Publicado por: MontePituco | 10/03/2019

SENDEIRISTAS DE NEGREIRA, COMPOSTELA E CERCEDA

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

O Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños recibiu hoxe un grupo de sendeiristas procedentes de diversas localidades da provincia da Coruña: Negreira, Compostela, Cerceda. 

Trala visita aos petróglifos e á mámoa de Sete Camiños, o itinerario continuou polo monte veciñal de Salcedo, onde lles explicamos o arduo labor da Comunidade de Montes para erradicar a praga de acacias e transformar os espazos degradados que ocupaba esta especie invasora en arboredas con especies autóctonas e frondosas, ademais de traballar tamén no acondicionamento dos regatos coa plantación de especies de ribeira.

 

Un dos aspectos do percorrido que máis lles chamou a atención foi a abundancia de auga, coa presenza de arquetas de pozos, depósitos e zonas húmidas.

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Durante a visita tamén falamos da intensa actividade educativa que desenvolve a Comunidade de Montes de Salcedo, organizando rutas guiadas para que os escolares dos centros de ensino de Pontevedra coñezan o patrimonio arqueolóxico da parroquia, aprendan a valoralo e a respectalo, e que o alumnado participe activamente nas repoboacións forestais para adquirir sensibilidade ambiental e aprezar a biodiversidade.

…Sen dúbida, un exemplo que outras comunidades de montes deberían seguir! 

 

Outra das paradas obrigadas foi en Outeiro das Mouras para visitar os petróglifos de Regato dos Buratos, a Pedra do Fundamento e contar antigas historias asociadas a estes xacementos rupestres. 

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

A pesar do disgusto da Comunidade de Montes de Salcedo polas agresións ás plantacións por parte de xente que carece de respecto pola natureza e polos recursos que con tanto esforzo destinan á mellora do territorio, observamos que a Arboreda do Vello, unha zona de 3 hectáreas repoboada en 2016 con preto de 3.000 árbores, vai consolidándose e conformando un fermoso bosque autóctono. Haberá que voltar máis entrada a primavera para velo reverdecer!

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Os visitantes coruñeses quedaron abraiados cando lles amosamos fotografías de como era esta parte do monte de Salcedo onde anos atrás fora construída a ‘aldea afgá’ da Brilat, en contraposición co aspecto actual: onde antano había edificacións, agora hai unha repoboación forestal.

Tamén era oportuno recordar que nove anos atrás, cando os integrantes da Comisión Técnica do proxecto de creación do Espazo Sete Camiños percorriamos o monte para visitar os xacementos, as patrullas militares interceptábannos e botábannos da zona. Se agora é posible visitar os petróglifos é pola determinación da Comunidade de Montes na reclamación xudicial da propiedade dos terreos comunais que foran usurpados para a base militar. Por desgraza, a mámoa de Louredo é un ben patrimonial irrecuperable, destruído a causa das manobras de adestramento.

 

 

Antes… Agora!

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Narcissus bulbocodium, ou Trompeta de Medusa, no monte veciñal de Lourizán

A visita rematou no ‘balcón da ría’, destacando as dúas estacións dos petróglifos do Pornedo, no monte veciñal de San Xulián: nunha delas lembramos a figura do marinense José Meijón, que deixou a súa impronta a carón dos gravados prehistóricos; e na laxe principal, situada a poucos metros, salientamos a coincidencia de representacións abstractas con círculos e coviñas, xunto con armas que permiten datar este importante xacemento na Idade do Bronce.

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

E aínda que a néboa mesta que se botou sobre o miradoiro do Pornedo impediu gozar da marabillosa paisaxe da ría, coa illa de Tambo enfronte e co arquipélago de Ons no horizonte, foi unha experiencia moi agradable e enriquecedora. Dende a Asociación Monte Pituco agradecémoslles o interese por coñecer o Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños e agardamos que volvan achegarse por este recuncho dos Montes do Morrazo.

Ruta polo Espazo Sete Camiños con seideiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Publicado por: MontePituco | 03/03/2019

DÍA MUNDIAL DA NATUREZA

Taller de Espazo Feminista de Marín e Zeivas

Hai uns días Espazo Feminista Marín e Zeivas Colectivo Feminista organizaron un taller de creación de pancartas e material reivindicativo de cara ao Día da Muller. Unha das propostas consistía en que as persoas que ata alí se achegasen contribuíran a elaborar unha ‘apócema contra o machismo’:

“Escribe e mete neste tarro accións cotiás que combatan as actitudes machistas que vivimos. Por exemplo: as cores non son nin de nenos nin de nenas; non agasallar ás nenas só con maquillaxe e bonecas, nin aos nenos con balóns e superheroes”.

Dende as nosas orixes hai xa dez anos, a Asociación Monte Pituco vén padecendo actitudes de desprezo, censura, veto e soportando o poder implacable das sucesivas directivas da Comunidade de Montes, masculinas e masculinizadas. Contrariamente ao que se pode presupoñer nunha sociedade que vai adaptándose á crecente sensibilidade a prol dos dereitos das mulleres e do maior protagonismo que reclaman, a actual xunta reitora tense revelado como a peor en materia de igualdade e de (falta de) respecto ás mulleres da parroquia que queren facerse oír para opinar e discrepar obxectivamente da xestión realizada.

Na última asemblea anual do pasado mes de xaneiro asistimos con estupor á tensa discusión entre unha comuneira que amosaba o seu desacordo coa cantidade dunha subvención da Administración provincial porque a cifra que declaraba a directiva era inferior á cuantía publicada na prensa. A protesta da veciña dende a zona do público quedaba solapada polo presidente que, co micrófono fortemente agarrado coas dúas mans, non lle deixou expresarse e utilizou a megafonía para impoñer a súa voz. 

Despois de gobernar a Comunidade de montes durante anos cunha directiva composta exclusivamente por homes, non por ter incorporado recentemente unha muller van disimular a súa actitude opresora contra as comuneiras que cuestionan o que fan a nivel económico, que aspiran á implantación dun plan multifuncional dos recursos e, sobre todo, que defenden a protección dos bens culturais fronte ao desleixo da directiva. 

Velaquí pois a modesta contribución da Asociación Monte Pituco contra a violencia, a agresión e a invisibilización das mulleres en calquera ámbito da vida:

NAItureza

No 3 de marzo, Día Mundial da Vida Silvestre, non se nos ocorre mellor homenaxe. Con todo o alento da Asociación Monte Pituco para que este 8M sexa histórico!

Publicado por: MontePituco | 24/02/2019

DÍA DE ROSALÍA, NO BALCÓN DA RÍA

24 de febreiro de 1837, nacemento de Rosalía de Castro

"Rosalía de Castro, escolma poética" (Faktoría K)

“…Que ca noite se adormecen
para que canten os grilos
que cas sombras aparecen”.

«Rosalía de Castro, escolma poética». Selección de textos, Manuela Rodríguez. Imaxes de Belén Padrón. Faktoría K, 2008.

Publicado por: MontePituco | 18/02/2019

MONTE PITUCO, NA DEFENSA DO PATRIMONIO

Reportaxe de Marcos Gago na edición de Pontevedra de La Voz de Galicia:

Pontevedra: una galería de arte al aire libre

La Voz, 17 febreiro 2019

La Plataforma Defende o Monte Pituco ha dedicado MUCHOS ESFUERZOS A DAR A CONOCER PETROGLIFOS como este, cuyo efecto óptico recuerda a un ciclista moderno

1

La idea es que la información no se quede en unos planos a los que solo un público muy especializado tenga acceso, sino que también se elaboren productos destinados a un público más generalista. Por este motivo, se harán productos de valor añadido, especialmente de carácter tecnológico, con estos petroglifos en su eje central. Se trata de aplicaciones móviles para facilitar la accesibilidad universal de estas estaciones arqueológicas, así como productos de realidad aumentada y escenarios de 3D.

La Voz, 17 febreiro 2019

«O repertorio de petróglifos galegos é o máis rico da arte rupestre de Europa»

Os gravados prehistóricos das Rías Baixas son o aportación cultural máis singular de Galicia ao mundo

No apartado de divulgación practicamente facémola os particulares, desde un punto de vista de aficionados. Vamos polos colexios e escribimos os libros. Unha gran divulgación de carácter institucional, por exemplo, que fixera uns paneis que estiveran nas estacións ou nos aeroportos, como se fai con outros elementos patrimoniais noutras cidades, non está feito. Non hai unha divulgación nese nivel e o gran público os descoñece. Nós fixemos unha campaña enorme de petición de Patrimonio da Humanidade para os gravados rupestres galegos, o Consello Galego da Cultura e as universidades avalaron e chegou ao Parlamento, pero no debate, o PP non considerou convinte facer esta declaración. Estase a falar desa declaración para as Cíes, pero corren risco de sobrexplotación xa, en cambio os petróglifos están no monte espallados. Penso que hai que divulgar máis e o feito do seu coñecemento vaise derivar do día en que sexan declarados Patrimonio da Humanidade, como xa o están pinturas e gravados de todo norte de España, do Levante e de Portugal. Faltan nada máis que os nosos.

Publicado por: MontePituco | 17/02/2019

DENDE A SUBIDÁ E PENIZAS, OLLANDO O PITUCO

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

A Alameda Rosalía de Castro , en Marín, foi o punto de partida da ruta organizada pola Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo para dar a coñecer a importancia natural, paisaxística e cultural da contorna do Monte das Penizas, catalogada como solo rústico de especial protección forestal e patrimonial, e que abrangue as parroquias de San Xián, Mogor, O Campo e Seixo.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

A primeira parada foi na Praza do Reloxo, anteriormente coñecida como Praza da Constitución, que ten como edificio de cabeceira a igrexa de Santa María do Porto, do século XVII, experimentando unha reforma barroca no século XVIII. Ao seu arredor destacan vivendas cuxa orixe se remonta ao século XVIII. Neste recuncho emblemático da vila tivo a súa sede o priorado do Mosteiro de Oseira que, desde o ano 1151 ata o 1836 coa desamortización liberal de Mendizabal e a creación do actual concello constitucional, formou un couto con xurisdición propia. Pertencíalle toda a parroquia de San Xián do Val de Marín, ou dos Encoirados, onde recaudou anualmente rendas e dezmos, tanto polos produtos agrarios extraídos da terra, como dos extraídos da ría a través da pesca e do marisqueo.

Malia que Marín como lugar estivo a maior parte da historia vencellado eclesiásticamente á parroquia de San Xián como templo matriz, segregouse desta no ano 1929 para pasar a formar parte exclusivamente da parroquia de Santa María do Porto, mentres que a parroquia de San Xián, de vocación máis rural, agraria e de montaña, pasa a ser comunmente coñecida como “Marín de Arriba”.

Na Praza da Veiguiña, antano chamada “a do peixe”, era onde se vendía o peixe traído do mar ata 1928. Nese ano, esta actividade trasladouse á Praza de Abastos nun recinto construído na proximidade, á beira do rego Lameira e preto da súa desembocadura na ría. A praza e os arredores destacan polas rúas de acceso estreitas e as construccións de pedra, algunhas dentro das denominadas “casas do pincho” e outras con entrada exterior de escaleiras ou “casas de patín”, vestixios da desaparecida arquitectura tradicional mariñeira.

As dúas prazas, a igrexa e, en conxunto, o promontorio do actual casco antigo de Marín que dá cara á marxe dereita da desembocadura do rego Lameira, forman parte do xacemento dunha antiga vila romana litoral. A maiores hai outra na contorna da actual praia de Portocelo, en Mogor.

Ao carón das ribeiras da desembocadura do rego Lameira, do que aínda se conservan os topónimos nalgunhas rúas, foi onde comezou e se foi desenvolvendo posteriormente, e desde o Medievo, o Marín portuario. No século XVIII, cando comezaba a ser a alternativa portuaria de Pontevedra, Marín posuía xa o título oficial de vila pola súa importancia como entidade singular de poboación.

O que orixinariamente era unha sucesión de areeiros na ribeira do mar desde A Almuiña pasando pola Areíña ate O Canto de Area, en dirección aos Praceres e ao fondo da ría, desaparece tras sucesivos recheos portuarios, incluídos os do Polígono de Tiro e a Escola Naval Militar, ao longo do pasado século XX ata a actualidade.

A rúa da Calzada fai referencia á antiga corredoira empedrada, xunto á que transcorría a “vrea”, que en orixe daba acceso ao antedito asentamento romano no litoral da localidade. Á beira desta rúa estivo tamén a primeira sede da casa consistorial até o ano 1860. É tamén a mediados e finais do século XIX, cando Marín empeza a adquirir relevancia como porto pesqueiro e comercial a nivel estatal.

Á beira da rúa da Calzada naceu e viviu durante boa parte século XX José Meijón, persoeiro que dedicou boa parte da súa vida a esculpir coa súa arte e ao longo do municipio, mensaxes e motivos figurativos nas rochas e todo tipo de soportes de pedra nos espazos naturais e edificacións civís e relixiosas, cunha particular e obsesiva mestura de simbolismo relixioso e ideolóxico.

A 'Capela Sixtina' de José Meijón en Ponte Zapal

A coñecida como ‘Capela Sixtina’ de José Meijón

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo Castro da Subidá e Penizas

Vista de Marín dende A Costa

O Castro da Subidá ou da Cividade, situado nun grande outeiro, lindeiro actual entre as parroquias de San Xián e Mogor, acolleu no pasado un importante asentamento humano prehistórico da Idade do Ferro cunha etapa final romanizada, que supuxo unha habitación entre os séculos IX a.C. e o I-II d.C. Cunha dimensión total dunhas 3 hectáreas, foi excavado a principios da década dos 80 do século pasado, posteriormente no 2011 e máis recentemente hai escasas datas, estando posto en valor ao redor dun 1 % da súa totalidade.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

Entre as estruturas postas en valor hai que salientar os vestixios de varias vivendas circulares e unha cadrada, cunhas funcionalidades orixinarias habitacionais e como almacén. Tralas súas prospeccións arqueolóxicas coñécese que foi un asentamento fortificado onde os seus poboadores se abasteceron tanto dos produtos animais e vexetais domesticados e cultivados en terra nos arredores como dos procedentes do mar na proximidade a través da pesca e marisqueo, do que se conservou no castro os correspondentes “cuncheiros”. Tamén que tivo contactos comerciais co exterior. Acolle tamén varios petróglifos con gravados prehistóricos datados na Idade do Bronce. Pola súa croa ou parte superior acolle unha incipiente carballeira e amplas vistas panorámicas tanto do val do rego Lameira como da ría.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

Ao carón do Castro da Subidá a vrea ou camiño real que, procedente do emprazamento da antiga vila romana litoral de Marín, e tras atravesar o rego Lameira pola contorna da antiga Ponte Zapal, e formando parte probablemente dunha vía secundaria romana á Vía XX “per loca maritima”, proseguía posteriormente trala Porteliña e A Brea ao carón doutros asentamentos castrexos nos actuais concellos de Marín, Bueu e Cangas, ás veces coincidinte co transcorrer da actual estrada PO-551, até achegarse finalmente ao extremo peninsular morracense, no Hio co Facho de Donón.

O Monte das Penizas, de orixe oronímica referente á grande presenza nel da pedra, enlaza a nivel físico co outeiro do Castro da Subidá a través da Porteliña como pequena porta de paso, sobe até unha altitude ao redor dos 280 metros sobre o nivel do mar e na actualidade fai a función de lindeiro entre as parroquias marinenses de San Xián, O Campo e Seixo, e antigamente das xurisdicións de Marín, a través do Mosteiro de Oseira, e de Cangas do Morrazo, a través do Cabildo catedralicio de Santiago de Compostela, respectivamente.

Está extratéxicamente situado na confluencia dos vales do rego Neibó -Loira e do rego Lameira, abranguendo a súa vista panorámica a maioría do actual municipio marinense, por unha banda, e cunha ampla e espectacular visión panorámica da maioría da contorna da ría de Pontevedra, pola outra. Desde varios puntos de observación se pode outear os montes Sobareiro e da Cova, a enseada de Bueu e o Cabo Udra, na marxe morracense, o Cabicastro na marxe exterior do Salnés e as Illas Ons na entrada da ría no horizonte; o val do rego Lameira, o alto do Pornedo e o núcleo urbano de Marín, na marxe morracense, a Illa de Tambo e a enseada do Campelo no fondo da ría e o Monte Castrove na marxe interior do Salnés; os altos de Castiñeiras, o Monte Formigoso, Outeiro de Campolongo e o val do rego Neibó-Loira e Gorgadas, dentro da península morracense.

A nivel xeolóxico destaca pola súa elevación e abrupta xeomorfoloxía granítica, con formación de cabalgamentos e pías, isolado entre formacións metamórficas ao seu redor pertencentes ao complexo Vigo-Pontevedra.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo Castro da Subidá e Penizas

Obxecto historicamente durante o pasado de moita extracción da súa pedra para as construcións dos núcleos dos arredores e máis recentemente de plantacións forestais con monocultivos, o Monte das Penizas aínda conserva algunhas carballeiras incipientes nas súas partes máis altas e a presenza dalgún exemplar da esclerófila e emparentada sobreira no seu interior que dá mostra da sucesión ecolóxica e a climacidade da carballeira termófila dentro do hábitat de interese comunitario de carballeiras galaico portuguesas. Contén tamén mostras dos hábitats de interese comunitario de vexetación pioneira na rocha silícea e de breixeira seca europea, herdeira da utilización anterior da matogueira e durante séculos como recurso a monte baixo.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

Por outra banda e a nivel cultural conserva algúns exemplos de gravados prehistóricos, como o do petróglifo da Idade do Bronce das Penizas, na parte alta, ou o da Moreira, na parte baixa, e outros máis por inventariar espallados. Na parte alta está o asentamento da Idade do Bronce de Currás, proba en conxunto de que este espazo natural xa contou coa presenza humana desde hai máis de 4.000 anos, aos que se lle pode engadir a existencia de varios abrigueiros rochosos que poderían ser utilizados e reutilizados polo ser humano desde épocas prehistóricas até datas moi recentes.

Vista do Monte Pituco dende Penizas

Vista do Monte Pituco (Pornedo), ao fondo, dende o Monte Penizas

 

Vista do Monte Pituco dende Penizas

Vista do Monte Pituco dende Penizas

Tarefas de desbroce excesivo realizadas en Penizas

Petroglifo da Moreira, cuberto de restos de obra

O petróglifo da Moreira, dos poucos -se non o único- con presenza de muíños naviculares, está cuberto de lixo e restos de obra.

Tellado sufragado pola Comunidade de Montes da Moreira. Custe: 9.000 €.

A pouca distancia dos petróglifos da Moreira, a Comunidade de Montes de San Xián sufragou a construcción dun tellado sobre unhas mesas. A obra custou 9.000€, segundo o balance de contas presentado pola directiva.

O val do rego Lameira, principal conca fluvial que atravesa a parroquia de San Xián, representa unha extensa área rústica aínda bastante conservada, paralela ao transcorrer dos varios regueiros afluentes do rego principal, parte deles cos seus mananciais nas abas do propio Monte das Penizas, ate o seu remate no núcleo urbano marinense, desgraciadamente canalizado e entubado desde hai case medio século no seu derradeiro tramo urbano, previo a súa desembocadura na ría, da que fai función de tributario e ao mesmo tempo corredor ecolóxico. Entre mosaicos de prados e cultivos de viñedo, cereais e legumes, dun grande valor paisaxístico e agropecuario, agroma nas partes incultas un excelente bosque de ribeira, onde, entre ameneiros, salgueiros e carballos, destaca a presenza da abeleira, formando pequenas abeledas, dentro do hábitat natural prioritario de bosques aluviais da Europa atemperada. Tamén son de salientar os varios exemplos de arquitectura popular e etnografía -vivendas, lavadoiros, fontes, hórreos, muíños…- que aínda se poden ver polos núcleos de poboación das inmediacións -Cidrás, A Porteliña, A Moreira, O Souto, O Sequelo-.

As principais afeccións nas últimas décadas para a contorna natural do Monte das Penizas foron os monocultivos forestais, a eucaliptización, os lumes forestais, a invasión das acacias e outras especies invasoras, as verteduras sen control de terras, lixo e entullos, as torretas e tendidos eléctricos aéreos, a construción da estrada VG-4.4 da variante de Marín, e o abandono e afección do patrimonio cultural e arqueolóxico. As principais ameazas son a reincidencia e mesmo ampliación dos monocultivos e da eucaliptización que en xeral se contempla na revisión do actual plan forestal galego e a falta dunha axeitada e íntegra protección e posta en valor ambiental, cultural e paisaxística.

En abril de 2016 a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo solicitoulle á Xunta de Galiza que incluise o Monte das Penizas como Lugar de Especial Interese Paisaxística (LEIP) no Catálogo das Paisaxes de Galiza.

Ruta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Roteiro Monte das Penizas II-minRuta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Ruta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Ruta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Texto: Cándido Martínez, da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo

Planimetría e material gráfico: Paulo Troitiño

Fotografías do artigo: Asociación Monte Pituco

Publicado por: MontePituco | 16/02/2019

O PITUCO NON É O SITIO MÁIS CHAN DE TODO MARÍN

Manuel Pazos Lamoso, candidato do Psoe á alcaldía

Corrían os primeiros meses de 2010 cando un modestísimo colectivo veciñal empezaba a mobilizarse para impedir a clasificación do Monte Pituco como solo industrial. O daquela alcalde, Francisco Veiga, do Psoe, negábase reiteradamente a recibirnos e o seu concelleiro de Parques e Xardíns, Manuel Pazos Lamoso, tivo a inmensa desvergoña de tratar de convencernos con mentiras de que aquela decisión estaba xustificadísima porque o Pituco era “o sitio máis chan de todo Marín”, dixo, literalmente.

Houbo que gastar uns cantos centos de euros nun estudo topográfico que revelou que menos do 10% da superficie afectada polo polígono empresarial proxectado reunía os requisitos mínimos para semellante infraestrutura.

Nove anos despois, ese edil ‘sociolisto’ é o novo candidato á alcaldía e acudimos á súa presentación política coa nosa flamante SENTENZA FIRME do TSXG que obriga o Concello de Marín a ANULAR a clasificación do Pituco como solo industrial por razóns técnicas e económicas, de impacto paisaxístico e afección ao patrimonio arqueolóxico.

Que tome nota a veciñanza e non lle confíe o seu voto a quen utiliza a súa posición de poder para abusar e enganar.

Presentación de Manuel Pazos Lamoso como candidato do Psoe á alcaldía de Marín

#CunParDeNarices

Publicado por: MontePituco | 13/02/2019

PLENO DE FEBREIRO: ‘ATAQUES XURÍDICOS’, NON!

Pleno Febreiro 2019

Hai palabras que non se din por casualidade, que non se pronuncian en calquera lugar de xeito informal, senón en lugares significados e dentro dun marco institucional; palabras que quedan rexistradas e son transcritas para trascender; palabras que non teñen un trasfondo inocente e descualifican deliberadamente. Cando escoitamos que a alcaldesa de Marín falaba de “ataques xurídicos” para referirse á loita da Asociación Monte Pituco -dentro do mesmo saco onde tamén incluía os recursos interpostos por outros colectivos e persoas que se viron perxudicados polo PXOM- algo se nos revolveu por dentro. Por aí non pasamos. Nove anos despois, con dúas sentenzas firmes e irrevogables ao noso favor, hai que darse a valer. Respectarse e facerse respectar. Non pasamos por menos!

O borrador da Acta do Pleno da Corporación do pasado xaneiro que se sometía este mes á aprobación dos grupos municipais facía referencia ao xeito no que a alcaldesa introducía varios puntos na orde do día sobre sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia a respecto duns recursos contencioso-administrativos presentados contra o Plan Xeral de Ordenación Municipal de Marín.

Unha delas era a toma en coñecemento do Pleno sobre a vitoria xudicial lograda pola Asociación Monte Pituco, ditada polo TSXG o 23 de novembro de 2017 e declarada firme o 23 de xaneiro de 2018, obrigando o Concello de Marín a anular a clasificación do Monte Pituco como solo industrial:

8.- POSTA EN COÑECEMENTO DO PLENO DA CORPORACIÓN DA SENTENZA No 457/2017, DITADA O 23.11.2017 POLA SALA DO CONTENCIOSO-ADMINISTRATIVO DO T.S.X. DE GALICIA, QUE ESTIMA PARCIALMENTE O RECURSO CONTENCIOSO-ADMINISTRATIVO INTERPOSTO POLA ASOCIACIÓN DEFENDE O MONTE PITUCO CONTRA A ORDE DA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE, TERRITORIO E INFRAESTRUTURAS, DE 27.06.2012, POLA QUE SE APROBA DEFINITIVAMENTE O PXOM DO CONCELLO DE MARÍN.

María Ramallo zanxou esta cuestión afirmando que “o PXOM non vai a ter máis “ataques xurídicos” dende o punto de vista dos recursos”.

Estando presentes nese Pleno de xaneiro e sendo testemuñas directas de semellante afirmación, a Asociación Monte Pituco presentou un escrito no Rexistro Municipal dirixido á alcaldesa para reclamarlle que fose retirada a expresión “ataques xurídicos” en referencia ás demandas presentadas pola veciñanza e, en particular, por este colectivo.

Xustificamos esta petición argumentando que, para “ataques”, os que exerceron os Gobernos municipais que avalaron un Planeamento urbanístico que, como vén de demostrar a sentenza do TSXG a respecto da planificación do solo empresarial, carecía da xustificación e do rigor legal que agora o Concello se ve obrigado a rectificar.

Fronte aos “ataques” do Concello -secundados posteriormente pola Xunta cando o polígono industrial proxectado no PXOM marinense se incluíu no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais, tumbado tamén noutra sentenza firme do TSXG-, a Asociación Monte Pituco exerceu o seu LEXÍTIMO DEREITO á DEFENSA dun espazo natural protexido, cun alto nivel paisaxístico e valor patrimonial. Polo tanto, este modesto colectivo non pode menos que rexeitar enerxicamente que se cualifique como “ataques” o resultado dunha dobre vitoria xudicial contra as Administracións local e autonómica.

Ese escrito tamén instaba a alcaldesa a exercer o seu cargo non só para os seus simpatizantes, senón tamén para representar quen discrepa con ela, cos criterios do seu partido e mesmo cos postulados doutras formación políticas -nomeadamente Psoe e Bng, que cando gobernaron en coalición impulsaron a catalogación urbanística do Pituco como solo industrial-. A Asociación Monte Pituco reclámalles o respecto e o recoñecemento que este colectivo merece como impulsor dunha loita xusta, merecidamente gañada nos Tribunais e contra a cal, por certo, o Concello non opuxo ningunha resistencia.

Nada máis comezar este Pleno de febreiro e de someterse á votación dos edís a acta da sesión de xaneiro, a concelleira Sandra Pesqueira tomou a palabra para pronunciarse a favor da Asociación Monte Pituco e tamén no seu propio nome a título persoal: “Considero desafortunada esa expresión porque presentar os recursos que fixeron é un dereito cidadán”, expuxo a edil.

Tomou a palabra a continuación o concelleiro do Psoe JuanMuradas para puntualizar que a acta era correcta porque recollía as palabras que a alcaldesa pronunciara e que, en todo caso, a petición concreta debía referirse a que María Ramallo retirase o que dixera.

“As actas recollen o detalle literal do dito”, explicou a alcaldesa, que lle advertiu a Sandra Pesqueira que naquel momento tiña que ter intervido para expresar o seu desacordo coa expresión utilizada. “Eu dixen iso; se o que me piden é que retire a palabra, non teño ningún problema en retirar ‘ataque’ e poñer ‘recurso xurídico’ porque era o que pretendía”, concluíu.

A Asociación Monte Pituco agradece que a alcaldesa tomase en consideración o escrito presentado por esta entidade e que atendese favorablemente esta obxección, verbalizada neste Pleno pola aínda voceira municipal da Marea Veciñal de Marín. Pero a Asociación Monte Pituco carece de representación directa na Corporación, non ten nin voz nin voto nas sesións, alén de exercer o seu dereito de asistencia aos plenos e dirixirse ao Goberno local polos cauces regulamentarios.

E non tendo autorización para tomar a palabra no Pleno de xaneiro e pedirlle nese mesmo instante a retirada da expresión “ataques xurídicos”, foi a través do Rexistro Municipal como se canalizou a solicitude formal. E foi a concelleira Sandra Pesqueira quen se solidarizou coa petición da Asociación Monte Pituco ao entender as razóns do rexeitamento a ese desafortunado cualificativo. Se Sandra Pesqueira non pediu a retirada desas palabras no propio Pleno de xaneiro foi porque -quizais, moi ao seu pesar- carece de telepatía e de dotes adivinatorias sobre os pensamentos, sensibilidades e intencións doutras persoas a respecto do que se debate e se decide no marco plenario.

Por outra parte, que o concelleiro socialista tire da súa ancestral e xurásica veteranía para precisar os termos nos que se tiña que concretar a retirada desa expresión, ou que a propia alcaldesa coincida en confirmar que esas foron as súas palabras pero que acepta cambiar “ataques” por “recursos” é un mera cuestión práctica/loxística que aos representantes municipais lles corresponde aplicar, dentro do que a a lexislación e o regulamento lles permita.

O obxectivo do escrito presentado, co apoio da concelleira Sandra Pesqueira, está conseguido. A Asociación Monte Pituco actuará sempre con firmeza para defender a súa causa dos ‘ataques’ que reciba, directos ou subrepticios. 

Publicado por: MontePituco | 07/02/2019

PACO DO MARTELO, IN MEMORIAM

Solpor para Paco do Martelo

Dedicámoslle este solpor, con todo o agarimo, con todo o respecto, con toda a admiración, a Francisco Calo –Paco do Martelo-. Aínda coa tristura e coa impresión do seu inesperado e prematuro pasamento, queremos lembralo dende o ‘balcón da ría’ e mandarlle unha aperta moi agarimosa á súa familia, á súa dona e aos seus fillos.

Porque é de ben nacidos ser agradecidos, cómpre honrar a memoria dunha boa persoa que, sen coñecernos de nada, axiña empatizou connosco, pola causa que nos unía na defensa do monte veciñal, da xustiza, da honestidade. Ambos sabiamos dos sinsabores de loitar contra o poder establecido, de ir contracorrente. Non en van, o lema do seu blogue é “Máis vale perder coa verdade que vencer coa mentira”. Hoxe sentímonos máis preto que nunca de Nebra-Arben. Abofé, Paco ha estar no seu particular ‘olimpo’, no seu ‘balcón sonense’, velando por nós. Grazas polas palabras de alento recibidas, polas experiencias compartidas, pola simpatía e a xenerosidade. Que se cumpra o seu desexo de Reis: “prosperidade para os nosos montes”, pedía.

Apertas… e ata sempre, Paco.

Publicado por: MontePituco | 27/01/2019

CRÓNICA DE URXENCIA DA ASEMBLEA DE COMUNEIR@S

“…La guita te invita a gastár más guita, a desear más pasta,
el gastar incita a desear más guita consumiendo el monedero,
la pasta excita y arriesgando guita te vas a cero,
a consumir te empuja, que el monedero no tenga agujero.
¡Cómo pica el parné! ¡Ráscate!”

Banda Jachis é un grupo de punk-rock-ska alacantino que dende 1997 ten editado varios discos con cancións enfocadas á denuncia social.

Na Comunidade Montes de San Xulián… ACÁBASE O PARNÉ, señoras e señores! É unha entidade en fase de demolición! Vai costa abaixo, a toda mecha e sen freos!

Os números ‘oficiais’ cantan, ou máis ben dan o ‘cante’:

-Saldo a 31 de decembro de 2017, 457.567€

-Saldo a 31 de decembro de 2018, 315.383,27€

(142.183,73€ menos dun ano a outro. E aínda así, os números non cadran)

No ano 2018 a directiva da Comunidade de San Xulián gastou 248.003,47€. Dito sexa de paso, a nosa suma dos gastos -e repetímola varias veces- dá 248.001,97€. Así que xa que imprimen as contas, o mínimo que se lle pode esixir á directiva é que se esforce en cadrar exacta e perfectamente os números, non sexa que aos rar@s da Asociación Monte Pituco nos dea por coller a calculadora, como así foi…

A Comunidade só ingresou 105.816,54€. E esta operación aritmética, aparentemente, si estaban ben; había pouco que sumar.

Conclusión: o pasado ano 2018 a xunta rectora da Comunidade de Montes de San Xulián gastou máis do dobre do que ingresou.

(E agora vén o matiz numérico: se ao saldo de 2017 lle restamos o que se gastou en 2018 e lle sumamos o que se ingresou neste pasado ano, o resultado non á un saldo de 315.383,27€. A operación dá 315.380,07€. Que a diferenza non é moita, pero xa lles vale a chapuza!)

Nun rápido vistazo ao escueto papeliño que reciben @s comuneir@s cando se acreditan para acceder á asemblea, percíbese claramente cal é o ‘futuro’ dunha Comunidade que cada vez é menos ‘de montes’ e máis ‘doutras cousas’ que pouco ou nada teñen que ver coa xestión do monte veciñal. Por tanto, estamos lexitimados para propoñer mudarlle o nome e empezar a chamarlle Comunidade de des-Montes.

Na sección de gastos hai máis de 40 epígrafes, mentres que o apartado de ingresos limítase a catro escuetos puntiños que son os que nutren as cada vez máis baleiras arcas da Comunidade: cortas de madeira (53.073,32€); devolucións de Facenda (273,34€), que son cantidades fluctuantes cada ano; canon do Ministerio de Defensa polos terreos alugados á Brilat (40.205,88€); e unha subvención do Fondo Galego de Garantía (12.264€), que para o caso non debería contar porque as subvencións van e deixan de vir, coma o vento.

…E non hai máis nada onde rañar!

Con este desolador panorama económico e unha dinámica baseada en gastar moito máis do que se ingresa, salta á vista -e non hai que ser ningún lince das finanzas para comprendelo- que o futuro da Comunidade de des-Montes é negro-negrísimo. 

Pero para sorprendente e preocupante, a ‘pachorra’ d@s comuneir@s diante destes números galopantemente minguantes. Estas contas foron aprobadas con 199 votos a favor. Só 4 persoas tiveron o valor de erguer os seus brazos para votar en contra ante a clamorosa evidencia duns números que, a ollos de quen usa a cabeza para pensar, axiña van quedar en vermello

…Xa o di a canción da Banda Jachis: ¡Cómo pica el parné! ¡Ráscate!”.

(CONTINUARÁ)

Publicado por: MontePituco | 25/01/2019

ESTE DOMINGO, ASEMBLEA NA COMUNIDADE DE MONTES DE SAN XULIÁN

Seguimos traballando por esta parroquia, estando presentes alí onde cómpre que a veciñanza se implique, por iso dende a Asociación Monte Pituco animamos a tod@s @s comuneir@s a participar na Asemblea Anual da Comunidade de Montes de San Xulián, para coñecer o que a xunta rectora teña a ben contar da súa xestión e preguntar todo o que sexa necesario.

Asemblea na Comunidade de Montes de San Xulián, xaneiro 2019

Publicado por: MontePituco | 11/01/2019

A RECLAMACIÓN DA EXECUCIÓN DAS SENTENZAS, NA PRENSA

DiarioDePontevedra

Diario, 12 xaneiro 2019

Monte Pituco esixe que se cumpra a sentenza do polígono

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia ordenou a anulación do proxecto empresarial emprazado no espazo natural marinense

Faro, 12 xaneiro 2019

Monte Pituco exige que se cumpla la sentencia del TSXG contraria al polígono industrial

PontevedraViva, 11 xaneiro 2019

Exigen el cumplimiento de la sentencia que obliga a anular el polígono industrial proyectado en el Monte Pituco

 

Publicado por: MontePituco | 09/01/2019

PLENO DE XANEIRO (I): SENTENZA CONTRA O POLÍGONO

O primeiro Pleno deste recén estreado 2019 pasará á historia da Asociación Monte Pituco polo punto 8 da orde do día, co seguinte enunciado:

“Posta en coñecemento do Pleno da Corporación da Sentenza nº 457/2017, ditada o 23.11.2017 pola Sala do Contencioso-Administrativo do T.S.X. de Galicia, que estima parcialmente o recurso contencioso-administrativo interposto pola Asociación Defende o Monte Pituco contra a Orde da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, de 27.06.2012, pola que se aproba definitivamente o PXOM do Concello de Marín”.

Pleno de xaneiro 2019: orde do díaEn xaneiro de 2010, casualmente por estas mesmas datas, a prensa local anunciaba a celebración dunha reunión da Comisión especial de Urbanismo que traballaba a toda mecha para acelerar a aprobación do Planeamento urbanístico. Daquela, o Monte Pituco xa fora sinalado polo antigo bipartito para quedar clasificado como solo industrial. 

Nove anos despois, a Corporación marinense toma coñecemento dunha sentenza firme e irrevogable do TSXG que obriga o Concello a modificar aquel flamante PXOM porque o Monte Pituco non reúne as condicións mínimas para acoller ningunha dotación empresarial, como viña insistindo a Asociación Monte Pituco a pesar de que o daquela alcalde, o socialista Francisco Veiga -incapaz de xustificar o inxustificable-, nunca se dignou en recibir a veciñanza; a pesar da prepotencia coa que actuaron dende o Bng mentres ostentou a Concellaría de Urbanismo desdeñando a protección ambiental do Pituco -“desaféctase e punto!”, berrou Xosé María Vilaboa- no ámbito dos Montes do Morrazo; a pesar do moito que fachendeou a actual rexedora popular cando a Xunta incluíu o polígono proxectado no Pituco no Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia.

O tempo deunos a razón! Tantos anos de traballo, tempo e esforzo dedicado á protección do patrimonio natural e cultural do Pituco deron o seu primeiro froito o 18 de maio de 2017 cun primeiro dictame xudicial impedindo que o Parque Empresarial Marín-Pornedo formase parte do Plan Sectorial autonómico artellado polo Goberno galego. O 23 de novembro dese mesmo 2017 chegou a segunda sentenza contra o PXOM de Marín ordeando que se anule a catalogación do Pituco como solo urbanizable delimitado de uso industrial. Ambas resolucións xa son firmes e inapelables: a primeira dende o 1 de setembro de 2017 e a segunda dende o 23 de xaneiro de 2018.

Por todo isto, a Asociación Monte Pituco vén de rexistrar unha outra reclamación ante o Goberno local de Marín -semellante á presentada o pasado mes de novembro co gallo do Día de Protección do Patrimonio- para que se convoque coa máxima urxencia a Comisión de Urbanismo e se inicien á maior brevidade as xestións oportunas para acometer a oportuna modificación puntual do PXOM, en cumprimento desas dúas sentenzas. 

Un asunto de tanto calado como a planificación das dotacións para uso empresarial e industrial ten que regularizarse canto antes, axustándose á lei. A Asociación Monte Pituco vén de esixirlle ao Concello que as medidas que teña que tomar non se apracen ata o seguinte mandato, senón que se inicien as tramitacións necesarias antes das vindeiras eleccións municipais de maio deste 2019. 

Por dignidade e por dereito -gañado con firmeza e determinación ante os tribunais-, a Asociación Monte Pituco vai reiterar periodicamente o cumprimento das sentenzas que lle foron favorables, acompañando simbolicamente cada petición cunha goma de borrar para recordarlles aos responsables municipais a súa obriga de suprimir a clasificación do Pituco como solo industrial.

Goma de borrar para suprimir o polígono no Pituco

Atendendo ás especiais cualidades do Monte Pituco que o TSXG aprecia nos seus dictames -a orografía  natural do terreo con fortes desniveis, a presenza de patrimonio histórico catalogado como Ben de Interese Cultural que resultaría gravemente afectado, a importancia natural e paisaxística deste enclave no contexto da ría de Pontevedra e dos Montes do Morrazo-, a Asociación Monte Pituco tamén volveu demandar atención e investimentos por parte do Goberno local cara a este espazo, abrindo as vías de colaboración oportunas coa Comunidade de Montes de San Xulián como titular do terreo comunal. O obxectivo pasa necesariamente por poñer en valor os xacementos arqueolóxicos, que seguen estando nunha situación de absoluta precariedade.

Á marxe das accións propias do Goberno municipal, a Asociación Monte Pituco tamén apelou neste escrito á responsabilidade dos representantes elixidos pola cidadanía marinense no presente período para que, ante o inminente contexto electoral, todos os grupos que opten a estes comicios respecten e acaten rigorosamente os termos dos dictames xudiciais, elaborando os seus programas conforme á decisión do TSXG referentes á protección e á conservación do Monte Pituco, e desistindo definitivamente de considerar esta zona nas súas previsións de hipotéticas infraestruturas, que volverían contar co rexeitamento e coa acción combativa desta asociación.

Publicado por: MontePituco | 01/01/2019

ANINOVO NA CURXEIRA

A Curxeira, 1 de xaneiro de 2019

Somos parte dunha cadea e de nós depende que non se rompa a súa continuidade. Coidar durante anos -neste recén estreado 2019 xa sumamos UNHA DÉCADA! de activismo social, ambiental e patrimonial- do Monte Pituco, gañarlle as batallas ás poderosas Administracións do Concello e da Xunta que pretendían esnaquizar o ‘balcón da ría’ para construír nel un polígono industrial, significaba moito máis que protexer un anaco de terra; da defensa do Pituco dependía tamén que as augas dos mananciais que agroman nel seguisen regando as veigas do val da Curxeira que producen herba fresca, millo, uvas, verduras…

Mais non calquera auga; non auga contaminada con residuos que poidan entrar na cadea trófica. Tampouco calquera aire, senón aire limpo que manteña a humidade nesa carballeira que loita por sobrevivir fronte á abafante presenza do eucalipto. E nesas condicións ambientais é posible que haxa unha valiosa biodiversidade: liques, brións, fentos, insectos, pequenos mamíferos, aves…

 Temos sorte de contar cun espazo así en San Xián, malia que lle pase desapercibido á maior parte daveciñanza; canto máis aos pro-polígono, incapaces de ver máis aló dunha sustanciosa cifra chea de díxitos a render no banco ou disposta para satisfacer determinados intereses.

Por desgraza, na outra cara da moeda, A Curxeira non se libra de padecer tamén os efectos do abandono do rural, con numerosas parcelas que deixaron de traballarse e moitos dos camiños que antano eran transitados quedaron intransitables, cubertos agora pola vexetación salvaxe.

A Curxeira, 1 de xaneiro de 2019

Como practicamente inaccesibles quedaron tamén varias propiedades nas que actuaron os madeiristas para retirar un rodal de eucaliptos que medraban a carón da estrada. Pisar agora nese terreo é como andar sobre unha tupida malla de pólas e follas machacadas polas rodas dos tractores. A terra está moi por debaixo de toda esa masa irregular e inestable que impide o rexurdir do bosque autóctono que había antes da instalación da especie invasora. 

A Curxeira, 1 de xaneiro de 2019

Como apunta a literatura científica sobre o eucalipto, as súas follas conteñen sustancias alelopáticas que impiden que as sementes agromen, como tampouco poden medrar outras plantas nin recuperarse a fertilidade do solo porque eses compostos químicos forman unha película impermeable sobre o substrato que reduce drasticamente a infiltración de auga e aire. Farían ben os propietarios das parcelas en reclamar aos madeireiros que rematen de facer ben o seu traballo e volvan para recoller os restos da tala, polo ben da produtividade deste territorio que, cunha xestión intelixente, ten moitas posibilidades ambientais e económicas baseadas na plantación de arborado do país.

Publicado por: MontePituco | 31/12/2018

FELIZ 2019 DENDE O ‘BALCÓN DA RÍA’

Feliz 2019

Abur, 2018! Benvido, 2019!

Que o AniNovo nos traia máis natureza, máis paisaxe, máis patrimonio, máis cultura…

[Rememorando as II Xornadas pola Protección e Posta en Valor do Patrimonio de San Xián]

 

Publicado por: MontePituco | 25/12/2018

REGALA PRODUTOS GALEGOS

Peneira de Alcacén de Liñares

Galicia é terra de xentes emprendedoras, cunhas materias primas boísimas e moito talento para traballalas e transformalas en produtos de primeira calidade. Hai artesás e artesáns por todo o ancho e longo do país desenvolvendo proxectos en moitos sectores: alimentación, roupa e calzado, pedra, coiro e madeira traballados, cerámica, xoias… e hai axentes comercializadores desas elaboracións.

Alcacén de Liñares é unha tenda online creada por Martina Viéitez para fornecernos de produtos galegos de alimentación e de artesanía cuxos artífices son, exclusivamente, pequenas empresas e produtores locais. A orixe, a esencia e a tradición están no cerne do seu catálogo que, dende Campo Lameiro, nos achega a marcas como Bubela (pastas e cervexas ecolóxicas), Porto Muíños (algas), Caurelor (castañas e froitos do Caurel), Maruxas (galletas ecolóxicas e artesás), Volalla (marmeladas artesás) ou Pepa A Loba (viños e licores das Rías Baixas)…

“Acostumados a palabras como pesticidas, contaminación, cambio climático, desemprego, precariedade laboral… queremos tornalas por cultivo sustentable, recuperación de solos, freno do cambio climático, emprego, condicións laborais xustas”

…Toda unha declaración de intencións, respectuosa coa terra e co medio de vida dos pequenos produtores.

Peneira de Alcacén de Liñares

Neste Nadal, Alcacén de Liñares presenta unhas xeitosas “peneiras” que conteñen produtos de alimentación diversos, axustando a selección ao prezo que cada quen estea disposto a pagar, ou ás

preferencias culinarias dos seus destinatarios. Unha idea de agasallo totalmente recomendable. Nestas datas tan propensas ao gasto impulsivo e compulsivo, ao consumismo inútil e aos regalos que carecen de valor práctico e simbólico, paga a pena ter en conta este tipo de propostas: saborosas, competitivas e que redundan na viabilidade do tecido empresarial a pequena escala.

Cerámica de Alén das Olas: petróglifo de Pinal de Caeiro

E do Alcacén de Liñares, a unha iniciativa marinense e con outra muller á fronte: Alén das Olas. A súa liña de traballo baseada en motivos rupestres da nosa vila segue medrando, tanto en novos recipientes como en novas técnicas, experimentando con arxilas e pigmentos. Un prato coa recreación dos petróglifos de Pinal de Caeiro -‘O ciclista’- vén de unirse á modesta colección da Asociación Monte Pituco.

Que nunca falte tampouco a aposta polo sector editorial galego: a axenda de 2019 de Baía Edicións ilustra a súa portada co gravado rupestre de Laxe das Rodas (Muros). A obra máis recente do poeta Gonzalo Hermo ten o suxestivo título de “A vida salvaxe” e propón unha viaxe lírica aos bosques, á natureza, á paisaxe. Abofé, inspirará moitos paseos ata o ‘balcón da ría’. Como tamén as palabras de Manuel Rivas: dende a rebeldía do seu ‘manifesto’ contra a vergoña de vivirmos nun mundo contaminado, corrupto e alienado ata a súa nova novela de ficción que nos adentra nas redes do poder e do narcotráfico. Lecturas todas estimulantes e enriquecedoras para un 2019 que cómpre enfocar con ilusión, confianza e esperanza.

 

 

 

Publicado por: MontePituco | 24/12/2018

BO NADAL AOS AMIG@S DO ‘BALCÓN DA RÍA’!

NadalMontePituco2018

Por cada humilde floriña

por cada simple pedra que poñamos en valor

por cada criatura que se acubilla nas árbores, na matogueira

por cada paso que damos no camiño

polo tempo compartido, polas dificultades, polas vitorias

por cada solpor, amencer, temporal ou anticiclón

por cada pinga de auga que nos refresca

por cada aprendizaxe, por cada experiencia

…PAGOU A PENA!

[Rememorando as recentes II Xornadas pola Protección do Patrimonio de San Xián. GRAZAS!]

Paga a pena rememorar as II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián, celebradas os días 16 e 17 deste mes de novembro, que remataron cunha andaina pola zona inicialmente afectada polo polígono industrial proxectado que, grazas ás sentenzas do TSXG, se salvará de ser destruída polo asfalto, o cemento e o formigón.

Dende a Asociación Monte Pituco agradecemos a asistencia de todas as persoas que se achegaron ata o ‘balcón da ría’ para celebrarmos esta ‘dobre vitoria xudicial gañada a pulso’; en especial a quen se achegou expresamente dende Vigo, dende Compostela, e tamén dende fóra de Galicia para percorrer este espazo natural dos Montes do Morrazo e agasallarnos con estas fantásticas fotografías.

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

Ruta polo Monte Pornedo nas II Xornadas de Patrimonio de San Xián (foto, Fran Currás)

[Fotos de Fran Currás]

Publicado por: MontePituco | 26/11/2018

AS II XORNADAS DE PATRIMONIO DE SAN XIÁN, NA PRENSA

Diario. 24 novembro 2018

O certame fotográfico ‘O balcón da ría’ premia as mellores imaxes do Pituco

Faro, 25 novembro 2018

Poñer en valor o monte Pituco

As II Xornadas de Protección deste enclave conclúen cun concurso de fotografía e unha charla sobre a defensa xurídica da zona

 

O Certame Fotográfico ‘O Balcón da Ría’ agradeceu o envío de imaxes aos participantes agasallando a cada un/unha cunha peza cerámica que, en forma de broche ou aplicada nun marco, representaba detalles dos petróglifos do Pornedo, Sete Camiños e Pinal de Caeiro. O taller cerámico Alén das olas, de Marín, colaborou de xeito importante facendo posible que a Asociación Monte Pituco puidese elaborar estes obsequios: así, traballamos nas instalacións do obradoiro, utilizamos as súas arxilas e as súas ferramentas, seguimos as instruccións de Laura Villanueva e Xermán Iglesias no modelado das formas, o engobe, o gravado e o retoque das figuras, e foi no seu forno onde se coceron as pezas e se remataron cunha segunda cocción tralo esmaltado. 

O toque final consistiu en aplicar  os broches cunha cola especial de dobre compoñente no caso das figuras que se converteron en prácticos prendedores, ou darlles unha finalidade decorativa poñéndolles un marco de madeira. 

Agardamos que o resultado fose do agrado dos destinatarios destas pezas, que tamén foron destinadas ás persoas que conformaron o xurado do certame. Dende a Asociación Monte Pituco, moitas grazas a Alén das olas pola súa complicidade, unha vez máis.

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Logo de estirar o bloque de arxila, cortamos as pezas coa forma desexada

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Aplicamos o engobe con dúas técnicas: pincel para un acabado máis uniforme, ou esponxa, para que o engobe cubra a arxila de xeito desigual

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Unha vez seco o engobe, trazamos a figura -previamente debuxada ou calcada- utilizando un punzón

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Detalles dos xacementos arqueolóxicos de Pinal de Caeiro, Pornedo e Sete Camiños foron os trazos representados. Tamén o petróglifo desaparecido no Outeiro da Pena, a partir dunha fotografía que se conserva do gravado

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Despois de retirar con coidado os restos das virutals utilizando un pince, retocamos os laterais da peza con engobe, para deixar secar, cocer, esmaltar e volver darlle calor no forno, a altas temperaturas 

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Así se fixeron en Alén das olas as pezas cerámicas para o certame 'O Balcón da Ría'

Velaquí a representación dun fragmento do gravado rupestre do Pornedo, na propia laxe que contén o petróglifo

 

 

II Xornadas de Patrimonio de San Xián (Foto, Fran Currás)

Estas foron as palabras de benvida ao público que acudiu o pasado venres á Adega A Capeleira, en Marín, para asistir á primeira parte das II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián, co lema “Unha dobre loita xudicial gañada a pulso”, cos avogados da Asociación Monte Pituco, Juan e Rafael Areses, como protagonistas.

Boa tarde, benvidas e benvidos e moitas grazas por acompañarnos nestas II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián.

Como sabedes, este local non é o espazo natural dun encontro que por lóxica se debería celebrar na nosa parroquia. Estamos aquí exiliados polo veto, a vinganza e a represión da Comunidade de Montes de San Xián, que o ano pasado nos prohibiu celebrar a primeira xuntanza no bar da Casa de Montes en castigo por ter denunciado -como era a nosa obriga cívica, porque do contrario seriamos encubridores e cómplices- unha agresión ao conxunto rupestre da Carrasca cometido pola neglixencia da propia directiva das comuneiras e comuneiros. Daquela, acudimos a Camilo e inmediatamente atopamos nel a colaboración que se nos negou onde debería ser a nosa propia casa. Este ano, a A Capeleira pechaba por vacacións durante estes días pero Camilo ofreceuse a abrirnos as portas da adega para podermos celebrar este encontro, así que o primeiro agradecemento vai para el pola súa hospitalidade e pola súa deferencia. Moitas grazas.

Estas II Xornadas teñen unha significación moi especial, moi importante: hai un ano por estas datas xa coñeciamos a sentenza do TSXG do 18 de maio de 2017 que lle ordea á Xunta retirar o Monte Pornedo do Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia. Pero non sería ata o 23 de novembro dese mesmo 2017 cando o TSXG volveu darnos outra alegría coa segunda sentenza que obriga o Concello de Marín a anular a clasificación do Pornedo como solo industrial. A estas alturas, ambos dictames xa son firmes: o primeiro dende o 1 de setembro de 2017 e o segundo dende o 23 de xaneiro deste 2018. O Monte Pornedo, ou Pituco, está xuridicamente a salvo da desfeita que pretendían o Goberno local de Marín e a Xunta de Galicia coa implicación de tres entidades que prestaron o seu nome a unhas alegacións favorables á instalación dun polígono industrial no ‘balcón da ría’: Asociación Virxe dos Remedios, Revestimientos Tito e Eventos Dibay. Todos derrotados nos tribunais.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián (Foto, Fran Currás)

[Cerámica obsequiada aos participantes no Certame Fotográfico ‘O balcón da ría’, elaborada en Alén das Olas]

E esta “Dobre loita xudicial gañada a pulso”, como titulamos o lema destas II Xornadas, foi posible grazas a un equipo xurídico formado por Juan Areses e Rafael Areses, pai e fillo. Este encontro está concebido como un recoñecemento ao seu traballo: oito longos anos de acopio de documentación, de estudo de farragosa lexislación urbanística, de presentación de recursos e comparecencias. Vaia pois un brinde por eles, de agradecemento ao seu compromiso e para que sigan colleitando logros que axuden a darnos esperanza aos idealistas e soñadores que seguimos crendo nun mundo mellor, máis xusto, máis sostible, menos corrupto, menos sometido aos caprichos e intereses dos que ostentan o poder.

E este arduo camiño no que houbo que aturar dende insultos, ata duras campañas de desprestixio persoal e profesional, pasando por ameazas máis ou menos veladas, non tería sido igual de transitable ou levadeiro sen a axuda e o apoio familiar, das veciñas e veciños simpatizantes da Asociación Monte Pituco, a Plataforma Montes do Morrazo, o grupo ‘Petroglifeir@s’ e o novo equipo do Colectivo Feminista Zeivas que respalda a celebración deste encontro. Se algo quedou patente neste tempo –ademais de aprender ‘algo’ sobre curvas de nivel, intervisibilidade, petroglifos, mámoas, canteiras, lendas, endemismos botánicos, saramagantas rabilongas e demais bichería do Monte Pornedo– foi o machismo dos ‘señoros’ que non se afán a que haxa mulleres que os rebatan con argumentos imbatibles, e por riba lles gañen as batallas e a guerra: Monte Pornedo 2 – ProPolígonos 0.

Esta charla tamén vai para eses que, como o ex-edil de Xardíns e cabeza de lista do Psoe, mentiu afirmando sen rubor e amparándose na súa capacitación profesional, que o Monte Pornedo era “o sitio máis chan de todo Marín”; como o ex-edil de Urbanismo que proclamou en sede plenaria que se a pertenza do Pornedo ao Espazo Natural dos Montes do Morrazo era impedimento para a construcción dun parque empresarial, “desaféctábase e punto”; o mesmo que amedrentaba a veciñanza do Pornedo con frases tan prepotentes como “ídesvos joder (sic) que vos van poñer o polígono”; o mesmo que anos despois se desdicía de todo aquilo proclamando que un parque empresarial no Pornedo era “inviable e non se ía construír na vida”.

Tamén está pensada para líderes emerxentes como este sucesor do anterior purgado que utiliza o seu cargo orgánico e a acta da súa concelleira de confianza para repartir “zascas” e pendurarse medallas aproveitándose do traballo dos colectivos sociais, porque é máis doado facer mocións lendo as noticias que se publican no xornal que dirixíndose ás fontes desas informacións tan electoralmente apetitosas.

E por suposto, aínda que con poucas expectativas de receptividade, esta charla está dirixida aos botarates que querían dous polígonos no Monte Pornedo, aos que acuñaron expresións tan delirantes como “as pedras do 2000” ou “as pedras non dan de comer”, aos que son felices pronunciando o palabro “petroglíficos”, e aos teñen empregado apelativos malsoantes como “sinvergüenza” ou “impresentable” para atacar a quen representa este modesto colectivo veciñal. Oubearon en balde.

A ristra de inimigos é longa. Pero a ningún lle hai que ter medo, por máis que se nos aconselle non desprazarnos máis lonxe da conta indo polo monte, ou que teñamos coidado co que publiquemos no blog do Monte Pituco. Se algún dereito cómpre defender é o exercicio da liberdade de expresión.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián (Foto, Fran Currás)

Juan Areses procede dunha estirpe de abogados; unha saga que continúa con polo menos dous dos seus fillos exercendo esta profesión no despacho familiar. En 2016 recibiu a Medalla ao Mérito no Servizo da Abogacía que lle concedeu o Pleno do Consello Xeral da Avogacía Española a instancias da Xunta de Goberno do Ilustre Colexio de Avogados de Pontevedra. Antes de asumir a representación legal da Asociación Monte Pituco, foi o abogado da Plataforma en Defensa da Praza dos Praceres nos recursos deste colectivo contra os recheos portuarios ilegais e contra o ramal ferroviario que atravesa ilegalmente a Praza dos Praceres: “Hai moitos anos que non creo na Xustiza, só creo na forza dos movementos veciñais”, afirmou nunha entrevista publicada por La Voz de Galicia en 2009.

Nese mesmo medio tamén cuestionou o comportamento das Administracións ante os dictames xudiciais que avalaban as demandas sociais: “Xa sabemos todos como funcionan. Son decisións políticas e non importa quen teña a razón ou o que estea ben ou o que estea mal. Hai obxectivos e cúmprense. O único que vexo claro é que aquí ninguén se trabuca. Cando os tribunais din que unhas actuacións son ilegais, todos din que estaban de acordo no contrario do que se fixo. Ninguén entoa o mea culpa. E a Administración? Ten os seus obxectivos e non lle importan as razóns legais en absoluto”.

Con Juan e Rafael Areses conversamos sobre as similitudes e diferenzas dos casos impulsados pola Asociación Monte Pituco e pola Plataforma dos Praceres, cunha cunha notable diferenza entre ambas: no Pituco non chegaron a iniciar as obras, mentres que nos Praceres e no Porto loitouse contra feitos consumados.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián (Foto, Fran Currás)

[Xoán Torres, da Plataforma en Defensa da Praza de Praceres]

Tamén se criticou o papel das Administracións como ‘apisonadoras’ capaces de elaborar proxectos con nula coherencia interna. No caso do PXOM de Marín, a memoria ambiental dicía que no Pornedo había unha “capacidade limitante absoluta” para acoller proxectos industriais e residenciais. Cabe preguntarse logo como foi posible que clasificase como solo industrial un espazo que ambientalmente é susceptible de protección, no propio documento do Planeamento.

Entre as contradicións incomprensibles tamén se lembrou o proxecto inicial de polígono que plantexaba o Plan Sectorial da Xunta, a cabalo entre Pontevedra e Marín. Mentres que Pontevedra alegou en contra argumentando que a zona afectada estaba clasificada como de interese arqueolóxico, no terreo lindante de Marín o Concello catalogaba ese terreo como solo industrial.

E malia as dúas sentenzas firmes e irrevogables acadadas contra o polígono industrial proxectado no Pornedo, fíxose fincapé na necesidade de seguir velando polo ‘balcón da ría’ e da súa contorna para impedir que os pro-polígono volvan pousar as súas gadoupas del amparándose nas ‘facilidades’ da Xunta en canto á desprotección de espazos naturais que antano tiñan certo nivel de salvagarda.

[Reportaxe fotográfica, Fran Currás]

Nas ‘II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián’ entregáronse agasallos aos participantes no Certame Fotográfico ‘O Balcón da Ría’, unha proposta non competitiva que pretendía incentivar as visitas ao Monte Pituco (Pornedo) e dar a coñecer a beleza natural, paisaxística e a importancia dos bens patrimoniais que atesoura esta contorna privilexiada. 

Un xurado formado por Amancio Castro, do colectivo ecoloxista VaipoloríoJosé Rodrigo Dapena, membro da Sociedade Galega de Historia Natural en Pontevedra; Helena Rodríguez, parasitóloga do CSIC e integrante do Grupo Naturalista Liboreiro, do Morrazo; e Xoan ‘Arco da Vella’ Torres, da Plataforma en Defensa da Praza dos Praceres e promotor da web ‘Galicia, o paraíso existe‘, elixiu catro imaxes entre as 25 presentadas: as dúas primeiras con maior consenso, e dúas máis que resultaron de seleccionar entre propostas que acadaron menos votos na ronda inicial de valoracións.

 

Certame fotográfico 'O balcón da ría': Fran Currás
A imaxe máis valorada polo xurado foi esta paisaxe nocturna a carón dos petróglifos do Pornedo, coa Vía Láctea brillando no ceo.

Valoración do xurado:

Aparte da calidade en si da foto e da composición, fomenta a visita ó Pituco como un lugar con moita historia onde poder ademais fotografar a gusto na noite a beleza do ceo nocturno do que nos privan as luces da cidade”.

 

Certame fotográfico 'O balcón da ría': María López

Outra imaxe valorada foi este detalle dos liques da variedade ‘Cladonia’, que abundan no Monte Pornedo.

Valoración do xurado:

“Pola beleza da foto, por poñer o punto de mira nos valores naturais presentes no Pituco, onde ata o máis diminuto, como pode ser un lique, é digno de valorar e conservar”.

 

Certame fotográfico 'O balcón da ría': José Manuel Domínguez Barros

Outra fotografía destacada: o solpor dende o Monte Pornedo.

Valoración do xurado:

“Había mais solpores bonitos, pero o enfoque deste e o punto de integrar a natureza, gustoume moito”.

 

Certame fotográfico 'O balcón da ría': José Manuel Domínguez Barros

Do mesmo autor que o solpor anterior, esta foi outra das imaxes seleccionadas nunha segunda volta.

Valoración do xurado:

“Porque deixa claro cal é o lugar e unha das cousas fascinantes que podes facer alí: disfrutar dos minutos do solpor cun espectáculo visual inigualable”.

 

A continuación, outras fotografías presentadas ao Certame que ocuparon as redes sociais Facebook e Instagram plasmando elementos da flora, dos gravados rupestres, dos fenómenos atmosféricos e demais aspectos que fan do Pornedo un lugar digno de coñecer, admirar e inmortalizar coa cámara.

Certame Fotográfico 'O Balcón da Ría'

Pilar Pazos

 

As imaxes expuxéronse n Adega A Capeleira de Marín durante a charla cos avogados Juan e Rafael Areses, facendo balance dos oito anos de tramitación dos recursos xudiciais presentados contra o Concello de Marín e a Xunta na pretensión destas Administracións por instalar un polígono industrial no Monte Pituco, que finalmente foi anulado polo TSXG con senllas sentenzas firmes e irrevogables.

Dende a Asociación Monte Pituco queremos agradecer a receptividade de Fran Currás, María López, José Manuel Domínguez Barros, Montse Cabo, María Gloria Bouzón, Rosa Novo e Pilar Pazos, participando na proposta. Moitas grazas tamén a Amancio Castro, José Rodrigo Dapena, Helena Rodríguez e Xoán Arco da Vella polo tempo que dedicaron a valorar as imaxes colleitadas. E grazas dun xeito especial ao obradoiro de cerámica Alén das Olas, de Marín, que achegou os materiais, as ferramentas e as ensinanzas necesarias para que puideramos elaborar unhas pequenas pezas de arxila representando fragmentos dos petróglifos de Pornedo, Sete Camiños e Pinal de Caeiro. Artesanía e libros foron os obsequios cos que se recompensaron as achegas dos fotógrafos e fotógrafas.

Noraboa a tod@s, en particular a@s que resultaron seleccionados polo xurado. 

Vémonos no ‘balcón da ría’!

Publicado por: MontePituco | 17/11/2018

ASÍ FORON AS II XORNADAS DE PATRIMONIO DE SAN XIÁN (I)

Charla cos avogados Juan e Rafael Areses

Os avogados Juan e Rafael Areses foron os protagonistas das II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián, coincidindo coa celebración do Día Mundial do Patrimonio, este 16 de novembro, e sendo este o Ano Europeo do Patrimonio Cultural. Era necesario repasar os últimos oito anos de traballo na defensa do Monte Pituco (Pornedo) e facer balance dos logros acadados coas dúas sentenzas que anulan o polígono industrial proxectado neste espazo natural dos Montes do Morrazo. Porque sen dúbida, sen o esforzo realizado pola Asociación Monte Pituco e polo equipo xurídico que defendeu os recursos contra o PXOM do Concello de Marín e contra o Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia elaborado pola Xunta, de aquí a pouco non quedaría nada do patrimonio natural nin arqueolóxico que podemos seguir visitando.

A Adega A Capeleira de Marín foi, un ano máis, o punto de encontro destas Xornadas tralo veto que nos ten imposto a Comunidade de Montes de San Xián, que nos prohibe celebrar esta ‘barferencia’ no salón da cafetería da Casa de Montes. 

Ademais da charla, a primeira parte destas II Xornadas rematou coa entrega de agasallos aos participantes e ao xurado do Certame Fotográfico O Balcón da Ría. As imaxes seleccionadas foron a paisaxe nocturna de Fran Currás, uns exemplares do lique ‘Cladonia’ fotografados por María López, e un solpor de José Manuel Barros. Nun artigo posterior, amosaremos as imaxes presentadas.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián na Adega A Capeleira

A segunda parte das II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián foi unha andaina polo Monte Pornedo, cun itinerario que percorría a área afectada polo proxecto do polígono industrial anulado polo Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.

Ao igual que n’A Capeleira, na área recreativa do Pornedo tamén se expuxeron os traballos fotográficos presentados ao Certame O Balcón da Ría, e os obsequios que recibiron os participantes: pezas cerámicas elaboradas no obradoiro marinense Alén das Olas, inspiradas nos calcos dos conxuntos rupestres de Pornedo, Pinal de Caeiro e Sete Camiños.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

O naturalista e experto en patrimonio arqueolóxico Paulo Troitiño foi un dos guías da visita ao Monte Pornedo. Unha das paradas no roteiro foi para recordar que un dos petróglifos que atesoura esta zona quedou sepultado pola terra un dos taludes que bordean a Variante de Marín, á altura do Outeiro da Pena.

Quen fora presidente da Asociación de Veciños de San Xián e un dos defensores do Pornedo, Xan Montenegro, fixo un grande esforzo por evitar que as obras afectasen a este xacemento pendente de catalogación, mais os técnicos da Dirección Xeral de Patrimonio non atenderon as súas advertencias.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

As chuvias dos últimos días favoreceron que ao longo do camiño fixeramos diversas paradas para identificar os cogomelos que agromaron: Amanita muscaria, boletus, cogomelo da risa, Macrolepiota ou choupín… Pero moito coidado! Cómpre ter un perfecto coñecemento das especies para distinguir entre os fungos comestibles e os tóxicos!

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo[Foto de María López]

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

Ademais do patrimonio natural, outro dos obxectivos da andaina foi apreciar o patrimonio etnográfico, do que forman parte as canteiras que abundan no Pornedo, xunto cos valados que servían para dividir as parcelas de monte privado, tamén coñecidas como matos ou tomadas. Entre Sete Camiños e O Pornedo atópase un curioso muro construído con pedras de xisto.

A pedra, presente ademais nos ortostatos da mámoa de Sete Camiños, que ogallá algún día se chegase a excavar…  Mais tamén lenzo dos antigos poboadores do Monte Pornedo, que gravaron figuras zoomorfas como as de Sete Camiños, armas como os petróglifos de Pornedo, ou trazos circulares como en Pinal de Caeiro…

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

Nesta andaina polo Monte Pornedo propúxose unha acción simbólica consistente en escribir mensaxes sobre a defensa deste espazo. Empregouse papel vexetal, fibras naturais e lapis de color; nada de tinta nin material plástico contaminante. As frases -elaboradas polos asistentes á charla do venres e polos participantes no roteiro do sábado- fóronse pendurando polo camiño, dándolle alento e aloumiños ao ‘balcón da ría’.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

“Pola conexión do Espazo Sete Camiños á Lagoa de Castiñeiras a través dos conxuntos rupestres da Carrasca e Champás”.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

“Monte Pornedo, o ‘balcón da ría’. Xan Montenegro, in memoriam.

II Xornadas de Patrimonio de San Xián: ruta polo Monte Pornedo

Moitas grazas por acompañarnos!

Publicado por: MontePituco | 10/11/2018

O MARÍN QUE QUEREMOS… SEN POLÍGONO NO PITUCO

Charla 'O Marín que queremos'

O Planeamento Urbanístico de Marín aprobouse en 2012 e seis anos despois ten que someterse a unha modificación puntual para acatar unha sentenza firme do TSXG que obriga a anular a clasificación do Monte Pornedo como solo industrial. Gustaríame pedirlles unha valoración para que a escoiten os perpetradores políticos do PXOM e os inimigos do patrimonio que chegaron a afirmar que “as pedras non dan de comer”.

Foi formular esta pregunta e os murmurios do público apoderáronse da sala do Museo Manuel Torres onde se celebraba a charla organizada polo Clube de Opinión Portocelo co lema “O Marín que queremos”, na que participaban o arquitecto marinense Anselmo Villanueva Peón e o arquitecto-urbanista Carlos Henrique Fernández Coto, con Xosé Emilio Dopazo como moderador. Semellaba talmente o ruído subterráneo que precede un temblor sísmico, sinal do incómodo e molesto que é o asunto; ou quizais polo ton crítico e mesmo ácedo do comentario formulado. Na Asociación Monte Pituco somos de querer ‘as cousas claras, e o chocolate espeso’…

Porque alí estaba o máis ‘granado’ da fauna&flora política municipal: os concelleiros de Urbanismo e de Rural, Manuel Santos e Pablo Novas, do PP; o ex-edil de Urbanismo -daquela no Bng- Xosé María Vilaboa e o seu compañeiro Alfonso Fernández, ex-Bloque e agora non adscrito; estivera tamén -mágoa que xa se ausentara- a ex-voceira do Bng Pilar Blanco, que completa o dúo da última purga bloqueira; e máis mágoa que tampouco estivese para oíla o aspirante a cabeza de lista do Psoe nas vindeiras eleccións municipais e ex-concelleiro de Xardíns Manuel Pazos Lamoso, máis coñecido por referirse ao Pornedo como “o sitio máis chan de todo Marín”. A representación socialista completouse coa presenza da deputada autonómica María Pierres e doutros militantes dese partido. Non faltou o ex-edil de Marinenses Independentes Miguel Suárez Briones, agora vencellado á Marea Veciñal de Marín, canda dous dos concelleiros desa formación, Aarón Franco e Xosé Manuel González. Así que, políticos ‘a porrillo’.

O de inimigos do patrimonio foi unha alusión ao simpatizante da Asociación Virxe dos Remedios -alias Remendos- que antano se dedicaba a negar a existencia de xacementos arqueolóxicos no Monte Pornedo e nos Sete Camiños coa crenza de que os gravados rupestres catalogados eran “pedras do 2000“. Unha pantasma do pasado, que non se debeu dar por aludida no enunciado da pregunta porque segue sendo impermeable ao pensamento racional…

Risco de úlcera á marxe, pola presenza de tantos suxeitos de infausto e nefasto recordo na historia da longa loita a prol da defensa do ‘balcón da ría’, esta charla foi unha experiencia interesante… e sorprendente.

Interesante porque o propio moderador se referiu ao Pornedo como unha prolongación da dorsal dos Montes do Morrazo, porque abogou pola necesidade de contar cun porto seco que “non ten necesariamente que estar en Marín”, e porque defendeu o artellamento dunha “metrópole” con Pontevedra. Seguírono Anselmo Villanueva e Carlos Henrique Fernández facendo cadansúa crítica ao caos urbanístico no que dexenerou esta vila dende os anos 60 ata a actualidade, coincidindo en destacar a falta de relación co mar e en rexeitar o erro garrafal que supuxo o recente derrubo das antigas estruturas vencelladas á industria mariñeira, na rúa Méndez Núñez.

Anselmo Villanueva atribuíu esta decisión á “falta de proxecto” urbanístico e ás couces que recibiu -piqueta en ristre- o patrimonio marinense, citando expresamente a perda irreparable do Priorato, da Casa de Baños e doutras edificacións ben valiosas que privan esta vila da súa “identidade”. Para el, a “recuperación do patrimonio industrial” debería ser unha das “prioridades”, xunto coa restauración da “unidade urbana” que actualmente está “rota” para que Marín “mire ao mar”, incorporando á axenda política e social os novos conceptos da arquitectura urbana.

Logo de 30 anos sen pisar Marín, Carlos Henrique Fernández voltou á nosa vila para sacarnos os colores comparándoa con auténticos exemplos en urbanismo sostible e respectuoso co patrimonio, como Rianxo, Betanzos, Allariz, Noia ou Muros. “13 colores fan falta para definir as alturas” que hai no casco urbán marinense, afirmou o presidente da Asociación para a Defensa do Patrimonio Cultural Galego; un extremo que non acontece nin en Madrid. 

Animou a repensar o Planeamento urbanístico, impulsando unha medida tan “fundamental” como a rehabilitación da zona antiga da vila, acometendo o derrubo do muro que delimita a zona portuaria “como se fixo en Ribeira” ou trasladando de sitio a empresa Ence, que “encorseta Marín”. A palabra patrimonio estivo moi presente no seu discurso porque é esencial “para saber de onde vimos, para non alienarnos á globalización”. Tamén cuestionou a elaboración dun PXOM que “non respectou o que hai”, criticando que os seus redactores non demostraron ter coñecido a vila para levar a cabo o seu traballo: “Vexo este Plan e non o entendo, e iso que son arquitecto”, chegou a afirmar Carlos Henrique Fernández, poñendo como evidencia que este PXOM “non permite a relación co mar”. 

Por iso sorprende que unhas horas despois desta charla que debería ter deixado moi ‘tocados’ aos dirixentes políticos que alí estaban, se lean cousas como “orgullo de vila” ou “esperanza e ilusión” nos perfís sociais dalgúns deles. Porque as exposicións que fixeron os ponentes non foron nin moito menos para que as persoas con responsabilidades na execución do que alí se criticou se sintan orgullosas ou esperanzadas; ao contrario, deberían sentirse culpables e trasladar tanto a si mesmos como ás organizacións que representan un fondo exercicio de autocrítica e de revisión de criterios. Pero o marketing político adestra a estas persoas para facer ver ouro e oasis onde só queda chatarra e area.

…E que hai da resposta á pregunta capciosa? Velaquí o sorprendente: os dous participantes na sesión afirmaron non ter coñecemento das dúas sentenzas firmes e irrevogables do TSXG anulando o proxecto de construcción dun polígono industrial no Monte Pornedo, ou Pituco. “Son temas complexos”, dixo Anselmo Villanueva sobre a dotación de solo empresarial, abogando por dimensionar estas superficies a un nivel comarcal. “A presenza dunhas mámoas de hai 4000 anos impediu a legalización dun polígono industrial en Mazaricos”, terciou Carlos Henrique Fernández, defendendo que se prime a protección do patrimonio por riba doutros intereses económicos e políticos. 

Por iso é máis necesaria e máis oportuna que nunca a charla do vindeiro venres día 16 ás 20:00 horas na Adega A Capeleira, organizada pola Asociación Monte Pituco no marco das II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián. Os avogados Juan e Rafael Areses van expoñer as claves da dobre vitoria xudicial ante a Xunta e o Concello de Marín pola pretensión destas Administracións de destrozar o ‘balcón da ría’ para construír un polígono industrial que era inviable dende o punto de vista económico e que supoñía un auténtico atentado ao patrimonio, ao medio ambiente e á paisaxe. Se non se PERPETROU esta nova desfeita que os políticos desta vila pretendían executar en aras do ‘consenso’ e da necesidade de dotarnos dun Planeamento urbanístico ‘polo civil ou polo criminal’, foi polo valor, polo esforzo e pola resistencia dun pequeno grupo de veciñas e veciños que dixeron NON a unha inxustiza manifesta. Iso si é ORGULLO e ESPERANZA, non as mensaxes políticas interesadas e chiripitifláuticas de quen aínda debería estar facendo exame de conciencia e lamendo as feridas despois de terse visto tan duramente retratad@ n’O Marín que (NON) queremos.

Publicado por: MontePituco | 05/11/2018

MONTE PITUCO, ‘ZEIVE’

Diario, 3 novembro 2018

Na xa longa andaina da Asociación Monte Pituco non todo ten sido predicar no deserto, nin navegar contracorrente na máis absoluta soidade, mal que lles pese aos pro-polígono, empeñados en aparentar facer máis bulto do que son e en compensar con barullo a súa falta de argumentos. Máis valor se cabe que as dúas sentenzas firmes e irrevocables contra o parque empresarial proxectado no ‘balcón da ría’ colleitadas como recompensa a tantos anos traballo, teno a oportunidade de compartir inquedanzas, intereses e vontades con persoas e colectivos afíns: a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, a Organización Galega de Comunidades de Montes en Man Común, a Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra, Vaipolorío, Queremos Galego Marín, o grupo Petroglifeir@s… velaí a maior bagaxe, porque non hai cifras que midan ou cuantifiquen as sinerxias xurdidas dese intercambio de saberes e vivencias colectivas. Por riba do esforzo económico que supuxo sufragar unha dobre loita xudicial, está a o apoio e a confianza de xentes significadas pola honestidade das súas ideas e polo seu compromiso co medio ambiente, a cultura e as causas sociais.

En marzo deste 2018 a Asociación Monte Pituco foi invitada a participar nunha xornada co lema “Loitadoras“. Oito meses despois, aquel encontro cristalizou na posta en marcha dun novo colectivo do que son partícipes algunhas das promotoras da iniciativa. Dende o ‘balcón da ría’ saudamos a creación do Colectivo Feminista Zeivas e alentámolo coa brisa fresca e coa enerxía vigorosa dos Montes do Morrazo para que voe alto e lonxe na procura dos seus obxectivos: máis igualdade, máis liberdade, máis dereitos para as minorías oprimidas, especialmente nunha sociedade como a actual onde se penaliza, se ataca e se cuestiona a capacidade das mulleres para liderar determinadas accións, máis aínda en ámbitos ‘dominados’ polos homes.

Dicía a presidenta de Zeivas, Lupe Solla, na presentación deste colectivo feminista:

“…Zeivas somos todas as mulleres que loitamos por selo, que queremos e precisamos que os nosos intereses non sigan quedando nun segundo plano onde non molesten e amolen aos ‘señoros’ e pasen a ser realidades visibles. E isto só podemos conseguilo a través da igualdade, é dicir, a través da revolución feminista”.

Estas palabras retratan dun xeito moi certeiro a sonada confrontación da Asociación Monte Pituco diante de organizacións tan ‘masculinizadas’ como a Asociación Virxe dos Remedios (alias dos ‘Remendos’) e a Comunidade de Montes de San Xián. Alén da evidente diferenza de criterios en aspectos cruciais como o posicionamento ante un proxecto de industrialización nun espazo natural protexido, ou a xestión do maltratado patrimonio cultural e natural, a imposibilidade de dialogar con determinados interlocutores radica en actitudes fondamente machistas por parte deles que derivaron en actitudes inxustificables: fomento de campañas de descrédito persoal e profesional, berros, ameazas de denuncia, interrupción unilateral de chamadas telefónicas, represalia e veto…

Por iso é tan necesaria unha organización como Zeivas, dándolle respaldo a quen rexeita o papel acrítico, compracente, de sumisión e conformismo que se prodiga en determinadas entidades pouco afeitas ao debate -máxime cando ese debate ten voz feminina- e máis proclives a prácticas como a compra de vontades ou o ordeno-e-mando, propias de épocas pretéritas.

Por iso un monte ‘zeive’ como o Pituco -que se rebelou contra un destino marcado pola destrucción a base de cemento, asfalto e formigón- ten a oportunidade de achegar o seu modesto gran de area, a súa insignificante pinga de auga ou a súa humilde floriña silvestre a un grupo de heteroxéneo de mulleres. Benvidas sexan ao ‘balcón da ría’ e ao Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños!

Grazas por apoiar as II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián e por sumar sensibilidade na defensa deste espazo.

Publicado por: MontePituco | 26/10/2018

O CONCELLO ACATARÁ A(S) SENTENZA(S)

Non é unha, senón dúas as sentenzas ditadas polo TSXG obrigando a anular o polígono industrial que había proxectado no Monte Pituco. No máis recente deses fallos xudiciais, o Alto Tribunal galego ordea que o PXOM de Marín sexa modificado para retirarlle ao Monte Pituco a clasificación de solo industrial. “O responsable de Urbanismo recoñece que esta é unha sentenza firme que haberá que acatar, pero ao ser posterior ao inicio da tramitación destas modificacións, non se puido incluír e farase nun futuro”, precisa a edición de hoxe do Diario de Pontevedra. 

A Asociación Monte Pituco dirixirase formalmente ao Concello de Marín para esixir que esa sentenza referente ao planeamento urbanístico se execute á máxima brevedade, non máis aló do actual mandato desta Corporación, que finaliza coa celebración das vindeiras eleccións municipais de maio de 2019. En tanto xa pasou máis dun ano da sentenza inicial de setembro de 2017 e que esa decisión xudicial xa é firme dende xaneiro deste ano, a Asociación Monte Pituco entende que o Concello de Marín ten a capacidade suficiente para convocar a Comisión de Urbanismo e iniciar de inmediato os trámites para que o Monte Pituco deixe de figurar como solo urbanizable delimitado de uso industrial.

A Asociación Monte Pituco dirixirase a todos os partidos da Corporación marinense para esixir que os seus programas electorais se axusten con rigor ao fallo xudicial e desistan definitivamente de considerar o Monte Pituco nas súas previsións de dotación de infraestruturas, atendendo ás características orográficas do terreo, á presenza de patrimonio histórico catalogado, e ao valor natural e paisaxístico deste enclave, tal e como recollen os dous dictames. 

Non é unha, senón dúas as sentenzas do TXSG refrendando a defensa do Monte Pituco que esta modesta entidade veciñal vén mantendo con enorme esforzo dende hai máis de oito anos. Porque se ben o outro dictame xudicial implica á Xunta, obrigándoa a retirar o parque industrial Marín-Pornedo do Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia, o Concello foi indutor -mediante a presentación de alegacións- para que ese Plan Sectorial recollese a planificación industrial contemplada no PXOM; e canda o Concello, houbo cando menos tres cómplices máis -Asociación Virxe dos Remedios de San Xulián, e as empresas Eventos Dibay e Revestimientos Tito- que secundaron cadansúa alegación a favor de destruír o Pornedo. 

A Asociación Monte Pituco non consentirá manobras dilatorias no acatamento destas sentenzas e utilizará todos os instrumentos que a lei dispoña para devolverlle ao Monte Pituco a súa xusta clasificación urbanística, manténdose vixiante para evitar calquera atisbo de recalificación ou futuras ameazas á integridade física do ‘balcón da ría’, da súa contorna e dos seus valores ambientais e culturais.

Publicado por: MontePituco | 25/10/2018

CUNETAS LIMPAS, POR FIN!

Desbroce de cunetas

Este xoves por fin pasaron as máquinas desbrozadoras despexando de vexetación as cunetas á altura dos lugares de A Bouza, O Caeiro e A Pena. Dende o pasado verán nesta bitácora do Monte Pituco víñase protestando contra o perigo serio e real que supoñía transitar por unhas beiravías que xa daquela eran bastante impracticables e que tres meses despois estaban aínda en peores condicións, pola nula seguridade vial dun treito moi sinuoso onde moitos condutores circulan a unha velocidade bastante superior á establecida na sinalización.

Durante os últimos tres meses a herba, os fentos, as silvas e as acacias tiñan invadido o estreitísimo espazo de asfalto e de terra que nos quedaba aos viandantes para desprazarnos a pé por esta estrada de titularidade provincial. Na maior parte do itinerario a vexetación -xa seca- invadía mesmo o a plataforma viaria e a marxe de paso para peóns era inexistente, obrigando as persoas a deterse ante a proximidade dos vehículos e apartarse mesmo enriba da maleza para preservar a integridade física. 

Cómpre esixirlle aos responsables da Deputación de Pontevedra e tamén ao Goberno local de Marín -na parte que lles compete en canto a garantir o benestar da veciñanza- que miren máis polo rural, que atendan o correcto mantemento da rede de estradas e non se demoren tanto nas tarefas de conservación. 

Publicado por: MontePituco | 22/10/2018

AS II XORNADAS DE PATRIMONIO, NA PRENSA

Diario de Pontevedra. 21 outubro 2018

Monte Pituco organiza unha charla sobre a sentenza que anulou o chan empresarial

Faro, 22 outubro 2018

Monte Pituco retoma las Xornadas de Patrimonio de San Xián

Se celebrarán en noviembre y se debatirá sobre el fallo de TSXG

 

Publicado por: MontePituco | 20/10/2018

II XORNADAS SOBRE PATRIMONIO DE SAN XIÁN

II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián

MONTE PITUCO RETOMA EN NOVEMBRO AS XORNADAS DE PATRIMONIO DE SAN XIÁN 

Presentaranse as obras participantes no Certame de Fotografía O Balcón da Ría, que mantén aberto o prazo de achega de imaxes ata o día 9 do vindeiro mes

A Asociación Monte Pituco celebrará o Día Mundial do Patrimonio Cultural, que se conmemora cada 16 de novembro, cunha charla co lema “Unha loita xudicial gañada a pulso” a cargo do equipo xurídico que fixo posible as dúas sentenzas firmes e irrevocables que ordean retirar desa ubicación o polígono industrial proxectado pola Xunta e polo Concello de Marín. Esta actividade enmárcase nas “II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián”, organizadas por este colectivo veciñal, finalizando o sábado 17 cunha andaina polo Monte Pituco para visitar a zona salvagardada polo Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, os elementos de interese natural e cultural, e os seus enclaves paisaxísticos.

Os avogados Juan Areses e Rafael Areses conversarán cos asistentes ao encontro arredor das eivas de tipo urbanístico que fixeron posible anular a inclusión do Monte Pituco no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia e retirar tamén a clasificación desta zona como solo industrial no Plan Xeral de Ordenación Municipal de Marín. Tamén se abordará o destacado papel dos movementos sociais -como no caso da Plataforma en Defensa dos Praceres e de Defende o Monte Pituco, ambos representados por este gabinete legal- no rexeitamento a decisións políticas que van contra o regulamento legal.

A charla, con formato ‘barferencia’, realizarase na Adega A Capeleira, na rúa do Forno de Marín, a partir das 20:00 horas. Para o colectivo Monte Pituco -que forma parte da Rede Galega de Patrimonio Cultural- a temática destas II Xornadas remítese necesariamente á vitoria xudicial lograda por partida dobre ante o TSXG porque ambas resolucións garanten a obligatoriedade de protexer os xacementos arqueolóxicos ameazados polo parque empresarial proxectado: os conxuntos rupestres do Pornedo, os gravados e a mámoa de Sete Camiños, e os petróglifos de Pinal de Caeiro.

De feito, o dictame do TSXG recolle que o PXOM de Marín admitía a “alta ou moi alta intervisibilidade” da área afectada polo polígono industrial, a “alta exposición visual e o impacto paisaxístico”, ademais de “afeccións ambientais, paisaxísticas e ao patrimonio cultural”, polo que non se xustificaba a elección do Monte Pituco para ubicar o parque empresarial proxectado.

Precisamente, na andaina programada o sábado 17, con saída ás 10:00 horas dende a arboreda do Monte Pituco, os asistentes poderán comprobar o forte desnivel do terreo, a preocupante desatención que sofren os Bens de Interese Cultural catalogados, e o amplo alcance visual e panorámico sobre a ría de Pontevedra dende o miradoiro do Monte Pituco, ou Pornedo.

I Certame Fotográfico 'O Balcón da Ría'

O BALCÓN DA RÍA

No marco das “II Xornadas pola protección e posta en valor do patrimonio de San Xián”, o venres 16 de novembro tamén se presentarán as obras participantes no Certame Fotográfico O Balcón da Ría e entregaranse obsequios aos seus autores e autoras. O prazo para seguir achegando imaxes seguirá aberto ata o día 9.

A Asociación Monte Pituco anima a visitar este espazo e compartir fotografías da contorna nas redes sociais, etiquetando en Instagram o perfil “obalcondaria” ou en Facebook a páxina “Salvemos o Monte Pituco (Pornedo)”. Son válidas instantáneas da paisaxe, da flora e da fauna, dos mananciais, dos xacementos arqueolóxicos, dos sendeiros ou doutros elementos que realcen o valor natural e cultural da zona, con breves frases descritivas.

O obxectivo destas Xornadas é darlle a coñecer á veciñanza o valioso patrimonio cultural e arqueolóxico de San Xián, que abrangue dende o Neolítico ata a Era Moderna, ademais de concienciar sobre a riqueza desta parroquia como unha das zonas con maior densidade e diversidade de petróglifos prehistóricos -con algúns novos achados recentes que xa foron inventariados- non só do Concello de Marín, senón da península do Morrazo.

Ademais de defender unha maior atención para os conxuntos rupestres do Pornedo, Sete Camiños e Pinal de Caeiro, a Asociación Monte Pituco tamén reivindica a posta en valor dos conxuntos rupestres da Carrasca e de Champás, para que se integren no Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, que se conecten coa ruta do Lago de Castiñeiras, e que se retome -por parte do Concello de Marín e da Comunidade de Montes de San Xián- a sinalización e a promoción deste recurso social, cultural e turístico.

Publicado por: MontePituco | 07/10/2018

DOUS ANOS DESPOIS, VOLTAMOS A TAMBO

Vista do Monte Pituco (Pornedo) dende o faro Tenlo en Tambo

Vista cara a Marín, co Pornedo no centro e A Encavada á dereita, dende o faro Tenlo, a última hora da mañá

Dous anos despois da última estancia, voltamos a esa ‘tartaruga’ anclada no medio da ría, con Antón Costa, Xesús Castro e Claudio Quintillán como principais promotores da Irmandade Illa de Tambo, entidade que organiza esta nova expedición. Neste tempo, o propietaria do enclave insular -o Ministerio de Defensa, baixo a xestión da Escola Naval Militar de Marín- prohibira as visitas como consecuencia das graves consecuencias que tiveran outras excursións públicas: masificación, vandalismo, afeccións ao medio ambiente… 

A ENM permite retomar agora as visitas logo do protocolo suscrito co Concello de Poio e baixo a premisa de cumprimento dunhas condicións especiais, algunhas delas suxeridas pola Irmandade Illa de Tambo: cupo máximo de 50 persoas, duración limitada a dúas horas e media, e con supervisión de militares profesionais que acompañan o grupo e indican a que zonas non está permitido acceder. Con todo, as persoas interesadas teñen que formalizar a súa inscrición asinando un documento cos seus datos personais e comprometéndose a cumprir uns requisitos:

-non danar o patrimonio cultural, artístico, histórico e medioambiental; nin causar danos na “propiedad estatal” nin nos seus medios de acceso

-non fumar, nin comer (agás o avituallamento propio dunha ruta), non facer comidas nin barbacoas, non prender lume para queimar, nin pescar ou mariscar; prohibido estar na praia de Areeira

-non formular reclamacións contra a Administración por calquera eventualidade resultante do acceso ou da estancia na illa

A pesar das normas impostas -comprensibles en todo caso debido á nula responsabilidade de anteriores usuarios e organizadores de visitas incontroladas-, e malia a decepción por non poder visitar elementos senlleiros da illa debido á situación intransitable dos sendeiros, foi un gusto poder contemplar de novo o ‘balcón da ría’, o Monte Pornedo e o Alto da Encavada dende esta perspectiva privilexiada.

Vista de Tambo dende o miradoiro do Pornedo

Vista de Tambo dende o miradoiro de Tambo, ao solpor, na mesma xornada

Chegando ao actual embarcadoiro de Tambo dende o porto de Combarro

Palabras de benvida de Antonio Costa, a carón da praia de Areeiro

No merendeiro construído pola Escola Naval. A Irmandande Illa de Tambo demanda a demolición das edificacións ao pé do areal para favorecer a recuperación do sistema dunar

«Ermida dedicada a San Miguel, datada en 1749. Foi construída con materiais dun antigo convento. Tivo gran devoción e contaba coa celebración dunha romaría anual».

Fonte: Irmandade Illa de Tambo

«O lazareto é unha construcción do ano 1865 dedicada a servir como hospital de corentena para viaxeiros enfermos procedentes de ultramar. Co tempo foi caendo en desuso. O goberno daquel tempo non cumpría coas obrigas de reforma e mantemento. Por presións externas, o seu peche produciuse en outubro do ano 1879. Foi trasladado  a San Simón e, no decreto de supresión, dispoñíase que tanto a roupa, camas, colchóns e outros aveños foran trasladados á nova ubicacación en San Simón».

Fonte: Irmandade Illa de Tambo

«O polvorín é unha construcción-bunker de 180 metros cadrados, situada preto da baixada á fonte. Era a instalación motivo da presenza militar na Illa de Tambo, onde se gardaba munición. Coa posta en valor da illa, podería recuperarse para usos socio-culturais».

Fonte: Irmandade Illa de Tambo

«A existencia de auga doce na illa de Tambo está recollida en todas as etapas, mesmo de varios mananciais. A actual fonte, coñecida como de San Miguel, saía á luz a través dunha mina que a conducía ata o peirao construído no 1865. Tiña unha lonxitude de 75 metros para atraque dos barcos e subministro de auga. Na actualidade atópase derruído. A construcción do peirao de cantería arrancaba a nivel da fonte e tiña un cano debaixo do lousado do peirao que conducía ata o extremo, para facilitar a carga de auga dos barcos».

Fonte: Irmandade Illa de Tambo

DSC_0390-min

DSC_0405-minVisita a Tambo coa Irmandade Illa de Tambo (outubro 2018)

«A construcción do faro de Tambo, tamén chamado faro de Tenlo Chico, aprobouse en xuño de 1916 dentro do plan xeral de balizamento da Ría de Pontevedra, cunha luz branca de ocultacións equidistantes, para servir de enfilación aos barcos que buscasen o porto de Marín. A súa construción prolongouse ao longo de dous anos, e luciu por primeira vez en 1922. A torre, troncocónica e de mampostería, foi revestida e pintada no ano 2000 co fin de dotala dunha maior visibilidade que impedise a súa confusión co horizonte rochoso. Cunha altura de 20 metros, o alcance da súa luz branca é de dez millas e de oito o da súa luz verde».

Fonte: Irmandade Illa de Tambo

Visita a Tambo coa Irmandade Illa de Tambo (outubro 2018)

Publicado por: MontePituco | 01/10/2018

SOLPOR DE OUTUBRO

Segue @obalcondaria en Instagram

e participa no I Certame Fotográfico ‘O Balcón da Ría’.

 

« Newer Posts - Older Posts »

Categorías