Publicado por: MontePituco | 24/09/2010

XORNADAS ECO-ILÓXICAS (V): COLOFÓN

Hai que ser valentes, honestos, consecuentes. Hai que quitar o corsé das circunstancias e expresarse con liberdade cando a situación o require. Cando se lles pregunta aos directivos das comunidades sobre os usos do monte “incompatibles” coa función social, ecolóxica e produtiva que desempeñan estes espazos naturais, non poden nadar e gardar a roupa, e menos sendo coñecedores da ameaza que planea sobre o Monte Pituco (Pornedo). Non se espera deles que saian ao paso con medias tintas, senón que se mollen, que aposten polo territorio do que se supón que son defensores e xestores.

Por iso lle agradecemos a Claudio Quintillán o seu xesto, por ser o único que -aínda sen mencionar o caso concreto, e pronunciándose a título particular- non saiu por peteneras coma os demais e non dubidou en poñerlle nome a ese uso “incompatible”: o uso industrial.

Decía eu antes da ordenación do territorio, da ordenación dos usos, que é clave telo claro. En canto aos usos: o uso industrial, por exemplo, que se fai de moitos terreos. As expropiacións por parte da Administración porque se considera un solo barato, e vamos alí e botamos man para montarnos o parque… Eu aí teño que decir, nunha visión xeral, que non hai unha planificación xeral. Un parque industrial, para min, non pode ser cousa dun concello, nin de dous. Ten que haber unha planificación de tipo comarcal en donde os polígonos industriais queden perfectamente ubicados. Ten que haber aí moito consenso, ten que haber aí unha avaliación de impacto ambiental moi seria, non como se fai normalmente, que se tira para adiante. E non a proliferación que hai de polígonos e de parques industriais. Hai polígonos agora mesmo, eu estiven pola mañá no de Sanxenxo, está baleiro e leva aberto coa infraestrutura non sei canto. Efectivamente, temos polígonos por todas partes. Hai que mirar ben eso, mira-lo con lupa e supera un propio concello. Para min ten que ser unha actuación de ámbito comarcal. Para min a comarca sería a clave para definir este tipo de instalacións.

(Intervén un home entre o público)

-Como ocorreu coa ocupación indebida do Monte… (do Monte Pituco, apunta outra persoa) …de Salcedo, polos militares.

(Replica o presidente da Comunidade de Montes de San Tomé)

Pero eso, e a Escola Naval de Marín…

-Pero isto foi recente…

-Xa, pero me refiero a que os montes, cando se necesita chan barato, se vai ao monte; pero se vai ao monte veciñal, non se vai ao monte particular .

-Vaise ao monte veciñal e particular, aos dous.

-Vaise ao monte veciñal porque coincide despois que están aí as parcelas…

(Toma a palabra unha muller do público, que xa intervira anteriormente para preguntar sobre a compra de dereitos de CO2).

-Además, en el tema de los polígonos industriales yo creo que sería importante ver el tema de la movilidad… (a súa voz é imperceptible porque a persoa que porta o micrófono non llo pasa para que se lle poida escoitar).

…Semellaba que a organización, é dicir, os concelleiros de Medio Ambiente e Urbanismo, que xa estaba fóra da carpa dando instruccións, tiñan moita presa por rematar con esta parte “incómoda” do debate.

Que cada un/unha saque as súas propias conclusións. Actúa o Concello de Marín conforme aos principios de respecto ao medio ambiente proxectando un polígono industrial nunha zona que dende durante moito tempo atrás vén sendo un espazo protexido? É consecuente o Concello de Marín ao organizar un tenderete propagandístico sobre a xestión que fai da súa política medioambiental e facendo partícipes del a representantes das comunidades de montes, obviando a súa pretensión de instalar un macro-parque nunha ampla área de monte veciñal e en plena fachada da ría?

Pregunta: Por que non interviña nesa ‘mesa redonda’ un directivo da Comunidade de Montes de San Xulián? Resposta: o presidente desta comunidade de montes é concelleiro popular, mentres que as concellerías convocantes das xornadas son nacionalistas. Observación: entre o público estaba o ¿tesoureiro? da comunidade de montes de San Xulián, que é militante/simpatizante nacionalista e que, obviamente, coa súa presenza atendía os intereses do seu partido, non os dos comuneiros aos que (ejem) “representa”. Conclusión: estas I Xornadas Eco(i)lóxicas foron un “comecocos”, un caro intento de dar unha imaxe que non corresponde coa realidade, un espellismo, por tanto, para presumir de certificado Emas. Reflexión: apoiará o Concello de Marín a vindeira marcha da Asociación pola Defensa da Ría contra Ence, tendo en conta que comparte coa fábrica a titularidade desa certificación? Quen sabe, estando as eleccións municipais ás portas.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

A %d blogueros les gusta esto: