Publicado por: MontePituco | 20/09/2010

FESTAS PATRONAIS

…Ironías do cotiá! A parroquia estivo en festas: San Xulián e Os Remedios. Foghetes a eito, misa cantada (e bailada?), música de verbena e arcos de bombilliñas que se iluminan pola noite para amosar… unha mazá (podre?) cun verme que asoma de lado a lado.

Como unha metáfora, tan real coma a vida mesma, sobre a falta de ética, principios e coherencia de quen nos goberna, de quen nos manipula. Sen ir máis lonxe, na Comunidade de Montes de San Xulián: xente que non vai de fronte, a quen o monte non lle preocupa en absoluto; xente que actúa movida polas aparencias, servindo intereses personais e pseudo-políticos; xente que unicamente pensa no beneficio rápido e cómodo, incapaz de aceptar críticas construtivas e que se nega a coñecer proxectos que lles fan sombra ás súas -xa de por si escuras- aspiracións.

…Velaí esa mazá festeira: san por fóra, corrupta por dentro, polos “iluminados” que xestionan o noso monte veciñal.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

A %d blogueros les gusta esto: