a redución de presión da auga, impulsar unha política de economía da auga sustentable en industrias.

6. O dereito ao malgasto non pode anteporse ao dereito a ter ríos con vida e bancos marisqueiros produtivos.

7. Os transvasamentos non resolven problemas senón que xeran novos problemas nas bacías de onde se detrae o caudal.

Embalse de Eiras

Embalse de Eiras

Embalse de Eiras

Embalse de Eiras

Embalse de Eiras

Publicado por: MontePituco | 14/01/2018

RETRASO NOS INVESTIMENTOS PARA O XACEMENTO DA LANZADA

La Voz, 9 xaneiro 2018

La lentitud burocrática retrasa la inversión de Fomento en A Lanzada

Publicado por: MontePituco | 13/01/2018

RECOÑECEMENTO EUROPEO PARA OS VIÑOS DO MORRAZO

Diario, 11 xaneiro 2018

Aprobada por la Comunidad Europea la Indicación Xeográfica Terras do Morrazo

La Voz, 11 xaneiro 2018

Europa reconoce el Ribeiras do Morrazo

Publicado por: MontePituco | 12/01/2018

CUNTIS APOSTA POLAS RUTAS DE SENDEIRISMO

Diario, 9 xaneiro 2018

Cuntis avanza un nuevo paso en la creación de rutas de senderismo

La Voz, 11 xaneiro 2018

Cuntis apuesta por las rutas de senderismo para seducir al turismo saludable y ecológico

Publicado por: MontePituco | 11/01/2018

PLENO DE XANEIRO 2018 (actualizada)

Campo de fútbol de San Xulián xestionado pola Comunidade de Montes

Os votos en contra do PP botaron abaixo a moción da Marea Veciñal -malia o apoio do Psoe e do Bng- reclamándolle á Concellería de Deportes que asuma a xestión do campo de fútbol de San Xulián, cuxa explotación depende da Comunidade de Montes a pesar de tratarse dun terreo inscrito no inventario de bens municipais. Na mesma situación, por certo, está a Casa de Montes, construída igualmente en solo público.

O edil Aarón Franco reclamoulle a Antonio Traba o adecentamento da instalación e a mellora dos accesos argumentando que, se o Concello contase con este campo á súa disposición para cederllo a clubes deportivos e a particulares interesados na práctica futbolística, non sería preciso recorrer aos equipamentos da Escola Naval. Aarón Franco advertiu que noutro tempo o concelleiro de Deportes lamentaba que non houbese instalacións abondo para atender toda a demanda, un problema que se solucionaría asumindo a xestión do campo de San Xulián. “Non lles interesa tocar este campo”, insinuou o concelleiro da Marea, “porque igual teñen outro proxecto para el”.

Pola súa parte, Traba xustificou que se recorra á Escola Naval para aproveitar as súas instalacións por estaren no centro da vila e destacou que mesmo recibe peticións de usuarios do Concello de Pontevedra cando este último pecha instalacións. Para o PP de Marín a xestión do campo de fútbol de San Xulián non é unha prioridade e a intención do Goberno local non é construír ningún novo campo. Ademais, parapetouse en que este recinto “no cumple las medidas” e acusou a oposición de non visitar as instalacións deportivas do Concello e non  acudir tampouco aos eventos que teñen lugar nelas. Polo tanto, o campo de fútbol de San Xulián seguirá sendo de terra e seguirá medrando a vexetación no terreo de xogo porque non hai trazas de dotalo do que Traba califica de “tapete verde”, sen o cal os rapaces futboleiros “no quieren jugar”.

O Bng baseou o seu respaldo á moción en tanto o campo de San Pedro está “ocupado a todas horas” mentres o de San Xulián está “a monte” malia ser “municipal”. Dende este grupo acusaron o Goberno local de telo “descoidado” e de non ter “ningún interese en que se lle dea uso para non entrar en conflicto coa Comunidade de Montes”.

De feito, o concelleiro de Deportes eludiu explicar, por máis que llo pediron dende a oposición, a “alegación” que ten presentada a Comunidade de Montes de San Xulián contra a catalogación dese terreo no inventario municipal.

FACENDO HISTORIA

Esta moción da Marea Veciñal enlaza coa moción presentada por Marinenses Independentes a través de quen daquela era a única representante desta formación, Isabel Martínez Epifanio, en xaneiro de 2013. Daquela aprobouse cos votos favorables de Mar-In, Psoe e Bng -absténdose o PP- a inclusión do campo de fútbol de San Xulián no inventario de bens municipais.

Dous días despois daquel Pleno de xaneiro celebrouse a asemblea anual dos comuneiros de San Xulián e un ex-directivo que milita ou simpatiza do Bng preguntou pola reacción da xunta rectora da Comunidade, ao que o presidente contestou que o asunto da titularidade municipal do campo de fútbol da parroquia estaba “parado”.

“Iso está parado”, contestou o presidente da Comunidade de Montes, que asegurou que se presentaran alegacións porque, se polo Concello fora, estes teríanse apropiado do campo de fútbol, ao que a Comunidade de Montes non ía acceder.

O ex-tesoureiro, que asistiu ao Pleno do Concello, pediu explicacións sobre a actitude do Vicepresidente da Comunidade, que tamén estivera presente entre o público na sesión da Corporación e, sen embargo, non plantexara absolutamente nada sobre este asunto tan delicado ante a asemblea de comuneiros. O vicepresidente defendeuse dicindo que no momento no que se debateu a moción el ausentárase da sala. Casualidades da vida. Logo volveu aparecer e quedou ata as 12 da noite, cando o pleno rematou, e tivo a santa paciencia -coma sempre- de facerlle a espera aos concelleiros de turno para as súas comenencias. Pero, en definitiva, a postura da Comunidade de Montes é que vai haber que “sentarse co Concello e debater”, porque unha de dúas, “ou se chega a un acordo ou haberá litixio”, concluiu o secretario da Comunidade.

[Fragmento da crónica do Pleno de xaneiro de 2013 e da versión posterior da Comunidade de Montes de San Xulián]

Curiosamente, quen en 2013 era vicepresidente da Comunidade de Montes -actualmente sen cargo na directiva- volvía estar presente no Pleno deste xaneiro de 2018, cinco anos despois. Lamentable actitude pola súa parte, por non variar na conducta que o caracteriza, de machismo recalcitrante, mala educación e nulo respecto: mentres interviña a voceira do grupo municipal do Psoe, Luz Santiago, remontándose ao tempo no que se dilucidaba que esta dotación lle pertencía ao Concello, este ex-directivo da Comunidade de Montes pronunciou -textualmente- a seguinte frase dende o seu asento entre o escaso público que asistía á sesión: “Se puidera falar ‘íache’ poñer ghuapa!”.

Semellante improperio non representa en absoluto a poboación desta parroquia. Non é a primeira vez nin será a última que se expresa en termos despectivos, especialmente cando as aludidas son mulleres; por iso é de vergoña allea que alguén dese talante teña ocupado un cargo de responsabilidade nunha entidade comunal ou que ostente aínda algún posto nunha asociación veciñal. O seu exemplo non é nada edificante e por iso cómpre denunciar e rebater contundentemente a quen ousa referirse -pola calada, cobardemente- dun xeito desprezativo a outra persoa, especialmente en feminino.

Moción da Marea sobre o campo de fútbol de San Xulián: votos a favor

Votos a favor da moción

Moción da Marea sobre o campo de fútbol de San Xulián: votos en contra do PP

Votos en contra

Xa na quenda final de rogos e preguntas, a edil da Marea Sandra Pesqueira preguntou pola situación da demolición das vellas vivendas da mazá de Méndez Núñez diante da posibilidade -apuntada polo arqueólogo marinense Álvaro Arizaga- de que neses terreos haxa restos arqueolóxicos que se remontan á época romana. Preguntou a concelleira da Marea se a Dirección Xeral de Patrimonio autorizara os traballos de desmantelamento das edificacións e instou o Goberno local a dar conta diante deste organismo da Xunta da posible existencia deses vestixios.

O concelleiro de Urbanismo, Manuel Santos, respostou que -sendo unha zona do casco antigo na que efectivamente rexe a protección de Patrimonio- este organismo da Xunta dera permiso para as actuacións que se están levando a cabo.

Sandra Pesqueira tamén se interesou pola comparecencia do responsable da empresa Anta de Moura -a quen se lle encomendou participar na elaboración do Plan de Protección do Patrimonio Arqueolóxico do Concello- na comisión de Cultura. A edil da Marea pediu que o Goberno local lles facilite aos grupos da oposición o bosquexo elaborado do Plan para analizalo con antelación a esa posible comparecencia do arqueólogo Juan Carlos Castro. A alcaldesa instou a Marea Veciñal a solicitar a comparecencia do responsable de Anta de Moura na Comisión de Cultura.


 

Diario, 11 xaneiro 2018

Acuerdo unánime para pedir a Defensa que ceda el campo de tiro de Penizas

“Lejos de cerrar ahí la polémica sobre la disponibilidad de este tipo de instalaciones en la villa, la sesión plenaria debatió el acondicionamiento del campo de San Xulián, gracias a una moción presentada por Marea Marín. La propuesta no obtuvo el voto favorable de la bancada popular, ya que, en palabras de Traba, “en estos momentos, otro campo de fútbol no es nuestra prioridad”.

Publicado por: MontePituco | 10/01/2018

A CURUXA, AVE DO ANO 2018

Diario, 8 xaneiro 2018

Lechuza, reina del cielo nocturno

Publicado por: MontePituco | 09/01/2018

ILP POLO BOSQUE AUTÓCTONO

ILP para a defensa do bosque autóctono

Esta semana presentarase en Pontevedra a Iniciativa Lexislativa Popular para a Defensa do Bosque Autóctono e a Loita contra os Incendios. Varios colectivos da contorna vanse sumar a esta acción da plataforma Cousa de raíces co obxectivo de reunir, ata o 24 de marzo, as 10.000 sinaturas necesarias para que a ILP se chegue a debater no Parlamento galego.

Instalaranse mesas informativas en zonas concorridas da cidade para que a veciñanza que estea de acordo coa proposta poida secundala coa súa firma, organizaranse charlas para dar a coñecer a situación actual dos montes e promoveranse mocións nos plenos dos concellos.

Segundo os datos de colectivos ecoloxistas como ADEGA, o eucalipto ocupa un de cada cinco metros cadrados de solo galego e a expansión desta especie invasora e pirófita supera o medio millón de hectáreas, o 17% do territorio. Esta ILP propón que, seguindo o exemplo de Portugal, se aplique unha moratoria para as novas plantacións de eucalipto e se erradique de espazos protexidos, das terras de alto valor ecolóxicos e das áreas pertencentes á Rede Natura.

Os expertos denuncian o abandono do medio rural, do que responsabilizan as políticas “planificadas e perversas” da Xunta: entre 2013 e 2016 desapareceron unhas 3.400 explotacións agrícolas e perdéronse 34.000 hectáreas de superficie agraria útil.

Outro factor a ter en conta é a presenza da empresa pasteira ENCE e a instalación de plantas de biomasa: xa se están tramitando tres dunha capacidade de 50 megawatios. Precisamente, os terreos que progresivamente se deixan de traballar son susceptibles de sucumbir á lacra da eucaliptización.

Cómpre que a cidadanía saiba que o risco de incendio nun eucaliptal é 3,55 veces maior que nos bosques de arborado autóctono. Supera tamén en 1,14 puntos a incidencia dos lumes nas masas de piñeiro.

A ILP pódese consultar na ligazón que segue:

INICIATIVA LEXISLATIVA POPULAR PARA A DEFENSA DO BOSQUE AUTÓCTONO E A LOITA CONTRA OS INCENDIOS

Paralelamente á xuntanza dos colectivos a prol da ILP, en Marín a Marea Veciñal organizaba unha charla co lema Política forestal como solución aos lumes.

En boa parte da sociedade hai un clamor contra o actual modelo de xestión, a involución á que conducen as modificacións na Lei de Montes, a ‘barra libre’ ao espallamento do eucalipto coas beizóns do Goberno galego e co aplauso das empresas que se benefician deste cultivo masivo.

Logo chegan os lamentos desesperados, a indignación pasaxeira e os falsos propósitos de enmenda cando o lume consume os bosques, aniquila o patrimonio cultural, arrasa vivendas e granxas, e mesmo provoca mortes. Pero antes de laiarse hai que previr, lembrarse de Santa Bárbara non só cando trona, e actuar en consecuencia antes de seguir caendo na inercia das políticas interesadamente erradas que propician o enriquecemento duns poucos a conta de estragar o medio ambiente e a biodiversidade.

Política forestal como solución aos lumes

Publicado por: MontePituco | 08/01/2018

…E VAIA SE NOS AXUDARON!

7 de xaneiro, San Xián; 8 de xaneiro, a Virxe dos Remedios

Son días de festa na parroquia: o domingo 7 de xaneiro, San Xián; e hoxe luns, a Virxe dos Remedios. Hai un ano por estas datas ‘pediámoslle’ axuda aos patróns para sermos afortunados nos tribunais ante as resolucións xudiciais que estaban próximas de saír á luz. Sexa a confianza absoluta nos argumentos que levamos tantos anos esgrimindo para rexeitar a construcción dun polígono industrial no Monte Pornedo, sexa a intercesión divina, o caso é que tanto o recurso contra o Plan Sectorial autonómico de Áreas Empresariais como a demanda contra o PXOM do Concello de Marín, prosperaron satisfactoriamente e o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia fallou a favor da Asociación Monte Pituco.

Froito do traballo serio e rigoroso do equipo xurídico, do apoio das persoas e dos colectivos que tamén apostan fortemente pola conservación do Pornedo como espazo de interese patrimonial, natural e paisaxístico, e da fortaleza para manter unha causa durante oito longos anos, hoxe podemos ofrecerlle a San Xián e á Virxe dos Remedios dúas sentenzas das que estamos moi orgullosos.

 

Publicado por: MontePituco | 07/01/2018

III ANDAINA MARABILLAS NA CASA

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

Tralo adiamento da carreira San Silvestre-Subida a Castro e da Andaina das Marabillas na casa o pasado día de Ano Vello a causa do temporal, esta xornada posterior á festividade de Reis amenceu cun tempo ideal para podermos practicar deporte: uns correndo, outros a paso lixeiro e outros a paso naturalista, é dicir, parando a cada pouco para ver un lique, fotografar unha paisaxe ou curiosear entre as pedras…

III Andaina Marabillas na casa, xaneiro 2018

Vista dende a parte inferior do monte Teixugueiras

O castro da Subidá foi visita obrigada, un ano máis: o primeiro reto dos camiñantes.

III Andaina Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina Marabillas na casa, xaneiro 2018

Posible acceso orixinario ao castro, no punto onde se localizan unhas impoñentes pedras e con amplas vistas da ría dende o antigo asentamento castrexo

Nesta ocasión, había un novidoso aliciente: dende este verán, o castro da Subidá conta cunha nova estrutura visible trala ampliación das excavacións. Trátase doutra estrutura circular que o arqueólogo director da campaña identifica como un posible celeiro.

III Andaina Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina Marabillas na casa, xaneiro 2018

O itinerario da ruta máis longa, duns 7 quilómetros, permitiu enlazar o castro da Subidá co sendeiro do monte Penizas. Novamente, as panorámicas da ría e do arquipélago de Ons no horizonte compensaron con creces o esforzo.

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

Lamentablemente, a presenza do eucalipto é cada vez máis abafante. Dá moita mágoa ver novas plantacións entre os piñeirais. A pesar de toda a información que proporcionan os expertos sobre os perxuízos desta especie invasora, tanto polo empeoramento da calidade do solo e pola merma de biodiversidade que se produce ao seu arredor, como sobre todo polo carácter pirófito destas árbores, propietarios e comunidades de montes non cesan de caer nas redes da empresa pasteira que promove unha poderosa campaña de incentivos económicos. 

Cómpre seguir informando, facendo pedagoxía, intentando convencer a veciñanza de que o verdadeiramente produtivo e o máis saudable para o noso territorio é a vexetación autóctona e a xestión dos montes cun enfoque multifuncional.

Ogallá os recunchos polos que transitemos os siareiros da Andaina das Marabillas na casa -e as persoas que visiten Marín por interese turístico e cultural- poidamos ir vendo melloras en anos vindeiros, en vez de laiarnos de que a ría queda cada vez máis lonxe, oculta pola densa cortina ‘australiana’.

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

Gravados modernos de José Meijón nunha antiga edificación de uso militar, deixando atrás o monte Penizas

Fronte aos eucaliptos -e mesmo os piñeiros-, por fortuna quedan aínda pequenos oasis onde se pode gozar da vexetación do país: carballos e castiñeiros son un agasallo para a vista

O lavadoiro de Lodeiro, unha construción ben interesante dende o punto de vista arquitectónico e etnográfico.

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

De regreso ao núcleo de Castro, volvemos fixarnos nos elementos máis senlleiros do patrimonio tradicional: antigas chemineas, vellas cancelas de forxa, hórreos… Moitos deles viron tempos mellores e agora por desgraza languidecen por mor do desuso, da falta de sensibilidade, do desinterese das Administracións que deberían estar velando pola conservación destes bens, elaborando medidas que incentiven a súa restauración.

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

III Andaina das Marabillas na casa, xaneiro 2018

Marabillo-me da terra
marabilla, marabilla, é o mare,
marabillo-me das flores,
marabilla, marabilla son as cores.

[“Marabilla”, de Mercedes Peón]

Publicado por: MontePituco | 06/01/2018

A ILLA DO MONTE PITUCO

Ilustración de Belén Padrón

Velaí a illa.

Terra libre rodeada de escuma e sal,

trenzada de camiños e raíces.

Refuxio do vento,

espello das bateas,

destino dos ronseis que trazan o ceo.

Un arrecife de nubes e estrelas

por bóveda: etérea, eterna.

A hedra e o brión gardan tesouros

deitados pola marea infinda dos días.

O eco da bucina tamizado pola area

alimenta o acuífero sagrado

e o miñato espreita o fluír do pensamento.

Contémploa dende o balcón da ría

mentres apreixo o pouso sereno da poalla

no meu corazón espido.

[Ilustración de Belén Padrón]

 

 

 

Publicado por: MontePituco | 04/01/2018

REUNIÓN DE CONCELLO E COMUNEIROS POLO PLAN DE PATRIMONIO

Diario, 3 xaneiro 2017

Concello y comuneros impulsan el inicio del Plan de Protección del Patrimonio

“La mayoría de estos restos están en manos privadas, «algunos pertenecen a personas particulares pero la gran mayoría a las comunidades de montes», por lo que es necesario contar con su aprobación para poner en marcha cualquier iniciativa”.

…Oi, oi, oi, que mal pinta isto!

“Será en febrero cuando estas medidas se comiencen a desarrollar, pues durante este mes los comuneros tendrán que reunirse en asamblea para decidir dar el visto bueno a la hoja de ruta que ayer les presentó el Concello”.

“La puesta en marcha de este Plan de Protección municipal surgió el año pasado a raíz de un acuerdo unánime en el Pleno. Marea Marín y el Bng presentaron sendas mociones con el objetivo de que en la realización de este documento participasen asociaciones del municipio que trabajan todo el año por la preservación y la defensa del arte rupestre en la localidad, como es el caso de Defende o Monte Pituco, pero ninguna de las dos peticiones obtuvo respaldo”.

Cómpre facer memoria.

No cerne do Plan de Protección do Patrimonio está a agresión cometida a un xacemento catalogado no lugar da Carrasca, como consecuencia cunhas tarefas de desbroce de camiños ordeadas pola Comunidade de Montes de San Xián sen que tomasen as oportunas medidas para evitar danos aos xacementos

AGRESIÓNS AO PATRIMONIO DE SAN XULIÁN: COMUNICADO (xaneiro 2017)

No pleno de xaneiro de 2017 o Bng presentou unha moción de urxencia que quedou ‘aparcada’ para o seu tratamento en comisión. Dende a Asociación Monte Pituco lanzáronse varias propostas:

PROPOSTAS PARA UN POSIBLE PLAN DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO (xaneiro 2017)

Na comisión de cultura, o Bng non aceptou as enmendas que a Marea lle propuxo, instando a este grupo municipal a presentar a súa propia moción no pleno seguinte:

A COMISIÓN DE CULTURA SOBRE O PLAN DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO ARQUEOLÓXICO (febreiro 2017)

Entre medias, o arqueólogo marinense Álvaro Arizaga publicou unha carta urxindo á posta en marcha do Plan pola situación de urxencia na que se atopa o patrimonio marinense:

CARTA ABERTA DE Á. ARIZAGA AO CONCELLO DE MARÍN (febreiro 2017)

No pleno de febreiro aprobouse a moción do Bng a prol da posta en marcha dun Plan de Protección do Patrimonio pero, inmediatamente despois, foi rexeitada a moción da Marea que propoñía melloras á moción precedente. Negóuselle ao arqueólogo Álvaro Arizaga a posibilidade de intervir no turno de palabra que lle cedía a Marea para xustificar as enmendas propostas.

CRÓNICA DE URXENCIA DO PLENO DE FEBREIRO (febreiro 2017)

Nese mesmo mes, Álvaro Arizaga impartiu unha charla sobre a situación do patrimonio marinense:

CHARLA DE ÁLVARO ARIZAGA NO ATENEO (febreiro 2017)

CHARLA DE Á. ARIZAGA (I): A SITUACIÓN DE URXENCIA DO PATRIMONIO CULTURAL

CHARLA DE Á. ARIZAGA (II): A SITUACIÓN DE URXENCIA DO PATRIMONIO CULTURAL

Dende a Asociación Monte Pituco publicamos un informe dando conta das numerosas eivas que presenta o PXOM de Marín no que respecta á localización e identificación dos xacementos arqueolóxicos no Monte Pituco:

PIFIAS DO CATÁLOGO ARQUEOLÓXICO DO PXOM DE MARÍN NO PITUCO (febreiro 2017)

No pleno de marzo non se incluíu na orde do día o proxecto de elaboración do Plan:

PLENO DE MARZO: SEGUIMOS CO PATRIMONIO (OU NON) (marzo 2017)

En abril a Asociación Monte Pituco foi invitada a intervir na comisión de Cultura para ofrecer a súa versión sobre a situación do patrimonio arqueolóxico, apoiando a exposición realizada nun documento asinado polo historiador Buenaventura Aparicio, os arqueólogos Antonio de la Peña e Álvaro Arizaga, o investigador Antonio Costa e o naturalista Paulo Troitiño, experto no patrimonio marinense.

INTERVENCIÓN NA COMISIÓN DE CULTURA DO CONCELLO DE MARÍN (5 abril 2017)

Malia votar EN CONTRA das propostas formuladas pola Asociación Monte Pituco na Comisión de Cultura, o Goberno local sae ao paso cunha nota informativa apostando polas medidas que previamente viña de rexeitar:

USURPAR PROPOSTAS ALLEAS PARA VENDELAS COMO PROPIAS (6 abril 2017)

No pleno de abril a voceira de Cultura do Bng utilizou o pleno para atacar a Asociación Monte Pituco pola súa intervención na Comisión de Cultura. A moción da Marea, que só foi apoiada polo Psoe, foi rexeitada cos votos en contra do PP e coa abstención do Bng:

CRÓNICA DE URXENCIA DO PLENO DE ABRIL

PLENO DE ABRIL: DEBATE DA MOCIÓN SOBRE O PLAN DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO

“«Se tomarán en cuenta sus opiniones a la hora de realizar el plan», explica la edil, «pero las reuniones que tendremos solo incluirán a los propietarios de los restos». «No habrá ninguna comisión de seguimiento sobre el asunto», asegura”.

…Pero que mal pinta isto!

“En cuanto a la actualización del inventario municipal del PXOM, pedida por Defende o Monte Pituco con el objetivo de incluir los nuevos descubrimientos realizados por Antonio Costa en San Xián, la concelleira advierte que esa decisión «no me corresponde a mí, sino a los técnicos municipales», un argumento que también esgrime cuando es preguntada sobre si estos nuevos hallazgos estarán amparados por el Plan de Protección en curso”.

 

 

Publicado por: MontePituco | 03/01/2018

A XUNTA SEGUE PASANDO DE CASTIÑEIRAS

Diario, 2 xaneiro 2017

Augas de Galicia niega una posible reparación de la grieta de Castiñeiras

“Augas de Galicia solamente reduce su plan de acción en el espacio natural de Castiñeiras a la limpieza de lodos que ya ejecutó hace algunos meses y que permitió mejorar en cierta manera la situación que atraviesa la balsa de agua, cuya imagen llegó a ser desoladora en los peores momentos de la sequía vivida en las provincia durante el recientemente terminado 2017. La posibilidad de que sea el propio Concello el que tome las riendas del asunto es mínima, dada la gran inversión que supondrá sellar la grieta”.

Diario, 3 xaneiro 2017

Ramallo asegura que seguirán insistiendo en la necesidad de sellar la grieta del Lago

“Según la regidora, aunque es verdad que en los últimos meses no ha tenido novedades por parte del ente autonómico, “sí que existe un compromiso de evaluar la situación de la zona y de estudiar qué posible actuación se debe llevar a cabo”. Así se lo confirmó personalmente a Ramallo el director de Augas de Galicia, además de haberse planteado en el Parlamento Gallego, “donde incluso dijeron que el sellado iba a requerir de un proyecto ambicioso”.


 

Actualización:

Estado do Lago de Castiñeiras a 8 de xaneiro de 2018, tralas recentes chuvias.

Publicado por: MontePituco | 29/12/2017

FOZ DO VERDUGO-OITAVÉN

No verán de 2014 inaugurouse o sendeiro marítimo que vai dende a ponte medieval de Pontesampaio ata o peirao de Arcade e a praia da finca de Cagazó, na desembocadura dos ríos Verdugo-Oitavén. A foz do Verdugo-Oitavén é un espazo que destaca pola súa riqueza medioambiental como resultado da confluencia entre a auga doce dos cauces fluviais e a auga salgada da ría: mariscos crustáceos e cefalópodos, fauna piscícola e avícola forman un ecosistema privilexiado na antesala da enseada de San Simón. 

Vista da ponte medieval de Pontesampaio dende A Xunqueira, pertencente ao concello de Pontevedra

Vista das pontes ferroviarias dende a ponte medieval, coa illa de Medal ou Insuíña á dereita

Vista da ponte medieval dende o paseo marítimo, no barrio do Conde, en Arcade

Pontesampaio visto dende o barrio do Conde en Arcade

A ponte ferroviaria do século XIX, detrás desta a ponte de máis recente construcción para o Tren de Alta Velocudade e, ao fondo, a ponte medieval

Punta Muxeira e, ao fondo, as illas Alvedosas

Dende a praia Matilde

Illas Alvedosas

 

Publicado por: MontePituco | 28/12/2017

A XUNTA ‘DEVOLVERÁ’ MONTES CONVENIADOS

Faro, 28 decembro 2017

La Xunta dejará de gestionar el 63% del monte que explota y lo devolverá a los comuneros

Más de 200.000 hectáreas de bosque pasarán de nuevo a manos de las mancomunidades en veinte años -Medio Rural alega que no tiene “medios suficientes” para hacerse cargo

Desde el departamento que dirige Ángeles Vázquez alegan que estos bosques cuentan ya con instrumentos de gestión forestal y dan por culminado su trabajo. En el documento del Plan Forestal apuntan directamente a la insuficiencia de medios para asumir la gestión pública de estos montes. “Si no se disponen de medios suficientes para un buen ejercicio de la gestión pública en montes de terceros no conviene ampliar la superficie de gestión pública e incluso es mejor reducirla”, señalan.

La Xunta prefiere reorientar “las inversiones y presupuestos públicos a fomentar iniciativas de movilización de propiedades forestales privadas para impulsar actividades económicas sostenibles, que sean viables, rentables y competitivas”. Sin embargo, el propio documento del Plan Forestal reconoce al mismo tiempo la desorganización y la falta de recursos de las comunidades de montes.

En Galicia hay 3.249 montes vecinales, propietarios de 666.000 hectáreas de bosque en Galicia, es decir, el 32,8 por ciento de la superficie forestal gallega. Y, sin embargo, muchas de estas organizaciones de comuneros ni siquiera disponen de órganos de gobierno. Según los datos de Medio Rural, un 10% no tiene estatutos, el 34% carece de una junta rectora, otro 10% no dispone de un censo de vecinos comuneros y un 50% no lo tiene actualizado. En estas condiciones, es difícil que puedan gestionar con eficacia los montes de su propiedad. Y ahora además deberán asumir otras 200.000 hectáreas que la Xunta dejará de gestionar.

Si pasan al Banco de Terras no serán explotados por un organismo público sino que se alquilarán a terceros para que les saquen rendimiento.

Los convenios por los que las mancomunidades cedían la explotación de estos terrenos a Medio Rural se transformarán ahora en contratos temporales de gestión pública y ahí es donde la Organización Galega de Comunidades de Montes ve una puerta abierta a que se privatice su gestión.

 

Older Posts »

Categorías