Que chove. Que vente. Pingas coma chuzos de punta e aire a mil por hora. Que saiamos voando todos polo airo. Que se cabree ben este planeta e nos mande tomar polo saco. Que se xunten isobaras, borrascas, tormentas e toda clase de perturbacións atmosféricas. Que bailemos a danza da chuvia. Un conxuro axitador da enerxía telúrica. Santa Bárbara bendita. Que nos zoe ata no máis fondo da alma. Que nos engula o máis negro abismo.
…E que mañá volva saír o sol para darnos outra oportunidade.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Pensamentos
Publicado en Hemeroteca | Etiquetas: Colectivos sociais, Patrimonio rupestre
Publicado en Hemeroteca | Etiquetas: AA.VV. San Xulián, Prensa
Almuinha enviounos hoxe un manifesto de apoio á causa que promove DEFENDE O MONTE PITUCO. Reproducímolo a continuación na súa totalidade e dámoslle as grazas a este colectivo por expresar publicamente a opinión das persoas que representa. Dicir que DEFENDE O MONTE PITUCO é máis que un grupo de veciños que neste momento se opón á destrucción deste espazo natural ante a posible instalación dun polígono industrial ou dunha plataforma loxística; que o labor de DEFENDE O MONTE PITUCO irá máis alá impulsando accións para a recuperación ambiental deste terreo, a posta en valor dos seus recursos e a súa correcta xestión. Que DEFENDE O MONTE PITUCO non será flor dun día e que, coa colaboración da veciñanza, levaremos adiante propostas útiles para o conxunto dos marinenses e do resto da bisbarra. Grazas, Almuinha.
“MANIFESTO EN DEFENSA DO MONTE PITUCO”
A Asociación Cultural ALMUINHA de Marín manifesta o seu apoio ao colectivo de veciños “Defende o Pituco”, constituido para oporse ao proxecto de localización dun polígono industrial no monte Pornedo. O noso posicionamento baséase nas análises sobre a implementación de políticas semellantes noutros emprazamentos, das que se conclúe a focalización de movementos especulativos interesados en sementar o noso territorio de infraestruturas carentes dunha planificación acaída aos intereses reais da nosa economÍa, potenciando un modelo de desenvolvemento voraz e depredador dos nosos recursos. (Preme Ler Máis para continuar)
Publicado en Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais
A próxima semana remata o prazo para presentar consideracións ao proceso de iniciación do documento para a aprobación inicial do Plan de Solo Empresarial de Galicia. DEFENDE O MONTE PITUCO presentará un amplo documento con información de tipo urbanístico, datos topográficos, argumentos ambientais e patrimoniais, xunto cunha ampla relación de adhesións veciñais. Con estas consideracións ao documento de inicio da Avaliación Ambiental Estratéxica do Plan Sectorial de Solo Empresarial de Galicia transmitirémoslle á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas o noso rexeitamento ao proxecto para instalar a denominada Plataforma Loxística Marín-Pontevedra por parte do Instituto Galego de Vivenda e Solo, no periodo 2012-2015.
Outros colectivos xa formalizaron as súas propias observacións ao Plan, como o Colectivo Nacionalista de Marín e a Asociación de Veciños de San Xulián. Esta última precisa, no seu escrito, que:
“A zona do Pornedo é un dos grandes miradores da ría de Pontevedra, protexida pola Lei da Paisaxe de Galicia. Por tanto, sería absurdo e contrario ás leis instalar un polígono industrial, con empresas nocivas e perigosas, que ocuparia 300.000 metros cadrados. Esto implicaría impermeabilizar de cemento e naves ese espazo, o que provocaría que Marin e San Xulián resultarían anegadas polo aumento das augas do río Lameiriña”.
Galiza Non Se Vende tamén fixo a súa contribución, presentando suxestións á totalidade do Plan. Para este colectivo, o PSSEG precisa necesariamente de someterse a Avaliación Ambiental Estratéxica:
“Polos efectos de destrución ambiental, paisaxística, patrimonial e identitaria que supoñen os Centros de Produción Industrial, que teñen efectos tan destrutivos como o urbanismo, as infraestruturas (transporte -estradas, portos, aeroportos-, enerxía, etc), a mineiría, os cultivos forestais…
Pola cadea de consecuencias que traen os CPI consigo: infraestruturas, urbanismo, transporte…
Porque é preciso avaliar os efectos ambientais, sociais e económicos conxuntos de toda a infraestrutura industrial sobre o conxunto do territorio”.
Tralo Documento de Inicio virá o Documento de Referencia, que tamén será público. DEFENDE O MONTE PITUCO non vai deixar pasar esta oportunidade para protexer este espazo natural e reivindicar a súa posta en valor. Próxima parada, a creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños; unha iniciativa marabillosa e ben artellada que imos apoiar decididamente para que se faga realidade.
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: AA.VV. San Xulián, Política, Xunta
“…Cumplides unha máxima do movemento ecoloxista: pensar globalmente e actuar localmente. Desde o Grupo Ecoloxista Adenco animámosvos a seguir coas vosas reivindicacións dentro dun contexto amplo, sen pensar que o único que vos importa sexa “o voso carballo”. As loitas son particulares e individuais en moitas ocasións, pero teñen que encadrarse nuns obxectivos que vaian máis alá do lugar no que vivimos e das nosas preocupacións inmediatas. En fin, ánimo e, desde o noso colectivo, estaremos, dentro das nosas posibilidades, dispostos a axudar no que poidamos”.
Hai xa un tempo recibiamos esta alentadora mensaxe do Grupo Ecoloxista Adenco. E hoxe é DEFENDE O MONTE PITUCO o que se dirixe a este colectivo, cuxa actividade ambiental se centra nos concellos de Ponteareas, Mondariz, Mondariz Balneario, As Neves e Salvaterra. A Asociación para a Defensa da Natureza do Condado cumpre hoxe 20 anos de traxectoria. Moitos parabéns. Dúas décadas que abofé deberon dar para moito, dende que un grupo de mozos e mozas da bisbarra puxera en marcha este grupo de traballo para protección dos ríos, a conservación do patrimonio e a afición pola micoloxía. Algúns deles seguen traballando activamente vinte anos despois. Dende Marín, admiramos a súa adicación e agardamos que manteñan a ilusión do primeiro día, incorporando máis xente sensible e comprometida co medio ambiente.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais
Quizás aún sea tiempo, para volver al roble, al castaño, a la fuente limpia, al prado fresco. Quizás aún sea tiempo… Quizás. Dedicado a Julia Hill y a todas las mujeres que están representadas en ella.
Como el pasado no tiene sentido sin el presente, y el antes es un sueño del ahora, por eso hoy me atrevo a enseñar esta canción, para que pueda quedarse con nosotros en esta asamblea de guitarras, en esta xuntanza de palabras.
…Ya ves que aún no me comió la lengua el gato y aunque se me está quedando cara de difunto, da igual, no pasa nada, pues como se dice en mi tierra, después de muerto aún se sigue estando vivo. Deica logo.
Os Suaves compuxeron unha canción para Julia Butterfly Hill, unha moza que, con 26 anos, subiu a unha seuoia para protestar contra a tala do bosque centenario ao que pertencía a árbore. As pólas de Lúa, o nome que lle puxo esta secuoia tan especial, foron o seu fogar durante 738 días, dende outubro de 1997. Foi unha historia con final feliz. A súa loita serviu para que a madeireira se comprometera a conservar unha parte da superficie forestal. E Julia creou a Fundación Circle of Life, adicada ás causas medioambientais. Como ela, DEFENDE O MONTE PITUCO tamén che pregunta, cal é a túa árbore? Que árbore simboliza as túas aspiracións? Únete a nós na protección de carballos e piñeiros, castiñeiros e acivros. Pon unha árbore na túa vida, un regato, un penedo, un sendeiro. E sinte a enerxía que transmiten.
Fragmento de “Julia Hill”, Los Suaves (Un paso atrás en el tiempo, 2002)
Piensas que el árbol no sabe
de quién es el paso.
Piensas que el árbol no sabe
quién golpea con el hacha.
Piensas que el árbol no sabe
quién envenena y planta fuego.
Piensas que el árbol no sabe
quien envenena y siembra todo lo que mata.
Tenemos que darnos prisa
hay que hacer mucho más
la tierra envía un mensaje
hay que trabajar más.
La tierra pide socorro
no puede hacerlo un hombre solo
la tierra es la casa de todos
promesas, hojas que caen en otoño.
Moitas grazas, amigo “alcarreño”.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Pensamentos
“A praia quitou moitas fames ao pueblo. Dicían que era a veigha dos pobres, pero botaron man dela os ricos”. José Santiago Pazos, (Os Praceres, 1919)
“–Usté vai á praia todos os días. –A dúas veces no día”. María Miranda García. (Cespón, 1925)
“Esto xa é de distinta maneira, xa non está libre, non podes coller un puñado de berberechos para facer unha empanada”. Mª Nieves García Cid (Cespón, 1942)
“A miña vida non foi aquí, na máis que a tumbos por todas as partes do mundo, polos çinco continentes, desde o 44 ao 96”. Manuel López Souto (Postmarcos, 1931)
Dicía Lukas na presentación do seu documental “Galegos Universais. Historias do mar” que cando unha persoa maior morre, desaparece unha biblioteca. Máis aínda, perdemos o nexo co noso pasado que, non por máis inmediato, é menos descoñecido. Estanse indo figuras clave que nos deben axudar a encarrilar o futuro; ignorar o seu testemuño vital condéanos á ignorancia e á desmemoria.
Naceron a carón do mar e desenvolvéronse nese medio. Creceron entre peixes e chalanas, sobreviviron desempeñando un traballo sacrificado e carente de recoñecemento, máis aló do propio sustento. Na vellez tócalles presenciar un forte cambio social e tecnolóxico que debera servir para que a xeración do pasado e a do futuro se uniran de forma sólida e solidaria.
Por eso é tan necesario escoitar os maiores, captar a súa voz e a súa ollada, comprender a súa mentalidade, deixarse sorprender cos seus destellos de inxenio, aprender dos seus propios erros. No mar e no rural hai auténticas despensas de sabedoría; á sombra dos penedos e das árbores do Pornedo medraron mulleres e homes que gardaron durante décadas as lendas do monte e dos seus camiños, as cantigas das lareiras e dos adros, os costumes que guiaron a convivencia coa natureza. Volvamos sobre os seus pasos para gañarnos o respecto das mulleres e homes que nos van relevar a nós na loita por un mundo mellor.
El País publica, nas páxinas da edición de Galicia, unha reportaxe de Lara Varela sobre a problemática do Monte Pituco (Pornedo), cunha fotografía de Lalo Villar. A información pódese ler neste enlace. Moitas grazas ao xornal e aos reporteiros pola difusión.
Publicado en Hemeroteca, Xeral | Etiquetas: Prensa
Se as obras de continuación da Variante de Marín provocan graves riadas de lama como a que esta semana anegou fincas, vivendas e baixos no Marco-Arealonga, que afectaron a numerosos veciños e veciñas da zona, que nos espera a un número moito maior de habitantes de Caeiro, Pena, Laxe, Casal e probablemente tamén a propia Arealonga, se vai adiante a construcción do polígono industrial proxectado no Pituco-Pornedo. Lembremos que as canalizacións para a baixada de augas pluviais, como xa se ten apuntado aquí, estarían enfocadas cara aos puntos de Menguello, Caeiro e Grela. O que tal baixe por aí, procedente de taludes, socalcos e terrapléns… é impredecible. Haberá que ir mercando xa a lancha, polo que poida pasar?
Así como o concelleiro de Urbanismo de Marín acudiu raudo e veloz á chamada dos veciños de Arealonga para constatar o importante alcance dos danos, quen sexa que vaia ostentar ese cargo na vindeira lexislatura xa pode aprender ben o camiño “do rural”, que sobre todo no outono e no inverno vai ser máis que asidua a súa asistencia. Falando de Rural, tamén o edil desa área no concello de Pontevedra botou man do incidente, posto que os afectados pola riada pertencen ás dúas localidades ao estar nesa zona o límite municipal. Quedou constancia desa visita na Nota de prensa enviada aos medios de comunicación.
Veciños e veciñas de Arealonga. As vosas mans estes días non pararon de carretar pedras, de desentullar regos, de baleirar de lodo os vosos terreos. Tedes a nosa solidariedade. Moitos de vós tamén sodes defensores do Monte Pituco. Mentres este non foi vítima das agresións provocadas polas obras da Variante, o monte era o noso escudo protector dos temporais, a despensa xenerosa para o noso gando e as nosas leiras, o noso pulmón verde. Agora treme de medo ante o panorama sombrío que se cerne sobre el: a estrada é unha fenda pola que seguirá sangrando ata que se tomen medidas paliativas, pero un polígono sería o veleno letal que acabaría coa súa vida. Entre todos, imos evitalo.
Preme no seguinte enlace para ver a reportaxe na web da Compañía da Radio Televisión de Galicia, que informou do percante no Telexornal Serán do 18 de febreiro de 2010.
Publicado en Alertas, Imaxes, Xeral | Etiquetas: Auga, Concello de Marín, Concello de Pontevedra, Veciñ@s
Posibles inundacións futuras. Podería parecer unha mensaxe apocalíptica e mesmo algo confusa, entre o hipotético e o futurible, pero o significado vén sendo “…é posible que no futuro se produzan inundacións”. Máis aínda das que xa existen. Por qué? A variante de Marín só contempla tres zonas para a evacuación de augas pluviais procedentes do monte Pituco/Pornedo, tanto das súas propias vertentes naturais como das ladeiras creadas polo paso do vial:
1. Unha está enfocada ao Regato da Grela
2. Outra orientouse no lugar do Caeiro cara a unha vertente natural que no cartografía non está calificado nin sequera como regato
3. Unha terceira cara aos acuíferos do Menguello, de onde se leva auga para a poboación residente nas Pedreiras
Actualmente a zona da rúa Lameiriña xa padece inundacións considerables cando hai choivas abundantes, unha situación que tamén lle afecta de xeito severo á praza Marqués de Valterra, no límite entre Marín e Pontevedra. Baixos estragados, negocios danados, vivendas anegadas… Aínda resoan na nosa memoria unhas sabias palabras: “…A enxurrada chegará a Jaime Janer”. Quen advirte non é traidor.
E que hai da necesaria instalación dunha estación de bombeo que faga posible dotar de auga potable ese proxecto de polígono industrial? Que hai da necesaria instalación dun colector de augas residuais e fecais?
Acaso os usuarios dos acuíferos que nos fornecemos de auga para consumo doméstico e de regadío estamos legalizando os nosos mananciais en van? A auga que os veciños pelexamos por sanear e conservar durante todos estes anos vai ser para darlle servicio de balde aos inquilinos dese proxecto de polígono industrial? Que tipo de empresas pretenden instalar nese proxecto de polígono industrial? Imaxinan a grave contaminación que poidan provocar os seus residuos: …metais pesados, hidrocarburos?
Señores/as do Concello de Marín, señores/as da Comunidade de Montes de San Xulián. Dous puntos. Se este proxecto fora adiante, prepárense para recibir un aluvión constante de denuncias por verquidos, de demandas de inspección e do que faga falta.
Publicado en Alertas, Xeral | Etiquetas: Auga, Monte veciñal
Os veciños da aldea de Vigo, en Padrón (A Coruña), padecen os verquidos procedentes do polígono industrial da Picaraña. Aceites, augas fecais e outros residuos industriais circulan por un rego a carón das vivendas, provocando un cheiro insoportable. A depuradora non funciona correctamente e nin a Consellería de Medio Ambiente, nin o Concello nin os empresarios do polígono lles dan unha solución definitiva ao problema.
En Caeiro e Pena, en Laxe e Casal, en Arealonga e Bravos… non queremos padecer os problemas que sofren estes veciños e anticipámonos a un mal previsible pola falta de planificación, pola elección errónea dunha ubicación que non reúne as condicións necesarias para a dotación de chan industrial. O deseño das canalizacións, a baixada de auguas pluviais, a necesidade de instalar unha estación de bombeo… Está capacitado o Monte Pituco (Pornedo) para algo así? A resposta dos afectados é NON. E os nosos informes van corroborar o rexeitamento veciñal.
A información emitiuse no programa Galicia Noticias Mediodía, o 12/02/10 e pode visualizarse neste ENLACE, da páxina web da CRTVG.
Publicado en Hemeroteca, Imaxes | Etiquetas: Prensa
No blog de BreaSeixo, que volve estar plenamente operativo, reprodúcese hoxe un artigo de Erasmo, publicado no foro Marinenses.com, sobre as recentes difuncións no pacto de Goberno municipal e sobre os contidos do último pleno. Trátase dun extenso artigo do que nos permitimos reproducir un parágrafo referente á opinión de Erasmo sobre o proxecto para a dotación de chan industrial no Monte Pituco.
“…No estoy de acuerdo con usted en habilitar suelo industrial en el Pituco por razones que ya he expuesto en numerosas ocasiones y mi opción claramente es Pastoriza aunque haya torpedeado hasta ahora el informe de Sepes sobre esa zona. Sigo esperando que usted explique con razones convincentes por qué esa negativa al informe de Sepes cuando el propio Congreso de los Diputados así lo acordó. Tendremos tiempo de seguir hablando de este asunto porque tengo la firme convicción de que va a ganar finalmente la opción de Pastoriza frente a la del Pituco. Pero mientras tanto, dígales a sus socios de gobierno, Pilar Blanco o Branco -como ella guste- y al señor Vilaboa, que se dejen de envenenar a los vecinos de Pastoriza y de Ardán diciéndoles poco menos que Ence se va a trasladar allí o que se van a instalar empresas contaminantes”.
O artigo completo pódese ler en Marinenses.com e tamén en BreaSeixo. En ambas páxinas o colectivo DEFENDE O MONTE PITUCO comentamos o noso agradecemento a Erasmo por reiterar o seu posicionamento a prol da conservación deste espazo natural.
Publicado en Hemeroteca, Xeral | Etiquetas: Política
A problemática encol do Monte Pituco e o proxecto para construir nel unha Plataforma Loxística, polígono industrial ou como lle queiran chamar á posible desfeita que se cerne sobre este territorio natural, xa circula nos medios de comunicación, non só locais, senón de ámbito galego. Traemos a esta páxina a difusión que deste conflicto fai Vieiros, onde figuran varios comentarios de apoio por parte dos internautas. Moitísimas grazas.
“Si acaban de destrozar a poucos kms. en Bueu, no Alto da Portela, unha superficie ben inorme para solo industrial, porqué trasladar agora a desfeita un cachiño máis alí (arrimado a cambio d termo municipal?). Non será máis doado continuar a vía -a tal Trampa mortal- millorando moi moito o seu trazado, e arrimala á Portela (Bueu) e a Rande (no tramo xa funcionando)? Non quedaría o porto de Marín moi ben comunicado ca zona industrial do Morrazo xa localizada de feito na Portela? Vaise destrozar máis territorio do Morrazo, a manchas, para que cada concello teña o seu territorio industrial?.
Continuaremos as desfeitas e démoslle os parabéns á de Campolameiro por destrozar uns dos grandes e millor conservados salóns do Léres, ou a desfeita das tarabelas do Seixo en Cerdedo, e a por outras, total: para qué valen os montes? Qué valor poderían ter? Seica despreciable a tódolos níveis”.
(Asina Ecoe)
“Manifesto o meu apoio a plataforma de defensa do monte pornedo(pituco). Lamentar as incongruencia e postura cínica deses comuneiros que sosteñen pancartas na defensa do monte, cando realmente destrózanno e están dispostos a vender este auténtico mirador da ría de Marín-Pontevedra. O grave e que o Bng e o seu diputado cunero de Marín, Bieito Lobeira, comulgue e impulsen este novo atropello paisaxístico, mediambiental e destrozo do rico patrimonio da zona. É unha vergonza, igualiños que o Pp e Psoe”.
(Asina Morcejo)
Publicado en Hemeroteca, Xeral | Etiquetas: Prensa
O goberno local presume de contribuir á “posta en valor do monte de Marín”. A súa iniciativa para a creación dun ecoparque de aventura -“único en Galicia!!!”- na finca de Cadro é todo canto sabe -ou quere- facer o Concello polo desenvolvemento do rural. Para o Monte Pituco -territorio inscrito no espazo natural dos Montes do Morrazo que destaca polos seus recursos forestais, hídricos e patrimoniais- o único futuro que lle agarda é un polígono industrial que ocupará a práctica totalidade da súa superficie.
Se o goberno local de Marín, e en particular a sección nacionalista, entende que a instalación dun polígono industrial é sinónimo de desenvolvemento nunha zona que, o que precisa xustamente, é a súa posta en valor, vai moi desencamiñado. Tamén vai desencamiñada a sección socialista cando rexeita taxantemente atender os veciños e veciñas de DEFENDE O MONTE PITUCO, cando a única oportunidade para debater é improvisadamente ao pé dunhas escaleiras.
O Concello de Marín, os políticos que están a prol de destruir a riqueza ambiental desta zona e os partidarios na comunidade de montes de prescindir para sempre dos recursos que fornece este monte, poderán acadar o seu anhelado obxectivo, coa complacencia da Xunta. O Goberno local colgarase unha lustrosa medalla da que sacar rédito electoral, os demais partidos anotaranse ter contribuido tamén a ese logro e os comuneiros poderán ingresar nas súas arcas de dubidosa fidelidade unha xugosa coantía pola cesión ou pola expropiación dos terreos.
Os dirixentes municipais enarbolan a bandeira da “sensibilidade medioambiental” e sosteñen que o ecoparque de Cadro vai facilitar a “diversificación da nosa oferta turística”. No pleno que serviu para concretar a adxudicación deste proxecto, o grupo independente acusou o goberno local de “disparar con pólvora de rei” -unha expresión coa que criticou o despilfarro de fondos públicos- pola xestión dun proxecto que conta con “informes negativos” de Intervención.
E así, co ánimo de “potenciar os recursos naturais, turísticos e culturais” da vila, a sección nacionalista do Concello anuncia a posta en marcha de actividades de sendeirismo e tiro con arco, rutas de bicicleta e sendas micolóxicas… e mesmo a celebración dunha festa da árbore! Pois será a conta de consentir o estrago dun espazo con non menos méritos que a finca de Cadro, o noso nexo natural coa veciña Pontevedra, un fermoso balcón á ría do que gozan numerosos paseantes e visitantes.
Que decepcionante é a estreitez de miras da clase política, a facilidade coa que faltan á verdade para xustificarse e a pouca comprensión coa que reaccionan ante a cidadanía, preocupada unicamente por conservar a súa calidade de vida, por preservar un espazo de gran valor natural e por reivindicar que o desenvolvemento económico de Marín se faga nunha ubicación alternativa. Non no Pituco, de rebote, logo de rexeitar outros emprazamentos non menos lesivos pola forza da lóxica presión veciñal.
Publicado en Accións, Imaxes | Etiquetas: Concello de Marín
O Grupo Ecoloxista ADENCO, da bisbarra do Condado, informa da celebración dunha xornada adicada ao sector forestal. Preme “Ler Máis” para ampliar a información.
Publicado en Accións, Xeral | Etiquetas: Colectivos sociais
SINOPSE DO FILME:
“Galeg@s, porque son persoas nas que reborda a sabedoría popular, que representan o espírito do pobo galego, a fala, a retranca, as lendas. Galeg@s, porque son portadores da cultura tradicional, rural e mariñeira, últimos testemuños dese mundo que xa non volverá. Universais, porque son persoas anónimas, que non soen ter a palabra, pero que teñen moito que contar. E son especiais, aquí e mais en Australia. Universais, porque coñeceron unha época de pobreza, de carencias, na que seguen a vivir no presente a maioría dos seres humanos do mundo. Historias do mar porque son persoas do mar, desa cultura mariñeira que moldeou a alma das xentes da nosa costa durante séculos. Esta é unha homenaxe a tod@s eses galeg@s universais, que ninguén coñece, pero que tod@s coñecemos”.
Infórmannos de que no foro Marinenses.com hai un comentario favorable á conservación do Monte Pituco, en resposta ao comunicado do Colectivo Nacionalista alertando dos plans da Xunta para crear a chamada Plataforma Loxística Pontevedra-Marín. Posto que haberá internautas que non vaian acceder a esa páxina, reproducimos o plantexamento de Roberts e, a continuación, a valoración que facemos os promotores de DEFENDE O MONTE PITUCO.
“…Eu xa escoitei falar hai tres anos que a planta de elaborados de Galfrío tiñan pensado recolocala no Pituco, nunha vagoada de dezaoito hetáreas que queda no cortafogos que está por riba da estrada que sube a Figueirido. A zona é estratexia pura, xa que o acuífero proporciónalle auga dabondo, afetando os veciños que queden por baixo de xeito direto. Amais, responde á pregunta que todos tiñamos en mente: ¿pra que contre fixeron, e pra que serve, a vía rápida que se construiu coa disculpa de achegar a xente ás praias locais? Éche certo que hainos que non dan puntada sen fío. Ao igual que a Brea, semella que certas acións industrializadoras pisan e mexan por riba os dereitos dos veciños e da xente humilde dos pobos; e semella que a lóxica e o senso comun está en agonía. Dáme noxo coma zoas con microhabitas coma a Brea e o Pituco bótanse a perder no nome do paro, o desenrolo económico, a necesidade de… Quen, coma min, lle interese a natureza, e coñeza Marín, saberá que estas dúas zoas son das poucas que non están infestadas de eucalito. Dou coma alternativa polo desenrolo económico, o paro, a crise, o medio ambente, que todas estas zoas e mais outras moitas sexan limpadas de este virus chamado eucalito, xerando eisí traballo i economía. Trocariamos miles de pés de eucalito por castaños (coas conseguintes plantacións de cogomelos), maceiras (coas respetivas plantacións de vexetais de cultivo orgánico), noceiras, abeleiras e unha longa chea de proxetos coherentes e serios. Os terreos a dispoñer serían todos aqueles que, por defeto, levan anos sen render labor algunha. A ver si eisí a réxime agraria podería chegar a ser igual que no resto do estado: pra quen nunca traballou na agraria diríalle que tódolos meses que un galego traballa no monte na réxime agraria non lle conta pra o paro, e que consta coma o último da lista do médico nunha urxencia (a non ser que traballe pra a Xunta). Pleno emprego, montes saneados e máis libres de queimas masivas, natureza sostible, creazón de futuro pra os máis cativos. Despídome deixando unha cuestión: de verdade un Concello non chega a ser dono de si ante un atropeio coma este, veña da Xunta, de Vigo ou da Diputación? E si e eisí, cales foron os culpables que asinaron? Bueno, serían dúas cuestións… Menos andar a falar ás agachadas e máis compromiso social, e que non se diga o de xente de Marín tropa do carallo; hai que ir facendo pobo”.
Agradecemento e resposta de DEFENDE O MONTE PITUCO a esta mensaxe.
“Os veciños de Pena, Caeiro, Laxe, Casal, Bravos e outros lugares próximos ao Monte Pituco (Pornedo) que nos opoñemos á construcción dun polígono industrial nesta ubicación, agradecemos esta mensaxe porque reforza os nosos argumentos.
…E máis veciños que se van ter que mobilizar, en Lourizán, no Regueiriño… ante esta clase de rumores. Porque hai absoluta opacidade, cero transparencia. Levamos anos, décadas, coa espada de Damocles enriba e agora é cando lles entra a présa por atar todos os cabos que foron largando de forma subrepticia en todo este tempo.
O paro, a crise económica, a pantasma da emigración e todos eses argumentos que asustan á xente, que crean inquedanza, que xeneran falsas expectativas, están interesadamente verquidos para que a cidadanía aplauda a instalación deste polígono, pisoteando os dereitos dos veciños directamente afectados, aniquilando a calidade de vida que tiñan ata o momento, privándolles dos recursos naturais que lles fornecía o monte (auga, leña), destruindo o patrimonio arqueolóxico existente e creando un impacto ambiental bestial que lle avergoñaría a calquera marinense, a calquera habitante dos concellos cercanos.
…Están moi ben as propostas alternativas que formulas, prezado amigo, para xerar riqueza no monte Pituco, fronte á intención do Goberno local e da Xunta de xustificar a creación de emprego a costa de destruir o único espazo protexido que queda en Marín. Pero vaille con estes argumentos tan encomiables á comunidade de montes de San Xulián, como fixemos nós, e riranse de ti, descalificarante e case te insultarán, como nos fixeron a nós. Quen tiña que dar exemplo e encabezar a oposición ao polígono “en defensa dos nosos montes”, como reza a pancarta que tanto luciron hai poucos meses atrás en Salcedo, pois resulta que son os primeiros interesados. …Agardan embolsar un bo “pico” para presumir de riqueza e lavar a mala conciencia que lles poida quedar, se é que a teñen, apelando á suposta creación de postos de traballo.
E en canto ás preguntas finais que formulas, a resposta é sinxela: a proximidade das eleccións, a patata quente da aprobación do PXOM, o apuro no que se viron inmersos trala sentenza que declara ilegais os recheos do porto de Marín. En conclusión: nula planificación do territorio e nulo diálogo social.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Concello de Marín, Monte veciñal, Patrimonio rupestre, Pensamentos, Política, Veciñ@s
DEFENDE O MONTE PITUCO faise eco do comunicado elaborado polo Colectivo Nacionalista de Marín:
Recentemente a Xunta de Galiza presentou o documento de inicio do Plan de Solo Empresarial de Galiza para a súa avaliación ambiental estratéxica, que se porá en coñecemento dos organismos e institucións afectadas para que expoñan as súas suxestións.
No mesmo recóllese a previsión de solo industrial e empresarial previsto e que se desenvolverá até o 2015. Para o concello de Marín aparecen dúas zonas denominadas Parque Empresarial Marín-Moaña e a Plataforma Loxística Marín-Pontevedra, que afectaría a estes concellos. Non se determina a situación concreta nin dan moitos máis detalles sobre os mesmos, só que se desenvolverán no período 2012-2015 polo Instituto Galego da Vivenda e o Solo. Define a estes parques como “estratéxicos” e, o que é mais preocupante, inclúeos no que denomina “Rexión Metropolitana de Vigo-Pontevedra”.
A Xunta non só pretende fusionar as caixas, está deixando en evidencia a intención de constituír un ente supramunicipal onde Vigo se trague os concellos próximos. Un organismo onde se decidirán as infraestruturas ou os servizos públicos, transformando os municipios en sucursais e desaparecendo na práctica mancomunidades e comarcas.
Temos que destacar deste plano, que segundo a argumentación que nel expón a Xunta, ten como obxectivo a mellora ambiental e paisaxística. Isto parécenos unha brincadeira dos redactores xa que a longa enumeración dos efectos da execución do plan deixa en evidencia esta afirmación tan politicamente correcta.
Como se recolle no propio documento os efectos deste plano van ser, entre outros, a alteración da calidade do aire e as augas, destrución de recursos, alteración da rede hidrográfica e sistemas acuíferos, afectación á fauna e á vexetación, á paisaxe, ao patrimonio cultural e, o que é moi sintomático, a alteración das formas e modos de vida da poboación.
En cando a Marín, temos que manifestar que a elaboración dun plano destas características leva bastante tempo, polo tanto mentres no concello os grupos municipais discutían se eran “galgos ou podencos”, se en Pastoriza ou no Pituco, a Xunta decidía por eles impoñéndose de xeito unilateral. Así deixa en evidencia que os políticos locais non teñen capacidade ou estiveron xogando con nós, coñecedores da proposta definitiva.
Está claro que as zonas elixidas son o Pituco (Plataforma Loxística Marín-Pontevedra) e a Pastoriza (Parque Empresarial Marín-Moaña), sen ter en conta que estas zonas están nunha zona protexida polas NN CC e SS de Planeamento provinciais de Pontevedra.
A zona da Pastoriza e de gran valor agroforestal, onde afecta por engadido ao nacemento do rego das Gorgadas, ao Sendeiro Catalogado de Grande Percorrido do Morrazo (G.R.59) e ao núcleo rural e poboado de Pastoriza pola súa inmediata proximidade.
A zona do Pituco tamén ten un gran valor paisaxístico e arqueolóxico, ademais de ser de interese para a rede hidrolóxica do municipio, e tamén vai afectar ás vivendas próximas de Pena e O Caeiro.
En caso de levarse adiante esta proposta, e tal e como se recolle nas Directrices de Ordenación do Territorio, estes parques industriais terán vías de comunicación “axeitadas” entre eles e saída ás vías de alta capacidade. Polo tanto está claro que a Xunta do PP vai retomar o Plan Vigo-Integra, con ese ou outro nome, para comunicar Pastoriza e o Pituco coa autoestrada e con Vigo, que é en definitiva para quen se van construír estes parques, transformando a estrada de Marín Moaña nun circuito de alta competición.
Preguntámonos que empresas se van localizar nestes parques industriais, as de Marín, as que fecharon (Tecode, Galfrío, Indeport), as que están en regulación de emprego (Gonvarri), as que se están deslocalizando a Marrocos ou Portugal onde a man de obra é mais barata. Un dos argumentos para xustificar os parques industriais é a creación de emprego e o crecemento económico, pero onde estaban os responsábeis políticos cando fechaban estas empresas, ou que fan para deter a agonía do sector pesqueiro e a desaparición desta actividade no porto de Marín.
Por último pedimos un pouco de seriedade e responsabilidade e que localización de polígonos industriais non se faga en función de intereses alleos, que se estude se realmente en Marín e posíbel unha instalación destas características sen pensar só en beneficios económicos a curto prazo e tendo en conta as condicións físicas do medio.
E ante o panorama que nos afecta, DEFENDE O MONTE PITUCO valora o seguinte: Presentaremos ante os organismos competentes da Xunta as alegacións oportunas a este Plan de Solo Empresarial, con todos os argumentos no noso haber, dende o punto de vista da orografía, do impacto ambiental, do dano irreversible sobre os abundantes recursos patrimoniais da zona, sobre a riqueza forestal, sobre os recursos hidrolóxicos e sobre a calidade de vida dos veciños non só de Pena e Caeiro, senón tamén de Casal, Laxe.
Reiterarémoslle unha vez máis, ao grupo municipal socialista, a petición de entrevista que xa atenderon os demais partidos políticos representados na Corporación Municipal; e demandaremos novos contactos cos representantes populares para pedir explicacións e información a respecto destes proxectos.
E apoiaremos as alternativas que se están deseñando, co apoio de varios colectivos sociais e profesionais, para a posta en valor do Monte Pituco/Pornedo.
Velaquí unha proba máis de que non hai dúas sen tres. E podiamos seguir adicándolle capítulos ‘ad infinitum’ ao concepto de “coherencia” grazas aos elocuentes directivos da comunidade de montes de San Xulián. Que nadan nun pozo de ideas consecuentes. Uns máis que outros.
…Falando de pozos. Vimos de recibir a visita de dous amables e pacientes técnicos de Augas de Galicia. Amables e pacientes porque ademais de seren incuestionables profesionais en materia acuática e administrativa, teñen que recibir un intenso adestramento para facer entrar en razón a veciños revirados e insolidarios que só interpretan a lei para o que lles convén. Que está moi ben eso de ter todo o tempo do mundo para furar no DOGA, no BOP, no BOE e na folla parroquial á procura de subvencións para sufragar as obras de mellora do depósito que serve para regaren as súas leiras. Quen puidera ter esa vida tan ociosa. Pero o que lle viñeron dicir ao ilustre dirixente desta comunidade de regantes é que de paso que cubre a instancia para satisfacer “a súa parte”, que vaia mirando a próxima convocatoria de axudas para satisfacer tamén a parte contraria. Que xa se sabe: o que parte e reparte, sempre leva a mellor parte.
…Falando de pozos (bis). Está moi preocupado o ecuánime dirixente da comunidade de regantes das Presas porque as obras da variante de Marín mermaron considerablemente a capacidade do manancial da Fontenla. Que antano a zona era un verxel e que a auga rezumaba por todos os poros da terra. Pero que chegou o progreso viario e que a auga escorrega por outro lado por culpa de tanta pala, tanta excavadora e tanta voadura a golpe de dinamita.
Pode que tal vez fora a escaseza de líquido elemento a que aguzara a súa avispada intelixencia: posto que a nova lexislación reparte a auga proporcionalmente entre os regantes en función do terreo, alguén debeu pensar que co caudal actual non tiña abondo. E así defendía a capa e espada o antigo criterio de reparto equitativo entre dúas zonas, das cales a máis numerosa en extensión e propietarios saía perdendo claramente. Tiveron que vir dous amables e pacientes técnicos para aplaudirlle a incorporación de novos beneficiarios para equilibrar a balanza de poder. Benvidos sexan. Mais, na zona “rebelde” tamén falta por sumar xente co mesmo dereito. Polo de pronto, non lles queda máis remedio que ampliar o proxecto que tan axilmente tiñan deseñado, obviando a sabendas a uns veciños que se negaron a acatar unha imposición.
…Falando de pozos (re-bis). E de coherencia, por suposto. Admitindo que foron as obras de construcción da variante as que perxudicaron irremediablemente un manancial que ao longo de décadas e acaso séculos fora tan xeneroso, que estragos provocaría a instalación dun polígono industrial nos abundantes acuíferos do Monte Pituco: que será da auga que beben os veciños da Laxe e do Casal, da Pena e do Caeiro, que será da auga que rega as súas leiras e as da Bouza. Que desaparecerán. Ou quedarán contaminadas polos residuos desas supostas empresas que nos van premiar con postos de traballo a esgalla.
Falando de pozos e de coherencia. É inevitable non rememorar a imaxe que simboliza o ataque contra esta “política” de dobre raseiro, contra esta “xestión” de argumentos febles, contra este “discurso” de bases insostibles. Que non repitan máis, por favor, o lema que lucían tan afoutados na anterior pancarta, “San Xulián en defensa dos nosos montes”. Á vista dos desafortunados acontecementos recentes, o próximo lema, por favor, que poña en letras ben grandes e rechamantes: “SAN XULIÁN, OS NOSOS MONTES, AO MELLOR POSTOR”. Por coherencia.
“…¡Os ruxidos inhumáns e roucos dos motores
Matáronlle, pouco a pouco, a súa soidá!”
Manuel María (do poema “Pranto pola Terra Chá“)
A presentación do libro “55 mentiras sobre a lingua galega” que organizaron membros de ProLingua en Marín deparou interesantes reflexións sobre cultura e sociedade. E botando unha ollada entre os presentes, tamén deparou curiosas e chocantes coincidencias. Que fai nun acto a prol do galego un directivo da Comunidade de Montes de San Xulián que subestima e despreza o territorio? Que estraña ideoloxía practica, que mentres aparenta estar comprometido coa nosa identidade lingüística, por outro lado aposta pola destrucción irreversible dun espazo protexido que ademais reúne elementos vitais da nosa paisaxe, da nosa memoria recente, da nosa historia?
Un dos asistentes trataba de argumentar por que os galegos e galegas estamos intimamente ligados á nosa lingua e por que non podiamos renegar dela: polo sentimento de “galeguidade”, dicía. E citaba ao poeta Uxío Novoneyra, a quen este ano se lle adica o Día das Letras Galegas. Procurando contextualizar esta reflexión, atopamos unha entrevista que lle fixo Olga Patiño ao poeta do Courel, na que este afirmaba: “…Somos cousa da Terra i é natural que sintamos esa pertenza e irmandade profunda que a distancia tensa”.
E o profesor Carlos Solla interpelaba esa intervención a ringleiro seguido, facendo referencia a Manuel María. Para o poeta da Terra Cha, “a terra e a fala” van da man. E dicimos máis: son un binomio indivisible que nos alenta. Non podemos separar a lingua que herdamos do lugar ao que pertencemos.
A actitude contraria -que é a que semella exercer este directivo- é incoherencia e traizón, é unha pose interesada, é ausencia flagrante de ética e de principios, é unha pantomima, é pura fachada. E para deixar en evidencia as súas verdadeiras intencións cómpre quitarlle a máscara trala que actúa. Unha máscara de aspecto amable e inocente como a que Xosé Cobas ilustrou maxistralmente para a capa das “55 mentiras sobre a lingua galega”.
“Chove pra que eu soñe…”.
Uxío Novoneyra (do libro “Os eidos“)
Publicado en Xeral | Etiquetas: Pensamentos
5 de febreiro, 20:30 horas, Biblioteca Pública Vidal Pazos. Marín será unha das máis de 60 localidades nas que se presentará, simultaneamente, a obra “55 mentiras sobre a lingua galega”, coordinada por Xosé Henrique Costas, profesor na Universidade de Vigo. Trátase da primeira publicación de ProLingua, unha plataforma a prol da defensa e promoción da lingua galega. Somos galegas e galegos comprometidos coa nosa identidade, estamos enraizados no máis fondo da nosa terra, diluidos no aire que zoa entre os carballos e na auga que flúe polos carreiros. Ese caudal de enerxía do que estamos orgullosos distínguenos, porque da nosa mente, do noso corazón e da nosa boca, saen palabras como “axóuxere”, “enxebre”, “bolboreta”… Avante!
Publicado en Xeral | Etiquetas: Concello de Marín
Prezados amigos e amigas, hoxe imos reflexionar sobre o significado da palabra COHERENCIA. Recorramos ao diccionario da Real Academia Española para coñecer a súa definición:
Coherencia.
(Del lat. cohaerentĭa).
1. f. Conexión, relación o unión de unas cosas con otras.
2. f. Actitud lógica y consecuente con una posición anterior. (Lo hago por coherencia con mis principios).
3. f. Fís. cohesión (unión entre moléculas).
4. f. Ling. Estado de un sistema lingüístico o de un texto cuando sus componentes aparecen en conjuntos solidarios. (La coherencia del sistema de adverbios de lugar en español se manifiesta en tres grados).
Quedémonos coa segunda acepción: “Actitude lóxica e consecuente cunha posición anterior”. Comprobemos se esta definición se cumpre, á vista da imaxe que encabeza estas liñas, ante a problemática da posible instalación dun polígono industrial no MONTE PITUCO. A fotografía foi tomada o 28 de xuño de 2009 a carón do campo de fútbol de Salcedo con motivo dunha marcha polo monte na que participaron aproximadamente un milleiro de persoas para reivindicar o uso social dese territorio natural e para expresar o seu rexeitamento á franxa de seguridade da Brilat e ás obras “ilegais” no monte, en alusión ás edificacións construidas polos efectivos militares para os seus adestramentos.
Convocaron esa marcha os veciños de Salcedo, encabezados pola comunidade de montes desa parroquia, e secundaron a protesta a comunidade de montes de Lourizán e a comunidade de montes de San Xulián. Atención ao lema da pancarta que, con tanta forza, sostiñan os directivos da súa xunta reitora: “San Xulián en defensa dos nosos montes. Queremos democracia, non ás dictaduras”. Un aplauso, por favor. Grazas. A carón desa pancarta camiñaron polo monte algúns veciños de Caeiro: velaí D. José Recamán e a súa dona, Lola, a carón de habitantes da Bouza e doutros lugares da parroquia.
24 de xaneiro de 2010. A mesma xunta reitora da comunidade de montes de San Xulián que 7 meses atrás -236 días para ser exactos- se proclamaba defensora do monte, dálle un xiro radical e interesado ao seu discurso para proclamar en público que, antes de que a Brilat leve o monte “pola cara”, textualmente, está disposta a consentir a instalación dun polígono industrial nun espazo que -mal que lle pese- está protexido polas Directrices de Ordenación do Territorio. Entre outros motivos que xustifican a súa conservación.
Xulguen vostedes mesm@s a o grao de COHERENCIA que practica a xunta reitora da comunidade de montes de San Xulián. E opinen. Aquí non comemos a ninguén.
Publicado en Imaxes | Etiquetas: Comunidade de Montes de San Xulián, Monte veciñal, Pensamentos, Veciñ@s
Lemos no Blog Polígono na Brea Non:
«Se digo Pituco, non digo Marte, digo Marín.
Se digo pena e caeiro, non falo de marcianos, falo de veciños cos mesmos dereitos que teño eu.
Os veciños da Brea sabemos que hai outros mundos aparte de nós, hai outras vidas. Non podemos andar sempre mirando o noso embigo coma se foramos nós a única barriga que existe no concello.
Os veciños de Monte Pituco levan moitos anos no punto de mira. Tantos que chegou un punto no que xa deixaron de preocuparse. A amenaza de que o polígono industrial de Marín iba estar ubicado alí, xa parecía unha broma de tantas veces que se repetía. Ata tal punto que os veciños deixaron de preocuparse.
Fai un mes mais ou menos que todos nos enteramos de que esta xente empezou unha loita.
Crearon unha páxina web que, por certo, está enlazada con esta e podedes visitala para recibir a información que queirades.
A representante destes veciños estivo onte na casa de Cultura de Seixo. Expuso os seus argumentos. Defendeu os seus dereitos. Non pideu nada. E marchou por onde veu acadando o noso respeto.
Antes estivo en Vista Alegre e alí tivo as súas diferencias cos comuneiros e cos veciños de Macenlle. Eles saberán o que teñen que opinar e o que teñen que reprochar.
Se algo aprendin neste tempo que levo en loita para defender os meus dereitos lexítimos de protexer o aneco de terra no que vivo, é que coma min hai outra moita xente que ten os mesmos dereitos.
Tamén aprendín que un veciño nunca debe ser xuíz nin verdugo de outro veciño. Estamos a loitar para evitar os abusos de poder de algúns políticos que queren pisotearnos, de iso se trata. Ese é o tema e ahí hai que centrarse.
Mentras eu facía o meu camiño, fun atopando xente que se sumaba ó meu paso, e había outra xente que abandonaba a viaxe mentras eu seguía camiñando.
Quén son eu para xuzgalos?
Quén son eu para sentencialos a morte?
Agora sospeito que Ítaca non existe, pero continuarei camiñando na súa busca, e nunca nunca vou despreciar a todas aquelas persoas que queiran facerme compaña nesta longa viaxe.
Os veciños da Brea, unha vez mais, berramos ós catro ventos que non queremos un mini polígono nas nosas terras. Ó mesmo tempo sumámonos a outros colectivos coma o de Macenlle, A Canteira e Moledo, que defenden o seu territorio.
Nunca se nos ocurreu pensar que ningún dos outros colectivos nos quería pisar nin quería quitarse de enriba o polígono para metérnolo a nós, moi ó contrario, a nosa filosofía foi sempre manterse unidos porque a unión fai a forza.
Agora, un pouco mais tarde, súmanse os veciños de Pena e Caeiro, defendendo o Monte Pituco, e eu, dende A Brea, non son Xuíz nin quero ser verdugo. Son, simplemente, compañeira de loita. E dende aquí vos invito a emprender con nós o longo camiño hacia Ítaca. Porque os vosos dereitos son tan lexítimos coma os nosos. Ou mellor dito, os vosos dereitos son os nosos.
Dende A Brea queremos amosar todo o noso respeto á xente de Macenlle, e pedímoslle que non teñan medo. Todos loitamos por a mesma causa. E os nosos enemigos non están entre os veciños do Pituco, senón no concello. Ánimo ós de pena e Caeiro. Que todos estamos no mesmo carro».
…e DEFENDE O MONTE PITUCO responde:
Só podemos dicir GRAZAS por esta reflexión tan positiva. Por escoitar, por comprender, por dialogar. Atopamos nos veciños da Brea a receptividade que se nos negou de antemán na nosa propia parroquia: porque escoitar “caladiños” -como dixo o presidente da comunidade de montes de San Xulián e concelleiro da Corporación de Marín trala xuntanza do mes pasado- non necesariamente é un síntoma de respeto, acaso de indiferencia.
Os veciños do Pituco non obrigamos a ninguén a acatar o noso punto de vista. Chegamos, fora antes ou despois, nun momento no que estamos a tempo de salvar o noso monte dunha auténtica desfeita. E NON ATACAMOS A NINGÚN OUTRO COLECTIVO. Coa nosa modesta aportación -e retardada, xa o recoñecemos moitas veces- podemos contribuir a que a planificación do noso Concello se faga de xeito racional e sostible, non a costa de crear un dano ao territorio e ás propiedades particulares dos afectados.
Se non creramos firmemente que temos argumentos de peso para declarar inviable ese proxecto industrial por motivos técnicos, legais, ambientais e patrimoniais, seguiriamos tan tranquilos na nosa “cápsula espacial marciana”. Porque en realidade é así: malia a obra da variante, vivimos nun sitio tan tranquilo e tan relativamente afastado, que preferimos a quietude da natureza ao ruido da civilización. E gústanos a nosa calidade de vida, queremos conservala, temos o lexítimo dereito a non padecer as consecuencias irreversibles que vaia acarrear a instalación dun polígono industrial nun espacio protexido e totalmente inadecuado dende o punto de vista da orografía.
Pero insistimos: o noso rexeitamento á destrucción do Pituco a base de palas excavadoras e naves de formigón non implica en absoluto que lle rebotemos o “marrón” aos veciños que nos precederon na loita pola defensa do seu territorio. Non entendemos esa desconfianza coa que nos miran, eses reproches tan duros cos que nos xulgan. En vez de darnos a benvida ao movemento veciñal activo, somos criticados inxustamente, cando o que pretendemos é sumar esforzos.
Respetamos a valoración que fagan outras plataformas sociais ante os nosos plantexamentos. E apostamos por gañar a confianza de quen nos teña recelo. Ao igual que nos deron a palabra en Seixo, estaremos agradecidos de que nola dean en Canteira e Moledo, en Macenlle e Vista Alegre -onde aínda non tivemos a oportunidade de explicarnos- nun clima de serenidade e cordialidade. Ogallá houbera entendemento mutuo e unidade de acción. Moitas grazas.
Publicado en Hemeroteca, Xuntanzas | Etiquetas: Colectivos sociais, Veciñ@s
Velaquí os petroglifos de Sete Camiños, en Lourizán, a carón do MONTE PITUCO/PORNEDO. Xoán Arco da Vella achéganos esta montaxe audiovisual sobre a riqueza etnográfica desta zona do Morrazo. O Espazo Arqueolóxico de Sete Camiños é un proxecto de Lukas Santiago coa colaboración doutros profesionais da Arqueoloxía. Esta iniciativa conta co apoio da Asociación de Veciños de San Xulián, a parroquia de Lourizán, o colectivo veciñal Heroes do Campo da Porta e a Comunidade de Montes de Salcedo.
Coincidimos con Xoán en que “Galicia é un paraíso arqueolóxico”. Só nesta zona se agrupa un importante complexo rupestre formado polos petroglifos de Piñeiral de Caeiro, Regato dos Buracos, Outeiro e Pornedo, os petroglifos de Sete Camiños e diversas mámoas. Defendamos o patrimonio. É de tod@s.
Publicado en Imaxes, Xeral | Etiquetas: Patrimonio rupestre
Nunca se me pasou pola cabeza que un modesto articuliño de opinión que non ocupa máis que folio e medio a dobre espazo fora dar para unha réplica de media páxina de xornal a cinco columnas, con foto e despece. Perda medo o correspondente deste medio de comunicación, que non vou contestar; entre outras cousas porque a sección local dun diario ten asuntos máis importantes dos que informar en vez de converterse nunha especie de cancha de tenis onde os rivais lle pegan cada vez máis duro á bola. Pero neste blog vanse matizar algunhas Mentiras que se relatan nese comunicado. (Preme LER MÁIS para continuar)
Publicado en Hemeroteca, Xeral, Xuntanzas | Etiquetas: Comunidade de Montes de San Xulián, Prensa
A Pena, Caeiro, Casal, Bravos, Laxe… Veciños e Veciñas, moitas grazas. Gran traballo. Estamos orgullosos de vós. Gústanos vivir aquí, na aba do Monte de Pornedo, do Monte Pituco. Temos a sorte de respirar o seu aire fresco, de perder a vista no crisol de verdes que nos ofrece a súa natureza xenerosa, de mollarnos coa auga cristalina que mana dos seus mananciais. Cantas cousas podemos compartir. Pero outros, que presumen da honradez que carecen, dannos as costas, velan só polos seus intereses e mercan vontades. O pozo das Presas uniunos para demostrar que vale a pena loitar polos ideais. E pase o que pase, ese depósito da Pena foi testemuño da solidariedade, do espírito constructivo, da forza colectiva. E pase o que pase, temos pendente merendar ao seu carón unha boa empanada. Ou dúas.
“Os seus dereitos rematan onde comezan os teus. E aínda así non lle importa. Interpreta as leis á súa comenencia, quedando con aquelo que lle beneficia e rexeitando o que lle perxudica. Pero non está só. Na súa torpe ignorancia arrastra a outros do seu mesmo corte, ata o punto de creren as súas propias mentiras: insolidarios, egoístas, obtusos. Reaccionan ante as discrepancias primeiro con victimismo, despois con desprezo, logo con insultos. É a definición certeira do caciquismo, unha lacra que algúns crían extinta, pero da que perviven formas de vida resistentes ao racionalismo, a xustiza e a igualdade.
Non é pola auga. Nin tan sequera polo terruño. Que lles prantes cara e te negues a entrar por un aro previamente trazado é unha acción de rebeldía. De valentía. De negación do borreguismo. Pode que xa só che quede o dereito ao pataleo. Pero teraslles demostrado que -malia toda a alevosía, premeditación e nocturnidade coa que actuaran- os caciques están abocados ao fracaso, á evidencia pública das súas chapuzas. E ti poderás continuar coa túa vida coa cabeza ben alta. Sabendo que a auga coa que regan as súas ridículas petunias é roubada, contaminada pola soberbia e a cerrazón de quen non quere dar o seu brazo a torcer, ilexitimamente. Só é un manancial. Pero polas súas augas corre a túa dignidade”.
Escribín este texto a raíz cun conflicto motivado porque un directivo da Comunidade de Montes de San Xulián actuaba como dirixente dunha xestión presuntamente irregular, relativa á legalización dun manancial de auga de regadío. Daquela, os veciños que non estabamos de acordo cos seus procedementos formulamos alegacións e, case dous anos despois, estamos en vías de que a Administración competente verifique os feitos, aplique a normativa vixente que consideramos vulnerada, e resolva a favor de quen teña razón. “Manancial” é a expresión dun sentimento de impotencia ante a impunidade e a irracionalidade de quen se cre tocado polo dedo de Deus para facer e desfacer ao seu antollo sen que ninguén lle leve a contraria. Amigos e amigas, este tipo de situacións acontecen a cotío en todas partes. E non son intocables; hailles que facer fronte. Só así seremos donos do noso futuro. Da outra maneira seremos monicreques nas súas mans.
Publicado en Xeral | Etiquetas: Pensamentos
“…Non ides estar sós!”. A frase énchenos de esperanza e de enerxía. Pronunciárona voceiros da Plataforma en Defensa de Praceres na charla que ofreceron sobre a sentenza do Tribunal Supremo que declara ilegais 300.000 metros cadrados de recheos no Porto de Marín e lles dá a razón aos veciños tras dez anos de batalla legal. Atopamos moitos paralelismos entre este caso e a pretensión do Concello de Marín de instalar un polígono industrial no Monte Pituco. E tal vez, coma a eles, as máis altas instancias xudiciais daríannos a razón se non foramos quen de parar agora esta barbaridade de proxecto. Estragouse o mar, agora loitamos para que non se estrague o monte en balde. Malia todo, somos afortunados: non imos estar sós! Témosvos a todos vós, que cada día sodes uns pouquiños/as máis.
Publicado en Xeral, Xuntanzas | Etiquetas: Colectivos sociais, Porto de Marín
Imos ter unha cita na Veiguiña: o grupo municipal do BNG e mais o concelleiro de Urbanismo deste partido reciben este sábado a DEFENDE O MONTE PITUCO. Imos ver ata que punto é posible que se poida facer recuar este proxecto, que motivos expoñen os nacionalistas para xustificar unha proposta que atenta contra a normativa ambiental, contra o patrimonio, contra a calidade de vida dos veciños…
…Imos facer memoria coa axuda do colectivo Polígono na Brea Non, que da tramitación do PXOM e das posibilidades de dispór de chan industrial xa sabe un rato longo, dende que hai dous anos se mobilizaran contra a instalación dun parque nos terrenos dos veciños. As seguintes reflexións son parágrafos tomados dos artigos publicados o 1 de decembro de 2009 co título “Discrepancias”. (Preme a continuación en LER MÁIS)
Publicado en Hemeroteca, Xeral, Xuntanzas | Etiquetas: Colectivos sociais, Política
O TSXG declara FIRME a sentenza que ordea retirar do PSOAEG o polígono proxectado no Monte Pituco (setembro 2017)
O TSXG declara FIRME a sentenza que ordea retirar do PXOM de Marín o polígono proxectado no Monte Pituco (xaneiro 2018)
DEFENDE O MONTE PITUCO (Pornedo) 
Comentarios recentes