Publicado por: MontePituco | 07/05/2014

NA AXENDA DO MOVEMENTO BENS COMÚNS

Miradoiro do Monte Pituco.

O futuro do Monte Pituco, coas ameazas urbanísticas que planean sobre este espazo natural por culpa da voracidade da Xunta, do Concello de Marín e da Comunidade de Montes de San Xulián, entre outros partidarios ‘na sombra’ da construcción dun ou varios polígonos empresariais, xa forma parte da axenda de traballo do Movemento Veciñal a prol dos Bens Comúns de Marín. Este colectivo pronunciarase proximamente nun comunicado para amosar a súa preocupación pola conservación do patrimonio arqueolóxico, da riqueza medioambiental e dos demais valores intrínsecos desta zona tan castigada por sucesivas agresións ou proxectos de infraestruturas incompatibles coa protección dun enclave tan sensible da xeografía marinense.

Por primeira vez, o Movemento Bens Comúns incluíu a situación do Pituco no seu ámbito de acción e iso é unha boa nova para este monte e os seus valedores, nun momento no que o Goberno galego vén de aprobar unha nova condena ao incluilo como opción de parque empresarial no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais, ignorando todas as alegacións dos colectivos -Defende o Monte Pituco, Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, Asociación de Veciños de San Xulián, Asociación Almuinha, Grupo Cultural Ronsel, entre outros- que rexeitaban semellante proposta argumentando razóns económicas pola forte pendente do terreo, a afección aos xacementos catalogados, aos mananciais, á fauna e á flora con especies vulnerables, ou o dano irreversible e inxustificado a unha área incluida no ámbito do Espazo Natural dos Montes do Morrazo (Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento) onde en teoría non se permiten os usos industriais.

Publicado por: MontePituco | 06/05/2014

MONTES DO MORRAZO, NA PRENSA

Diario, 6 de maio de 2014.

 

Faro de Vigo.

 

Montes do Morrazo tacha de ´insostenible´ el plan de suelo industrial en la comarca

 
“No responde a la realidad y es irrealizable”, afirma la plataforma – Alude a los proyectos para Cruz da Maceira y Monte Pornedo
 
Redacción 06.05.2014
 
La Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo considera que la aprobación del Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia el pasado 30 de abril, “no responde a la realidad” y advierte de su “insostenibilidad e irrealización”, en especial de las áreas empresariales que afectarían a O Morrazo, la de Cruz da Maceira en Moaña, la de monte Pornedo en Marín y la ampliación del polígono industrial de Castiñeiras entre Bueu y Cangas.
 
Para esta plataforma “resulta incomprensible” la aprobación de este plan sectorial “si tenemos en cuenta que aún hay sin ocupar y sin vender más de 2.800.000 metros cuadrados de parcelas en todo el territorio gallego, incluida la provincia de Pontevedra. “Estamos, a nuestro entender, ante un nuevo y auténtico pelotazo urbanístico a nivel autonómico que, lejos de poner freno y corregir los errores cometidos en el pasado, continúa con la misma política de promoción de suelo industrial muy por encima de la demanda que provocó la burbuja urbanística”.
 
Los 336.944 metros cuadrados aprobados en el monte Pornedo coinciden con una pequeña diferencia de superficie con los propuestos en el PXOM de Marín, situados en terrenos comunales de San Xián. En Cruz da Maceira, los terrenos coinciden con los propuestos en el PXOM de Moaña.
Publicado por: MontePituco | 05/05/2014

POR ENÉSIMA VEZ… QUE DIXO O PORTO SOBRE O PITUCO NO 2009?

Faro de Vigo, 18 de noviembre de 2009: Suárez recuerda a Marín que la propuesta de Monte Pituco fue DESECHADA en 2000.

Cantas veces haberá que seguir destacando esta publicación xornalística coas declaracións do presidente da Autoridade Portuaria de Marín sobre o rexeitamento do Monte Pituco como ubicación para un futuro porto seco, realizadas cando gobernaba no Concello de Marín o infausto Francisco Veiga, á fronte do bipartito Psoe-Bng:

“La opción de Monte Pituco, recordaba ayer el presidente de la Autoridad Portuaria, José Benito Suárez, fue “desechada en el año 2000″, debido al desnivel del terreno, que lo hacía inviable”.

[Faro de Vigo, 18 de novembro de 2009]

Agora é a Xunta do PP a que segue poñendo no punto de mira o Monte Pornedo no seu Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais. Despois de dous anos en tramitación, cómpre alegrarse polos integrantes de Vaipolorío e outros defensores do río Gafos, que vén premiada a súa loita ao ver retirado deste documento a área loxística proxectada inicialmente, por moito Telmo Martín que fose quen tivo a descabellada idea de propoñer o val de Tomeza como posible ubicación dunha plataforma loxística.

Tamén cómpre aplaudir que -polo visto- o monte de Lourizán se libre igualmente do proxecto de área loxística que fora planificada no polígono Pontevedra-Marín e que lle afectaba ao lindante Monte Pituco. Surtiron efecto as alegacións do Concello de Pontevedra que advertía sobre a catalogación da zona, no seu termo municipal, como espazo de interese arqueolóxico.

E curioso que, TENDO PRESENTADO DEFENDE O MONTE PITUCO AS MESMAS ALEGACIÓNS que o Concello de Pontevedra, a Xunta desestime a parte de Lourizán e manteña a parte do Monte Pituco no ámbito do Concello de Marín que, por suposto non alegou. Como se os primitivos habitantes destes outeiros, hai 5.000 anos, tiveran cualidades adiviñatorias e decidiran facer petroglifos só ata certo límite que xa daquela ‘sabían’ que ía ser a fronteira administrativa entre as dúas localidades e que na de enfronte se ía construir un polígono industrial.

É ilóxico que na distancia que separa unha raia imaxinaria un terreo teña protección arqueolóxica e a inmediatamente adxacente sexa clasificada como chan industrial. Como se o patrimonio arqueolóxico de Marín fose de menos categoría que o de Pontevedra. Demencial, señor conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas. Lamentable, señora alcaldesa de Marín. Deleznable, señores directivos da Comunidade de Montes de San Xulián por non defender o patrimonio arqueolóxico da parroquia como están a facer os comuneiros de Lourizán, Salcedo, Mourente, Tourón, Cotobade, Amoeiro, Couso… e moitas outras con criterios de traballo respectuosos coa historia e coa cultura.

Faro de Vigo.

La Xunta excluye el polígono de Tomeza de su plan de 270 hectáreas de suelo industrial en la comarca

Pontevedra, Cuntis, Ponte Caldelas, Barro, Poio y Marín son los municipios elegidos, en su mayor parte para ampliar parques ya existentes – Se elimina la propuesta logística del PP en 2010 y no hay referencias expresas al Puerto

Nicolás Davila | Pontevedra, 05.05.2014

Un total de 2,7 millones de metros cuadrados (casi 271 hectáreas) repartidas siete posibles actuaciones en seis municipios. Es el panorama que maneja la Xunta para habilitar hasta el año 2014 suelo empresarial en la comarca. Así se pone de manifiesto en el Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia que acaba de aprobar el Gobierno gallego, un documento que nació hace varios años y del que se han caído algunas de las propuestas que se defendían desde Pontevedra, en especial la principal apuesta industrial del PP local desde 2010, el área logística de Os Gafos, entre Tomeza y Vilaboa. El plan excluye por completo esta opción.

Los siete polígonos si incluidos (que solo se ejecutarán si hay una demanda real), son los siguientes: ampliación de O Campiño, en Pontevedra, con 342.215 metros cuadrados; dos ampliaciones en A Reigosa (Ponte Caldelas) por un total de 56 hectáreas; el parque empresarial de A Ran, en Cuntis, con 637.459 metros cuadrados; una nueva fase en Barro-Meis con 438.393 metros; el polígono de Fragamoreira, en Poio, en proceso desde hace años y que figura en el plan con 38 hectáreas; y el parque empresarial de Marín-Pornedo, con 336.944 metros cuadrados y que podría ir asociado a otro en Moaña. Se trata, salvo este último caso, de ampliar parques ya existentes, lo que deja fuera opciones de nuevos emplazamientos que se manejaban en el Plan original.

Aunque la opción de O Morrazo es defendida desde Marín como apoyo de suelo empresarial al Puerto, el documento recién aprobado por la Xunta no hace referencia expresa a ninguna área logística con ese fin, pese a que el primer Plan Sectorial sí lo incluía. De hecho, en la actualidad desaparecen ubicaciones que se plantearon en los últimos años para ese “puerto seco”, como Cerponzóns, defendida por el gobierno local, o Tomeza-Vilaboa, que propuso oficialmente el PP local en 2010.

La exclusión de este último emplazamiento es especialmente llamativo, porque supone no solo tumbar definitivamente una de las actuaciones “estrella” del entonces portavoz municipal del PP, Telmo Martín, pero también porque la Xunta cambia radicalmente de opinión con respecto a un “puerto seco” que hasta 2012 sí contaba con todas las bendiciones autonómicas. Desde entonces, Martín ha abandonado el Concello y el río de Os Gafos ha sido declarado (provisionalmente, Espacio Natural de Interés Local, un título incompatible con un espacio empresarial en sus orillas.

El Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariales de Galicia que se manejaba en 2012 mantenía todavía esa propuesta, sobre una superficie de 718.000 metros cuadrados a ambos lados del río de Os Gafos. Además de este parque logístico, que se incluía el apartado de “iniciativa privada”, se citaban entonces en el documento los de A Ran en Cuntis, Fragamoreira (Poio), Barro-Meis y la ampliación de A Reigosa (que se mantienen), así como otras dos plataformas logísticas en Marín-Moaña (incluida también pero aparentemente independientes) y en Marín-Pontevedra, aunque en este caso con escasa viabilidad, hasta el punto de que ahora ha desaparecido, junto con cualquier referencia, al menos en la documentación oficial hasta ahora conocida, a las necesidades de espacio del Puerto y para usos logísticos.

Originalmente sí se incluía un capítulo específico dedicado al “área funcional de Pontevedra”, que abarca a las comarcas de la capital, Caldas, Morrazo y Salnés. En ese apartado se indicaba que “la demanda de suelo empresarial para el realojo de empresas existentes procede de actividades industriales localizadas en lugares inadecuados, sea en el interior de las tramas urbanas, en el Puerto de Marín o en suelo rústico. La problemática urbanística, ambiental y paisajística que generan estas actividades suele tratar de resolverse reservando nuevos espacios destinados a actividades empresariales, en el planeamiento municipal, que den cobertura a las necesidades empresariales locales”.

En Plan ahora aprobado deja claro que no todos estos polígonos (117 en 95 concellos de toda Galicia) se ejecutarán ya que todo depende de la demanda real. Algunos de ellos serán promovidos por el Instituto Galego de Vivenda e solo (IGVS) o Xestur, pero también por otras entidades públicas del Estado o incluso concellos y promotores privados. Al respecto, el documento inicial hacía referencia a parques ya existentes como el de O Vao en Pontevedra, el de Nantes en Sanxenxo, en Moraña, A Lama y Caldas, que no figuran en la versión definitiva.

Fomento declaró prioritario un ´puerto seco´ en la ciudad y encargó su planificación a la comunidad autónoma

05.05.2014

La falta de referencias expresas a un “puerto seco” en Pontevedra en el Plan Sectorial de suelo empresarial de la Xunta contrasta con la prioridad que el Ministerio de Fomento otorga a esta instalación en la ciudad en su documento sobre la “Estrategia Logística de España”, un amplio informe que apostaba por la capital pero dejaba en manos de la comunidad autónoma los estudios de encaje territorial y urbanístico.

Para diseñar esta estrategia, Fomento tomó como referencia su Plan de Infraestructuras, Transporte y Vivienda (PITVI) para el periodo 2012-2024 en el que ya se incluía el desarrollo de esta área logística de Pontevedra. Esta estrategia logística cita este espacio industrial como una de las prioridades para Galicia, junto con otras cuatro áreas logísticas, algunas de ellas ya en marcha. Según Fomento, las cuatro principales áreas logísticas gallegas serían la Plisan de Salvaterra, otro espacio vinculado al puerto de A Coruña, la de Monforte (relacionada a su nudo ferroviario) y esta de Pontevedra cuya ubicación todavía está por definir y que daría servicio al puerto de Marín.

En el citado documento, Fomento señala que deberán firmarse protocolos de colaboración entre el ministerio y las comunidades autónomas para el desarrollo de estos espacios. De hecho, ya se han suscrito acuerdos con diez comunidades (ninguno con Galicia) para la realización de los estudios necesarios que evalúen la viabilidad de dichas terminales, así como “para definir el modelo de promoción y gestión más adecuado, preferentemente a través de esquemas de participación público-privada”.

Deberán ser las comunidades autónomas las responsables de realizar los estudios relativos al encaje territorial y urbanístico, así como aquellos referidos al mercado logístico. El ministerio elaborará después un estudio de viabilidad económica y propondrá las fórmulas más adecuadas para la promoción y gestión de las mismas así como “para el diseño funcional más eficiente en su aspecto ferroviario y logístico”.

Faro de Vigo.

Fervenza pide a comuneros y empresarios ´un esforzo´ para sacar adelante el polígono

Entiende que la Xunta no delimitó los terrenos del parque empresarial a la espera de un acuerdo entre las partes – Califica el proyecto como el “máis importante para Moaña nos próximos anos”

Fran G. Sas, Moaña, 04.05.2014

El alcalde de Moaña, José Fervenza, se pronunció ayer sobre el futuro del polígono industrial proyectado en Moaña después de que la Xunta aprobase definitivamente esta semana el Plan de Áreas Empresariales de Galicia, en el que se incluye este proyecto. El regidor entiende que un acuerdo entre la Agrupación de Interés Económico que pretende construir el parque empresarial en Cruz da Maceira y la Xunta de Montes de Moaña es necesario para llevar a buen puerto el polígono. Se muestra convencido de que “haberá un entendemento entre todas as partes, sempre respectando o medio ambiente, porque ningún moañés quere destrozar un monte nin un río“. Pese a todo, pide un “esforzo” a promotores y comunidad de montes para lograr un acuerdo. Se espera que los primeros planteen una nueva oferta tras fracasar el intento de lograr una ubicación alternativa. Los comuneros anularon, hace dos años, el convenio por el que cedían 241.000 metros cuadrados de terreno al colectivo de empresarios que promueve el parque empresarial.

Fervenza vuelve a salir en defensa de lo que entiende como “o proxecto máis importante que ten Moaña nos próximos anos, que sería bo para o futuro dos moañeses e acabaría xerando traballo”. Argumenta que se crearían puestos de trabajo técnicos desde la propia construcción del espacio y que serviría para retirar del frente costero a buena parte de la industria.

El alcalde, que en su momento estaba al frente de la agrupación promotora, explica que eligieron los terrenos de Cruz da Maceira hace una década “porque era un área moi degradada. Considero que este proxecto podería poñela en valor”. Reconoce que desde entonces el trabajo de la comunidad de montes en la zona fue muy positivo.

Delimitación

El plan de la Xunta no delimita en ningún plano los 435.528 metros cuadrados de superficie que se reserva para la primera área industrial de Moaña. Fervenza entiende que esta situación se debe, precisamente, para permitir una negociación entre las partes implicadas. Se muestra convencido de que los siguientes meses serán claves para que el proyecto se convierta en una realidad.

Defensa dos Montes considera ´irrealizables´ las áreas industriales en la comarca

04.05.2014

La Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo volvió a manifestarse ayer en contra de las áreas industriales que el Plan Sectorial de la Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras contempla para la comarca. Tilda de “insustentable e irrealizables” los proyectos en Cruz da Maceira, en el monte Pornedo (Marín) y la ampliación del polígono de Castiñeiras, entre los municipios de Bueu y Cangas.

En el caso del proyecto moañés señalan que los terrenos coinciden con los propuestos en el PXOM. Mantienen que afectaría a varias áreas naturales en terrenos de gran desnivel, así como a plantaciones forestales y a dos nacimientos del río de A Fraga.

En el caso de Castiñeiras, los ecologistas entienden que los 412.238 metros cuadrados de ampliación afectarían a la profunda cuenca de nacimiento del río Orxas. Alertan también de varios yacimientos arqueológicos en la sierra de A Madalena y el monte Borrallido.

Defensa dos Montes lamenta que la Xunta no tuviese en cuenta sus alegaciones y asegura que seguirán demandando una protección efectiva para el monte de la comarca.

 

Publicado por: MontePituco | 03/05/2014

A PLATAFORMA MONTES DO MORRAZO SOBRE O PLAN SECTORIAL DA XUNTA

Val do Pornedo, afectado polo Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais da Xunta.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo vén de expoñer o seu posicionamento sobre o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais que acaba de aprobar a Xunta. Un comunicado de cuxa redacción foi partícipe DEFENDE O MONTE PITUCO e que critica duramente a política urbanística do Goberno galego: especulativa, derrochadora en termos económicos, irracional no sobredimensionamento da demanda de solo industrial, irrespectuosa co medio ambiente, incoherente coa política de protección da paisaxe que unha vez máis se demostra que é falsa, e que despreza os colectivos críticos con esa xestión aos que por sistema se lles rexeitan as súas alegacións.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo considera que a aprobación do Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia (PSAEG) o pasado 30 de abril  non responde á realidade e advirte da súa insustentabilidade e irrealización, en especial das áreas empresariais que afectarían o Morrazo, a da Cruz da Maceira no concello de Moaña, a do monte Pornedo en Marín, e a ampliación do polígono industrial de Castiñeiras entre Bueu e Cangas.

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo resulta incomprensíbel a aprobación deste Plan Sectorial se temos en conta que aínda hai sen ocupar e sen vender máis de 2.800.000 m2 de parcelas en todo o territorio galego, incluída a provincia de Pontevedra. Estamos, ao noso entender, diante dun novo e auténtico pelotazo urbanístico a nivel autonómico que, lonxe de pór freo e corrixir os erros cometidos no pasado, continúa coa mesma política de promoción de solo industrial moi por riba da demanda que provocou a burbulla urbanística.

Durante as últimas décadas o negocio da recualificación de moitas hectáreas de solo rústico a baixo prezo estivo detrás da construción das áreas empresariais que agora se demostran que non facían falla. Nunca se correspondeu pois a instalación de polígonos cunha creación planificada de postos de emprego e de aí a grande cantidade de parcelas sen ocupar, coas naves baleiras ou mesmo con usos non industriais.

Este plan está baseado nas políticas neo ou ultraliberais que nos levaron á crise e onde prima o negocio, unha sorte de lotaría, que no canto de agardar a encher o total dos polígonos industriais, planifica outros novos a partir dunha ocupación “mínima” do 30% xogando incluso coas delimitacións xeográficas e a propia demanda de solo.

O PSAEG -alén de especular unha vez máis co territorio- tampouco respecta as figuras legais de protección e conservación do medio. Así os polígonos industriais aprobados na Cruz da Maceira e no Monte Pornedo, están integrados no espazo natural dos Montes do Morrazo, catalogado como solo rústico de especial protección dos espazos naturais dentro das Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento da provincia de Pontevedra, onde non están autorizados os usos industriais.

No que respecta ao Monte Pituco (Pornedo), a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo redunda nos argumentos contrastados que neste mesmo blogue se veñen expoñendo reiteradamente nos últimos anos: forte desnivel do terreo, afección a xacementos arqueolóxicos catalogados, impacto visual, perxuízo aos acuíferos, desaparición de especies de fauna e flora vulnerables…

Os 336.944 m2 aprobados no Monte Pornedo coinciden cunha pequena diferenza de m2 cos propostos no PXOM de Marín (331.999 m2) situados en terreos comunais da parroquia de San Xián. Este proxecto afectaría o verdadeiro balcón panorámico e área natural de espallamento do constritivo centro urbano. Este espazo ten unhas pendentes superiores ao 35% e, xa na parte afectada polo polígono industrial proxectado no Planeamento municipal, o 92% desa superficie ten un desnivel por riba do 15%, que é o límite fixado na “Guía de recomendacións Técnicas para o Proxecto Integral de Parques Empresariais de Galicia”, elaborada polo Instituto Galego de Vivenda e Solo.

Ademais conta, a nivel natural, con plantacións forestais, monte baixo, especies de fauna e flora vulnerábeis, mananciais, fontes e regatos de captación de auga veciñal. A alteración da súa fisonomía suporía ademais un impacto paisaxístico brutal e irreversible en toda a área da ría de Pontevedra que abarcan municipios de alta ocupación turística como Sanxenxo, Poio, Pontevedra, Bueu e o propio Marín.

Esta área tamén é moi importante pola súa extraordinaria riqueza patrimonial con mámoas, petróglifos, abrigos rochosos e outros elementos que motivaron a súa integración no deseño do Proxecto de Creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños. O proxecto de creación desta área empresarial estragaría e hipotecaría un espazo de grande importancia ambiental e patrimonial, así como a súa valorización, pola que apostan máis de 20 colectivos sociais da vila e contorna.

Esta área foi planificada nun principio para ser unha Plataforma Loxística Marín-Pontevedra; agora “en teoría” quedan fóra os terreos que se ubicaban nos montes da parroquia de Lourizán e que foron rexeitados polo Concello de Pontevedra por tratarse dunha área de interese arqueolóxico, perfectamente extrapolable ao propio Monte Pornedo que a Xunta discrimina e despreza ao mantelo como parque empresarial no Plan Sectorial.

O resto do comunicado da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo sobre os polígonos proxectados en Moaña e Bueu pode lerse na seguinte ligazón: “Comunicado sobre a aprobación do Plan Sectorial de Áreas Empresariais“.

Publicado por: MontePituco | 01/05/2014

SEGUIMOS LOITANDO: DOUS POLÍGONOS A FALTA DE UN

Faro de Vigo.

El Plan de Áreas Empresariales contempla el parque de Moaña y la ampliación de Castiñeiras

Destina 435.528 metros cuadrados para el nuevo polígono que los empresarios quieren desarrollar en Cruz da Maceira y suma 412.238 al que ya está operativo entre Cangas y Bueu – El documento no delimita el terreno

Cristina G. | Moaña 01.05.2014

Lo que había adelantado el conselleiro de Medio Ambiente e Infraestructuras, Agustín Hernández, al alcalde de Moaña, José Fervenza, y la representación de empresarios del municipio el pasado 21 de marzo se ha cumplido, incluso se ha adelantado. El Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariales de Galicia, que ayer se aprobó de forma definitiva en el Consello de la Xunta y que no se esperaba para antes de junio, contempla entre sus 117 actuaciones en 95 concellos, el proyecto del parque empresarial de Moaña, aunque sin estar asociado a Marín como antes- así como la ampliación del actual polígono de Castiñeiras, entre Bueu y Cangas, en donde están ubicadas una treintena de empresas en sus casi 130.000 metros cuadrados, de los que 74.600 son de uso industrial. El parque empresarial de Moaña figura con 435.528 metros cuadrados y la ampliación de Castiñeiras con 412.238. Además, el Plan incluye en la comarca de O Morrazo y dentro de lo que técnicamente denominan área funcional de Pontevedra en la que se inscribe esta península, el PARQUE EMPRESARIAL DE MARÍN-PORNEDO con 336.944 metros cuadrados.

A lo largo de estos últimos meses había dudas de que el parque empresarial de Moaña, que está promovido por la iniciativa privada a través de la Agrupación de Interés Económico Polígono de Moaña, pudiera tener cabida en este Plan después de que en el estudio elaborado por Eptisa, a encargo de la consellería, figurara con escasa puntuación y con el terreno afectado por el paso de una línea eléctrica. Finalmente este primer obstáculo se ha esquivado, aunque ahora los empresarios, integrados en la Agrupación de Interés Económico Polígono Industrial de Moaña, tendrán que intentar llegar a un acuerdo con la Comunidad de Montes de Moaña que en 2003 aprobó la cesión de alrededor de 241.000 metros cuadrados de terreno a los promotores, pero hace dos años y con una nueva directiva, en 2012 anuló dicho acuerdo con el argumento de que el convenio había sido ilegal ya que se basaba en una figura de mutuo acuerdo expropiatorio que consideran que no existe. El convenio contemplaba la cesión a la agrupación de 240.000 metros cuadrados de terrenos y los comuneros recibían 25.000 metros cuadrados urbanizados dentro del polígono. Posteriormente, esa cifra bajó a 150.000 al reducirse el polígono.

De todas formas, en el anuncio que realizó ayer la Xunta sobre el Plan, solo figuran las superficies de cada parque empresarial, pero no su delimitación. El Plan empezó a elaborarse en 2011 para planificar las actuaciones de suelo empresarial en Galicia hasta un horizonte de 2024. Parte de las actuaciones tendrán como promotores a las entidades públicas del Instituto Galego da Vivenda e Solo (IGVS) y Xestión Urbanística (Xestur), dependientes de la Xunta, mientras que otras serán de otros promotores públicos como SEA, Consorcio de Zona Franca de Vigo, Sepes, Suplusa, los propios concellos o promotores privados. Las actuaciones dependientes de la Xunta se desarrollarán dependiendo de la demanda real que se produzca en cada comarca y que será comprobada a través del Rexistro de Demandantes de Solo Empresarial. El Plan -señala- sirve para cuantificar, planificar y localizar la superficie necesaria de suelo empresarial y definir los ámbitos susceptibles de acoger actuaciones de este tipo. Las 117 actuaciones que se incluyen, situadas en 95 concellos, suponen una superficie total ordenada de 46.303.084 metros cuadrados. De éstas, 53 corresponden al IGVS y Xestur (16,6 millones de metros cuadrados), 3 a Sea (1,4 millones) y las 61 restantes corresponden a otros promotores públicos y privados. En la provincia de Pontevedra se contemplan tres áreas funcionales: Pontevedra (en la que está Morrazo) con 14 concellos y 13 actuaciones; Área de Lalín (3 concellos y 3 actuaciones) y Área de Vigo, con 11 concellos y 15 actuaciones.

Los empresarios presentarán una nueva propuesta a la comunidad de montes

01.05.2014 | 02:00

El presidente de la agrupación de empresarios de Moaña, Luis Alves, reconoce que si la Xunta ha incluido el polígono de Moaña en el Plan es porque lo considera viable. Admite que el momento no es el más idóneo por la crisis, pero sí hay demanda y muchos empresarios necesitados de suelo. Barajan desarrollarlo por fases.

Alegacións presentadas por Defende o Monte Pituco e outros colectivos en contra da instalación da Plataforma Loxística Marín-Pontevedra no Monte Pornedo.

Alegacións presentadas en marzo de 2012 por Defende o Monte Pituco e outros colectivos contra a inclusión do Monte Pituco no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais.

DEFENDE O MONTE PITUCO xa leva tempo loitando contra a clasificación do Monte Pituco (Pornedo) como chan industrial no Planeamento urbanístico do Concello de Marín. Este colectivo veciñal ten forza, apoios e argumentos para seguir loitando agora contra un segundo proxecto de polígono industrial, promovido neste caso pola Xunta.

Dúas urbanizacións empresariais nun mesmo monte que, polas súas cualidades intrínsecas forma parte do Espazo Natural dos Montes do Morrazo, tal e como o catalogan as Normas Subsidiarias e Provinciais de Planeamento. Os Gobernos local e autonómico terían que atreverse a tumbar esa restricción ambiental para ousar meter as máquinas que esnaquicen este enclave.

Un monte situado na fachada litoral do fondo da ría de Pontevedra, en fronte ao Conxunto Histórico-Artístico de Combarro. A alteración da súa fisonomía suporía un impacto paisaxístico brutal e irreversible en toda a área que abarcan municipios de alta ocupación turística como Sanxenxo, Poio, Pontevedra, Bueu e o propio Marín.

Plano da conca visual do espazo afectado polo proxecto da Plataforma Loxística Marín-Pontevedra.

Plano da conca visual do espazo afectado polo Plan Sectorial na zona do Monte Pituco.

Un monte que posúe unha elevada densidade de elementos arqueolóxicos catalogados: petroglifos do Pornedo, Sete Camiños, Pinal de Caeiro, mámoas de Sete Camiños e de Chan de Lagoa. Tanto o polígono proxectado a nivel municipal como a nova infraestrutura prevista pola Xunta afectan directa e gravemente a estes xacementos clasificados -no caso dos gravados rupestres- como Bens de Interese Cultural.

O feito de que o Plan Sectorial de Ordenación de de Áreas Empresariais non delimite con exactitude o territorio xeográfico que abarca ese parque empresarial Marín-Pornedo é un factor de indefensión, e incertidume para os colectivos que defendemos a protección e conservación desta zona, e denota unha total falta de seriedade e rigor por parte da Xunta e do Instituto Galego de Vivenda e Solo. 

Detalle do conxunto rupestre do Pornedo, afectado polo proxecto de parque empresarial Marín-Pornedo.

Detalle do conxunto rupestre do Pornedo, afectado directamente polo proxecto de parque Marín-Pornedo incluido no Plan Sectorial.

En febreiro de 2012 o Concello de Pontevedra alegou en contra do anteproxecto dese Plan Sectorial porque o proxecto inicial Marín-Pontevedra afectaba unha gran parcela de monte situado no seu termo municipal que estaba clasificado como “solo non urbanizable de especial protección forestal e con presenza de varios xacementos arqueolóxicos”. Resulta moi chamativo que, lindando con ese terreo, o Monte Pituco -que loxicamente tamén posúe unha elevada densidade de patrimonio prehistórico- fora catalogado como chan industrial e que se lle planifiquen dous polígonos, a falta dun.

Dous posibles polígonos nun terreo cunha forte pendente, tal e como reflicte o estudo preliminar elaborado pola empresa Eptisa, que cuestiona seriamente a viabilidade económica de ditas actuacións. O propio conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, recoñeceunos en privado ese factor técnico desfavorable. Sería necesario construir taludes e muros de contención de grandes dimensións para salvar o desnivel, o que necesariamente volve levar á agresión medioambiental e paisaxística.

Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia: Plataforma Loxística Marín-Pontevedra.

Datos de Eptisa que avalaban a baixa puntuación da plataforma loxística Marín-Pontevedra incluida no anteproxecto de Plan Sectorial.

Agresión medioambiental tamén porque ese parque empresarial Marín-Pornedo provocaría a perda de mananciais que abastecen actualmente e dende tempo inmemorial as vivendas e as leiras dos lugares de Pena, Caeiro, Bouza, Laxe, Arealonga, Souto… Agresión medioambiental porque provocará a contaminación ou desaparición de regatos nos que habitan especies de fauna e flora vulnerables. Agresión medioambiental porque impedirá a xestión dos recursos forestais.

É absolutamente lamentable o posicionamento do Goberno local de Marín -tanto ten o actual PP que o anterior bipartito Psoe/Bng- na súa incomprensible actitude irracional de acaparar un volume de solo industrial xa non só innecesario, senón desacertado na súa ubicación. Dende a Alcaldía veñen felicitándose pola aprobación dun PXOM que habilita solo empresarial no Monte Pituco e pola inclusión do Concello no Plan Sectorial que agora se confirma coa aprobación do documento.

Un documento que satura a bisbarra do Morrazo de parques empresariais, habendo milleiros de metros cadrados baleiros en Barro-Meis, Ponte Caldelas, Sanxenxo, Campo Lameiro… O Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais aproba a destrucción do Monte Pituco en Marín e ademais prevé a ampliación do polígono de Castiñeiras en Bueu e tamén a creación doutro polígono en Moaña. É así como a Xunta entende o que deu en chamar eufemisticamente “reducir os desequilibrios intercomarcais”?

Publicado por: MontePituco | 01/05/2014

UN ANO MÁIS, A FESTA DOS MAIOS

Maio de San Xulián na festa dos Maios celebrada en Pontevedra.

Maio de San Xulián

Esquecemos por un día os pro-polígono, a política delirante da Xunta en materia de solo industrial, as agresións e as ameazas que lle afectan ao patrimonio histórico e medioambiental do Monte Pituco. É día para gozar dos maios, de flores cubertos…

Festa dos maios en Pontevedra.

“Aquí vén o maio
de frores cuberto…
puxéronse á porta
cantándome os nenos”.

Curros Enríquez, O Maio

Festa dos maios en Pontevedra.

“Maiño maiolo, que tanto durmiche.
Pasaron sete burros e ti non os sentiche”.

Festa dos maios en Pontevedra.

Neste 1º de maio tivemos tamén noticia dun costume que consiste en erguerse cedo, “antes de que os raios do sol iluminen a cama”. O motivo de madrugar neste día non é outro que evitar “andar a durmir todo o ano”.

Publicado por: MontePituco | 30/04/2014

APROBADO O PLAN SECTORIAL DE ÁREAS EMPRESARIAIS

O proxecto da plataforma loxística Marín-Pontevedra reflectido no Plan Sectorial de Ordenación de Zonas Empresariais.

[Área loxística Marín-Pontevedra, incluida no estudo preliminar do Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia, que arrasa con boa parte do Monte Pituco, na parte superior da pista forestal, que afecta a xacementos arqueolóxicos catalogados e a nacementos de auga, sen perder de vista o enorme impacto visual e a forte pendente do terreo]

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, anunciou hoxe a aprobación do Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais. O Goberno galego non publicou aínda na súa web o mapa de polígonos e áreas loxísticas incluidas definitivamente nese proxecto. No estudo preliminar, a área loxística Marín-Pontevedra, que afecta de cheo ao Monte Pituco, contaba cunha baixa puntuación e advertía da súa difícil viabilidade económica.

Fonte, web da Xunta:

A Xunta aproba o Plan sectorial de ordenación de áreas empresariais, que planifica 117 actuacións que poderán desenvolverse nos vindeiros anos en 95 concellos en función da demanda real

Santiago, 30 de abril de 2014.- O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, destacou hoxe a aprobación do Plan sectorial de ordenación de áreas empresariais 2014-2024, que planifica 117 actuacións que poderán desenvolverse en 95 concellos en función da demanda real. “Trátase, en definitiva, do primeiro documento -xa co visto e prace de todos os informes– de planificación de solo industrial para os próximos dez anos na comunidade autónoma”, aseverou.
O titular do Goberno galego lembrou que ordenar o solo empresarial é un obxectivo prioritario, e para logralo a Xunta traballa nun dobre sentido: facendo unha estimación das necesidades de solo industrial no futuro, para cuantificar e localizar o solo empresarial que se pode desenvolver nos próximos anos; e, en segundo lugar, dotándose dos documentos de ordenación territorial, as Directrices de Ordenación do Territorio e o Plan do Litoral, sobre os que se articulou este Plan de Solo Empresarial e que, por tanto, lle dan sentido.
“Con este dobre instrumento –explicou- deseñamos o plan. Sabiamos que tiñamos que volver contar cunha ferramenta de análise global e o estamos a facer. Fronte á falla de previsión que tivemos en anteriores anos é necesario unha planificación que permita dar estabilidade a todos os que queiran investir en Galicia”.
No tocante á metodoloxía empregada, Feijóo asegurou que o plan de ordenación está apoiado nunha exhaustiva análise que abrangue o estudo da situación actual e das vendas de solo empresarial realizadas entre 2000 e 2008, así como a realización de enquisas e entrevistas a empresas galegas, órganos administrativos, axentes sociais e económicos. E se completou cun estudo do mercado coa utilización dun modelo estatístico que realizou unha proxección das necesidades de solo empresarial cara ao futuro.
Segundo o responsable do Goberno autonómico, o resultado desta análise é unha estimación de que máis do 18% das empresas que actualmente están traballando en Galicia necesitarán solo empresarial na próxima década. “Con todos estes obxectivos e tendo en conta que hoxe aínda temos 2,8 millóns de metros cadrados en oferta de solo empresarial, en 50 polígonos; planificamos de forma pensada e programada para o período da próxima década, 2014-2024, con 117 actuacións en 95 concellos, e cunha estimación de 46 millóns de metros cadrados”.
Durante a rolda de prensa do Consello, Feijóo subliñou que, ademais da súa importancia desde o punto de vista cuantitativo, a novidade máis relevante desta iniciativa prodúcese desde o punto de vista cualitativo. E, neste sentido, subliñou que se trata dun plan solidamente construído para cubrir os déficits de solo empresarial e reducir os desequilibrios intercomarcais detectados.
Deste xeito, avanzou que a cobertura de déficits de solo industrial realizarase pola seguinte orde: na propia comarca deficitaria mediante as actuacións en tramitación e en estudo previstas no Plan 2009-2015 ou actuacións de outros promotores; os déficits non cubertos neste primeiro paso cóbrense nas comarcas adxacentes que presentan superávit; e os déficits non cubertos nos apartados precedentes cóbrense mediante a delimitación de novo solo.
En segundo lugar, o plan condiciona cada nova actuación a que exista unha demanda real existente e constatable, de tal forma que, a través do Rexistro de Demandantes de Solo Empresarial, poderase constatar e acreditar a demanda real de solo empresarial existente en Galicia e, en consecuencia, priorizar as actuacións que se leven a cabo.
“En definitiva, aprobamos un plan para que todos aqueles que desexen investir en Galicia o poidan facer”, incidiu o presidente da Xunta, ao que engadiu que se trata “dunha canle permanente no que todas as empresas poden expoñer as súas necesidades; e a Administración terá unha guía que lle permitirá actuar con planificación na próxima década”.

“Demanda real”? Mellor dito, espada de Damocles!

Con todos os “informes” favorables? A Xunta non contestou ren ás alegacións presentadas por Defende o Monte Pituco contra o proxecto de área loxística Marín-Pontevedra!

“Planificación”? “Estabilidade” aos inversores? Semella que o que se pretende é dar barra libre e carta branca á especulación en vez de ubicar os proxectos empresariais que poidan xurdir nos millóns de metros cadrados de solo industrial baleiro que hai espallados por toda Galicia.

Recoñecen a existencia de case 3 millóns de metros cadrados dispoñibles en 50 polígonos industriais… E a Xunta pretende ofertar 46 millóns máis de metros cadrados repartidos en 117 polígonos ciscados en 95 concellos!

Cubrir “deficits”? Que eivas vai haber se non dan cuberto a inmensa oferta existente na actualidade, e a pesar dos incentivos económicos que implementaron…

“Desequilibrios intercomarcais”? Así é como van xustificar a filosofía dun polígono en cada barrio?

…Tocará seguir lidiando contra este Plan que vai ARRASAR co territorio.

Publicado por: MontePituco | 29/04/2014

COMUNEIROS DE MOAÑA SOBRE CRUZ DA MACEIRA

Faro de Vigo.

Comuneros de Moaña y Coiro resuelven los lindes y desbloquean el pago de una parcela del Corredor

Ubicada junto a un talud derrumbado, mide 9.236 metros cuadrados, de los que 3.406 son de Moaña y 5.830 de Coiro – La comunidad moañesa acordó legalizar sus derechos sobre el manantial de Formigoso, que usa Marín

Cristina G. Moaña 28.04.2014

Las comunidades de Montes de Moaña y de Coiro (Cangas) llegaron a un acuerdo de lindes en una parcela de 9.236 metros cuadrados que había sido expropiada en 2001 para la construcción del Corredor do Morrazo pero cuyo pago estaba bloqueado precisamente por este conflicto de intereses. La parcela se encuentra ubicada en la zona del segundo derrumbe del talud que se está reparando, entre el enlace de la salida de Cangas y la salida de A Portela, hacia Aldán. Tras varios años, los comuneros llegaron a un acuerdo y ayer se dio cuenta de ello en una asamblea de la Comunidad de Moaña en la que se abordaron también otros asuntos como la situación del futuro polígono industrial de Cruz da Maceira y el inicio de gestiones para registrar los derechos de los comuneros sobre un manantial de agua en el monte Formigoso, dentro de sus límites, del que se está abasteciendo la traída de aguas de Miñán, en Marín.

Respecto a los lindes con la parroquia canguesa de Coiro, se estableció un acuerdo marcando una línea divisoria entre los dos marcos de Pedra da Pena y Pedra dos Aviases, de tal forma que a Moaña le corresponden 3.406 metros cuadrados de superficie de la parcela y a Coiro, un total de 5.830. De esta forma, la comunidad podrá iniciar las gestiones para desbloquear el acta de expropiación de la parcela. Como en aquel momento había discordancia entre Moaña y Coiro, la Xunta bloqueó el pago de la expropiación.

Respecto al manantial de Formigoso, tal y como manifiestan desde la junta directiva que preside María Belén Couso y en la que ejerce de secretario Ezequiel Fernández, los comuneros decidieron “legalizar” la situación y registrar en Augas de Galicia los derechos de la Comunidad respecto a estas aguas. En estos momentos solo la disfrutan la traída de aguas de Miñán, en el municipio de Marín, a la que se cobraría un canon y que se abastece con una cesión del Concello de Moaña, del año 1970, de cuando los montes todavía estaban bajo la titularidad de los ayuntamientos. Los comuneros de Moaña ya mantuvieron reuniones con la traída de aguas de Miñán. Lo que pretenden es tener derecho al uso de ese manantial también para abastecer un pozo contraincendios en el área de recreo de Formigoso, en el vial entre Cruz da Maceira y Castiñeiras; y también para una fuente.

Respecto al proyecto del polígono industrial de Cruz da Maceira se informó de los pasos que dio la junta después de que en asamblea, hace dos años, se acordara anular el convenio de 2003 de cesión de terrenos para el desarrollo de esta obra. La Asociación de interés económico Polígono Industrial Cruz da Maceira, creada por empresarios para promover este suelo industrial, no aceptó la anulación del convenio. La junta de Montes se reunió con ellos, incluso intentó un acuerdo amistoso a través de un acto de conciliación en el Juzgado de Paz, que se resolvió sin aveniencia. La Junta explicó ayer que ellos propusieron otro terreno alternativo a los empresarios, pero fue rechazado y que por parte de la comunidad se mantiene la anulación del convenio. Informó que después de los últimos contactos no volvieron a tener ninguna información más de los empresarios que hace unas semanas anunciaron el compromiso del conselleiro Agustín Hernández de mantener en el nuevo Plan Sectorial de Áreas Industriales de Galicia la reserva de suelo para el polígono de Cruz da Maceira. Los empresarios están confiados en que el plan se apruebe así. Los comuneros plantearon ayer que ellos no tienen por qué estar presentando ofertas alternativas de ubicación y que si el Plan lo incluye tal y como estaba al principio, ya verán los pasos que tengan que dar. La asamblea aprobó ayer un cambio de un artículo de los estatutos que detalla como causa de baja por incompatibilidad que algún miembro de la junta directiva tenga intereses enfrentados con la Comunidad de Montes.

 

 

Publicado por: MontePituco | 28/04/2014

CADELA ABANDONADA NA VARIANTE (actualización)

Cadela abandonada na Variante.

Comeza a semana cunha experiencia desagradable: atopando unha cadela abandonada en plena Variante de Marín, a carón da estrada. Pola súa ubicación, o máis probable é que os desalmados/as que a deixaron tirada viñeran nun vehículo dende Pontevedra e fixeran unha parada de “emerxencia” a carón da primeira saída de Marín, á altura da estrada de Figueirido, preto do cruce coa pista de acceso á Laxe e Arealonga. É imposible que se desfixeran dela dende esa pista ou dende a estrada xeral porque o animal atopábase do lado da alambrada máis pegado á Variante e cunha espesa capa de vexetación detrás súa que non daría cruzado polos seus medios.

Así que dende este modesto blogue imos FACER UN CHAMAMENTO a quen puidera circular pola Variante entre as 16:00 e as 17:00 horas da tarde de luns, porque a cadela foi localizada a esa hora, e poida dar algunha pista dun movemento “estraño” por parte dos ocupantes dalgún vehículo que se detivera preto do viaducto que cruza a Variante nesa primeira saída cara a Marín, dende o alto de San Xulián.

Carece de escrúpulos quen abandona unha cadela velliña, feble, medio cega e chea de parásitos. Un animal nesas condicións tan precarias non chega pola súa conta ata ese lugar tan concreto: un pequeno sobrante do vial de circunvalación, a carón mesmo do asfalto, co perigo de que -ao verse soa e desorientada- poida meterse na estrada e causar un accidente de tráfico.

Atopámola sentada, nunha actitude de inútil espera, erguendo a cabeza, as orellas e o fuciño, como buscando unha presenza familiar. Incorporábase por momentos, co rabo entre as patas, tremendo e lambendo as extremidades para deitarse de novo nun desnivel polo que -nun descoido- caeu rodando. E a pobre deixouse ir, indefensa, ata que como puido volveu subir case a rastras.

Todo isto sucedeu no intre que tardou en chegar unha patrulla da Policía Local de Marín, que foi avisada porque o teléfono de Protección Civil non daba sinal. Os axentes puxéronlle unha cinta ao pescozo e metérona no vehículo sen que a cadela puxese a máis mínima resistencia, aliviada tal vez de saír daquel limbo de maleza e de asfalto do que non sabería como saír. Dixeron os axentes que localizarían os voluntarios de Protección Civil para xestionar a súa entrega.

…Queremos pensar que non a sacrificaron. Que a pesar de ser vella, de estar feble, de ter quedado medio cega e de ter o corpo cheo de parásitos, esta cadela tivo outra oportunidade. Que quizais a través do convenio do Concello co Centro de Acollida de Animais da Deputación, este animal recibirá a atención veterinaria que precisa e que se poderá recuperar. Tal vez sexa moi optimista e pouco realista pensar que alguén se apiadará dela e poderá darlle un fogar e o agarimo que lle arrebataron eses desalmados -escoria humana!- que a abandonaron. Pero de cando en vez a vida sorpréndenos con historias cun final feliz.

Cadela abandonada na Variante.

ACTUALIZACIÓN DA INFORMACIÓN (MARTES, 29 DE ABRIL)

Ante a imposibilidade de contactar con Protección Civil, dirixímonos por vía telefónica ao Centro de Acollida de Animais da Deputación de Pontevedra, onde nos confirmaron que recibiron a cadela que onte recolleu a Policía Local de Marín na Variante. Aseguraron que nestas instalacións non se “eutanasia” por sistema os animais e que este, en concreto, recibirá a atención que precise. Tamén precisaron que ata dentro de 20 días non poderán poñela en adopción porque é o prazo que cómpre agardar por se o seu propietario a reclama (que non fará tal!).

Seguirémoslle a pista a esta cadeliña e estaremos pendentes da páxina web do CAAN por se teñen a ben publicitar o seu caso na súa galería de adopcións. Ogallá sexa posible darlle outra oportunidade nun novo fogar para que envelleza dignamente. Grazas a quen se interesou e compartiu a noticia do seu desafortunado abandono.

Datos de contacto do CAAN: Lugar de Busto, Armenteira. 36637 Meis, tlf 608 975 326, http://www.caan.depo.es/

Publicado por: MontePituco | 25/04/2014

MEDIDAS DO CONCELLO SOBRE OS CABALOS SOLTOS

Diario, 23 de abril de 2014

La Voz, 23 de abril de 2014

Faro de Vigo.

Acuerdo para perseguir a los dueños de ganado suelto que cause daños

Concello y Xunta instan a los vecinos y comunidades de montes a identificar a los infractores – Quieren acabar con esta práctica

F. Martínez, 23.04.2014

Concello de Marín y Xunta de Galicia emplazan a las comunidades de montes y vecinos del rural en general, a identificar a los propietarios de ganado suelto que causa daños tanto en propiedades privadas como en terrenos comunales. Son estos vecinos y comuneros -explican sus representantes-, los que mejor pueden contribuir a identificar a los infractores por tenencia de ganado equino suelto y sin microchip.

Además de solicitar una “mayor implicación” de los vecinos en este problema, también desde Medio Rural de la Xunta y desde el Concello se alcanzó el compromiso de desplegar un “mayor control” y de imponer sanciones a los infractores, cuando sean identificados.

Reunión

Ayer se celebró una reunión en el consistorio marinense, con la participación del gobierno local, representantes de los grupos de la oposición, Consellería de Medio Rural y portavoces de las comunidades de montes, para analizar la problemática que suponen los caballos sueltos. El origen de esta reunión se encuentra en una moción que presentó el grupo municipal del BNG en el último pleno, en el solicitó una actuación de las Administraciones responsables para hacer frente al problema.

La alcaldesa de Marín, María Ramallo, aceptó de inmediato la propuesta, para dar cuenta de lo que se está haciendo al respecto por parte de Concello y Xunta. A la reunión de ayer asistió también la edil de Medio Ambiente de Marín, Marián Sanmartín, quien recordó que desde el año pasado viene manteniendo reuniones con directivos de Medio Rural y con los responsables de otros ayuntamientos afectados, como es Vilaboa, para estudiar soluciones al problema.

Coordinar tareas

Los representantes de las Administraciones asistentes se comprometieron a continuar concretando las actuaciones a llevar a cabo a lo largo de las próximas semanas, coordinando las tareas con otros Concellos afectados y con las comunidades de montes.

El objetivo final es -como apuntó la portavoz del BNG, Pilar Blanco- “encontrar entre todos los implicados una solución que termine con la práctica de dejar los caballos sueltos sin identificar, con el peligro que supone cuando penetran en las fincas privadas y con el coste económico que representan”.

La nacionalista indicó, por otra parte que “el Concello y la Xunta tendrán que actuar en el plazo de una semana para evitar que los caballos sin identificar por sus propietarios vuelvan a hacer daño en las fincas y en las plantaciones forestales”, explicó Pilar Blanco.

El delegado de Medio Rural informó en la reunión de que solo existen dos lugares de acogida en Galicia para los animales que sean confiscados, y a menudo están saturados, según indicó la portavoz local del BNG, Pilar Blanco. “Por lo tanto, el Concello debe habilitar un espacio para acoger temporalmente a los animales sin identificar”, añade la nacionalista. Por su parte, el Concello “debe localizar a los dueños de los caballos libres para advertirles de que serán confiscados si en un plazo corto de tiempo no los identifican”, añade.

“Esperamos que tanto la consellería como el Concello actúen tal y como acordamos, de lo contrario los responsables de los daños serán ellos mismos por omisión y falta de diligencia a hora de aplicar los decretos que ellos mismos aprueban, pero que luego en la práctica no se llevan a cabo. Lo que no puede seguir pasando es que sean los particulares y las comunidades de montes las que sufran las consecuencias y vean como sus esfuerzos se reduzcan a la nada por la falta de diligencia de las Administraciones competentes”, finaliza Blanco.

Publicado por: MontePituco | 24/04/2014

ALERTA SOBRE O PATRIMONIO, NA PRENSA

Diario, 23 de abril de 2014

Diario de Pontevedra: Defende o Monte Pituco chama a atención sobre o patrimonio arqueolóxico (23/04/14)

Publicado por: MontePituco | 23/04/2014

23 DE ABRIL: DÍA DO LIBRO + DÍA DA TERRA

"La poesía de los árboles".

“¿Has olvidado que el bosque es tu hogar?
¿Que el bosque grande, profundo y sereno
te espera como a un amigo?
Vuelve al bosque.
Allí aprenderás a ser de nuevo un niño…”

[Fragmento de ‘Olvido’, do poeta chileno Jorge Teillier (1935-1996). Na antoloxía “La poesía de los árboles”: La editorial de Urueña, 2011]

Inventario ilustrado das árbores".

“A diversidade das especies de árbores está ameazada pola deforestación e os cultivos intensivos, e moitísimas delas están en perigo de extinción. A fauna asociada a estas especies tamén é vítima desta perda, e as súas poboacións vence prexudicadas por este problema. Con todo, en Europa e Asia, os bosques están a gañar terreo na actualidade, e en case todos os países existe una preocupación crecente pola conservación das árbores…”

[“Inventario ilustrado das árbores” , de Virginie Aladjidi e Emmanuelle Tchoukriel, traducida ao galego por Fernando Moreiras. Faktoría K, 2014]

"Leaves of grass", de Walt Whitman.

“Raíces y hojas solamente hay aquí

Aromas llegados a los hombres y mujeres desde los silvestres bosques y las riberas del mar,

Aleluyas y claveles de amor, dedos en el viento apretando las viñas

Barboteo, de la garganta de los pájaros ocultos entre el follaje de los árboles cuando nace el sol…”

[“Hojas de hierba”, de Walt Whitman. Edición orixinal en inglés, Penguin (2005)]

Día da Terra no Monte Pituco.

Publicado por: MontePituco | 22/04/2014

PRE-DÍA DO LIBRO (IV): NOVO LIBRO DE ANA ACUÑA

"Conciencia política e literatura galega en Madrid (1950-2000)", de Ana Acuña (Xerais, 2014).“”

Leva un mes nas librarías o novo libro da profesora Ana Acuña, unha veciña de San Xulián. Esta obra, feita a partir do material elaborado para a súa tese de doutoramento, súmase a outras publicacións nas que ten participado como autora ou co-autora: “Xoán Vidal. Voz e memoria” (2005), “Diccionario Xosé María Álvarez Blázquez” (2008), “Roteiro Xoán Manuel Pintos” (2011), “Pontevedra literaria” (2007), “Os poetas galegos (1936): antoloxía consultada de Xosé Filgueira Valverde” (2008) e “Poesía completa de Lois Pereiro” (2011).

Estamos pois, ante unha investigadora comprometida coa lingua e coa cultura, cunha especialista en literatura e mais en tradición oral, que contribuiu a recuperar en numerosas sesións de traballo de campo nesta parroquia; unha muller sensible co patrimonio natural e histórico a quen temos atopado percorrendo algunhas paraxes do Monte Pituco.

Con esta nova obra recén saída do prelo achéganos ao ambiente dos que denomina como “madrigalegos”, a través do testemuño directo de 54 persoas ás que entrevistou, a través das cales podemos saber da existencia de diversos grupos de intelectuais e estudantes que contribuíron a xerar esa conciencia política e ese foro literario entre os galegos que habitaban ou habitan na capital do Estado dende 1950 ata o ano 2000: a Mocedade Universitaria Castelao, o Seminario da Cultura Galega do Club de Amigos da Unesco de Madrid, o Grupo Bilbao que aínda segue activo a través de figuras tan senlleiras como o editor Sabino Torres ou o escritor Vicente Araguas.

Ogallá haxa oportunidade, nalgunha presentación ou encontro literario, para coñecer máis a fondo “Conciencia política e literatura galega en Madrid”. Que sexa a propia Ana Acuña quen nos debulle esta obra que forneou á lentura do seu traballo tan eficaz como discreto. E que Marín e San Xulián se sintan orgullosos de contar cunha figura da súa talla profesional e humana. Saudiña!

Entrevista de Ana Acuña no Faro da Cultura (27/02/2014).

Publicado por: MontePituco | 21/04/2014

PRE-DÍA DO LIBRO (III): LECCIÓNS DE SOCIALISMO

"Militancia socialista en la acción social" (Psoe, 1983).

“Si el capitalismo de hoy enarbola teorías de conservación de la naturaleza, lo hace con un criterio simplemente ‘esteticista’ o como coartada para hacernos digerir la necesidad de dar paso a una nueva ‘industria descontaminante’, cuyos costos sean pagados por todos, y cuyos beneficios redunden solo para unos pocos. En consecuencia, ciertos sectores de la derecha también se proclaman ecologistas, pero su pretendida ‘vocación’ ecológica consiste a lo sumo en proclamar el conservacionismo, el proteccionismo de la naturaleza, mirándola desde fuera, como si el ser humano no formara parte de ella, como si no fuera un componente esencial del ecosistema del planeta. Desde este planteamiento pretenden reafirmar que el deterioro del medio ambiente es producto obligado del ‘desarrollo económico’, es decir, de ‘su’ modelo de desarrollo; la frase que mejor expresa su filosofía es la de que ‘el que contamina paga’, frase tras la que hay una explícita renuncia a la defensa de la naturaleza. La lucha del movimiento ecologista coincide con el socialismo, porque naturaleza y sociedad forman una unidad inseparable, ya que ‘no puede pensarse en el desarrollo de la vida con una concepción ecologista si no es en y desde el socialismo y tampoco es posible realizar el socialismo sobre UNA TIERRA IRREVERSIBLEMENTE DEGRADADA”.

“Una política de participación ciudadana que incluye el RECONOCIMIENTO Y APOYO A LOS MOVIMIENTOS SOCIALES así como a los Consejos de Participación en ayuntamientos, diputaciones, gobiernos autonómicos y Administración Central. Se trata de fortalecer y desarrollar la democracia tanto cuantitativa como cualitativamente para que sea posible avanzar en las conquistas sociales”.

[En MILITANCIA SOCIALISTA EN LA ACCIÓN SOCIAL: Psoe, Secretaría Federal de Acción Social, 1983]

Publicado por: MontePituco | 20/04/2014

PRE-DÍA DO LIBRO (II): POEMAS E PETRÓGLIFOS

"Arte rupestre en Galicia": Buenaventura Aparicio, Fernando Carrera, Antonio de la Peña. Edicións do Cumio, 2013.

ARTE RUPESTRE EN GALICIA: Buenaventura Aparicio, Fernando Carrera, Antonio de la Peña. Edicións do Cumio, 2013.

“Los petroglifos gallegos, merced a la labor de divulgación llevada a cabo, fundamentalmente, por aficionados, comienzan a tener un reconocimiento entre el gran público y prometen sorpresas muy interesantes a medida que avance la investigación”.

“Lo que concede a nuestros grabados una singularidad total, lo que hace de ellos algo diferente a todo lo que se estaba produciendo en su época, lo que al tiempo hace de esta producción cultural algo único, es el repertorio figurativo, esa temática que ahora sí somos capaces de identificar y que convive, integrándose de lleno, con el oscuro mundo de lo geométrico”.

[Artigo da presentación do libro: “Na presentación de Arte Rupestre en Galicia“, de xullo de 2013]

POESÍA GALEGA, de Eduardo Lence-Santar. Libros da Frouma, 1999.

POESÍA GALEGA, de Eduardo Lence-Santar. Edición de Armando Requeixo: Libros da Frouma, 1999. 

“A ría de Pontevedra,
Qué cousiña máis galana…”
¡Nin que a fixera Dios mesmo
Para que fose admirada!
Namora catar pr’o mar!
Namoran seus caseríos!
Namoran os seus viñedos,
Suas ribeiras e seus pinos!…”
[Publicado en La Voz de Mondoñedo, 28-09-1922]

Publicado por: MontePituco | 19/04/2014

PRE-DÍA DO LIBRO (I): O BICHERO, DE LUIS DAVILA

"O bichero IV", de Luis Davila (2014).

Luis Davila, “O bichero IV: Menudo día!” (2014)

O debuxante de Bueu Luis Davila vén de publicar o cuarto volume recompilatorio das súas enxeñosas viñetas, que publica no Faro de Vigo. A política de recortes, a xestión educativa e sanitaria, os abusos bancarios, o drama do desemprego, as peripecias dos traballadores, a vergoña da corrupción, os paradoxos da xustiza, as eleccións… son algúns aspectos da actualidade que Luis Davila nos propón ver cun sorriso, cun enfoque humorístico-reivindicativo e cunha invitación a rirnos de nós mesmos. Nin os deportes se libran da súa óptica retranqueira.

“O bichero ” é tamén un enorme espello no que se reflicte a paisaxe e a paisanaxe galega, a nosa peculiar idiosincrasia, cun protagonismo especial para a xente das vilas e das aldeas, o motor do sufrido sector primario. No mundo do mar e mais no agro atopa unha inesgotable fonte de inspiración, expoñendo labregos mariñeiros a situacións moi diversas: a moda, a publicidade, a tecnoloxía, o feísmo, o furtivismo… solidarizándose a través dos seus personaxes coa loita contra os incendios forestais ou a megaminería e homenaxeando os maiores con historietas protagonizadas por vellos e vellas entrañables e sorprendentes.

"O bichero IV", de Luis Davila (2014).

Cos “gags” de Luis Davila ocorre que por moi disparatados que sexan os chistes, por moito que se acentúen os tópicos, os lectores dalgún xeito plantexámonos que esa ficción extrema podería mesmo acontecer na realidade.

…Como nesa viñeta na que un axente da Garda Civil multa a un conductor por ir comendo un cocido mentres guiaba o volante, cando son recentes e están de plena actualidade as imaxes captadas polo helicóptero de Tráfico dun conductor lendo un libro ao tempo que circula pola estrada. A raíz desta revelación e doutras cafradas non menos atroces, o xefe da patrulla aérea da Benemérita declararía “Nunca vin cousa igual”.

Porque non coñece aínda “O bichero” e a capacidade de Luis Davila para converterse nun “visionario” a través da arte da parodia!

Publicado por: MontePituco | 18/04/2014

(MAL)VENDENDO MADEIRA POLA CRISE

La Voz, 16 de abril de 2014

La Voz: La crisis lleva a un 30 % más de familias gallegas a tener que vender su madera

El año pasado, 70.000 propietarios forestales lograron colocar su producto a la industria, e ingresaron 280 millones

El sector alerta del riesgo que conlleva esta dinámica porque no se respetarían, en muchos casos, lo que se conoce como el turno de corta óptimo, es decir, que se estaría vendiendo madera antes de tiempo, lo que contraviene los principios más elementales de la gestión forestal sostenible.

Publicado por: MontePituco | 17/04/2014

ALEGACIÓNS DE VAIPOLORÍO Á AUTOVÍA A-57

La Voz, 16 de abril de 2014

La Voz: Vaipolorío alerta de que la autovía A-57 podría convertir el Gafos en un río seco

Afección aos mananciais naturais, desaparición dun anfibio clasificado como especie vulnerable, impacto visual irreversible, destrucción da masa forestal que se debera xestionar con criterios de sostibilidade… Os argumentos de DEFENDE O MONTE PITUCO contra o proxecto de polígono industrial son os mesmos que os que presenta Vaipolorío nas súas alegacións ao trazado da autovía A-57.

Publicado por: MontePituco | 16/04/2014

4 DE MAIO, II SAÍDA POLO MONTE DE SALCEDO

Diario de Pontevedra, 16 de abril de 2014.

La marcha comenzará a las 9:30 horas en el Monte das Croas y se prolongará durante toda la mañana “para dar a coñecer todos os traballos que levamos feitos para a posta en valor do monte, como plantacións, repoboación e acondicionamento de pistas e do antigo campo de manobras da Brilat, no que efectuamos unha plantación que abarcará unha superdicie de sete hectáreas“, explica el presidente del colectivo parroquial, Fernando Pintos.

Los participantes en el “roteiro” comprobarán el remozado aspecto de los “muíños do Batán” tras los trabajos de restauración que acomete la Comunidad de Montes. Este conjunto etnográfico está muy cerca del Castro das Croas, que el Concello de Pontevedra tiene previsto recuperar.

“Non ten sentido desenvolver traballos no monte e no patrimonio cultural e etnográfico da parroquia se os veciños non o coñecen e o cuidan”, destaca Pintos.

Varios expertos participarán en la marcha por el monte que tendrá lugar el 4 de mayo, que informarán a los participantes sobre los aspectos de interés botánico y arqueológico. (…) “O noso obxectivo é sensibilizar a xente de que hai que coidar a natureza, pero para facelo primeiro hai que coñecela e ter en conta o esforzo que estamos a facer os comuneiros para que todo o mundo poida gozar dela”.

El “roteiro” que organiza la Comunidade de Montes de Salcedo está dirigido especialmente a los jóvenes de esta parroquia porque, según Fernando Pintos, “eles van ser os gardiáns” del monte. Con esta actividad la junta directiva, que comenzó su segundo mandato el 1 de junio de 2013, mostrará a los participantes en la marcha los trabajos que está desarrollando para la puesta en valor y recuperación de una superficie de 70 hectáreas que liberará de la actividad militar de la Brilat, que se encontraban “descuidados desde hai 50 anos”, plagadas de mimosas y eucaliptos, para convertirlas en “lugares de lecer e esparcemento dos que poderán gozar os veciños de Pontevedra”, porque son enclaves situados a cuatro kilómetros del centro urbano.

Pintos asegura que los comuneros invertirán en la recuperación del monte y en su puesta en valor la totalidad de la recaudación que obtengan por el alquiler de los terrenos al Ministerio de Defensa.

…QUE ENVEXA DA COMUNIDADE DE MONTES DE SALCEDO!

Parece mentira que disten só un puñado de quilómetros entre dúas comunidades de montes veciñas e lindantes, con modelos de xestión tan antagónicos, con filosofías tan opostas, con criterios de participación social tan afastados entre si.

En Salcedo valoran e coidan o patrimonio arqueolóxico e etnográfico: sinalizan os gravados rupestres e as mámoas, subscriben convenios de colaboración coa Administración local para a posta en valor deses recursos, contribúen á difusión desa riqueza entre a veciñanza da parroquia e a cidadanía dos arredores para dar a coñecer ese traballo de recuperación tan importante a nivel cultural e identitario.

En San Xulián o monte está “para dar cartos” e todo o relacionado coa protección do patrimonio histórico rexéitase e trasládaselle a responsabilidade á Xunta, malia que a Lei de Patrimonio Cultural obriga os propietarios dos terreos a adoptar medidas encamiñadas á conservación deses bens. Por tanto, nin se sinalizan, nin se balizan, nin se fan xestións coas autoridades autonómicas para obter os permisos necesarios para limpeza e conservación, nin moito menos se promove ningún contacto a nivel municipal para artellar algunha estratexia de actuación conxunta. E todas as solicitudes presentadas por DEFENDE O MONTE PITUCO propoñendo a posta en valor do patrimonio rupestre nesta parte da parroquia -incluíndo a presentación de varios orzamentos e xestións con empresas do sector- foron rexeitadas polo mero feito de discrepar radicalmente dos plans da directiva da Comunidade de Montes sobre o futuro destes terreos: o proxecto de instalación dun polígono industrial que lle afecta a estes xacementos ocupando en gran medida a súa área de protección.

En Salcedo organízanse periodicamente andainas e actividades divulgativas para presentar o resultado dos traballos de restauración do monte e de recuperación dos seus bens -muíños, pistas, traídas de augas, patrimonio arqueolóxico-.

En San Xulián nin a anterior directiva nin a actual teñen organizado ningunha iniciativa de coñecemento sobre o terreo do que hai no monte. A única plataforma de información a pé de campo é o blogue DEFENDE O MONTE PITUCO, que dende 2010 vén dando a coñecer a flora, a fauna e o patrimonio cultural do monte, así como alertando das deficiencias que presenta para que a Comunidade de Montes ou o Concello poidan resolver eses problemas: deterioro da pista forestal, verquidos incontrolados de lixo e refugallos, presenza de cabalos con pexas, prácticas ilegais de motorismo, agresións aos Bens de Interese Cultural e ao medio ambiente…

Tanto ten se as comparacións son odiosas; esa expresión só pode ser propia de xente conformista e cómoda. Sen dúbida, a Comunidade de Montes de Salcedo é un espello no que a de San Xulián debera mirarse. Os que pensen que nos “exiliemos” onda ela pinchan en óso. Nada mellor que loitar na propia terra para que un día, ogallá non moi lonxano, viren as tornas que actualmente nos teñen anclados nunha mentalidade caduca e chegue a dirixir esta entidade un colectivo de persoas solidarias e con sentido da responsabilidade, con honradez e independencia, con sensibilidade pola natureza e pola cultura, con criterios de traballos baseados na explotación sostible dos recursos forestais, capaces de situar a Comunidade de Montes de San Xulián no mapa da vangarda e do futuro, como o exemplo que está a dar a de Salcedo. SI, PODEMOS!

Ver o artigo titulado “RUTA POLO MONTE DE SALCEDO“, do 22 de abril de 2013, sobre a primeira andaina organizada pola Comunidade de Montes desa parroquia.

Publicado por: MontePituco | 16/04/2014

TRABAS DA XUNTA AO POLÍGONO DE NOGUEIRA NO VAO

Diario, 16 de abril de 2014

Diario: La Xunta pone más trabas a la ampliación del polígono de O Vao

La Voz, 16 de abril de 2014

La Voz: Trabas de la Xunta al polígono de O Vao

Faro de Vigo.

La Xunta formula objeciones urbanísticas para crear el polígono comercial de O Vao

Cuestionan la edificabilidad consignada y dejan en el aire la ubicación del límite de costa – El concelleiro de Urbanismo se declara “preocupado”

Redacción | Pontevedra, 16.04.2014

Antón Louro, concelleiro de Urbanismo, se declara “preocupado” pero también convencido de que “no está en riesgo” el proyecto de polígono comercial de O Vao a pesar de que ahora, cuando todos los escollos parecían superados, la Xunta de Galicia encuentra nuevas objeciones para la tramitación de la modificación parcial del Plan xeral de ordenación municipal (PXOM). Más cauto se muestra el director xeral de Urbanismo del Concello, José Manuel Tato, que apunta que “los promotores deberán valorar si es viable o no” toda vez que desde la administración autonómica se cuestiona la edificabilidad consignada y tiene dudas sobre la ubicación de la línea de costa y si este suelo en dominio público debe computar o no a la hora de marcar la edificabilidad del polígono.

Hasta el momento se daba por hecho que el terreno acotado por la línea de Costas se destinará a zonas verdes y espacios públicos y sería detrás de esta línea, y siguiendo las preceptivas directrices urbanísticas, donde se levantarían las futuras naves y locales comerciales.

Fue en el año 2002 cuando se presentó el polígono comercial de O Vao, un proyecto impulsado por el inmobiliaria Ponteno y el Grupo Nogueira al borde de la carretera de Vilagarcía. A lo largo de la década siguiente tuvo que sortear distintos obstáculos planteados, entre otros, por los departamentos de Estradas de la Xunta y de Carreteras del Estado, de Costas de la Xunta y Costas del Estado, por Autopistas del Atlántico además de tener que buscar un encaje en el Plan de Ordenación del Litoral (POL).

Previsto para 2014

Sin embargo con aparentemente todos los escollos superados –los informes son favorables pero condicionados, matizaba ayer José Manuel Tato- a mediados de 2012, los promotores de la iniciativa empresarial y el propio Concello auguraban que en 2014 el polígono de O Vao podría ser realidad. De hecho desde la comisión municipal de Urbanismo se había informado de que ya existían acuerdos (o precontratos) con seis empresas, entre ellas las ya conocidas de Decathlon y Aki, y nuevas incorporaciones, como Eroski y Media Markt.

El recinto empresarial que está de nuevo en el aire ocuparía 42.000 metros cuadrados y se prevé que su actividad genere más de 300 puestos de trabajo. El reto pendiente es, por tanto, modificar el PXOM para reajustar el tamaño final del polígono, toda vez que inicialmente ocupaba una superficie total de 103.000 metros cuadrado y en la actualidad el proyecto está reducido a 42.000 debido a las expropiaciones derivadas de la autopista y de la modificación de la carretera de Vilagarcía.

Primero la Inmobiliaria Ponteno pretendía ejecutar cuatro grandes naves comerciales entre la carretera de Vilagarcía y la AP-9. Posteriormente el proyecto se amplió con la incorporación de otro grupo de propietarios de terrenos al otro lado de la PO-531, que añadieron 5.493 metros cuadrados más a los 36.781 metros iniciales, y en los que se podrán levantar otras cinco naves, aunque de menor tamaño. La superficie total del nuevo polígono, a ambos lados de la PO-531, será de 42.274,41 metros cuadrados.

 

Publicado por: MontePituco | 15/04/2014

ESTUDO SOBRE A INCIDENCIA DOS LUMES NOS MONTES DE PONTEVEDRA

Faro de Vigo.

Visita ao Monte de Salcedo organizada pola Comunidade de Montes.

Los montes pontevedreses registran una media de 49 incendios forestales al año

Concello y mancomunidades diseñan un plan contra el fuego que incluye directrices de reforestación y mejoras en los depósitos de agua – Se sumaron 12 comunidades

Redacción | Pontevedra, 15.04.2014

La lucha contra los incendios forestales, y la prevención como actuación prioritaria, es uno de las ejes de trabajo de plan del monte que el Concello de Pontevedra impulsa en colaboración con las comunidades de montes vecinales en man común que han decidido sumarse a la iniciativa. Las que han optado por colaborar son las siguientes: las de Castro-Lampán, Lérez, Lourizán, Marcón, Mourente, Pontesampaio, Salcedo, O Salgueiral, Santa María de Xeve, San Andrés de Xeve, Tomeza y Verducido.
Un estudio previo, realizado por la empresa Montes y Medio Ambiente Consultores SL por encargo del Concello, refleja que en el término municipal se registra una media anual “bastante elevada” de incendios forestales: 49 fuegos que se llevan por delante una media de 24 hectáreas de masa forestal.
Esta media se repite de manera constante desde hace dos décadas con la excepción del año 2006 cuando la ola de incendios arrasó, entre otras zonas, todo el litoral de la provincia de Pontevedra. Existe un antecedente de intensidad similar pero hay que remontarse hasta 1989.
Con este plan coparticipado por el Concello y las comunidades de montes adheridas se pretende establecer una estrategia de protección y de regeneración de las masas arbóreas y del monte pontevedrés para completar la línea de actuaciones puestas en marcha tras la catástrofe de 2006: contener la superficie de eucalipto, aprovechando las calvas de vegetación originadas por las llamas; promover la reforestación con frondosas o instar a los propietarios privados a que limpien las pequeñas fincas, muchas veces totalmente descuidadas y por tanto potencialmente incendiarias, que están intercaladas en las montes comunales.
Por otra parte el plan del monte que está sobre la mesa contempla una serie de intervenciones, consensuadas con las mancomunidades, para frenar el avance de las llamas cuando se produzcan.
Por un lado plantea, a modo de cortafuegos, establecer áreas de control selectivo de biomasa, plantar frondosas en las márgenes de las pistas forestales, restaurar con masas ripícolas (especies adaptadas a los anegamientos) las vaguadas, definir áreas de pastoreo con aprovechamiento forestal y también controlar las especies invasoras pirofíticas.

Infraestructuras

Por otro lado señala la necesidad de dimensionar las infraestructuras de servicios y en esta línea señala expresamente que hay que reforzar los depósitos de agua para cargar motobombas de los montes bajos de Xeve, de los de Mourente y Castro Lampán, del Salgueiral, de los montes Beleitar de Marcón, Loureda y Pontesampaio.
La consultora contratada por el Concello define a Pontevedra como un municipio “eminentemente forestal”. Una afirmación que avala con el siguiente dato: de las 11.483 hectáreas que ocupa, 6.346, o lo que es lo mismo el 55,2% del total, se dedican a usos forestales.
Las comunidades de montes vecinales en man común son dueñas de 3.576 hectáreas.

Publicado por: MontePituco | 14/04/2014

…ESTÁN DE BROMA OU QUE? DE VERDUGOS A (FALSOS) DEFENSORES

Diario, 14 de abril de 2014.

A prensa local deste luns parece anunciar máis ben a proximidade do día dos Santos Inocentes que a da Semana Santa. Lemos ben: que o BNG “propón RECUPERAR A FACHADA MARÍTIMA”!

Seica a quenlla (ou tiburón) é un dos animais con menos memoria: de 3 a 5 segundos, segundo algúns estudos científicos. A comparanza venlle ao pelo aos responsables do grupo municipal nacionalista.

Preséntanse agora como uns combatentes do feísmo, os paladíns da harmonía paisaxística, os valedores da boa imaxe da franxa litoral do concello.

…Son OS MESMOS que fixeron posible que o Monte Pituco -situado no “balcón da ría”, parafraseando as palabras do noso veciño Xan Montenegro- fose clasificado no PXOM como solo industrial

…Son OS MESMOS que, cando tiveron que darnos explicacións aos veciños e veciñas que lles amosamos o noso rexeitamento a esa aberración urbanística, intentaron escudarse na “excusa” de que os habitantes da Brea e Vista Alegre tiveran a culpa pola súa oposición aos polémicos micropolígonos que finalmente acabaron no cubo do lixo, de tan descabellados que eran tales proxectos.

…Son OS MESMOS que, en sede plenaria, e ocupando daquela cargos de MEDIO AMBIENTE, URBANISMO e CULTURA, propuxeron DESAFECTAR o Monte Pituco do ámbito dos Montes do Morrazo, catalogados como ESPAZO NATURAL polas Normas Subsidiarias e Provinciais de Planeamento, porque esa figura de protección molestáballes moito nos seus revirados plans de pseudoterrorismo urbanístico, ambiental e cultural: arrasando un monte en plena fachada da ría a costa dun investimento económico desmesurado pola forte pendente do terreo, provocando un impacto paisaxístico irreparable e perxudicando numerosos aproveitamentos de auga, afectando xacementos arqueolóxicos catalogados.

…Son OS MESMOS que rexeitaron apoiar o proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, malia que nos concellos veciños de Pontevedra e Vilaboa outros representantes da súa mesma corda política recibiron a iniciativa con entusiasmo.

E así seguiriamos ‘ad infinitum’, sumando razóns para desenmascarar a estes FALSOS defensores do Medio Ambiente, do Urbanismo Sostible e da Cultura. Que lle vaian quentar a cabeza coas súas trolas a algún penitente da Semana Santa.  Ou que sinxelamente vaian trincar cos seus dentes de tiburón noutros ósos que non sexan os dos promotores de DEFENDE O MONTE PITUCO, que lles son moi duros de roer. Nestas augas non teñen votos que pescar e así o demostren as próximas eleccións con outro batacazo memorable como o que levaron nas anteriores municipais.  

Publicado por: MontePituco | 10/04/2014

ESCRITO AO CONCELLO SOBRE O PATRIMONIO RUPESTRE

Escrito presentado no Concello de Marín.

DEFENDE O MONTE PITUCO vén de presentar un escrito no Concello de Marín para volver chamar a atención -e xa perdemos a conta- dos responsables municipais sobre a precaria situación do patrimonio arqueolóxico, concretamente na parroquia de San Xulián e no Monte Pituco, onde por desgraza a Comunidade de Montes non se preocupa pola conservación dos xacementos, tal e como establece a Lei de Patrimonio Cultural aos titulares dos terreos.

Como o Goberno local NON CONTESTOU á petición de entrevista que se lle cursou o pasado mes de marzo para manter un encontro cos responsables municipais arredor de temas diversos -entre os cales a protección dos petroglifos era un dos máis urxentes-, sirva esta nova solicitude para reiterar o interese deste colectivo veciñal -co apoio da comisión técnica do proxecto de creación do Espazo Sete Camiños, de arqueólogos e entusiastas do patrimonio a nivel local- por abordar a posta en marcha dalgunha medida encamiñada á limpeza, recuperación e posta en valor destes xacementos, contando co visto e prace da Administración autonómica, coa que cumpriría realizar as xestións oportunas.

Este escrito vén motivado pola recente realización dunha proba deportiva que permitiu advertir graves eivas na salvagarda dos gravados rupestres: circuítos de carreiras atravesando estacións arqueolóxicas, uso de marcas de pintura para delimitar o trazado co risco de danar gravemente algunha laxe catalogada… Razóns, en fin, para demandar razoablemente que se balicen e se sinalicen este elementos clasificados como Bens de Interese Cultural e dotados dunha protección que -á vista destes feitos e doutras agresións que pasan impunemente- brilla pola súa ausencia.

 

 

 

Publicado por: MontePituco | 09/04/2014

TALA DE MADEIRA A CARÓN DOS PETROGLIFOS DA CARRASCA

Tala de madeira a carón dos petroglifos da Carrasca (foto, Paulo Troitiño).

[Foto de Paulo Troitiño]

Circula pola rede unha fotografía tomada nesta xornada no lugar onde se atopan os petroglifos catalogados da Carrasca. Os mesmos aos que se lles dedicou neste blogue o artigo titulado “Os petroglifos da Carrasca, en San Xulián“. E o motivo desta imaxe é unha tala de madeira realizada a escasos metros deste conxunto rupestre.

Aparentemente, os madeireiros descoñecían a presenza deste xacemento arqueóloxico e, ao ser advertidos da súa proximidade, a súa resposta foi que “de momento non ían talar” nesa zona. Resposta incrible, unha barbaridade, tendo en conta que calquera actuación na contorna de elementos do patrimonio prehistórico require supervisión arqueolóxica e autorización da Dirección Xeral de Patrimonio.

Haberá que estar moi atentos á situación na que queda este espazo tralo paso das máquinas: se houbo danos nas laxes gravadas, se os restos de vexetación quedan recollidos ou permanecen ciscados como na fotografía acentuando o risco de incendio.

A Lei de Patrimonio Cultural de Galicia é moi clara sobre as implicacións e as responsabilidades que se deriven dunha mala praxe, do deterioro ou da destrucción de elementos catalogados. E non só pon o acento na obriga dos propietarios dos terreos nos que se localizan estes Bens de Interese Cultural para preservar e conservar os xacementos; tamén extende esa repercusión ás Administracións públicas.

Artigo 25. Deber de conservar.

1. Os propietarios, posuidores e demais titulares de dereitos reais sobre bens integrantes do patrimonio cultural de Galicia están obrigados a conservalos, coidalos e protexelos debidamente para aseguraren a súa integridade e evitaren a súa perda, destrucción ou deterioración

2. Os poderes públicos garantirán a protección, a conservación e o enriquecemento do patrimonio cultural de Galicia.

Artigo 32. Impacto ou efecto ambiental.

1. A Consellería de Cultura deberá ser informada dos plans, programas e proxectos, tanto públicos coma privados, que pola súa incidencia sobre o territorio poidan implicar risco de destrucción ou deterioración do patrimonio cultural de Galicia.

2. Para os efectos previstos no apartado anterior, a Consellería de Cultura deberá establecer aquelas medidas protectoras e correctoras que considere necesarias para a protección do patrimonio cultural de Galicia.

…Outro motivo para alertar o Concello de Marín das sucesivas e reiteradas agresións que está a sufrir o patrimonio arqueolóxico da parroquia de San Xulián: o proxecto do polígono industrial que invade as áreas de cautela dos petroglifos de Pornedo, Sete Camiños e Pinal de Caeiro, o trazado da rede de abastecemento de auga de Acuaes…

Publicado por: MontePituco | 08/04/2014

PROBA BTT ENTRE PETROGLIFOS CATALOGADOS

Sinal de madeira marcando o trazado da proba deportiva, no Alto do Pornedo.

[Cartel instalado polos organizadores da I Ruta BTT Cidade de Pontevedra no Alto do Pornedo]

O domingo 30 de marzo preto dun milleiro de persoas participaron na I Ruta BTT Cidade de Pontevedra, organizada polo Club Ciclista Farto. O itinerario, de 35 quilómetros, saía dende o Paseo de Montero Ríos en Pontevedra e chegaba ata o lago de Castiñeiras, atravesando o monte veciñal de Salcedo, Lourizán, e o Alto do Pornedo no monte comunal de San Xulián. Despois duns cantos días de choiva e mal tempo, retomamos as andainas polo monte a pouco que escampou e comprobamos que parte do sendeiro presentaba marcas de sprai fluorescente enriba dalgunhas pedras;  sinais que resultaron estar relacionados con esa proba deportiva.

Nun extremo do val do Pornedo atopamos un cartel cravado nun listón de madeira espichado no chan. Os ciclistas baixaran polo sendeiro que, no linde entre Lourizán e San Xulián, baixa cara ao miradoiro do Pornedo. Logo bordeaban a elevación na que se atopan os petroglifos catalogados do Pornedo e enlazaba coa pista forestal principal a través do sendeiro de terra.

Marca de sprai nunha rocha gravada por Pepito Meijón.

[Rocha con marcas de Pepito Meijón, pintada con sprai]

Comprobamos con disgusto que unha das marcas de sprai estaba enriba dun dos numerosos gravados rupestre feitos por Pepito Meijón nesta zona. Un “patrimonio” que, malia non estar inventariado, conta cun valor singular, habendo arqueólogos e historiadores partidarios de estudar e poñer en valor este peculiar legado.

Comprobamos con preocupación que outra das marcas de sprai situábase a escasos metros dos petroglifos do Pornedo. Ao carecer de sinalización e balizamento, ao non existir ningún tipo de protección, calquera dos organizadores que ignorase o valor incalculable deste elemento patrimonial, clasificado como Ben de Interese Cultural e cun rango de protección semellante ao da mesmísima catedral de Santiago, podía terlle debuxado enriba unha desas frechas coas que se orientaron os participantes na carreira.

Marca de sprai a poucos metros dos petroglifos catalogados do Pornedo.

[Marca de sprai a poucos metros dos petroglifos catalogados do Pornedo]

Se afortunadamente non foi así debeuse a que a laxe principal está minimamente desprazada do camiño, de xeito que os corredores pasaron xusto ao seu carón. A área de cautela que se debera respectar, foi ignorada por completo, ningúen das Comunidades de Montes deberon supervisar sobre o terreo o deseño dese operativo loxístico.

Mais a responsabilidade recae -é unha opinión- non tanto nos promotores da ruta, senón nos que non fan absolutamente nada -Comunidade de Montes como propietaria dos terreos, Concello de Marín e Xunta- pola recuperación deste conxunto rupestre e a súa merecida, necesaria e urxente posta en valor.

Nesta ocasión non pasou “nada” pero, en caso de que os petroglifos resultaran danados con sprai ou mesmo se os ciclistas pasaran por enriba da laxe coas súas bicis, habería que depurar responsabilidades a todos os niveis. Por iso o Concello de Marín, a Dirección Xeral de Patrimonio e a Comunidade de Montes de San Xulián teñen que ser conscientes das graves consecuencias da súa omisión no que respecta ás medidas de protección deste xacemento.

Marca de sprai no Alto do Pornedo sinalizando o trazado da proba BTT.

[Marca no camiño do val do Alto do Pornedo]

No caso dos petroglifos de Outeiro da Mina, no monte veciñal de Salcedo, soubemos tamén que o trazado da carreira atravesou polo medio e medio dos petroglifos. E tivemos noticia de que o percorrido dos ciclistas quedou sementado de plásticos.

Na páxina de Facebook da I Ruta BTT Cidade de Pontevedra anunciaban esta semana que en próximos días íase retirar a sinalización instalada polo monte. Iso, no caso dos carteis, porque as marcas de sprai son indelebles. Moitos dos participantes, que con razón quedaron encantados pola beleza das paraxes que cruzaron, volveron repetir o itinerario en días posteriores. E fan ben, porque é un espazo dun alto valor medioambiental, cultural e paisaxístico.

Marcas das rodas atravesando o complexo rupestre de Outeiro da Mina, en Salcedo (foto, Paulo Troitiño).

[Marcas das rodas no complexo rupestre de Outeiro da Mina, en Salcedo. Foto, Paullo Troitiño]

Pero alguén debería informarlles a estes deportistas e aos organizadores desta proba que -parafraseando a Magritte- unha pedra non sempre é unha simple pedra; e que hai que compatibilizar a práctica deportiva co respecto pola natureza e polos elementos históricos existentes.

E nese labor as Administracións e as entidades vencelladas á propiedade comunal do monte teñen que poñer da súa parte, demostrando que lles importa o territorio e amosando a súa boa vontade no cumprimento da Lei de Patrimonio.

Cartaz da Ruta BTT Cidade Pontevedra.

Publicado por: MontePituco | 07/04/2014

POR ONDE PRETENDEN FACER PASAR A TUBARÍA DE ACUAES

Seguimos “dixerindo” o trazado que viñeron presentar a directora e os técnicos de Acuaes hai unha semana. Un trazado que non podía ser máis desafortunado para DEFENDE O MONTE PITUCO e para a comisión técnica do proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.

Ao goberno local de Marín e á directiva da Comunidade de Montes de San Xulián aínda lles debe durar a dor de barriga das risas que deberon botar mentres elucubraban sobre o plano -rotulador en ristre-  a maneira de adiantarnos pola dereita aos colectivos que rexeitamos a construcción do polígono industrial e reivindicamos a conservación dun monte incluido nun Espazo Natural -os Montes do Morrazo- con méritos abondo para ser un referente medioambiental e cultural.

Pendentes de manter un encontro nos vindeiros días co delegado de Acuaes, a valoración de DEFENDE O MONTE PITUCO e mais da comisión técnica do Espazo Sete Camiños é negativa e así se fará constar no periodo de alegacións. A primeira vista, cuestionamos que o proxecto conte cos preceptivos estudos de impacto ambiental e impacto arqueolóxico, polo que xa partiría con defectos de forma que haberá que  esixir.

Precisamente, unha veciña preguntou na xuntanza se o novo depósito previsto en Pardavila tería algún perxuízo a nivel medioambiental ou visual, ao que o técnico contestou afirmando que habería unha partida orzamentaria para contrarrestar eses posibles efectos. Iso mismo asegurou Alberto Núñez Feijóo cando era conselleiro de Política Territorial con respecto ás obras da Variante de Marín, comprometéndose a instalar pantallas vexetais para minimizar o ruído dos vehículos preto das vivendas. A realidade, anos despois, é que nin están nin se esperan.

Tampouco pareceu servir de moito a información enviada ao técnico do proxecto sobre a incidencia do trazado no gravado rupestre catalogado de Pinal de Caeiro, que dende o verán non houbo maneira de incorporar ningunha medida correctora. Como se a máxima fose ‘tirar para adiante’ sen ter en conta as especificidades do Monte Pituco, malia que xa nas primeiras alegacións ao proxecto inicial, este colectivo plasmou a súa rotunda negativa a que as excavadoras irromperan neste espazo, supeditado a un dictame xudicial sobre o recurso presentado por DEFENDE O MONTE PITUCO contra a súa catalogación no PXOM como chan industrial.

Lembramos por onde pretenden instalar a tubaría, procedente do monte veciñal de Lourizán, onde tamén teñen manifestado o seu desacordo co trazado.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

A tubaría atravesaría a estrada xeral e penetraría na pista forestal do Monte Pituco.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

No primeiro cruce, viraría á dereita, en dirección á antiga área recreativa de mesas e bancos de pedra que foi desmantelada pola Comunidade de Montes de San Xulián.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

Esta parte do trazado xa pertence á área afectada polo proxecto do polígono industrial. Se o máximo interese de DEFENDE O MONTE PITUCO era rexeitar que as máquinas posibilitaran a instalación dunha canalización para un posible colector que no futuro puidera darlle servizo ao hipotético parque empresarial, agora resulta que non serve de nada que Acuaes tivera aceptado esa alegación inicial, posto que O SEGUNDO TRAZADO ATRAVESA DIRECTAMENTE O MONTE. É unha burla e unha provocación.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

O trazado segue polo sendeiro de terra, no recheo construido para a Variante. Neste recheo foi sepultado un gravado rupestre que estaba pendente de catalogación.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

En vez de continuar pola pista de cemento paralela á Variante pola parte de superior, a tubaría é conducida cara ao túnel, pasando por diante do depósito de auga que abastece os veciños do Caeiro. Os técnicos de Acuaes foron advertidos por escrito e verbalmente para que non se produzan desperfectos no cruce desas novas conduccións.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

Segundo explicaron os técnicos, as tubarías pasarían baixo o túnel, furando debaixo da Variante. Tense valorado algún posible problema de estabilidade e seguridade deste paso ao remate das obras?

Trazado que propón Acuaes para a instalación da nova rede de abastecemento de auga.

Vista desde o Alto do Pornedo, a panorámica é a seguinte. En vermello, un bosquexo do trazado.

Bosquexo do trazado da tubaría de Acuaes a través do Monte Pituco.

…Algunha xente respirará aliviada porque as tubarías xa non lles ocupan as súas fincas particulares. Igual é iso o que se busca, que a cidadanía observe este trazado cun espírito acrítico e permisivo. A fin de contas, é monte, camiños. No fondo, supón un motivo máis de ameaza para o Monte Pituco na súa loita contra un polígono industrial agresivo coa posta en valor do patrimonio, incompatible co respecto polo medio ambiente e inviable dende o punto de vista técnico e económico.

Publicado por: MontePituco | 04/04/2014

OS PETROGLIFOS DA CARRASCA, EN SAN XULIÁN

Conxunto rupestre da Carrasca (foto, Paulo Troitiño Iglesias).

Ademais dos petroglifos situados no ámbito do Monte Pituco -Pornedo, Sete Camiños, Pinal de Caeiro- e do conxunto rupestre de Champás, na parroquia de San Xulián tamén destaca o complexo rupestre da Carrasca.

Na web Patrimoniogalego.net, o marinense Franjo Padín describe estes elementos pola súa morfoloxía. As imaxes son de Paulo Troitiño.

O complexo rupestre da Carrasca é un conxunto inventariado de seis rochas con petroglifos, nos Montes de San Xulián, situados arredor dunha canteira coñecida como A Carrasca.

O primeiro destes conxuntos sitúase nunha gran laxe moi perto da entrada da canteira e contén unhas vinte combinacións de círculos concéntricos, círculos simples, espirais e unha grande cantidade de cazoletas, todas unidas por trazos.

O petroglifo foi gravemente alterado polo cicel de Pepiño Meixón, o derradeiro petroglifeiro de Marín, quen esculpiu un motivo heráldico de grandes dimensións e algunhas outras palabras con sulcos moi profundos por riba dos gravados antigos.

O segundo destes grupos sitúase a uns 60 metros ao NE do primeiro conxunto de gravados, seguindo un camiño que bordea a canteira polo seu lado leste, sobre unha pedra alta, no lado esquerdo do citado camiño. Contén un grande número de cazoletas, e unha combinación de círculos concéntricos.

O terceiro dos conxuntos de gravados está nunha laxe a ras do chan, a uns 60 metros da segunda das rochas insculpidas, seguindo polo mesmo camiño, á man dereita, a moi poucos metros do mesmo.
Contén unha combinación de círculos concéntricos e algúns outros trazos de difícil interpretación.

Conxunto rupestre da Carrasca (foto, Paulo Troitiño Iglesias).

Conxunto rupestre da Carrasca (foto, Paulo Troitiño Iglesias).

Franjo Padín tamén advirte sobre a precaria situación destes petroglifos catalogados. Entre os problemas que ameazan a súa conservación figura o perigo de incendios pola presenza de eucaliptos arredor do xacemento, a vexetación mesta de toxo e a broza que medra das súas proximidades. Ao atoparse preto dunha canteira, o entullo manteno semioculto. E como sucede de con todo o patrimonio da parroquia, está sen balizar nen sinalizar.

Conxunto rupestre da Carrasca (foto, Paulo Troitiño Iglesias).

Conxunto rupestre da Carrasca (foto, Paulo Troitiño Iglesias).
O conxunto rupestre da Carrasca complétase con outros elementos que figuran na sección de Arte Rupestre deste blogue, descritos polo arqueólogo Lukas Santiago.

Localización dos petroglifos da Carrasca.

Publicado por: MontePituco | 03/04/2014

OS PETROGLIFOS DE CHAMPÁS, EN SAN XULIÁN

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Dende 2011 non volveramos repasar a situación dos petroglifos de Champás, situados na parroquia de San Xulián. Hai tres anos seguiamos a Rafa Quintía na súa bitácora, Á sombra de bouza panda, cando visitaba este conxunto arqueolóxico coñecido -por razóns morfolóxicas obvias- como “A silla”. Nesta ocasión son as fotografías do marinense Paulo Troitiño Iglesias as que nos transportan ata este xacemento que, pola súa singularidade, chegou a ser motivo de estudo por parte do historiador Antonio Blanco Freijeiro nos anos 50.

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Cazoletas e círculos concéntricos son algúns dos motivos destes petroglifos datados na Idade do Bronce. Neste santuario pétreo destaca tamén a presenza de varias pías.

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Como ocorre con TODO o patrimonio arqueolóxico situado na parroquia de San Xulián, os petroglifos de Champás están nun estado de conservación moi precario, cando non nulo, tendo en conta que non se realiza neles ningún traballo de limpeza, mantemento ou posta en valor. A única actuación que se anunciou, por parte da Consellería de Cultura, remóntase ao ano 2008, sen que teñamos constancia de que finalmente se levou a cabo.

[Ver a noticia publicada por La Voz de Galicia en decembro de 2007: “Arqueólogos hacen un lavado de cara a los petroglifos de Mogor“]

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

…E iso que os gravados rupestre de Champás -ao igual que os de Pornedo, afectados polo proxecto do polígono industrial- forman parte da relación de petroglifos que o Concello de Marín “promociona” na súa páxina web:

Llamados también grabados rupestres o insculturas,  se extienden por toda la Edad de Bronce (1800 – 600a.C.).
Situados cerca de los grandes cursos de auga y del mar, encima de pequeñas rocas y en los valles fluviales, la mayor concentración la tenemos en la zona costera de la provincia de Pontevedra (curso bajo del río Lérez y en las márgenes de las rías de Marín y de Vigo).
Las tipologías son diversas: desde los más simples agujeros (cazoletas), pasando por combinaciones circulares, espirales, armas, hasta animales (cérvidos, caballos, serpientes) y representación humana. Menos frecuentes serían los laberintos, las esvásticas, los ídolos y los zigzag.
No se sabe con exactitud cual podría ser su finalidad, si bien son muchas las especulaciones: magia, religión, ritos propiciatorios para la caza…
El Concello de Marín cuenta con una densidad muy alta de petroglifos, repartidos en doce estaciones (concentración de grabados) compuestas a su vez por treinta y cuatro grupos o piedras grabadas, localizadas fundamentalmente en las parroquias de Mogor y San Xulián.
Además de los conocidos y afamados petroglifos de Mogor objeto de estudio  de numerosos investigadores a nivel mundial, tenemos grabados en Cachada Grande, Carballás, Champás, Chan da Lagoa, Cadro, y Pornedo (en la parroquia de San Xulián de Marín), y en Godalleira y Siete Espadas (en la parroquia de San Xurxo de Mogor).  Su estado de conservación, en general, y a pesar de ser declarados monumentos histórico artísticos, no es el adecuado, pero tuvieron mejor suerte que otros que desaparecieron como los de la Teixugueira, los de la Laxe, a Pedra dos Namorados o el grabado de un cérvido al que le puso fin al vial de playas.
Y no nos olvidemos de los “petroglifos” contemporáneos que tenemos en el Concello, los de Pepito Meijón, personaje que llenó con graburas infinidad de piedras, muros, puentes, casas,  y otros lugares, con motivos de lo más inverosímil, que también forman parte de nuestro patrimonio y de los que sería también interesante hacer una catalogación.

A relación de petroglifos que se cita na web do Concello de Marín é incompleta, posto que obvia citar gravados rupestres como os de Pinal de Caiero e Sete Camiños, situados tamén no Monte Pituco.

Sería moi oportuno que o Goberno local -da man da Xunta- tomara a iniciativa para ir recuperando este patrimonio prehistórico, Bens de Interese Cultural que están ao mesmo nivel que os de Mogor, nos que se centran en exclusiva os contados “esforzos” que realizan estas Administracións públicas, como se non houbera outras necesidades. No caso dos xacementos ubicados no monte veciñal de San Xulián, a Comunidade de Montes está na obriga legal -como propietaria dos terreos- de contribuir á súa protección.

Na primeira e única visita que unha parte do actual equipo de goberno -coa alcaldesa María Ramallo á fronte- se achegou ao Monte Pituco para coñecer os petroglifos do Pornedo, apelaron á colaboración económica da Comunidade de Montes. Agora que esta entidade ten fontes de ingresos ben sustanciosas -como as indemnizacións pola expropiación de terreos polas obras da Variante, da liña de alta tensión ou dos terreos cedidos á Brilat- non cabe ningunha excusa obxectiva, agás que a negativa sexa a insensibilidade, a incultura ou a inquina contra a asociación Defende o Monte Pituco na súa insistente demanda para que se recuperen estes monumentos.

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

Conxunto rupestre de Champás, en San Xulián (Foto, Paulo Troitiño]

[Fotos de Paulo Troitiño Iglesias]

Publicado por: MontePituco | 02/04/2014

A REUNIÓN CON ACUAES SOBRE O NOVO TRAZADO, NA PRENSA LOCAL

La Voz, 1 de abril de 2014.

La red de Acuaes irá por viales en Marín y el nuevo depósito, en Pardavila

El gobierno local recuerda que esta infraestructura garantizará el suministro de agua a Seixo y partes del rural

“…Se ha modificado la ubicación del nuevo depósito de agua, que en vez de estar en una propiedad privada en Pozo (San Tomé), cerca de las casas, pasará a una zona forestal en Pardavila, alejada de viviendas y en terrenos de los comuneros de San Xulián“.

“…El trazado, procedente de Pontevedra, entrará en Marín por el monte Pituco y bajará hasta Pardavila a través de viales y una franja forestal”.

Diario, 1 de abril de 2014.

El Concello presenta el trazado definitivo de Acuaes en San Xulián

“…El Concello hizo hincapié en la colaboración de la Comunidad de Montes de San Xulián, ya que con el nuevo proyecto una parte de la propiedad de los comuneros se ve afectada”.

Diario, 1 de abril de 2014.

Faro de Vigo.

Foto, Faro de Vigo.

Asamblea vecinal en la que ayer se presentó el nuevo trazado del abastecimiento de agua. // S.A.

El nuevo trazado del agua discurre por viales y desplaza el depósito a Pardavila

Acuaes confía en que el proyecto se apruebe este mes y las obras comiencen a finales de año – El Concello respalda el estudio presentado ayer en una asamblea en San Xulián

F.M. 01.04.2014

Los vecinos de Marín conocieron ayer el nuevo proyecto del abastecimiento de agua elaborado por Acuaes, que cuenta con el respaldo del Concello. Como novedades más destacables del nuevo trazado, éste discurre principalmente por vías de servicio de la variante y carreteras locales, afectando a escasas propiedades particulares. Además, el nuevo depósito de agua se traslada a un terreno forestal de Pardavila, propiedad de la Comunidad de Montes de San Xulián, más alejado de las viviendas que en el proyecto original.

El abastecimiento de agua en alta y con presión adecuada se realizará a través de conducciones que preferentemente irán por viales de titularidad autonómica, provincial y local, según explicaron los técnicos. El trazado entra en Marín por el monte Pituco, discurre por vías de servicio de la variante y atraviesa la carretera de Moaña a la altura del cruceiro de Pardavila. Continúa por vías municipales por la Rúa Nova para bajar a continuación hacia la carretera de Santomé, en el lugar de O Campo, ante el cementerio. Sigue a continuación hacia el cruce de A Brea con O Castro y discurre por una carretera municipal hasta San Blas, en la entrada a Seixo.

Los técnicos explicaron que el coste del proyecto original se ha elevado debido a la reposición de pavimentos de los viales afectados. Confían en que el proyecto esté aprobado a finales de abril y tras los trámites de exposición pública y período de alegaciones la obra podría comenzar a finales de año. En todo caso la infraestructura debe estar ejecutada antes de que acabe 2015.

La alcaldesa de Marín, María Ramallo, explicó que un factor decisivo para lograr este trazado fue la colaboración de la Comunidad de Montes de San Xulián, afectada por este nuevo proyecto y que se prestó en todo momento a colaborar con esta infraestructura hidráulica.

“El Concello de Marín quiere expresar su apoyo a un proyecto importante a medio y a largo plazo, que configura conjuntamente con los ayuntamientos de la ría y entorno, como Sanxenxo, Poio, Pontevedra, Vilaboa y Marín, una infraestructura hidráulica fundamental para conseguir caudal y presión de determinadas zonas de nuestro municipio”, indicó la alcaldesa.

La obra, declarada de interés estatal por el Ministerio de Medio Ambiente, está financiada con Fondos Europeos hasta el 70% del coste total y se plantea “como una posibilidad de futuro en una infraestructura para un servicio público básico como es el del agua”, concluye Ramallo.

 

 

Publicado por: MontePituco | 01/04/2014

O NOVO TRAZADO DE ACUAES: ALEGAREMOS!

Novo trazado de ACUAES, en amarelo.

Este é un fragmento do plano exposto o ano pasado na Subdelegación do Goberno. En vermello, azul e laranza, o antigo trazado. Agora, en amarelo, o novo itinerario das tubarías de Acuaes: cruza parte do Monte Pituco, afecta a unha traída veciñal e aos petroglifos catalogados de Pinal de Caeiro.

Descontentos e decepcionados trala presentación, na Casa de Montes de San Xulián, do novo trazado da rede de abastecemento de auga deseñado por Acuaes. Ademais da alcaldesa María Ramallo, asistiron ao encontro coa veciñanza os concelleiros Manuel Suárez Costa, Marián Santmartín e Benito Suárez. Por parte de Acuaes participaron a directora Isabel Pérez, o técnico César Prieto que explicou os cambios, e Felipe Berciano que será o representante de Acuaes para este proxecto.

A sorpresa foi maiúscula cando se amosou na pantalla a parte inicial do trazado e comprobamos que, en vez de conducir a tubaría pola estrada provincial, seguir pola curva a carón das conexións coa Variante e continuar logo pola Pena para rematar subindo pola vía de servizo paralela á Variante, como se dera a entender o pasado verán na visita anterior dos técnicos, a solución pola que optan agora consiste en meter a tubaría -procedente de Lourizán- directamente na pista forestal do Monte Pituco onda o cruce do Regueiriño, seguir polo sendeiro de terra que atravesa o recheo situado a carón da Variante e da antiga área recreativa, soterrar a tubaría baixo o túnel da Variante, e ascender pola vía de servizo paralela á Variante, na marxe situada a carón das vivendas do Caeiro.

En abril de 2013 DEFENDE O PITUCO presentara alegacións para que fora retirado do trazado inicial unha canalización que subía cara ao monte á altura da arboreda, na estrada de Figueirido. O concelleiro de Rural que coordinaba con Acuaes a elaboración do proxecto recoñeceu que aquela “T” tiña a intencion de dar lugar a un colector que puidera subministrar no futuro o polígono industrial proxectado nesa zona. A resposta de Acuaes foi que aceptaría esa alegación e non se levaría a cabo esa canalización.

Non é de recibo, sete meses despois da visita dos técnicos de Acuaes, que non só NON se adapten ao bosquexo facilitado por aquelas datas, nin sexan consecuentes coa alegación deste colectivo que tiña por obxectivo alonxar as máquinas do Pituco, senón que pretendan chuzar as tubarías directamente polo monte.

Semella unha agresión gratuita, un exercicio de revancha por parte de Acuaes, co consentimento do Concello de Marín que foi partícipe da evolución do trazado en sucesivas reunións técnicas, e co apoio entusiasta da Comunidade de Montes de San Xulián que tamén colaborou no proceso e que unha vez máis volverá lucrarse con esta outra infraestrutura ao cobrar pola ocupación temporal dos terreos, convertendo o monte nunha auténtica máquina de facer cartos por calquera cousa menos pola xestión dos recursos forestais.

Cando lle preguntamos ao técnico de Acuaes por que non se mantiña o trazado inicial que ocupaba a estrada de titularidade provincial, este respostou que non tiñan permiso de Estradas e empezou a mesturar cifras de cotas e desniveis insalvables dende o punto de vista técnico… Unha explicación de dubidosa verosimilitude tendo en conta que nos planos que se expuxeron ao público o ano pasado na Subdelegación, o trazado oficial das tubarías chegaba ata a curva da Pena e, para iso, Acuaes tiña que contar xa daquela co visto e prace de Estradas.

Tampouco foi nada convincente cando tratou de xustificar por que no plano seguía marcado en vermello o trazado da canalización que fora motivo de alegación: “Iso é vello!”. Daquela por que non se suprime esa marca, un ano despois do recurso que en teoría fora tido en conta favorablemente?

Na súa intervención, a directora de Acuaes afirmou que un proxecto destas características tiña que ir “da man dos veciños” e que as obras “impostas” estaban condeadas a “fracasar”. Sería de agradecer que non tivera pronunciado esas palabras en balde, con afán retórico ou meramente diplomático, porque DEFENDE O MONTE PITUCO manifesta dende este mesmo momento a súa intención de alegar en contra da ocupación do Monte Pituco para levar a cabo esta actuación. Este colectivo veciñal -que non vai estar só nesta reivindicación e contará co apoio doutras entidades que tamén están a prol da conservación do monte- vai insistir na alternativa de conducir as tubarías pola estrada provincial, tal e como estaba proxectado no primeiro trazado e como os propios técnicos de Acuaes apuntaron o pasado verán na proposta preliminar á actual.

Segundo explicou Isabel Pérez, aínda falta un mes para que finalice a redacción do proxecto, que estará rematado neste mes de abril. A intención de Acuaes é licitalo a finais de 2014 para que as obras comecen en xaneiro de 2015 e rematen nese mesmo ano, a tempo para garantir a dotación dos fondos europeos. Non agardaremos a que comece o periodo de exposición pública e de alegacións. O representante de Acuaes pediu unha marxe de dúas semanas, nun xesto que ten toda a pinta de estar pensado para deixar correr o tempo.

Outro aspecto salientable da presentación foi a ubicación do novo depósito que se proxectara inicialmente en Cadrelo e que, coa colaboración -unha vez máis- da Comunidade de Montes de San Xulián, vaise reubicar cerca da Pardavila. A preguntas dunha representante da Asociación de Veciños da Pardavila, o técnico de Acuaes sinalou que a distancia entre ese depósito e a vivenda máis próxima será só de 45 metros.

Máis sorprendente foi cando se cuestionou o impacto paisaxístico dese depósito que se pretendía construir na Pardavila, se houbera algún estudo para avaliar a afección a nivel visual, se na redacción do proxecto se tivera en conta a incidencia medioambiental desa infraestrutura.

Todos eses argumentos son só algúns dos que DEFENDE O MONTE PITUCO vén manexando dende hai tempo para rexeitar a instalación do polígono industrial nunha zona dunha elevada intervisibilidade ou fraxilidade visual, o impacto irreversible dos taludes a nivel paisaxístico, o dano medioambiental a unha área clasificada como Espazo Natural no marco das Normas Subsidiarias e Complementarias de Planeamento, así como a especies de flora e fauna autóctona, algunha catalogadas como vulnerables… E por expresarnos neses termos -non á lixeira, senón con datos contrastados- os partidarios do polígono emprenderon unha feroz campaña de desprestixio contra este colectivo. Arrieiros somos e no camiño atoparémonos, que di o refrán.

Ademais de adoptar as medidas oportunas para que as tubarías non acaben cruzando o Monte Pituco, os veciños do Caeiro van ter que seguir moi de preto a execución do proxecto porque na zona do túnel da Variante as canalizacións da rede de abastecemento de Acuaes van cruzarse cos tubos que conducen a auga ás vivendas procedente do depósito situado no Monte Pituco, que á súa vez veñen dun manancial natural existente pola zona. Os técnicos de Acuaes comprometéronse a ter en conta a ubicación deses tubos para evitar desperfectos na traída veciñal.

Tamén houbo que insistir unha vez máis na localización dos petroglifos catalogados de Pinal de Caeiro. De pouco serviu o intercambio de correos electrónicos co técnico que redactou o proxecto, ao que se lle enviou a ficha de Patrimonio da Xunta con toda a información sobre este gravado rupestre. De nada valeu o escrito enviado ao Concello de Marín advertindo que a ubicación deste xacemento estaba mal sinalizado no PXOM, cunha diferencia de máis de 60 metros con respecto da súa situación real.

Os técnicos de Acuaes afirmaron que se contrataría unha asistencia arqueolóxica para evitar danos aos elementos singulares da zona, coma estes petroglifos. En realidade, o que se evidencia así é que non existe un estudo previo de impacto arqueolóxico, como tampouco debe haber un estudo preliminar de impacto medioambiental.

Esa é precisamente unha das principais queixas dos veciños da Comunidade de Montes de Lourizán, que están que trinan porque denuncian defectos de forma na elaboración do proxecto e rexeitan a ocupación do seu monte veciñal.

O día e a noite: en Lourizán a Comunidade Montes demanda que as tubarías da rede de abastecemento de auga se instalen pola pista paralela á Variante para evitar a afección ao monte, por moi temporal que sexa e por moita reposición de servizos e viais que se faga; pola contra, na Comunidade de (des)Montes de San Xulián o que prima é, precisamente, o desmantelamento do monte, que as excavadoras campen ás súas anchas e, de paso, que a conta corrente siga sumando euros: a liña de alta tensión, a Variante, o campo de manobras da Brilat, Acuaes… o polígono?

 

« Newer Posts - Older Posts »

Categorías