Publicado por: MontePituco | 13/05/2019

…E DERRADEIRO PLENO ORDINARIO

Pleno, maio 2019

“Quixera saber cando pensan executar a sentenza do Monte Pornedo”, preguntou a concelleira Sandra Pesqueira na súa derradeira intervención do mandato, durante o Pleno ordinario da Corporación deste mes de maio.

“Estamos a disposición dos servizos técnicos e xurídicos do que hai que facer con respecto á modificación que sexa necesaria para dar cumprimento, non a esa, senón ás sentenzas que xa están recollidas na modificación puntual; ese sería o seu curso”, replicou a alcaldesa.

Quince segundos de resposta educada e diplomática da rexedora municipal abondaron para ventilar o posicionamento do Goberno local sobre unha resolución xudicial que custou 8 longos anos conseguir. A burocracia administrativa será todo o lenta que ao Concello lle conveña ou lle interese, pero se fose un veciño ou veciña o condenado polo TSXG non habería tanta demora en forzar o cumprimento dunha sentenza. Reciprocidade, por tanto, é o que cómpre reclamarlles aos poderes públicos, por respecto ao Estado de Dereito e pola dignidade de quen emprende un procedemento xurídico no que a razón e a Lei están da súa parte.

A Asociación Monte Pituco leva dende xaneiro de 2018 agardando que o Concello de Marín se digne en acatar unha sentenza firme e irrevocable a prol da conservación deste Espazo Natural dos Montes do Morrazo, da que a Corporación xa tomou coñecemento oficial. Son varios os escritos presentados demandando a convocatoria da Comisión de Urbanismo para que se tramite a modificación puntual do PXOM e reclamando información por escrito sobre os prazos nos que esta medida se vaia facer por fin efectiva, logo dunha longa loita.

A alcaldesa debería lembrar cando, estando na oposición, se enfrontou ao bipartito para advertirlle que o Monte Pituco tiña unha figura de protección ambiental que podía dificultar o proxecto de instalación do polígono industrial que prevía o PXOM que daquela se estaba tramitando. Como así foi, entre outros aspectos técnicos que demostraron rotundamente a inviabilidade de semellante despropósito.

Tamén debería lembrar María Ramallo a présa que tiña o Concello de Marín por aprobar o PXOM, en contraposición e contradición coa ‘calma chicha’ que demostra agora o Goberno local para corrixir as eivas do Planeamento.

Será no novo mandato que comece tralas eleccións municipais do 26 de maio cando a Asociación Monte Pituco retome con máis folgos as peticións de cumprimento do que lle corresponde. Ou terán que ser outras instancias as que peten con forza na mesa da Alcaldía para situar esta obriga entre as prioridades do equipo de de Goberno entrante.

Dende a Asociación Monte Pituco só cabe agradecerlle á concelleira Sandra Pesqueira a súa aposta persoal pola defensa do ‘balcón da ría’, as non poucas ocasións nas que se interesou pola protección do patrimonio arqueolóxico existente nesta contorna, a súa preocupación pola solución a problemáticas diversas relacionadas coa conservación deste Espazo Natural e coa súa promoción cultural e turística. A Corporación marinense perde unha figura ben valorada socialmente, empática coa veciñanza da vila, seria e coherente nos seus principios. A política tórnase hostil con quen rexeita participar nas loitas polo poder; mais quedan os ronseis dunha proveitosa travesía. Sorte!

Advertisements
Publicado por: MontePituco | 08/05/2019

DERRADEIRO ESCRITO NESTE MANDATO

Escrito presentado en maio de 2019

A Asociación Monte Pituco leva presentando varios escritos ao longo dos últimos meses para recordarlle ao Goberno local que ten unha obriga pendente de cumprir, unha ‘patata quente’ que non foi quen de pelar neste último treito do mandato. E aínda que faltan menos de vinte días para a seguinte cita coas urnas e, cobardemente, vai seguir dando a calada por resposta, non podemos menos que insistir nesta teima lexítima. Aínda que sexa para volver retomala con novos folgos despois do 26 de maio e unha vez que se constitúa a nova Corporación Municipal.

A quen lle toque gobernar despois desa data, a Asociación Monte Pituco volverá recordarlle que o pasado 18 de maio de 2017 unha sentenza do TSXG ordeoulle á Xunta retirar o proxecto de Parque Empresarial Marín-Pornedo que, a instancias do Concello de Marín, fora incluído no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia.

Tamén insistiremos en lembrar a quen asuma o bastón de mando que o 23 de novembro dese mesmo 2017 o TSXG volveu emitir un segundo dictame obrigando o Concello de Marín a anular a clasificación do Pornedo -ou Pituco, polo seu nome tradicional- como solo urbanizable delimitado de uso industrial.

E como ben sabe a Corporación Local de Marín trala toma de coñecemento oficial no Pleno de xaneiro deste ano, ambas resolucións xudiciais son firmes e irrevogables: a primeira dende o 1 de setembro de 2017 e a segunda dende o 23 de xaneiro de 2018.

Tendo transcorrido VINTE MESES o dende a primeira, e case DEZASEIS MESES da segunda, a Asociación Monte Pituco esixe que cese a desidia e a falta de vontade política para abordar o cumprimento da sentenza sobre o PXOM e que o equipo de Goberno que resulte das vindeiras eleccións municipais do 26 de maio tome este asunto como unha prioridade e proceda á convocatoria urxente da Comisión de Urbanismo para iniciar as xestións oportunas co fin de acometer a modificacion puntual do PXOM, en cumprimento de ambas sentenzas xudiciais. Asimesmo, reclámase novamente que o próximo Goberno local informe por escrito a esta Asociación do prazo concreto no que esas medidas se vaian levar a cabo.

A Asociación Monte Pituco reclama que un asunto de tanta trascendencia como a planificación das dotacións para uso empresarial e industrial se regularice canto antes e se axuste á lei, sendo un asunto importante para a gobernanza do Concello.

Por dignidade e por dereito -conquerido con moito esforzo e por partida dobre nos tribunais- a Asociación Monte Pituco vén reiterando mes tras mes as súas peticións, que simbolicamente se acompañan cunha goma de borrar para recordarlle ao Concello que forzosamente e por imperativo xudicial ten que suprimir a clasificación do Pituco como solo industrial.    

Atendendo ás especiais cualidades do Monte Pituco que o TSXG aprecia nos seus dictames -a orografía natural dun terreo cun acentuado desnivel, a existencia de patrimonio histórico catalogado como Ben de Interese Cultural, a importancia natural e paisaxística deste enclave no contexto da ría de Pontevedra e dos Montes do Morrazo-, a Asociación Monte Pituco non cesará de demandar máis atención e investimentos por parte do Goberno local a este espazo, para o que cómpre abrir as vías de cooperación que correspondan coa Comunidade de Montes de San Xián como titular do terreo veciñal, en aras de poñer en valor os xacementos arqueolóxicos, que seguen estando nunha situación de absoluta e preocupante precariedade, rodeados de vexetación seca e de especies pirófitas que fan temer seriamente pola integridade dos gravados rupestres en caso de incendio.

E á marxe de que o Goberno local propoña a declaración do Lago de Castiñeiras como Espazo Natural de Interese Local ou que faga publicacións “en verde” sobre os “espazos naturais do Concello”, esta Asociación quere recordarlle ao Concello que existe un ESPAZO NATURAL E ARQUEOLÓXICO DOS SETE CAMIÑOS que abrangue terreos marinenses tan importantes coma esoutros lugares tan promocionados institucionalmente, mentres o Monte Pornedo, Sete Camiños e o ‘balcón da ría’ padecen o abandono e o desdén dos responsables de velar polo mantemento e promoción do seu patrimonio histórico, cultural, paisaxístico e medioambiental.

Publicado por: MontePituco | 28/04/2019

ESTE MONTE VOTA…

Eleccións xerais, abril 2019

Por un futuro máis respectuoso co medio ambiente, co patrimonio e máis igualitario para tod@s.

Máis natureza, máis cultura, máis diálogo.

Publicado por: MontePituco | 23/04/2019

DÍA DO LIBRO, SEMPRE

Neste monte hai LECTURA…

Neste monte hai CULTURA!

"Biodiversidade: cara a unha sexta extinción masiva"

“Transformada en alto grao e fragmentada en pequenos anacos, a natureza galega ten pouco ou nada de salvaxe. E o que aínda posúe de valioso está hoxe ameazado por ese cóctel explosivo para a biodiversidade local do que se fala neste esclarecedor libro, un cóctel formado pola degradación dos hábitats naturais, a circulación mundial de especies susceptibles de xerar novas invasións biolóxicas e o cambio climático global…”

BIODIVERSIDADE: CARA A UNHA SEXTA EXTINCIÓN MASIVA, de Raphaël Billé, Philippe Cury, Michel Loreau, Virginie Maris e Sylvestre Huet (coord.). Limiar de Xosé Veiras. Tradución de Miguel Braña Montaña. Catroventos Editora, 2017.

"Galaicos"

“…Xa non conflúen dous mundos aquí, o mundo enteiro faino. Materiais procedentes de calquera das rexións integradas no Imperio chegan ao noroeste e as Rías Baixas non son alleas. Esta rexión arredada, Fisterra, irá evolucionando, desde aqueles galaicos vestidos de negro con cabelos longos, comedores de landras e bebedores de cervexa -como os describe Estrabón- ata convertese nun grande espazo dinámico de onde sairán un bo número de personaxes de importancia política (a familia de Teodosio vencéllase coa Gallaecia), cultural (Hidacio, Paulo Orosio) ou relixiosa (Prisciliano)…”

GALAICOS, UN POBO ENTRE DOUS MUNDOS. Introdución de Xurxo Ayán, Antoni Nicolau e Rafael Rodríguez. Deputación de Pontevedra e Alvarellos Editora, 2018.

"La montaña viva"

“…Una nunca llega a conocer del todo la montaña, ni a sí misma en relación a ella. Por muy a menudo que pasee por ellos, estos montes siempre reservan algo con lo que sorprenderme. Es imposible acostumbrarme a ellos. Los Cairngorms son una masa de granito empujada hacia arriba a través del esquisto y gneis que forman los montes circundantes más bajos, allanada por la capa de hielo fracturada , desmenuzada y vaciada por heladas, glaciares y la fuerza del agua al correr…”

LA MONTAÑA VIVA, de Nan Shepherd. Con ensaio introdutorio de Robert Macfarlane. Errata Naturae, 2019.

"Los Alpes en invierno. Ensayos sobre el arte de caminar"

“…Para mí, los paseos alpinos constituyen auténticos poemas en movimiento. Y voy a intentar fundamentar esta opinión dando una lista de las emociones que producen los grandes escenarios naturales: ver el amanecer en los campos nevados; ver cómo se van arremolinando las nubes de la tormenta debajo de los grandes picos; caminar por un prado lleno de flores que te llegan hasta la rodilla; contemplar cuando se precipitan por las «hendidas quebradas»…”

LOS ALPES EN INVIERNO: ENSAYOS SOBRE EL ARTE DE CAMINAR, de Leslie Stephen. Prólogo de Virginia Woolf. Siruela, 2018.

"El entorno jurídico de las Comunidades de Montes"

“…Cuando empecé a trabajar como abogada, allá por marzo de 1997, hablar de montes vecinales era como hablar de extraterrestres. La mayoría de los jueces que llegaban como titulares a juzgados de O Porriño o Ponteareas (donde se centraron inicialmente mis primeros pleitos de montes) no habían oído hablar de los montes vecinales. Algunos ni siquiera eran gallegos, por lo que resultaba muy difícil que entendieran que el monte era imprescriptible y que no podía adquirirse su dominio…”

EL ENTORNO JURÍDICO DE LAS COMUNIDADES DE MONTES VECINALES EN MANO COMÚN, de Cristina Bugarín. Edición conmemorativa 5º aniversario do blog homónimo. Bugarín&Gago Abogados, 2018.

"Manual do bo paseante"

“Punto un: O bo paseante sae a pasear cando lle peta.

 Punto dous: O bo paseante nunca ten présa.

 Punto tres: O bo paseante mostra sempre un lixeiro sorriso…”

MANUAL DO BO PASEANTE: DESCRICIÓN EN VINTE PUNTOS, de Raimon Juventeny. Limiar de Carl Honoré. Faktoría K, 2014.

O Monte Pituco -o seu val, o conxunto rupestre do Pornedo, a beira dos seus regatos- son o escenario para seis propostas de lectura neste Día do Libro. Pero hai unha lectura máis que aínda non chegou ao ‘balcón da ría’ porque acaba de saír do prelo e celebra esta fin de semana a súa primeira presentación ao público, en Viana do Bolo: trátase dos “Retrincos” da pastora e poeta Nieves Fernández Vidueira.

"Retrincos do meu ser"

Publicado por: MontePituco | 22/04/2019

DÍA DA TERRA

Non precisamos un Día da Terra cada 22 de abril. Nin tampouco un #FridayForClimate cada venres. Cómpre Día da Terra, Día do Medio Ambiente, Día das Árbores, Día dos Océanos e #FridayForClimate todos os días do ano.

Mudamos o miradoiro do Pornedo pola perspectiva que nos ofrece un barquiño ao carón do porto de Marín. E son varias as leccións que levamos desta experiencia: a primeira e máis importante, que grazas ao esforzo de tantos anos recabando información sobre o Monte Pornedo, dando a coñecer o patrimonio natural e cultural desta contorna, rebatindo con datos obxectivos as mentiras de partidos políticos e colectivos afíns aos promotores do polígono industrial que ameazaba o ‘balcón da ría’ e finalmente litigando contra as Administracións local e autonómica e vencéndoas rotundamente, o Pornedo non se sumará á longa lista de agresións ambientais que acumula o fondo da ría.

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Os mamotretos recubertos de chapa que, en conxunto, impoñen unha barreira física insalvable entre o pobo de Marín e o seu mar; as irisacións da auga aceitosa; o baleiro naval impropio dun porto pesqueiro que perdeu a súa identidade tradicional para renderse a outro modelo de xestión comercial e depredador da fachada marítima… O resultado é a suma de sucesivos recheos -ata 300.000 metros cadrados- declarados ilegais polo Tribunal Supremo.

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

A fábrica de Ence é o claro exemplo de como o poder económico e o poder político van da man, cunha ex-ministra de Medio Ambiente e un ex-conselleiro de Medio Ambiente, Isabel Tocino e Carlos del Álamo, ambos do PP, que pasaron dos seus despachos a sentar no consello de administración da empresa. Actualmente, a dirección da factoría ve perigar a prórroga que lle concedeu o goberno en funcións presidido por Mariano Rajoy -dende entón, declarado ‘persoa non grata’ polo Concello de Pontevedra- porque o Executivo encabezado por Pedro Sánchez decidiu desistir dos recursos xudiciais presentados pola Administración local, a Asociación pola Defensa da Ría de Pontedra e Greenpeace. Dende entón, a empresa -que leva anos rexeitando o traslado fóra da ría a outro emprazamento na comarca ou na provincia- ameaza con deslocalizarse en Portugal ou Sudamérica.

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

…O que queda da praia dos Praceres, que pasou de ser o verxel da elite social a converterse no ‘patio de atrás’ do concello pontevedrés: xunto coa presenza de Ence, a parroquia tamén sofre a presenza da Estación Depuradora de Augas Residuais que a Xunta estuda ampliar aínda máis, a construcción do ramal ferroviario ao porto -declarado tamén ilegal polo Tribunal Supremo- que atravesou a praza veciñal, a remodelación da autovía coa instalación dun escalextric…

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

A Escola Naval Militar…

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

… e a illa de Tambo.

Ruta marítima de En Marea polo fondo da ría

Publicado por: MontePituco | 18/04/2019

RUTA GUIADA POR CABO UDRA

Ruta por Cabo Udra

A Aula da Natureza de Cabo Udra organiza nesta Semana Santa varias actividades para público infantil e adulto relacionadas co coñecemento deste Espazo Protexido pertencente á Rede Natura 2000 e catalogado como Lugar de Interese Comunitario (LIC) e Zona de Especial Protección dos Valores Naturais (ZEPVN). Xa o visitaramos en varias ocasións con motivo das Xornadas Sinte-Udra e dun paseo polos seus sendeiros para achegarnos á flora, á fauna, á paisaxe de bolos graníticos e ao horizonte oceánico. Nesta ocasión, un biólogo da empresa ambiental Babadiva -adxudicataria do servizo- guía as andainas, explica curiosidades sobre as especies que habitan na zona ou fenómenos naturais como os afloramentos mariños.

Ruta por Cabo Udra

Os fortes ventos, a salinidade do ambiente e a directa incidencia do sol son as duras condicións que fan de Cabo Udra un espazo singular, con gran biodiversidade. Da flora destaca a matogueira: carrascos, fentos e toxos son o habitat de réptiles como o lagarto arnau, aves de paso no seu tránsito migratorio ou pequenos paxaros como a papuxa, e mamíferos como o raposo, dos que se poden atopar as súas pegadas nos camiños. Doutras plantas como o trovisco aprendemos que a sustancia velenosa que produce empregábase como técnica de pesca nos ríos porque anulaba a presenza de osíxeno ou que os seus duros filamentos servían antano para trenzar cordas.

Ruta por Cabo Udra

Hemaris tityrus (esfinxe abellón), identificada por José Rodrigo Dapena, da SGHN Pontevedra

Ruta por Cabo Udra

Ruta por Cabo Udra

Ruta por Cabo Udra

Un dos aspectos máis curiosos dende o punto de vista etnográfico ten que ver coa presenza de chozos ou cortellas en Chan de Esqueiros. Entre finais do século XIX e principios do XX eran utilizados polos pastores como refuxio. Normalmente eran rapaces novos que, para aforrar tempo no desprazamentos entre as súas casas e os lugares de pasto, pernoctaban nestes refuxios acondicionados entre os penedos.

No itinerario de volta, deixando atrás a praia do Pedrón, obsérvanse árbores e arbustos ‘bandeira’, que reciben ese nome porque , pola forma na que adaptan a súa fisonomía e crecemento, indican dende que dirección sopra habitualmente o vento. 

Ruta por Cabo Udra

Aula da Natureza de Cabo Udra

 

 

Publicado por: MontePituco | 16/04/2019

HAI NOVE ANOS DO PROXECTO SETE CAMIÑOS

Unha representación dos colectivos que apoian o proxecto (non están todos os que acudiron á presentación)

Saturno Vidal (terceiro pola dereita, de pé), in memoriam

Tal día coma hoxe hai nove anos presentabamos publicamente en Pontevedra o proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños. Queremos agradecer aos compañeiros de viaxe a oportunidade de ter participado nesta iniciativa, porque foi a semente para termos logrado, a día de hoxe, dúas sentenzas firmes contra un polígono industrial ilegal e infame que o Concello de Marín pretendía perpetrar no Monte Pornedo, absolutamente incompatible coa protección e posta en valor dos recursos naturais, do patrimonio e da paisaxe desta contorna privilexiada que forman as parroquias de San Xián, Salcedo e Lourizán. Como tamén foi posible neste tempo recuperar a titularidade comunal dos terreos que ocupaba a Brilat e anular a ampliación da franxa de seguridade arredor da base militar.

Existía un traballo previo que -co esforzo colectivo- foi ampliado e mellorado para que hoxe podamos visitar unha área rica en biodiversidade, elementos arqueolóxicos, lendas, miradoiros… Por desgraza, non todas as persoas que nos acompañaron naquela presentación chegaron a ver cumprida esta arela. Sirva pois de homenaxe a quen xa non está connosco: Saturno Vidal, da Asociación de Veciños de San Xián; e Xan Montenegro, inspirador do ‘balcón da ría’.

Publicado por: MontePituco | 11/04/2019

O SILLÓN… NA PRENSA

Faro, 11 abril 2019

El “mejor sillón del mundo”… en defensa del Monte Pituco de Marín

La plataforma en amparo de este espacio forestal reclama su mantenimiento y denuncia un vertido

“El mejor sillón del mundo… en el ‘balcón de la ría’ de Pontevedra”. Con esta simpática imagen y tirando de sorna, la Asociación Monte Pituco demanda mejoras en esta zona forestal. En una nota, la entidad critica su “aspecto descuidado” pese a ser “punto de encuentro de rutas de senderismo, de familias que la utilizan como merendero y de los vecinos”.

Diario, 11 abril 2019

Un sofá para contemplar a ría e reclamar o mantemento do Monte Pituco

PontevedraViva, 10 abril 2019

Onde haxa un bo sofá, que se quiten os bancos para ver a ría

Rías Baixas Tribuna, 10 abril 2019

Un sillón no balcón… da ría

 

Publicado por: MontePituco | 09/04/2019

UN SILLÓN NO BALCÓN (DA RÍA)

Un sillón no balcón (da ría!)

Porque, indiscutiblemente, o Monte Pituco é o ‘balcón da ría’ -lema acuñado polo ex-dirixente veciñal Xan Montenegro-, alguén decidiu que a arboreda do Pituco é un bo lugar onde descansar para gozar do solpor, da néboa ou do que depare a meteoroloxía. Por iso, dende hai uns días, un sillón ofrece repouso e comodidade a quen desexe contemplar as vistas da ría e da illa de Tambo dende este enclave privilexiado, nunha das zonas de acceso ao Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.  

A Asociación Monte Pituco aproveita esta iniciativa anónima e espontánea para volver reivindicar ante o Concello de Marín e a Comunidade de Montes de San Xián medidas urxentes para a mellora desta arboreda, que presenta un aspecto descoidado malia ser o punto de encontro de rutas de sendeirismo, de familias que a utilizan como merendeiro e da veciñanza dos núcleos de poboación próximos que se reúne nela e dálle unha importante función social.

Así, son moitas as deficiencias que presenta esta arboreda: o volume e a densidade de vexetación pola falta de mantemento e de limpeza da contorna, así como a ausencia dun valado perimetral que evite caídas accidentais polo desnivel do terreo teñen sido algunhas das necesidades expostas repetidamente pola Asociación Monte Pituco á Comunidade de Montes. A isto engádese o perigo de desprendemento dalgunhas pólas das árbores danadas polos últimos temporais, os desperfectos nos bancos de pedra provocados por actos de vandalismo, e o feísmo que representan uns antiestéticos surtidores de auga, feitos de formigón, que ademais están desprovistos de billas.

A última agresión detectada é un verquido de terra realizado nun extremo do recinto e apisoado mecanicamente. A terra depositada presenta numerosos restos de plásticos, anacos de entullo e outros residuos, polo que se trata dunha medida medioambientalmente cuestionable, se non mesmo perxudicial.

 

 

Publicado por: MontePituco | 05/04/2019

ENCE: TRASLADO NON, PERO SI DESLOCALIZACIÓN ¿?

Diario, 5 abril 2019

“A propia empresa descubriu co quecemento do conflicto , a perda do favor gubernamntal e a chegada dos nervos, que o traslado non lle interesa, que non é posible, pero que en cambio si que se pode trasladar fóra de España, pero nunca noutro punto da nosa xeografía. Alguén o entende?”

Ramón Rozas, Diario de Pontevedra

Publicado por: MontePituco | 01/04/2019

SEGUIMOS ESIXINDO O CUMPRIMENTO DA SENTENZA CONTRA O PXOM

Escrito presentado no Rexistro Municipal do Concello de Marín

A Asociación Monte Pituco vén de dirixirse novamente ao Goberno Local para reclamar urxentemente a modificación puntual do PXOM no que respecta ao cumprimento da sentenza do TSXG contra a clasificación do Monte Pituco como solo industrial.

O escrito presentado a través do Rexistro Municipal lembra que unha primeira sentenza do TSXG, con data do 18 de maio de 2017, ordéalle á Xunta retirar o proxecto de Parque Empresarial Marín-Pornedo que, a instancias do Concello de Marín, fora incluído no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia. O 23 de novembro dese mesmo 2017, o TSXG volvía emitir un segundo dictame obrigando á Administración Local a anular a catalogación do Monte Pituco, ou Pornedo polo seu topónimo tradicional, como solo urbanizable delimitado de uso industrial.

Tendo en conta que o Pleno da Corporación local xa tomou coñecemento da sentenza que lle afecta, e posto que ambas resolucións son firmes e irrevogables (a primeira dende o 1 de setembro de 2017 e a segunda dende o 23 de xaneiro de 2018), a Asociación Monte Pituco esixe que o Concello de Marín cumpra dunha vez a sentenza, posto que xa pasou ano e medio dende a primeira e catorce meses da segunda.

O escrito remitido á Alcaldía e á Concellaría de Urbanismo demanda a convocatoria inmediata da Comisión de Urbanismo para iniciar á maior brevidade as xestións oportunas que permitan acometer a modificación puntual do PXOM en cumprimento das resolucións do TSXG. Tamén reclama información por escrito sobre o prazo concreto no que esas medidas se vaian levar a cabo.

Para a Asociación Monte Pituco, un asunto de tanta trascendencia como a planificación das dotacións para uso empresarial e industrial cómpre regularizalo canto antes, axustándose á lei e deixándoo encamiñado para o seguinte mandato. Por iso ínstase o Goberno local a iniciar a tramitación antes das próximas eleccións municipais de maio.

Por dignidade e por dereito, conquerido con moito esforzo -e por partida dobre- nos tribunais, a Asociación Monte Pituco vese na obriga de seguir reivindicando os seus dereitos. Ademais, de forma simbólica, cada petición remitida ao Goberno local acompáñase cunha goma de borrar para recordarlle aos responsables municipais que por imperativo xudicial están obrigados a suprimir a clasificación do Pituco como solo industrial.

Atendendo ás especiais cualidades do Monte Pituco que o TSXG apreciou nos seus dictames -a orografía natural dun terreo cun acentuado desnivel, a existencia de patrimonio histórico catalogado como Ben de Interese Cultural, a importancia natural e paisaxística deste enclave no contexto da ría de Pontevedra e dos Montes do Morrazo- a Asociación Monte Pituco non cesará de demandar máis atencións e investimentos por parte do Goberno local a este espazo, para o que cómpre abrir as vías de cooperación que correspondan coa Comunidade de Montes de San Xián como titular do terreo veciñal, en aras de poñer en valor os xacementos arqueolóxicos que seguen estando nunha situación de absoluta e preocupante precariedade, rodeados de vexetación seca e de especies pirófitas que fan temer seriamente pola integridade dos gravados rupestres en caso de incendio.

Á marxe da acción de Goberno que proceda no que queda deste mandato, a Asociación Monte Pituco tamén apela á responsabilidade dos dirixentes políticos para que, ante a inminente convocatoria electoral, respecten e acaten rigorosamente os termos dos dictames xudiciais elaborando o seu programa conforme ás decisións do TSXG referentes á protección e á conservación do Monte Pituco, desistindo definitivamente de considerar esta zona nas súas previsións de hipotéticas infraestruturas, que volverían contar co rexeitamento e coa acción combativa desta Asociación.

 

Publicado por: MontePituco | 24/03/2019

RUTA POR SALCEDO COA PLATAFORMA MONTES DO MORRAZO

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

A primeira ruta desta primavera organizada pola Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo tivo como escenario a parroquia pontevedresa de Salcedo, moi aprezada dende a Asociación Monte Pituco pola activa defensa do monte veciñal que vén impulsando nos últimos anos a directiva da Comunidade de Montes que dirixe Fernando Pintos. Precisamente, o presidente destes comuneiros foi un dos asistentes ao roteiro, exercendo en varios momentos como anfitrión para explicar as melloras implementadas nos últimos anos tanto a nivel forestal como na recuperación e posta en valor do patrimonio etnográfico e prehistórico.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Coa igrexa de San Martiño de Salcedo como punto de inicio e de final da andaina, o itinerario discorreu polos lugares de O Cruceiro, O Carramal, o castro do Monte das Croas, os muíños dos regos do Batán e do Outeiro, O Nabalexo, o conxunto rupestre de Regato dos Buratos-Outeiro da Mina, A Armada, O Birrete e A Carballeira, coincidindo nalgúns puntos cos sendeiros sinalizados do roteiro ‘Salcedo no tempo’ e do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.

 

A Igrexa de San Martiño de Salcedo, de estilo neoclásico, ten planta de cruz latina e teito a dúas augas. Foi construída enriba doutro templo anterior a partir do ano 1754, xunto coa casa reitoral, o camposanto e unha escola para cativos necesitados. Na fachada principal, entre as dúas torres dos campanarios destaca a figura en pedra de San Martiño de Tours, patrón da parroquia. Ademais, a igrexa está rodeada por un viacrucis de catorce estacións e no adro conta cun cruceiro co Cristo crucificado no anverso e coa Virxe e o Neno no reverso. No lateral dunha das torres destaca a presenza dun singular reloxo de sol ecuatorial.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

 

Na casa reitoral tamén hai, nunha esquina da súa fachada, un reloxo de sol co seu gnomon en perfecto estado de conservación. Preto deste conxunto eclesiástico atópanse varios cruceiros: do Tarabelo e do Cruceiro ou de Torres.

 

A parroquia de Salcedo pertenceu durante o Antigo Réxime á xurisdición de Pontevedra baixo o señorío eclesiástico do abadengo do arcebispado de Santiago de Compostela. Trala Constitución das Cortes de Cádiz de 1812 formou concello propio nos inicios dese século e posteriormente, desde o ano 1842 ata 1869, estivo asociada coa parroquia limítrofe de Lourizán, ata que finalmente nese ano ambas quedaron agregadas ao Concello de Pontevedra. Vencellada moi directamente coa terra e co agro, durante varios séculos os habitantes de Salcedo tiveron que pagar rendas e dezmos; posteriormente produciuse unha desamortización liberal desestruturante e inxusta, á que lle seguíu unha política decimonónica represora e caciquil. Como consecuencia dese contexto adverso, a principios do século XX houbo un intenso movemento sindical de carácter agrarista en defensa dos dereitos laborais da veciñanza.

 

O rego Cubela, tamén chamado Cubeiro, recibe os nomes de rego dos Buratos, das Fraires, do Outeiro e do Batán ou Ponte Batán segundo a zona por onde discorra. Ten os seus nacementos na península do Morrazo, na Chan da Lagoa, a uns 250m de altitude, e máis abaixo é afluente do rego de Tomeza ou dos Gafos, que ten a súa desembocadura nas Corbaceiras, en Pontevedra. É o principal curso de auga que atravesa Salcedo e a súa ribeira probablemente teña relación coa orixe do seu topónimo: Salcedo ten a súa raíz latina no bosque de salgueiro, sendo este unha das especies arbóreas predominantes na ribeira dos cursos de auga. O topónimo Cubela quizais estea relacionado coa fisonomía fortemente encaixonada ou cóncava que o rego produce no val en moitos dos seus treitos.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

As ribeiras do Cubela representan o hábitat natural prioritario de bosques aluviais da Europa atemperada, onde sobresae a presenza de ameneiros, salgueiros, abeleiras, bidueiros e freixos. No sotobosque tamén abunda o loureiro, xunto co sabugueiro, a pereira brava, o acivro ou a carrasca branca. Nos seus nacementos, na zona que transcorre polo rego das Fraires, existen áreas de brañas que se asocian aos hábitats naturais prioritarios de breixeiras húmidas atlánticas e de turbeiras altas activas, así como do hábitat de interese comunitario de augas estancadas oligotróficas ou mesotróficas. Así o evidencia a presenza de especies de flora acuáticas e palustres -esfagnos, fentos acuáticos e ciperáceas- máis fauna acuática vertebrada e invertebrada, con especies endémicas e vulnerables. Tamén están presentes os hábitats de interese comunitario de carballeiras galaico-portuguesas, con bos exemplos de carballos, xunto con arborado ribeireño e breixeiras secas europeas nas partes máis altas e montañosas.

 

Outro dos aspectos que caracteriza Salcedo é a grande importancia cultural e etnográfica da parroquia, que posúe muíños hidráulicos, canles, pontellas, presas, fontes, lavadoiros… Na contorna destes elementos patrimoniais construíronse vivendas, hórreos e muros de pedra que se insiren nun espazo onde predominan as veigas e os prados, proba da importancia que teñen -desde o pasado ata a actualidade- as actividades agropecuarias.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Entre os muíños hidráulicos destinados á moenda dos cereais procedentes dos cultivos, principalmente millo, destacan os muíños do rego do Batán. Este topónimo refírese a un mecanismo artesanal para bater tecidos que funcionaba coa forza da auga, mais hoxe en día xa non se conserva. Hai catro muíños de rodicio horizontal, conectados por canles de pedra; a maioría son de herdeiros, agás o de maior tamaño, que é de cubo vertical, dous infernos e un segundo andar con función de vivenda. Este último era privado e de maquía.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

 

Tamén están os muíños do rego do Outeiro: son cinco construccións de canle, a maioría deles dunha soa moa e de herdeiros, agás dous que eran de maquía. A maior parte dos muíños están abandonados e en desuso, pero varios deles foron restaurados e postos en valor pola veciñanza de Salcedo no ano 2014, coa colaboración da Comunidade de Montes da parroquia.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

 

No lugar de Birrete, á beira do rego Cubela ou do Batán, sitúase o Castro do Monte das Croas, un asentamento prerromano da Idade do Ferro onde, tralas excavacións realizadas en 1992, 1993 e 2014, atopáronse restos de estruturas habitacionais curvas, unha liña de muralla de mampostería e fragmentos de envases de cerámica e pezas de bronce. Estes restos datáronse cronoloxicamente entre os séculos VII e V aC, coa particularidade de que foi abandonado mentres se estaba procedendo a súa construción.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

A preservación da cultura inmaterial permitiu recoller unha lenda dunha moura sobre supostos tesouros e encantamentos coa veciñanza que ás veces aparecía polo lugar. No interior do castro tamén se localiza unha rocha con gravados modernos e no perímetro exterior están os restos dun cruceiro cunha inscrición no seu varal datado na Idade Moderna, o que denota unha cristianización do lugar.

 

 

No lugar do Nabalexo, fitónimo referente ao cultivo de nabos, atopouse un asentamento sen escavar con cerámica campaniforme, referente aos primeiros tempos da Idade dos Metais, de hai máis de 4.000 anos.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Na parte máis alta do rego Cubela ou das Fraires e, preto dos seus nacementos, no lugar de Regato dos Buratos, atópase o conxunto rupestre de Outeiro da Mina, Outeiro das Mouras ou Chan das Mouras, con doce estacións arqueolóxicas de gravados prehistóricos, incluídas as Pedras do Fundamento e do Encantamento. Remóntanse á Idade do Bronce, hai máis de 4.000 anos, e ofrecen unha ampla tipoloxía: circos concéntricos, coviñas, punteados, apéndices e un posible antropomorfo e zoomorfo esquematizados, de deseño único no territorio galego.

A Pedra do Fundamento ou das Mouras está asociada, na mitoloxía popular, coa cultura inmaterial. A maioría dos petróglifos xa eran coñecidos desde principios do século pasado; na actualidade teñen a catalogación de Ben de Interese Cultural e no ano 2015 foron postos en valor a través do proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, coa colaboración de varios colectivos veciñais e sociais e coas Comunidades de Montes das parroquias pontevedresas de Salcedo e Lourizán, principalmente, ás que se uniu a marinense de San Xián. Esta última, sen embargo, tense desvinculado na práctica das tarefas de mantemento e divulgación do Espazo.

 

No lugar de A Carballeira localízanse as instalacións da Misión Biolóxica de Galicia, dependente do Consello Superior de Investigacións Científicas e adscrita á área de Ciencias Agrarias, abranguendo diversos aspectos de conservación e caracterización de recursos fitoxenéticos dos principais cultivos a nivel galego. Dende 1927 as instalacións están nunha finca coñecida como Pazo do Gandarón que, en orixe e desde o século XVIII, pertenceu ao Arcebispo Malvar. Dende principios do pasado século XX pertence á Deputación de Pontevedra, que llas cedeu á Misión Biolóxica.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

 

As principais afeccións que padeceron as ribeiras do rego Cubela nas últimas décadas foron os monocultivos forestais, a eucaliptización, a invasión das acacias, os incendios forestais, as verteduras de lixo e de entullos, a construcción da AP-9, a instalación de torretas e cableado aéreo de alta tensión, o urbanismo incontrolado, as instalacións militares da BRILAT, a utilización de biocidas, o desbroce das brañas e a desnaturalización do medio. As ameazas parten principalmente da clasificación actual do solo segundo o Plan Xeral de Ordenación Urbana do Concello de Pontevedra, vixente desde o ano 1989, e que cataloga as ribeiras do rego Cubela como simple solo rústico común, instalacións de defensa militar e, como moito, hai algunhas zonas co rango de protección forestal. Sen embargo, non hai ningunha figura de protección ambiental axeitada.

 

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, as ribeiras do rego Cubela -dada a súa importancia a nivel paisaxístico, ambiental e cultural e como corredor ecolóxico- deberían ter, como mínimo, a catalogación de Espazo Natural de Interese Local.

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Ruta por Salcedo coa Plataforma Montes do Morrazo

Texto: elaboración a partir dun artigo de Cándido Martínez, da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo

Gráficos: Paulo Troitiño

Fotografías: Asociación Monte Pituco

Publicado por: MontePituco | 18/03/2019

POBRE ARBOREDA, CADA VEZ MÁIS ABANDONADA

Na liña habitual da Comunidade de (des)Montes de San Xulián de ignorar, desatender e desprezar as necesidades do Monte Pituco, a arboreda lindante coa veciña parroquia pontevedresa de Lourizán, na estrada de Figueirido, está cada vez nunha situación de peor abandono:

* As silvas e a vexetación comezan de novo a adquirir un volume e unha densidade importantes sen que a directiva dispoña fondos para adecentala a pesar de que no último ano gastáronse (e mesmo se despilfarraron) milleiros de euros en desbrozar -excesivamente e sen adoptar, por certo, ningunha medida de protección do patrimonio arqueolóxico- amplas zonas de monte.

A arboreda do Pituco, un lugar abandonado pola Comunidade de Montes de San Xulián

Vexetación sen control, na arboreda do Monte Pituco

* As tres fontes existentes na arboreda botan auga a caño libre, desperdiciando así un recurso limitado e valioso en épocas de seca, sen que a Comunidade actúe para instalar billas novas ou para aplicar medidas alternativas que contribúan a racionalizar o uso dos acuíferos dos que se abastecen eses surtidores. Todos eles, ademais, son horrorosamente feos, entre os mamotretos de cemento e a plancha de pedra que semella unha lápida.

Falta de mantemento das tres fontes da arboreda, que botan auga a caño libre

Falta de mantemento das tres fontes da arboreda, que botan auga a caño libre

Falta de mantemento das tres fontes da arboreda, que botan auga a caño libre

* O arborado carece de tratamentos de poda e moitas das pólas están quebradas como consecuencia dos últimos temporais e ameazan con desplomarse, co conseguinte risco para a integridade de calquera usuario deste espazo natural.

Terra de dubidosa procedencia, extendida e aplastada nun recanto da arboreda do Pituco

* Ningunha das propostas de mellora presentadas pola Asociación Monte Pituco dirixidas á directiva da Comunidade foi atendida, malia que xa vai para tres anos da elaboración dun documento que, entre as 12 medidas que solicitaba, estaba a instalación dun valado perimetral que garantise a seguridade de quen acuda a esta área de lecer, para evitar caídas polo terraplén, cuxos bordes están ocultos pola vexetación.

Evidente falta de mantemento da arboreda do Pornedo

* Por riba de todas estas eivas, nos últimos días obsérvase que un dos extremos da arboreda presenta un recheo de terra de dubidosa e máis que cuestionable procedencia. Terra que foi extendida por riba do chan e aplastada coas rodas do propio vehículo que probablemente a depositou. Terra que deixa á vista abundantes restos de plásticos, anacos de entullo e outros residuos. En definitiva, o lema da Comunidade é: o que sobre nalgures e non sirva para ningures, para o Monte Pituco!

Terra de dubidosa procedencia, extendida e aplastada nun recanto da arboreda do Pituco

Por se isto fose pouco, a Comunidade de (des)Montes de San Xulián estaría mantendo unha práctica que xa se lle detectou na asemblea do pasado 2018 cando, entre os gastos enumerados e imputados nas contas do ano anterior, figuraba unha cuantía destinada á limpeza da arboreda do Pituco que, en realidade, non se fixo nin con fondos nin con persoal contratado pola Comunidade. Foi no verán de 2017 cando, con motivo da celebración do acto de entrega dos Premios da Lingua de Queremos Galego Marín, esta entidade solicitoulle á Comunidade de Montes de San Xulián que adecentase a arboreda para reunir alí os seus invitados, posto que a herba estaba xa moi alta. A Comunidade de Montes negouse a realizar ese traballo alegando falsamente que a zona estaba ‘afectada’ por Patrimonio, un extremo que a Asociación Monte Pituco e Queremos Galego puidemos desmentir persoalmente na Delegación Territorial da Xunta en Pontevedra, en contacto directo dun dos arqueólogos que negou rotundamente semellante afirmación; unha excusa e unha mentira en toda regra. Non obstante, a directiva autorizou, iso si, a que fosen integrantes de Queremos Galego quen limpasen. En efecto, xente de Queremos Galego Marín desprazouse á arboreda con fouces, luvas e rastros para retirar a vexetación máis crecida nun extremo do parque; o suficiente para acoller as persoas convidadas. A sorpresa viría na asemblea de abril de 2018 cando nas contas da Comunidade se declaraban uns cartos en concepto de limpeza da arboreda que, en realidade, fora parcialmente desbrozada por Queremos Galego. E de balde!

Máis do mesmo na asemblea deste pasado mes de xaneiro de 2019 cando a Comunidade detallou 459,80 euros en “recoller basura do monte”. O Monte Pituco foi o principal receptor de verquidos ilegais na parroquia de San Xulián -probablemente como consecuencia de que a Comunidade ordeou retirar os rótulos disuasorios-, con varios depósitos de entullos ao longo da pista forestal ao e un abundante lote de material de desguace ao carón da Fonte das Pulgas. Pero non foi a Comunidade de Montes a que procedeu a retirar eses residuos, senón os servizos municipais do Concello de Marín, que non lle pasaron a factura á Comunidade, como a Concelleira de Medio Ambiente, Marián Sanmartín, nos confirmou á Asociación Monte Pituco. 

A inmensa maioría das comuneiras e comuneiros descoñece estes feitos; acoden ás asembleas e asinten con absoluta candidez a todo o que se expón, reaccionan cun espírito acrítico e cunha vontade domesticada polas “subvencións” que reciben as asociacións veciñais ás que pertencen. “Só veciñais, non culturais”, como se encargou de argumentar o presidente da Comunidade ao ser preguntado por qué a Asociación Monte Pituco non percibía nin un céntimo dos recursos da Comunidade malia organizar actividades relacionadas coa parroquia e co monte comunal.

A realidade é que a Asociación Monte Pituco está vetada pola Comunidade porque non vai polo rego marcado; non entramos polo aro cando a directiva nos pediu que cedésemos o noso material gráfico á Comunidade, por exemplo; ou cando a Comunidade acudiu a este colectivo para que denunciaramos agresións no arborado malia que si se lle aconsellou como canalizar a protesta. Pola contra, a Asociación Monte Pituco nunca renunciou aos seus principios de protección e promoción do medio ambiente e do patrimonio: non só gañamos -cos nosos propios medios e méritos, sen ningún apoio da Comunidade- dúas sentenzas firmes e irrevocables do TSXG contra o polígono industrial proxectado no ‘balcón da ría’ polos gobernos local e autonómico, senón que seguimos defendendo o patrimonio catalogado fronte ás accións irresponsables como a “agresión grave” -así a catalogou a Dirección Xeral de Patrimonio- provocada pola Comunidade de San Xulián no conxunto rupestre da Carrasca. 

E o exercicio da coherencia, da dignidade e da excelencia ten un prezo, sobre todo cando a Comunidade de (des)montes é a ‘damnificada’: velaí a represión, a vinganza e o castigo a través da prohibición de uso das instalacións da Casa de Montes para impedirnos celebrar nela as Xornadas pola Protección e Posta en Valor do Patrimonio de San Xulián, que levamos dous anos realizando nun bar do centro de Marín. Isto, que non é pouco, máis as faladurías e o desprestixio persoal. E por riba, a directiva da Comunidade está demostrando ter a firme determinación de facer todo o posible por descoidar e deteriorar o Monte Pituco por vías aparentemente sutís, pero moi perceptibles aos nosos ollos.

Eles teñen o poder e o diñeiro, cada vez menos, por certo, porque os recursos da Comunidade de Montes minguan a pasos axigantados en mans destes pésimos xestores. Pero nós temos a verdade, a honestidade, a valentía e o tesón.

 

 

Publicado por: MontePituco | 15/03/2019

#FRIDAYSFORFUTURE #15MCLIMATICO

"Feminismo para o 99%: un manifesto" (VV.AA.) Catroventos, 2019

“Feminismo para o 99%: un manifesto”, de Cinzia Arruzza, Tithi Bhattacharya e Nancy Fraser. Tradución de Patricia Buxán. Catroventos Editora, 2019

“Ben que a crise ecolóxica actual non é a primeira na historia do capitalismo, si é sen dúbida a máis global e premente. O cambio climático que actualmente ameaza o planeta é o produto directo do recurso histórico do capital á enerxía fósil a fin de alimentar as fábricas de produción industrial masiva que constitúen a súa marca”.

“En todo o mundo, as mulleres lideran loitas contra a privatización da auga e das sementes, pola conservación da biodiversidade e unha agricultura sustentable”.

“As reivindicacións das mulleres céntranse no mundo real, un mundo no que a xustiza social, o benestar das comunidades humanas e a sustentabilidade da natureza non-humana están estreitamente ligados. A liberación das mulleres e a defensa do planeta fronte ao desastre ecolóxico van da man: entre si e para vencer o capitalismo”. 

Dúas datas conmemorativas conflúen nesta reflexión: o novo éxito do movemento feminista que o pasado 8M encheu as rúas de Marín, de toda Galicia e do resto do Estado reclamando igualdade e dereitos para as mulleres; e o 15M Climático, que bebe do movemento #FridaysForFuture impulsado pola activista sueca Greta Thumberg. 

O Colectivo Feminista Zeivas prolonga aínda unha semana máis os actos do Día da Muller coa celebración dun faladoiro arredor do libro “Feminismo para o 99%: un manifesto”, elaborado polas investigadoras feministas Cinzia Arruzza, Tithi Battacharya e Nancy Fraser, e traducido ao galego por Patricia Buxán, que tamén é unha das cofundadoras do selo editorial que o publica, Catro Ventos. Unha das teses nas que se sustenta esta obra tan interesante afirma que “na súa loita para reverter a destrucción que o capital fai da Terra, o feminismo para o 99% é ecosocialista”. Este capítulo non está entre os máis longos do libro, pero as achegas que fai destacan o protagonismo das mulleres a nivel mundial na loita pola defensa da natureza.

Faladoiro organizado por Zeivas

Sábado 16 ás 12h no Espazo Lector Nobel de Marín, faladoiro con Patricia Buxán, tradutora do libro “Feminismo para o 99%”

As accións de rexeitamento ao polígono industrial co que o Concello de Marín e a Xunta pretendían destruír o ‘balcón da ría’; os estudos técnicos elaborados para probar a inviabilidade técnica das infraestruturas proxectadas; o soporte emocional necesario para alentar esta loita durante os últimos dez anos… levan nomes de fillas, nais e avoas. As mulleres están no cerne desta causa, traducida nunha dobre e merecida vitoria xudicial.

A lectura deste libro é un acto de (auto)afirmación feminista. Porque tras un logro titánico, cómpre reivindicar o tesón incansable, o espírito de sacrificio, os firmes principios, a intensa dedicación a esta causa; que detrás deste traballo estea o enfoque das mulleres forma parte do éxito acadado, sen subestimar a achega dos homes -tanto veciños como profesionais- que foron partícipes desta iniciativa. 

E todo a pesar das actitudes machistas sufridas nos últimos anos por parte de individuos que non están mentalmente preparados para asimilar que as mulleres sirvan para moito máis que adornar unha directiva; que non toleran que as mulleres teñamos opinión e voz propia sobre temas nos que eles se cren donos da verdade absoluta; que reaccionan con inxustificables ataques personais e burdas campañas de desprestixio profesional amparados no anonimato das redes sociais ante a súa incapacidade para cuestionar argumentos irrebatibles; ou que mesmo cheguen a proxectar a través de terceiras persoas ameazas veladas de risco para a integridade física intentando coartar a liberdade de movemento, ademais de recorrer á censura e ao veto como castigo e represalia por exercer o dereito á libre expresión, por non entrar polo aro de ninguén, por ser quen de liderar unha causa que desacreditou a un Concello, un Goberno autonómico e unha Comunidade de (des)Montes.

Canta falta fai que a cultura, a lectura, a reflexión e a autocrítica entren como o aire fresco en determinadas estancias. Especialmente naquelas nas que os libros se gardan baixo chave.

 

Publicado por: MontePituco | 10/03/2019

SENDEIRISTAS DE NEGREIRA, COMPOSTELA E CERCEDA

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

O Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños recibiu hoxe un grupo de sendeiristas procedentes de diversas localidades da provincia da Coruña: Negreira, Compostela, Cerceda. 

Trala visita aos petróglifos e á mámoa de Sete Camiños, o itinerario continuou polo monte veciñal de Salcedo, onde lles explicamos o arduo labor da Comunidade de Montes para erradicar a praga de acacias e transformar os espazos degradados que ocupaba esta especie invasora en arboredas con especies autóctonas e frondosas, ademais de traballar tamén no acondicionamento dos regatos coa plantación de especies de ribeira.

 

Un dos aspectos do percorrido que máis lles chamou a atención foi a abundancia de auga, coa presenza de arquetas de pozos, depósitos e zonas húmidas.

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Durante a visita tamén falamos da intensa actividade educativa que desenvolve a Comunidade de Montes de Salcedo, organizando rutas guiadas para que os escolares dos centros de ensino de Pontevedra coñezan o patrimonio arqueolóxico da parroquia, aprendan a valoralo e a respectalo, e que o alumnado participe activamente nas repoboacións forestais para adquirir sensibilidade ambiental e aprezar a biodiversidade.

…Sen dúbida, un exemplo que outras comunidades de montes deberían seguir! 

 

Outra das paradas obrigadas foi en Outeiro das Mouras para visitar os petróglifos de Regato dos Buratos, a Pedra do Fundamento e contar antigas historias asociadas a estes xacementos rupestres. 

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

A pesar do disgusto da Comunidade de Montes de Salcedo polas agresións ás plantacións por parte de xente que carece de respecto pola natureza e polos recursos que con tanto esforzo destinan á mellora do territorio, observamos que a Arboreda do Vello, unha zona de 3 hectáreas repoboada en 2016 con preto de 3.000 árbores, vai consolidándose e conformando un fermoso bosque autóctono. Haberá que voltar máis entrada a primavera para velo reverdecer!

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Os visitantes coruñeses quedaron abraiados cando lles amosamos fotografías de como era esta parte do monte de Salcedo onde anos atrás fora construída a ‘aldea afgá’ da Brilat, en contraposición co aspecto actual: onde antano había edificacións, agora hai unha repoboación forestal.

Tamén era oportuno recordar que nove anos atrás, cando os integrantes da Comisión Técnica do proxecto de creación do Espazo Sete Camiños percorriamos o monte para visitar os xacementos, as patrullas militares interceptábannos e botábannos da zona. Se agora é posible visitar os petróglifos é pola determinación da Comunidade de Montes na reclamación xudicial da propiedade dos terreos comunais que foran usurpados para a base militar. Por desgraza, a mámoa de Louredo é un ben patrimonial irrecuperable, destruído a causa das manobras de adestramento.

 

 

Antes… Agora!

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Narcissus bulbocodium, ou Trompeta de Medusa, no monte veciñal de Lourizán

A visita rematou no ‘balcón da ría’, destacando as dúas estacións dos petróglifos do Pornedo, no monte veciñal de San Xulián: nunha delas lembramos a figura do marinense José Meijón, que deixou a súa impronta a carón dos gravados prehistóricos; e na laxe principal, situada a poucos metros, salientamos a coincidencia de representacións abstractas con círculos e coviñas, xunto con armas que permiten datar este importante xacemento na Idade do Bronce.

Ruta polo Espazo Sete Camiños con sendeiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

E aínda que a néboa mesta que se botou sobre o miradoiro do Pornedo impediu gozar da marabillosa paisaxe da ría, coa illa de Tambo enfronte e co arquipélago de Ons no horizonte, foi unha experiencia moi agradable e enriquecedora. Dende a Asociación Monte Pituco agradecémoslles o interese por coñecer o Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños e agardamos que volvan achegarse por este recuncho dos Montes do Morrazo.

Ruta polo Espazo Sete Camiños con seideiristas de Negreira, Compostela e Cerceda

Publicado por: MontePituco | 03/03/2019

DÍA MUNDIAL DA NATUREZA

Taller de Espazo Feminista de Marín e Zeivas

Hai uns días Espazo Feminista Marín e Zeivas Colectivo Feminista organizaron un taller de creación de pancartas e material reivindicativo de cara ao Día da Muller. Unha das propostas consistía en que as persoas que ata alí se achegasen contribuíran a elaborar unha ‘apócema contra o machismo’:

“Escribe e mete neste tarro accións cotiás que combatan as actitudes machistas que vivimos. Por exemplo: as cores non son nin de nenos nin de nenas; non agasallar ás nenas só con maquillaxe e bonecas, nin aos nenos con balóns e superheroes”.

Dende as nosas orixes hai xa dez anos, a Asociación Monte Pituco vén padecendo actitudes de desprezo, censura, veto e soportando o poder implacable das sucesivas directivas da Comunidade de Montes, masculinas e masculinizadas. Contrariamente ao que se pode presupoñer nunha sociedade que vai adaptándose á crecente sensibilidade a prol dos dereitos das mulleres e do maior protagonismo que reclaman, a actual xunta reitora tense revelado como a peor en materia de igualdade e de (falta de) respecto ás mulleres da parroquia que queren facerse oír para opinar e discrepar obxectivamente da xestión realizada.

Na última asemblea anual do pasado mes de xaneiro asistimos con estupor á tensa discusión entre unha comuneira que amosaba o seu desacordo coa cantidade dunha subvención da Administración provincial porque a cifra que declaraba a directiva era inferior á cuantía publicada na prensa. A protesta da veciña dende a zona do público quedaba solapada polo presidente que, co micrófono fortemente agarrado coas dúas mans, non lle deixou expresarse e utilizou a megafonía para impoñer a súa voz. 

Despois de gobernar a Comunidade de montes durante anos cunha directiva composta exclusivamente por homes, non por ter incorporado recentemente unha muller van disimular a súa actitude opresora contra as comuneiras que cuestionan o que fan a nivel económico, que aspiran á implantación dun plan multifuncional dos recursos e, sobre todo, que defenden a protección dos bens culturais fronte ao desleixo da directiva. 

Velaquí pois a modesta contribución da Asociación Monte Pituco contra a violencia, a agresión e a invisibilización das mulleres en calquera ámbito da vida:

NAItureza

No 3 de marzo, Día Mundial da Vida Silvestre, non se nos ocorre mellor homenaxe. Con todo o alento da Asociación Monte Pituco para que este 8M sexa histórico!

Publicado por: MontePituco | 24/02/2019

DÍA DE ROSALÍA, NO BALCÓN DA RÍA

24 de febreiro de 1837, nacemento de Rosalía de Castro

"Rosalía de Castro, escolma poética" (Faktoría K)

“…Que ca noite se adormecen
para que canten os grilos
que cas sombras aparecen”.

«Rosalía de Castro, escolma poética». Selección de textos, Manuela Rodríguez. Imaxes de Belén Padrón. Faktoría K, 2008.

Publicado por: MontePituco | 18/02/2019

MONTE PITUCO, NA DEFENSA DO PATRIMONIO

Reportaxe de Marcos Gago na edición de Pontevedra de La Voz de Galicia:

Pontevedra: una galería de arte al aire libre

La Voz, 17 febreiro 2019

La Plataforma Defende o Monte Pituco ha dedicado MUCHOS ESFUERZOS A DAR A CONOCER PETROGLIFOS como este, cuyo efecto óptico recuerda a un ciclista moderno

1

La idea es que la información no se quede en unos planos a los que solo un público muy especializado tenga acceso, sino que también se elaboren productos destinados a un público más generalista. Por este motivo, se harán productos de valor añadido, especialmente de carácter tecnológico, con estos petroglifos en su eje central. Se trata de aplicaciones móviles para facilitar la accesibilidad universal de estas estaciones arqueológicas, así como productos de realidad aumentada y escenarios de 3D.

La Voz, 17 febreiro 2019

«O repertorio de petróglifos galegos é o máis rico da arte rupestre de Europa»

Os gravados prehistóricos das Rías Baixas son o aportación cultural máis singular de Galicia ao mundo

No apartado de divulgación practicamente facémola os particulares, desde un punto de vista de aficionados. Vamos polos colexios e escribimos os libros. Unha gran divulgación de carácter institucional, por exemplo, que fixera uns paneis que estiveran nas estacións ou nos aeroportos, como se fai con outros elementos patrimoniais noutras cidades, non está feito. Non hai unha divulgación nese nivel e o gran público os descoñece. Nós fixemos unha campaña enorme de petición de Patrimonio da Humanidade para os gravados rupestres galegos, o Consello Galego da Cultura e as universidades avalaron e chegou ao Parlamento, pero no debate, o PP non considerou convinte facer esta declaración. Estase a falar desa declaración para as Cíes, pero corren risco de sobrexplotación xa, en cambio os petróglifos están no monte espallados. Penso que hai que divulgar máis e o feito do seu coñecemento vaise derivar do día en que sexan declarados Patrimonio da Humanidade, como xa o están pinturas e gravados de todo norte de España, do Levante e de Portugal. Faltan nada máis que os nosos.

Publicado por: MontePituco | 17/02/2019

DENDE A SUBIDÁ E PENIZAS, OLLANDO O PITUCO

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

A Alameda Rosalía de Castro , en Marín, foi o punto de partida da ruta organizada pola Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo para dar a coñecer a importancia natural, paisaxística e cultural da contorna do Monte das Penizas, catalogada como solo rústico de especial protección forestal e patrimonial, e que abrangue as parroquias de San Xián, Mogor, O Campo e Seixo.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

A primeira parada foi na Praza do Reloxo, anteriormente coñecida como Praza da Constitución, que ten como edificio de cabeceira a igrexa de Santa María do Porto, do século XVII, experimentando unha reforma barroca no século XVIII. Ao seu arredor destacan vivendas cuxa orixe se remonta ao século XVIII. Neste recuncho emblemático da vila tivo a súa sede o priorado do Mosteiro de Oseira que, desde o ano 1151 ata o 1836 coa desamortización liberal de Mendizabal e a creación do actual concello constitucional, formou un couto con xurisdición propia. Pertencíalle toda a parroquia de San Xián do Val de Marín, ou dos Encoirados, onde recaudou anualmente rendas e dezmos, tanto polos produtos agrarios extraídos da terra, como dos extraídos da ría a través da pesca e do marisqueo.

Malia que Marín como lugar estivo a maior parte da historia vencellado eclesiásticamente á parroquia de San Xián como templo matriz, segregouse desta no ano 1929 para pasar a formar parte exclusivamente da parroquia de Santa María do Porto, mentres que a parroquia de San Xián, de vocación máis rural, agraria e de montaña, pasa a ser comunmente coñecida como “Marín de Arriba”.

Na Praza da Veiguiña, antano chamada “a do peixe”, era onde se vendía o peixe traído do mar ata 1928. Nese ano, esta actividade trasladouse á Praza de Abastos nun recinto construído na proximidade, á beira do rego Lameira e preto da súa desembocadura na ría. A praza e os arredores destacan polas rúas de acceso estreitas e as construccións de pedra, algunhas dentro das denominadas “casas do pincho” e outras con entrada exterior de escaleiras ou “casas de patín”, vestixios da desaparecida arquitectura tradicional mariñeira.

As dúas prazas, a igrexa e, en conxunto, o promontorio do actual casco antigo de Marín que dá cara á marxe dereita da desembocadura do rego Lameira, forman parte do xacemento dunha antiga vila romana litoral. A maiores hai outra na contorna da actual praia de Portocelo, en Mogor.

Ao carón das ribeiras da desembocadura do rego Lameira, do que aínda se conservan os topónimos nalgunhas rúas, foi onde comezou e se foi desenvolvendo posteriormente, e desde o Medievo, o Marín portuario. No século XVIII, cando comezaba a ser a alternativa portuaria de Pontevedra, Marín posuía xa o título oficial de vila pola súa importancia como entidade singular de poboación.

O que orixinariamente era unha sucesión de areeiros na ribeira do mar desde A Almuiña pasando pola Areíña ate O Canto de Area, en dirección aos Praceres e ao fondo da ría, desaparece tras sucesivos recheos portuarios, incluídos os do Polígono de Tiro e a Escola Naval Militar, ao longo do pasado século XX ata a actualidade.

A rúa da Calzada fai referencia á antiga corredoira empedrada, xunto á que transcorría a “vrea”, que en orixe daba acceso ao antedito asentamento romano no litoral da localidade. Á beira desta rúa estivo tamén a primeira sede da casa consistorial até o ano 1860. É tamén a mediados e finais do século XIX, cando Marín empeza a adquirir relevancia como porto pesqueiro e comercial a nivel estatal.

Á beira da rúa da Calzada naceu e viviu durante boa parte século XX José Meijón, persoeiro que dedicou boa parte da súa vida a esculpir coa súa arte e ao longo do municipio, mensaxes e motivos figurativos nas rochas e todo tipo de soportes de pedra nos espazos naturais e edificacións civís e relixiosas, cunha particular e obsesiva mestura de simbolismo relixioso e ideolóxico.

A 'Capela Sixtina' de José Meijón en Ponte Zapal

A coñecida como ‘Capela Sixtina’ de José Meijón

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo Castro da Subidá e Penizas

Vista de Marín dende A Costa

O Castro da Subidá ou da Cividade, situado nun grande outeiro, lindeiro actual entre as parroquias de San Xián e Mogor, acolleu no pasado un importante asentamento humano prehistórico da Idade do Ferro cunha etapa final romanizada, que supuxo unha habitación entre os séculos IX a.C. e o I-II d.C. Cunha dimensión total dunhas 3 hectáreas, foi excavado a principios da década dos 80 do século pasado, posteriormente no 2011 e máis recentemente hai escasas datas, estando posto en valor ao redor dun 1 % da súa totalidade.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

Entre as estruturas postas en valor hai que salientar os vestixios de varias vivendas circulares e unha cadrada, cunhas funcionalidades orixinarias habitacionais e como almacén. Tralas súas prospeccións arqueolóxicas coñécese que foi un asentamento fortificado onde os seus poboadores se abasteceron tanto dos produtos animais e vexetais domesticados e cultivados en terra nos arredores como dos procedentes do mar na proximidade a través da pesca e marisqueo, do que se conservou no castro os correspondentes “cuncheiros”. Tamén que tivo contactos comerciais co exterior. Acolle tamén varios petróglifos con gravados prehistóricos datados na Idade do Bronce. Pola súa croa ou parte superior acolle unha incipiente carballeira e amplas vistas panorámicas tanto do val do rego Lameira como da ría.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

Ao carón do Castro da Subidá a vrea ou camiño real que, procedente do emprazamento da antiga vila romana litoral de Marín, e tras atravesar o rego Lameira pola contorna da antiga Ponte Zapal, e formando parte probablemente dunha vía secundaria romana á Vía XX “per loca maritima”, proseguía posteriormente trala Porteliña e A Brea ao carón doutros asentamentos castrexos nos actuais concellos de Marín, Bueu e Cangas, ás veces coincidinte co transcorrer da actual estrada PO-551, até achegarse finalmente ao extremo peninsular morracense, no Hio co Facho de Donón.

O Monte das Penizas, de orixe oronímica referente á grande presenza nel da pedra, enlaza a nivel físico co outeiro do Castro da Subidá a través da Porteliña como pequena porta de paso, sobe até unha altitude ao redor dos 280 metros sobre o nivel do mar e na actualidade fai a función de lindeiro entre as parroquias marinenses de San Xián, O Campo e Seixo, e antigamente das xurisdicións de Marín, a través do Mosteiro de Oseira, e de Cangas do Morrazo, a través do Cabildo catedralicio de Santiago de Compostela, respectivamente.

Está extratéxicamente situado na confluencia dos vales do rego Neibó -Loira e do rego Lameira, abranguendo a súa vista panorámica a maioría do actual municipio marinense, por unha banda, e cunha ampla e espectacular visión panorámica da maioría da contorna da ría de Pontevedra, pola outra. Desde varios puntos de observación se pode outear os montes Sobareiro e da Cova, a enseada de Bueu e o Cabo Udra, na marxe morracense, o Cabicastro na marxe exterior do Salnés e as Illas Ons na entrada da ría no horizonte; o val do rego Lameira, o alto do Pornedo e o núcleo urbano de Marín, na marxe morracense, a Illa de Tambo e a enseada do Campelo no fondo da ría e o Monte Castrove na marxe interior do Salnés; os altos de Castiñeiras, o Monte Formigoso, Outeiro de Campolongo e o val do rego Neibó-Loira e Gorgadas, dentro da península morracense.

A nivel xeolóxico destaca pola súa elevación e abrupta xeomorfoloxía granítica, con formación de cabalgamentos e pías, isolado entre formacións metamórficas ao seu redor pertencentes ao complexo Vigo-Pontevedra.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo Castro da Subidá e Penizas

Obxecto historicamente durante o pasado de moita extracción da súa pedra para as construcións dos núcleos dos arredores e máis recentemente de plantacións forestais con monocultivos, o Monte das Penizas aínda conserva algunhas carballeiras incipientes nas súas partes máis altas e a presenza dalgún exemplar da esclerófila e emparentada sobreira no seu interior que dá mostra da sucesión ecolóxica e a climacidade da carballeira termófila dentro do hábitat de interese comunitario de carballeiras galaico portuguesas. Contén tamén mostras dos hábitats de interese comunitario de vexetación pioneira na rocha silícea e de breixeira seca europea, herdeira da utilización anterior da matogueira e durante séculos como recurso a monte baixo.

Ruta da Plataforma Montes do Morrazo polo castro da Subidá e Penizas

Por outra banda e a nivel cultural conserva algúns exemplos de gravados prehistóricos, como o do petróglifo da Idade do Bronce das Penizas, na parte alta, ou o da Moreira, na parte baixa, e outros máis por inventariar espallados. Na parte alta está o asentamento da Idade do Bronce de Currás, proba en conxunto de que este espazo natural xa contou coa presenza humana desde hai máis de 4.000 anos, aos que se lle pode engadir a existencia de varios abrigueiros rochosos que poderían ser utilizados e reutilizados polo ser humano desde épocas prehistóricas até datas moi recentes.

Vista do Monte Pituco dende Penizas

Vista do Monte Pituco (Pornedo), ao fondo, dende o Monte Penizas

 

Vista do Monte Pituco dende Penizas

Vista do Monte Pituco dende Penizas

Tarefas de desbroce excesivo realizadas en Penizas

Petroglifo da Moreira, cuberto de restos de obra

O petróglifo da Moreira, dos poucos -se non o único- con presenza de muíños naviculares, está cuberto de lixo e restos de obra.

Tellado sufragado pola Comunidade de Montes da Moreira. Custe: 9.000 €.

A pouca distancia dos petróglifos da Moreira, a Comunidade de Montes de San Xián sufragou a construcción dun tellado sobre unhas mesas. A obra custou 9.000€, segundo o balance de contas presentado pola directiva.

O val do rego Lameira, principal conca fluvial que atravesa a parroquia de San Xián, representa unha extensa área rústica aínda bastante conservada, paralela ao transcorrer dos varios regueiros afluentes do rego principal, parte deles cos seus mananciais nas abas do propio Monte das Penizas, ate o seu remate no núcleo urbano marinense, desgraciadamente canalizado e entubado desde hai case medio século no seu derradeiro tramo urbano, previo a súa desembocadura na ría, da que fai función de tributario e ao mesmo tempo corredor ecolóxico. Entre mosaicos de prados e cultivos de viñedo, cereais e legumes, dun grande valor paisaxístico e agropecuario, agroma nas partes incultas un excelente bosque de ribeira, onde, entre ameneiros, salgueiros e carballos, destaca a presenza da abeleira, formando pequenas abeledas, dentro do hábitat natural prioritario de bosques aluviais da Europa atemperada. Tamén son de salientar os varios exemplos de arquitectura popular e etnografía -vivendas, lavadoiros, fontes, hórreos, muíños…- que aínda se poden ver polos núcleos de poboación das inmediacións -Cidrás, A Porteliña, A Moreira, O Souto, O Sequelo-.

As principais afeccións nas últimas décadas para a contorna natural do Monte das Penizas foron os monocultivos forestais, a eucaliptización, os lumes forestais, a invasión das acacias e outras especies invasoras, as verteduras sen control de terras, lixo e entullos, as torretas e tendidos eléctricos aéreos, a construción da estrada VG-4.4 da variante de Marín, e o abandono e afección do patrimonio cultural e arqueolóxico. As principais ameazas son a reincidencia e mesmo ampliación dos monocultivos e da eucaliptización que en xeral se contempla na revisión do actual plan forestal galego e a falta dunha axeitada e íntegra protección e posta en valor ambiental, cultural e paisaxística.

En abril de 2016 a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo solicitoulle á Xunta de Galiza que incluise o Monte das Penizas como Lugar de Especial Interese Paisaxística (LEIP) no Catálogo das Paisaxes de Galiza.

Ruta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Roteiro Monte das Penizas II-minRuta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Ruta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Ruta polo Monte das Penizas (Plataforma Montes do Morrazo)

Texto: Cándido Martínez, da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo

Planimetría e material gráfico: Paulo Troitiño

Fotografías do artigo: Asociación Monte Pituco

Publicado por: MontePituco | 16/02/2019

O PITUCO NON É O SITIO MÁIS CHAN DE TODO MARÍN

Manuel Pazos Lamoso, candidato do Psoe á alcaldía

Corrían os primeiros meses de 2010 cando un modestísimo colectivo veciñal empezaba a mobilizarse para impedir a clasificación do Monte Pituco como solo industrial. O daquela alcalde, Francisco Veiga, do Psoe, negábase reiteradamente a recibirnos e o seu concelleiro de Parques e Xardíns, Manuel Pazos Lamoso, tivo a inmensa desvergoña de tratar de convencernos con mentiras de que aquela decisión estaba xustificadísima porque o Pituco era “o sitio máis chan de todo Marín”, dixo, literalmente.

Houbo que gastar uns cantos centos de euros nun estudo topográfico que revelou que menos do 10% da superficie afectada polo polígono empresarial proxectado reunía os requisitos mínimos para semellante infraestrutura.

Nove anos despois, ese edil ‘sociolisto’ é o novo candidato á alcaldía e acudimos á súa presentación política coa nosa flamante SENTENZA FIRME do TSXG que obriga o Concello de Marín a ANULAR a clasificación do Pituco como solo industrial por razóns técnicas e económicas, de impacto paisaxístico e afección ao patrimonio arqueolóxico.

Que tome nota a veciñanza e non lle confíe o seu voto a quen utiliza a súa posición de poder para abusar e enganar.

Presentación de Manuel Pazos Lamoso como candidato do Psoe á alcaldía de Marín

#CunParDeNarices

Publicado por: MontePituco | 13/02/2019

PLENO DE FEBREIRO: ‘ATAQUES XURÍDICOS’, NON!

Pleno Febreiro 2019

Hai palabras que non se din por casualidade, que non se pronuncian en calquera lugar de xeito informal, senón en lugares significados e dentro dun marco institucional; palabras que quedan rexistradas e son transcritas para trascender; palabras que non teñen un trasfondo inocente e descualifican deliberadamente. Cando escoitamos que a alcaldesa de Marín falaba de “ataques xurídicos” para referirse á loita da Asociación Monte Pituco -dentro do mesmo saco onde tamén incluía os recursos interpostos por outros colectivos e persoas que se viron perxudicados polo PXOM- algo se nos revolveu por dentro. Por aí non pasamos. Nove anos despois, con dúas sentenzas firmes e irrevogables ao noso favor, hai que darse a valer. Respectarse e facerse respectar. Non pasamos por menos!

O borrador da Acta do Pleno da Corporación do pasado xaneiro que se sometía este mes á aprobación dos grupos municipais facía referencia ao xeito no que a alcaldesa introducía varios puntos na orde do día sobre sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia a respecto duns recursos contencioso-administrativos presentados contra o Plan Xeral de Ordenación Municipal de Marín.

Unha delas era a toma en coñecemento do Pleno sobre a vitoria xudicial lograda pola Asociación Monte Pituco, ditada polo TSXG o 23 de novembro de 2017 e declarada firme o 23 de xaneiro de 2018, obrigando o Concello de Marín a anular a clasificación do Monte Pituco como solo industrial:

8.- POSTA EN COÑECEMENTO DO PLENO DA CORPORACIÓN DA SENTENZA No 457/2017, DITADA O 23.11.2017 POLA SALA DO CONTENCIOSO-ADMINISTRATIVO DO T.S.X. DE GALICIA, QUE ESTIMA PARCIALMENTE O RECURSO CONTENCIOSO-ADMINISTRATIVO INTERPOSTO POLA ASOCIACIÓN DEFENDE O MONTE PITUCO CONTRA A ORDE DA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE, TERRITORIO E INFRAESTRUTURAS, DE 27.06.2012, POLA QUE SE APROBA DEFINITIVAMENTE O PXOM DO CONCELLO DE MARÍN.

María Ramallo zanxou esta cuestión afirmando que “o PXOM non vai a ter máis “ataques xurídicos” dende o punto de vista dos recursos”.

Estando presentes nese Pleno de xaneiro e sendo testemuñas directas de semellante afirmación, a Asociación Monte Pituco presentou un escrito no Rexistro Municipal dirixido á alcaldesa para reclamarlle que fose retirada a expresión “ataques xurídicos” en referencia ás demandas presentadas pola veciñanza e, en particular, por este colectivo.

Xustificamos esta petición argumentando que, para “ataques”, os que exerceron os Gobernos municipais que avalaron un Planeamento urbanístico que, como vén de demostrar a sentenza do TSXG a respecto da planificación do solo empresarial, carecía da xustificación e do rigor legal que agora o Concello se ve obrigado a rectificar.

Fronte aos “ataques” do Concello -secundados posteriormente pola Xunta cando o polígono industrial proxectado no PXOM marinense se incluíu no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais, tumbado tamén noutra sentenza firme do TSXG-, a Asociación Monte Pituco exerceu o seu LEXÍTIMO DEREITO á DEFENSA dun espazo natural protexido, cun alto nivel paisaxístico e valor patrimonial. Polo tanto, este modesto colectivo non pode menos que rexeitar enerxicamente que se cualifique como “ataques” o resultado dunha dobre vitoria xudicial contra as Administracións local e autonómica.

Ese escrito tamén instaba a alcaldesa a exercer o seu cargo non só para os seus simpatizantes, senón tamén para representar quen discrepa con ela, cos criterios do seu partido e mesmo cos postulados doutras formación políticas -nomeadamente Psoe e Bng, que cando gobernaron en coalición impulsaron a catalogación urbanística do Pituco como solo industrial-. A Asociación Monte Pituco reclámalles o respecto e o recoñecemento que este colectivo merece como impulsor dunha loita xusta, merecidamente gañada nos Tribunais e contra a cal, por certo, o Concello non opuxo ningunha resistencia.

Nada máis comezar este Pleno de febreiro e de someterse á votación dos edís a acta da sesión de xaneiro, a concelleira Sandra Pesqueira tomou a palabra para pronunciarse a favor da Asociación Monte Pituco e tamén no seu propio nome a título persoal: “Considero desafortunada esa expresión porque presentar os recursos que fixeron é un dereito cidadán”, expuxo a edil.

Tomou a palabra a continuación o concelleiro do Psoe JuanMuradas para puntualizar que a acta era correcta porque recollía as palabras que a alcaldesa pronunciara e que, en todo caso, a petición concreta debía referirse a que María Ramallo retirase o que dixera.

“As actas recollen o detalle literal do dito”, explicou a alcaldesa, que lle advertiu a Sandra Pesqueira que naquel momento tiña que ter intervido para expresar o seu desacordo coa expresión utilizada. “Eu dixen iso; se o que me piden é que retire a palabra, non teño ningún problema en retirar ‘ataque’ e poñer ‘recurso xurídico’ porque era o que pretendía”, concluíu.

A Asociación Monte Pituco agradece que a alcaldesa tomase en consideración o escrito presentado por esta entidade e que atendese favorablemente esta obxección, verbalizada neste Pleno pola aínda voceira municipal da Marea Veciñal de Marín. Pero a Asociación Monte Pituco carece de representación directa na Corporación, non ten nin voz nin voto nas sesións, alén de exercer o seu dereito de asistencia aos plenos e dirixirse ao Goberno local polos cauces regulamentarios.

E non tendo autorización para tomar a palabra no Pleno de xaneiro e pedirlle nese mesmo instante a retirada da expresión “ataques xurídicos”, foi a través do Rexistro Municipal como se canalizou a solicitude formal. E foi a concelleira Sandra Pesqueira quen se solidarizou coa petición da Asociación Monte Pituco ao entender as razóns do rexeitamento a ese desafortunado cualificativo. Se Sandra Pesqueira non pediu a retirada desas palabras no propio Pleno de xaneiro foi porque -quizais, moi ao seu pesar- carece de telepatía e de dotes adivinatorias sobre os pensamentos, sensibilidades e intencións doutras persoas a respecto do que se debate e se decide no marco plenario.

Por outra parte, que o concelleiro socialista tire da súa ancestral e xurásica veteranía para precisar os termos nos que se tiña que concretar a retirada desa expresión, ou que a propia alcaldesa coincida en confirmar que esas foron as súas palabras pero que acepta cambiar “ataques” por “recursos” é un mera cuestión práctica/loxística que aos representantes municipais lles corresponde aplicar, dentro do que a a lexislación e o regulamento lles permita.

O obxectivo do escrito presentado, co apoio da concelleira Sandra Pesqueira, está conseguido. A Asociación Monte Pituco actuará sempre con firmeza para defender a súa causa dos ‘ataques’ que reciba, directos ou subrepticios. 

Publicado por: MontePituco | 07/02/2019

PACO DO MARTELO, IN MEMORIAM

Solpor para Paco do Martelo

Dedicámoslle este solpor, con todo o agarimo, con todo o respecto, con toda a admiración, a Francisco Calo –Paco do Martelo-. Aínda coa tristura e coa impresión do seu inesperado e prematuro pasamento, queremos lembralo dende o ‘balcón da ría’ e mandarlle unha aperta moi agarimosa á súa familia, á súa dona e aos seus fillos.

Porque é de ben nacidos ser agradecidos, cómpre honrar a memoria dunha boa persoa que, sen coñecernos de nada, axiña empatizou connosco, pola causa que nos unía na defensa do monte veciñal, da xustiza, da honestidade. Ambos sabiamos dos sinsabores de loitar contra o poder establecido, de ir contracorrente. Non en van, o lema do seu blogue é “Máis vale perder coa verdade que vencer coa mentira”. Hoxe sentímonos máis preto que nunca de Nebra-Arben. Abofé, Paco ha estar no seu particular ‘olimpo’, no seu ‘balcón sonense’, velando por nós. Grazas polas palabras de alento recibidas, polas experiencias compartidas, pola simpatía e a xenerosidade. Que se cumpra o seu desexo de Reis: “prosperidade para os nosos montes”, pedía.

Apertas… e ata sempre, Paco.

Publicado por: MontePituco | 27/01/2019

CRÓNICA DE URXENCIA DA ASEMBLEA DE COMUNEIR@S

“…La guita te invita a gastár más guita, a desear más pasta,
el gastar incita a desear más guita consumiendo el monedero,
la pasta excita y arriesgando guita te vas a cero,
a consumir te empuja, que el monedero no tenga agujero.
¡Cómo pica el parné! ¡Ráscate!”

Banda Jachis é un grupo de punk-rock-ska alacantino que dende 1997 ten editado varios discos con cancións enfocadas á denuncia social.

Na Comunidade Montes de San Xulián… ACÁBASE O PARNÉ, señoras e señores! É unha entidade en fase de demolición! Vai costa abaixo, a toda mecha e sen freos!

Os números ‘oficiais’ cantan, ou máis ben dan o ‘cante’:

-Saldo a 31 de decembro de 2017, 457.567€

-Saldo a 31 de decembro de 2018, 315.383,27€

(142.183,73€ menos dun ano a outro. E aínda así, os números non cadran)

No ano 2018 a directiva da Comunidade de San Xulián gastou 248.003,47€. Dito sexa de paso, a nosa suma dos gastos -e repetímola varias veces- dá 248.001,97€. Así que xa que imprimen as contas, o mínimo que se lle pode esixir á directiva é que se esforce en cadrar exacta e perfectamente os números, non sexa que aos rar@s da Asociación Monte Pituco nos dea por coller a calculadora, como así foi…

A Comunidade só ingresou 105.816,54€. E esta operación aritmética, aparentemente, si estaban ben; había pouco que sumar.

Conclusión: o pasado ano 2018 a xunta rectora da Comunidade de Montes de San Xulián gastou máis do dobre do que ingresou.

(E agora vén o matiz numérico: se ao saldo de 2017 lle restamos o que se gastou en 2018 e lle sumamos o que se ingresou neste pasado ano, o resultado non á un saldo de 315.383,27€. A operación dá 315.380,07€. Que a diferenza non é moita, pero xa lles vale a chapuza!)

Nun rápido vistazo ao escueto papeliño que reciben @s comuneir@s cando se acreditan para acceder á asemblea, percíbese claramente cal é o ‘futuro’ dunha Comunidade que cada vez é menos ‘de montes’ e máis ‘doutras cousas’ que pouco ou nada teñen que ver coa xestión do monte veciñal. Por tanto, estamos lexitimados para propoñer mudarlle o nome e empezar a chamarlle Comunidade de des-Montes.

Na sección de gastos hai máis de 40 epígrafes, mentres que o apartado de ingresos limítase a catro escuetos puntiños que son os que nutren as cada vez máis baleiras arcas da Comunidade: cortas de madeira (53.073,32€); devolucións de Facenda (273,34€), que son cantidades fluctuantes cada ano; canon do Ministerio de Defensa polos terreos alugados á Brilat (40.205,88€); e unha subvención do Fondo Galego de Garantía (12.264€), que para o caso non debería contar porque as subvencións van e deixan de vir, coma o vento.

…E non hai máis nada onde rañar!

Con este desolador panorama económico e unha dinámica baseada en gastar moito máis do que se ingresa, salta á vista -e non hai que ser ningún lince das finanzas para comprendelo- que o futuro da Comunidade de des-Montes é negro-negrísimo. 

Pero para sorprendente e preocupante, a ‘pachorra’ d@s comuneir@s diante destes números galopantemente minguantes. Estas contas foron aprobadas con 199 votos a favor. Só 4 persoas tiveron o valor de erguer os seus brazos para votar en contra ante a clamorosa evidencia duns números que, a ollos de quen usa a cabeza para pensar, axiña van quedar en vermello

…Xa o di a canción da Banda Jachis: ¡Cómo pica el parné! ¡Ráscate!”.

(CONTINUARÁ)

Publicado por: MontePituco | 25/01/2019

ESTE DOMINGO, ASEMBLEA NA COMUNIDADE DE MONTES DE SAN XULIÁN

Seguimos traballando por esta parroquia, estando presentes alí onde cómpre que a veciñanza se implique, por iso dende a Asociación Monte Pituco animamos a tod@s @s comuneir@s a participar na Asemblea Anual da Comunidade de Montes de San Xulián, para coñecer o que a xunta rectora teña a ben contar da súa xestión e preguntar todo o que sexa necesario.

Asemblea na Comunidade de Montes de San Xulián, xaneiro 2019

Publicado por: MontePituco | 11/01/2019

A RECLAMACIÓN DA EXECUCIÓN DAS SENTENZAS, NA PRENSA

DiarioDePontevedra

Diario, 12 xaneiro 2019

Monte Pituco esixe que se cumpra a sentenza do polígono

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia ordenou a anulación do proxecto empresarial emprazado no espazo natural marinense

Faro, 12 xaneiro 2019

Monte Pituco exige que se cumpla la sentencia del TSXG contraria al polígono industrial

PontevedraViva, 11 xaneiro 2019

Exigen el cumplimiento de la sentencia que obliga a anular el polígono industrial proyectado en el Monte Pituco

 

Publicado por: MontePituco | 09/01/2019

PLENO DE XANEIRO (I): SENTENZA CONTRA O POLÍGONO

O primeiro Pleno deste recén estreado 2019 pasará á historia da Asociación Monte Pituco polo punto 8 da orde do día, co seguinte enunciado:

“Posta en coñecemento do Pleno da Corporación da Sentenza nº 457/2017, ditada o 23.11.2017 pola Sala do Contencioso-Administrativo do T.S.X. de Galicia, que estima parcialmente o recurso contencioso-administrativo interposto pola Asociación Defende o Monte Pituco contra a Orde da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, de 27.06.2012, pola que se aproba definitivamente o PXOM do Concello de Marín”.

Pleno de xaneiro 2019: orde do díaEn xaneiro de 2010, casualmente por estas mesmas datas, a prensa local anunciaba a celebración dunha reunión da Comisión especial de Urbanismo que traballaba a toda mecha para acelerar a aprobación do Planeamento urbanístico. Daquela, o Monte Pituco xa fora sinalado polo antigo bipartito para quedar clasificado como solo industrial. 

Nove anos despois, a Corporación marinense toma coñecemento dunha sentenza firme e irrevogable do TSXG que obriga o Concello a modificar aquel flamante PXOM porque o Monte Pituco non reúne as condicións mínimas para acoller ningunha dotación empresarial, como viña insistindo a Asociación Monte Pituco a pesar de que o daquela alcalde, o socialista Francisco Veiga -incapaz de xustificar o inxustificable-, nunca se dignou en recibir a veciñanza; a pesar da prepotencia coa que actuaron dende o Bng mentres ostentou a Concellaría de Urbanismo desdeñando a protección ambiental do Pituco -“desaféctase e punto!”, berrou Xosé María Vilaboa- no ámbito dos Montes do Morrazo; a pesar do moito que fachendeou a actual rexedora popular cando a Xunta incluíu o polígono proxectado no Pituco no Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia.

O tempo deunos a razón! Tantos anos de traballo, tempo e esforzo dedicado á protección do patrimonio natural e cultural do Pituco deron o seu primeiro froito o 18 de maio de 2017 cun primeiro dictame xudicial impedindo que o Parque Empresarial Marín-Pornedo formase parte do Plan Sectorial autonómico artellado polo Goberno galego. O 23 de novembro dese mesmo 2017 chegou a segunda sentenza contra o PXOM de Marín ordeando que se anule a catalogación do Pituco como solo urbanizable delimitado de uso industrial. Ambas resolucións xa son firmes e inapelables: a primeira dende o 1 de setembro de 2017 e a segunda dende o 23 de xaneiro de 2018.

Por todo isto, a Asociación Monte Pituco vén de rexistrar unha outra reclamación ante o Goberno local de Marín -semellante á presentada o pasado mes de novembro co gallo do Día de Protección do Patrimonio- para que se convoque coa máxima urxencia a Comisión de Urbanismo e se inicien á maior brevidade as xestións oportunas para acometer a oportuna modificación puntual do PXOM, en cumprimento desas dúas sentenzas. 

Un asunto de tanto calado como a planificación das dotacións para uso empresarial e industrial ten que regularizarse canto antes, axustándose á lei. A Asociación Monte Pituco vén de esixirlle ao Concello que as medidas que teña que tomar non se apracen ata o seguinte mandato, senón que se inicien as tramitacións necesarias antes das vindeiras eleccións municipais de maio deste 2019. 

Por dignidade e por dereito -gañado con firmeza e determinación ante os tribunais-, a Asociación Monte Pituco vai reiterar periodicamente o cumprimento das sentenzas que lle foron favorables, acompañando simbolicamente cada petición cunha goma de borrar para recordarlles aos responsables municipais a súa obriga de suprimir a clasificación do Pituco como solo industrial.

Goma de borrar para suprimir o polígono no Pituco

Atendendo ás especiais cualidades do Monte Pituco que o TSXG aprecia nos seus dictames -a orografía  natural do terreo con fortes desniveis, a presenza de patrimonio histórico catalogado como Ben de Interese Cultural que resultaría gravemente afectado, a importancia natural e paisaxística deste enclave no contexto da ría de Pontevedra e dos Montes do Morrazo-, a Asociación Monte Pituco tamén volveu demandar atención e investimentos por parte do Goberno local cara a este espazo, abrindo as vías de colaboración oportunas coa Comunidade de Montes de San Xulián como titular do terreo comunal. O obxectivo pasa necesariamente por poñer en valor os xacementos arqueolóxicos, que seguen estando nunha situación de absoluta precariedade.

Á marxe das accións propias do Goberno municipal, a Asociación Monte Pituco tamén apelou neste escrito á responsabilidade dos representantes elixidos pola cidadanía marinense no presente período para que, ante o inminente contexto electoral, todos os grupos que opten a estes comicios respecten e acaten rigorosamente os termos dos dictames xudiciais, elaborando os seus programas conforme á decisión do TSXG referentes á protección e á conservación do Monte Pituco, e desistindo definitivamente de considerar esta zona nas súas previsións de hipotéticas infraestruturas, que volverían contar co rexeitamento e coa acción combativa desta asociación.

Publicado por: MontePituco | 01/01/2019

ANINOVO NA CURXEIRA

A Curxeira, 1 de xaneiro de 2019

Somos parte dunha cadea e de nós depende que non se rompa a súa continuidade. Coidar durante anos -neste recén estreado 2019 xa sumamos UNHA DÉCADA! de activismo social, ambiental e patrimonial- do Monte Pituco, gañarlle as batallas ás poderosas Administracións do Concello e da Xunta que pretendían esnaquizar o ‘balcón da ría’ para construír nel un polígono industrial, significaba moito máis que protexer un anaco de terra; da defensa do Pituco dependía tamén que as augas dos mananciais que agroman nel seguisen regando as veigas do val da Curxeira que producen herba fresca, millo, uvas, verduras…

Mais non calquera auga; non auga contaminada con residuos que poidan entrar na cadea trófica. Tampouco calquera aire, senón aire limpo que manteña a humidade nesa carballeira que loita por sobrevivir fronte á abafante presenza do eucalipto. E nesas condicións ambientais é posible que haxa unha valiosa biodiversidade: liques, brións, fentos, insectos, pequenos mamíferos, aves…

 Temos sorte de contar cun espazo así en San Xián, malia que lle pase desapercibido á maior parte daveciñanza; canto máis aos pro-polígono, incapaces de ver máis aló dunha sustanciosa cifra chea de díxitos a render no banco ou disposta para satisfacer determinados intereses.

Por desgraza, na outra cara da moeda, A Curxeira non se libra de padecer tamén os efectos do abandono do rural, con numerosas parcelas que deixaron de traballarse e moitos dos camiños que antano eran transitados quedaron intransitables, cubertos agora pola vexetación salvaxe.

A Curxeira, 1 de xaneiro de 2019

Como practicamente inaccesibles quedaron tamén varias propiedades nas que actuaron os madeiristas para retirar un rodal de eucaliptos que medraban a carón da estrada. Pisar agora nese terreo é como andar sobre unha tupida malla de pólas e follas machacadas polas rodas dos tractores. A terra está moi por debaixo de toda esa masa irregular e inestable que impide o rexurdir do bosque autóctono que había antes da instalación da especie invasora. 

A Curxeira, 1 de xaneiro de 2019

Como apunta a literatura científica sobre o eucalipto, as súas follas conteñen sustancias alelopáticas que impiden que as sementes agromen, como tampouco poden medrar outras plantas nin recuperarse a fertilidade do solo porque eses compostos químicos forman unha película impermeable sobre o substrato que reduce drasticamente a infiltración de auga e aire. Farían ben os propietarios das parcelas en reclamar aos madeireiros que rematen de facer ben o seu traballo e volvan para recoller os restos da tala, polo ben da produtividade deste territorio que, cunha xestión intelixente, ten moitas posibilidades ambientais e económicas baseadas na plantación de arborado do país.

Publicado por: MontePituco | 31/12/2018

FELIZ 2019 DENDE O ‘BALCÓN DA RÍA’

Feliz 2019

Abur, 2018! Benvido, 2019!

Que o AniNovo nos traia máis natureza, máis paisaxe, máis patrimonio, máis cultura…

[Rememorando as II Xornadas pola Protección e Posta en Valor do Patrimonio de San Xián]

 

Publicado por: MontePituco | 25/12/2018

REGALA PRODUTOS GALEGOS

Peneira de Alcacén de Liñares

Galicia é terra de xentes emprendedoras, cunhas materias primas boísimas e moito talento para traballalas e transformalas en produtos de primeira calidade. Hai artesás e artesáns por todo o ancho e longo do país desenvolvendo proxectos en moitos sectores: alimentación, roupa e calzado, pedra, coiro e madeira traballados, cerámica, xoias… e hai axentes comercializadores desas elaboracións.

Alcacén de Liñares é unha tenda online creada por Martina Viéitez para fornecernos de produtos galegos de alimentación e de artesanía cuxos artífices son, exclusivamente, pequenas empresas e produtores locais. A orixe, a esencia e a tradición están no cerne do seu catálogo que, dende Campo Lameiro, nos achega a marcas como Bubela (pastas e cervexas ecolóxicas), Porto Muíños (algas), Caurelor (castañas e froitos do Caurel), Maruxas (galletas ecolóxicas e artesás), Volalla (marmeladas artesás) ou Pepa A Loba (viños e licores das Rías Baixas)…

“Acostumados a palabras como pesticidas, contaminación, cambio climático, desemprego, precariedade laboral… queremos tornalas por cultivo sustentable, recuperación de solos, freno do cambio climático, emprego, condicións laborais xustas”

…Toda unha declaración de intencións, respectuosa coa terra e co medio de vida dos pequenos produtores.

Peneira de Alcacén de Liñares

Neste Nadal, Alcacén de Liñares presenta unhas xeitosas “peneiras” que conteñen produtos de alimentación diversos, axustando a selección ao prezo que cada quen estea disposto a pagar, ou ás

preferencias culinarias dos seus destinatarios. Unha idea de agasallo totalmente recomendable. Nestas datas tan propensas ao gasto impulsivo e compulsivo, ao consumismo inútil e aos regalos que carecen de valor práctico e simbólico, paga a pena ter en conta este tipo de propostas: saborosas, competitivas e que redundan na viabilidade do tecido empresarial a pequena escala.

Cerámica de Alén das Olas: petróglifo de Pinal de Caeiro

E do Alcacén de Liñares, a unha iniciativa marinense e con outra muller á fronte: Alén das Olas. A súa liña de traballo baseada en motivos rupestres da nosa vila segue medrando, tanto en novos recipientes como en novas técnicas, experimentando con arxilas e pigmentos. Un prato coa recreación dos petróglifos de Pinal de Caeiro -‘O ciclista’- vén de unirse á modesta colección da Asociación Monte Pituco.

Que nunca falte tampouco a aposta polo sector editorial galego: a axenda de 2019 de Baía Edicións ilustra a súa portada co gravado rupestre de Laxe das Rodas (Muros). A obra máis recente do poeta Gonzalo Hermo ten o suxestivo título de “A vida salvaxe” e propón unha viaxe lírica aos bosques, á natureza, á paisaxe. Abofé, inspirará moitos paseos ata o ‘balcón da ría’. Como tamén as palabras de Manuel Rivas: dende a rebeldía do seu ‘manifesto’ contra a vergoña de vivirmos nun mundo contaminado, corrupto e alienado ata a súa nova novela de ficción que nos adentra nas redes do poder e do narcotráfico. Lecturas todas estimulantes e enriquecedoras para un 2019 que cómpre enfocar con ilusión, confianza e esperanza.

 

 

 

Publicado por: MontePituco | 24/12/2018

BO NADAL AOS AMIG@S DO ‘BALCÓN DA RÍA’!

NadalMontePituco2018

Por cada humilde floriña

por cada simple pedra que poñamos en valor

por cada criatura que se acubilla nas árbores, na matogueira

por cada paso que damos no camiño

polo tempo compartido, polas dificultades, polas vitorias

por cada solpor, amencer, temporal ou anticiclón

por cada pinga de auga que nos refresca

por cada aprendizaxe, por cada experiencia

…PAGOU A PENA!

[Rememorando as recentes II Xornadas pola Protección do Patrimonio de San Xián. GRAZAS!]

« Newer Posts - Older Posts »

Categorías