Publicado por: MontePituco | 30/03/2014

ANDAINA ATA CASTIÑEIRAS BORDEANDO O RÍO LAMEIRA

Andaina bordeando o río Lameira.

A Asociación Cultural Almuinha organizou unha andaina ata a lagoa de Castiñeiras seguindo a senda do río Lameira. Fíxose o percorrido inverso ao sentido da auga: dende a desembocadura ata cerca do seu nacemento. E na Ponte Zapal de Marín pasamos a carón do último treito descuberto, onde o río aínda conserva parte da súa esencia; porque dende aí ata o mar discorre soterrado, oculto coma a vergoña e convertido por desgraza nunha máis que presumible cloaca.

O roteiro continuou a bo ritmo en dirección á senda fluvial do Sequelo, acondicionada con cartos europeos. Agardábannos imaxes de moita beleza, nas que non se repara habitualmente. Pero paga a pena ir deténdose a observar certos detalles, facer algo máis que camiñar, poñer os sentidos alerta: observar, escoitar, sentir aromas, texturas…

[Preme en “ler máis” para ver as imaxes e o artigo completo]

Ler máis

Publicado por: MontePituco | 29/03/2014

LUNS 31 ÁS 19H, PRESENTACIÓN DO TRAZADO DE ACUAES

ACUAES presenta o trazado da rede de abastecemento.

Faro de Vigo.

Foto, Faro de Vigo

Acuaes presenta el lunes a los vecinos el trazado de la red de abastecimiento de agua

La empresa adjudicataria ha finalizado ya el estudio y lo explicará en San Xulián

Redacción 29.03.2014

Los técnicos de Acuaes presentarán el lunes a los vecinos de San Xulián el estudio del trazado de la red de agua a Marín. Los responsables técnicos del proyecto, enmarcado junto con los ayuntamientos de Sanxenxo, Poio, Pontevedra y Vilaboa, siguen dando sus pasos en el cumplimiento de los trámites administrativos que conlleva esta infraestructura hidráulica de interés para los ayuntamientos que participan en este proyecto.

La empresa adjudicataria del contrato para la redacción del proyecto ha finalizado los trabajos relativos al estudio del trazado que desde Acuaes y el ayuntamiento de Marín han venido trabajando, con los ejes fundamentales de que se lleve a cabo preferentemente por viales municipales, provinciales, autonómicos por los que atraviese.

La alcaldesa, María Ramallo, asegura que se ha conseguido que el grado de afección sea mínimo en cuanto a las propiedades particulares, articulándose un trazado con estas características que conlleve la reposición de los viales por los que atraviese y que evidentemente ha supuesto un incremento en los costes del mismo.

San Xulián

Tal y como había sido adelantado a los vecinos, este estudio ha sido finalizado y este lunes día 31, a las 19.00 horas, se llevará a cabo una reunión en la Casa de Cultura de San Xulian, donde se mostrará por parte de los técnicos del organismo estatal.

En la Comisión informativa del lunes se dará cuenta del adelanto de los plazos que ha sido enviado en el día de ayer al Concello para que todos los grupos municipales tengan la información respecto a esta obra de interés general del estado promovida por Acuaes organismo dependiente del Ministerio de Medio Ambiente, y que se financia en un 70% con Fondos Europeos FEDER, y que planifica un anillo en la conducción del,agua, con posibilidades de ampliación de la cota existente y que mejore sustancialmente muchos problemas de presión de la actual conducción existente.

Desde el ayuntamiento de Marín se valora el seguir dando pasos firmes en adelantar este proyecto, “sabiendo que es necesario iniciar los trámites administrativos que puedan agilizarse y la contratación de un proyecto de mucha envergadura que conlleve la mejora en la conducción de agua en el término municipal del Marín”, afirma la regidora.

Roteiro polo río Lameira ata Castiñeiras, organizado por Almuinha.

Publicado por: MontePituco | 27/03/2014

A PRESENZA DO AZOR NO MONTE PITUCO

Desplumadeiro  no Monte Pituco.

Algo nos chamou a atención nunha recente andaina polo Monte Pituco, na zona do val que conduce ao miradoiro: un feixe de plumas ciscadas enriba da herba.

As redes sociais volveron ser boas aliadas para adquirir coñecementos sobre as especies de animais que habitan neste espazo natural. Os expertos en fauna avícola explicáronnos que se as plumas estiveran partidas tería significado que o depredador fora un mamífero; sen embargo, observando as plumas con detalle, vese que están enteiras, o que supón que neste caso o depredador foi unha ave rapaz.

Pola cor branca das plumas, os ornitólogos chegaron á conclusión de que a “vítima” puido ter sido unha pomba doméstica, capturada noutro lugar e trasladada polo depredador ata o Monte Pituco para alimentarse con ela.

Desplumadeiro

Unha cousa levou a outra e así foi como, grazas á achega do marinense J.C. Epifanio, experto en aves rapaces, recibimos a imaxe que segue: un exemplar adulto de azor femia que residía habitualmente na zona do Monte Pituco. Ocúltase na espesura da floresta e dende as árbores vixía as súas potenciais presas.

Azor femia que habita na zona do Monte Pituco.

Hai moitos mundos no Monte Pituco. Algunhas persoas pasan de longo, camiñan, pero non aprecian o que hai ao redor. No blogue DEFENDE O MONTE PITUCO levamos tempo dando a coñecer pequenos descubrimentos: plantas, insectos, pequenos inquilinos deste espazo natural ameazado.

Grazas a esta inesperada anécdota descubrimos unha nova razón para seguir acudindo ao Monte Pituco; mais non só fixándonos nos seres que habitan a ras do chan, senón tamén para erguer a mirada ao ceo e descubrir, entre outras grandes aves, o poderoso azor.

 

Cristais rotos nun verquido de restos de obra ciscados nunha fochanca, no cruce dos Sete Camiños!

Cristais rotos entre restos de obra.

Proliferan os restos de lixo diseminados por distintos espazos do monte: latas de bebida, botellas de plástico, envoltorios… Quen realiza faenas agrícolas, sae facer sendeirismo ou practicar deporte, non debería deixar ningún rastro máis que o das súas propias pegadas.

Recollemos pequenos obxectos ciscados polo monte.

Xa se denunciou recentemente nun artigo titulado ROUBO DE MADEIRA NO MONTE PITUCO. Por esta acción xa foron identificados e sancionados varios veciños, algún da propia parroquia de San Xulián. Lamentablemente, segue acontecendo e a Comunidade de Montes debería adoptar algunha medida para evitar que se prolongue o expolio:  máis vixiancia para empezar, e unha campaña de concienciación. A educación é fundamental para erradicar estas prácticas. A crise non é excusa.

Roubo de madeira nos Sete Camiños.

Descubrimos con desgusto e preocupación que algún/s desaprensivos/s ergueron a lousa que tapaba un pozo cheo de auga na pista forestal do Monte Pituco, preto dos Sete Camiños. Trátase dunha grave irresponsabilidade, polo risco que supón para calquera persoa ou animal que poida caer no interior desta perigosa trampa.

Pozo aberto na pista forestal do Pituco.

A praga da invasiva herba da Pampa, a vexetación que medra de xeito descontrolado. Son algunhas eivas que arrastra o recheo realizado a carón da Variante. Moitos cartos ten gastado a Comunidade de Montes en desbrozar unha parte desta zona. Un investimento en balde, tendo en conta que a planta da cortadeira só se pode erradicar arrincándoa de raíz, para o que se precisan medios mecánicos de certo calibre.

Broza excesiva no recheo da Variante.

 

Publicado por: MontePituco | 25/03/2014

CHAN INDUSTRIAL EN MOAÑA: ENÉSIMO CAPÍTULO

Faro de Vigo.Foto, Faro de Vigo.

Los promotores del polígono acusan a Rodas de ir contra los intereses de Moaña

Alves asegura que el diputado nacionalista “pretende poner a la opinión pública en contra del parque empresarial” – Recuerda que “apoyaba el proyecto” cuando estaba en el ejecutivo local

F. G. Sas, Moaña, 25.03.2014

La Agrupación de Interés Económico que promueve la construcción de un polígono industrial en Cruz da Maceira reaccionó ayer a las preguntas formuladas por el diputado nacionalista Daniel Rodas al conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras acusándole de ir en contra de los informes técnicos y “colaborar cun engano” al confirmar que este parque empresarial se incluirá en el plan sectorial de áreas empresariais que la Xunta pretende aprobar en las próximas semanas. Los promotores del polígono aseguran no entender “cómo el señor Daniel Rodas puede ir en contra de los intereses de Moaña”.

Asimismo, el presidente de la agrupación empresarial alude a que existe un convenio firmado en octubre de 2010 entre los empresarios y el entonces alcalde moañés del BNG, Xosé Manuel Millán “a cuyo grupo de gobierno municipal también pertenecía el señor Rodas”. En este sentido, la agrupación mantiene que “si alguien engaña a los empresarios no es el actual regidor, José Fervenza, que siempre defendió este proyecto como empresario y ahora como alcalde, sino el señor Rodas, que como concejal y miembro del gobierno del BNG apoyaba el proyecto y ahora opina lo contrario”.

Defienden también que el colectivo al que representan está integrado por 106 empresas “de las cuales, el 90% pertenecen al Concello de Moaña y entre las que hay distintos colores políticos”.

En sus cuestiones a Agustín Hernández, todavía pendientes de respuesta, el diputado moañés manifestó su extrañeza por esta apuesta decidida de la Xunta por el proyecto de área empresarial en Moaña, en vez de apostar por los polígonos de Cangas y Bueu, que ya están iniciados. A este respecto, desde la Agrupación de Interés Económico entienden que no hay comparación posible entre estos casos y el de Cruz da Maceira porque este último será desarrollado por iniciativa privada “y sin derrochar dinero público, para así tratar de no generar más polígonos fantasmas de los ya existentes”.

Señalan que la postura de Rodas “pretende poner a la opinión pública en contra de este proyecto” y alegan que en 2012 la propuesta de Cruz da Maceira no había sido declarada inviable por encontrarse en el espacio protegido Montes do Morrazo, sino por haberlo ubicado “erróneamente” bajo una línea de alta tensión y en una zona de fuertes desniveles, “la misma ubicación propuesta por los comuneros y que no aceptamos”.

´Montes do Morrazo´ niega la posibilidad de construir un polígono en Cruz da Maceira

Recuerda que se enmarca en un área natural clasificado como suelo rústico protegido

Redacción 25.03.2014 

La Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, ante la inclusión en el Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia del parque industrial de la Cruz da Maceira, recordó que dicho parque industrial abarca las áreas naturales de Cruz da Maceira, Pozo da Maceira y Regadantes, zonas “plenamente integradas dentro del espacio natural de los Montes do Morrazo”. Está clasificado como suelo rústico de especial protección de los espacios naturales en las normas de planeamiento de la provincia. En dicho suelo no están autorizados los usos industriales, como indica la plataforma. Recuerda además que esta superficie está situada en la cabecera de varios nacientes de Rego da Fraga y “posee unos fuertes desniveles que provocarían un gran e irreversible impacto ambiental”.

Por esto y a lo largo de la década pasada la propia Xunta de Galicia informó desfavorablemente varias veces al proyecto durante su tramitación, la última a través de la Dirección Xeral de Urbanismo, en la aprobación del PGOM de Moaña, donde el parque industrial estaba incluido como convenio urbanístico, indica la plataforma. “A esto se sumaría la intención de conseguir la mitad de los terrenos mediante un convenio ilegal con la comunidad de montes de Moaña, donde se utilizó una figura de gestión inexistente, la ‘expropiación amistosa’, cuando por prevalencia el monte comunal solo es permutable”, explica “Montes do Morrazo”.

Integrado en la tramitación inicial del Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia como Parque Empresarial Marín-Moaña, “tenía además una de las peores puntuaciones ya que se daba como ilocalizable”, añade. “Las intenciones de integrar definitivamente el parque industrial de la Cruz da Maceira “solo cumple favorecer los intereses personales y privados de la agrupación de empresarios de Moaña y los políticos del actual alcalde y anterior presidente del colectivo de empresarios, José Fervenza”, denuncia este colectivo.

Publicado por: MontePituco | 24/03/2014

O PROXECTO DE POLÍGONO EN MOAÑA: NIN ARRE NIN XO

FARODEVIGO

Los comuneros defienden un polígono en Moaña pero no en Cruz da Maceira

Aseguran que mantienen la misma postura desde que la asamblea rechazó el contrato con la agrupación empresarial – Estudiarán las características del parque que recoja el Plan Sectorial

Foto, Faro de Vigo.

Empresarios y comuneros se reunieron en junio para buscar una alternativa. Foto, Santos Álvarez (Faro de Vigo)

Fran G. Sas. Moaña, 24.03.2014

La directiva de la Xunta de Montes de Moaña no modifica su postura en relación al polígono industrial previsto en Cruz da Maceira y que la Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras incluirá en el Plan Sectorial de Áreas Empresariais que tramita. Así lo hizo saber ayer preguntada por FARO, tras las garantías dadas por el conselleiro, Agustín Hernández, a la agrupación empresarial que promueve este parque desde hace una década. Los comuneros mantienen que están a favor de la construcción de un polígono en el término municipal “pero non nesa ubicación e tampouco nas condicións para a comunidade de montes que se incluían no anterior contrato de cesión de terreos”. En este sentido, la directiva de la junta de montes entiende que no hay marcha atrás en la anulación de la permuta de terrenos aprobada en asamblea en 2012. De todas formas, se comprometen a analizar en profundidad el contenido que corresponda a Moaña del Plan Sectorial que aprobará la Xunta en los próximos meses “para conocer cuáles son los límites de superficie que establece”.

Mantienen que los terrenos elegidos en un inicio por la agrupación empresarial para un polígono que debería contar con 400.000 metros cuadrados suponen “unha ubicación bastante agresiva”, y aseguran no entender “a postura dunha consellería que se supón que tamén é de Medio Ambiente”.

Recuerdan que propusieron una nueva ubicación en la zona de Monte Agudelo, en el margen izquierdo de la carretera PO-313, a los promotores del polígono, pero esta opción fue rechazada, entre otras cosas, por el fuerte desnivel que presenta el terreno.

Si la agrupación empresarial solicita una nueva reunión para retomar las negociaciones “se estudará a proposta e se tomaría a decisión que cremos máis axeitada para os comuneiros”, matizan. El colectivo promotor mostraba el viernes su alegría por el compromiso de la Xunta después de años persiguiendo una infraestructura que permtirá a empresas de Moaña “crecer para ser competitivas”.

Los directivos aseguran no entender “a presenza do alcalde na reunión co Conselleiro, porque sendo expresidente da agrupación promotora supoñemos que seguirá sendo parte interesada”, concluyen.

Di o BNG de Moaña que está en contra da posibilidade de que se constrúa un polígono industrial na Cruz da Maceira, entre outros motivos, porque pertence ao Espazo Natural dos Montes do Morrazo e porque os informes técnicos preliminares son desfavorables. E outro BNG na mesma bisbarra, o de Marín, está a favor da instalación dun polígono industrial no Monte Pituco. Ese parque empresarial tamén foi informado negativamente e, asemesmo, pertence aos Montes do Morrazo. E por se fose pouco, cando gobernaba no Concello chegou a propoñer que se desafectara do rango de protección que lle confiren as Normas Subsidiarias e Complementarias de Planeamento para zafar ese inconvinte ambiental.

…Impresentable semellante falta de coherencia.

Se o BNG fala de intereses por parte do PP, habería que preguntarse polos intereses dos nacionalistas marinenses, tendo en conta que o BNG de Pontevedra posicionouse en contra da área loxística Marín-Pontevedra proxectada pola Xunta, argumentando que afecta a espazo catalogado como “de interese arqueolóxico”.

FARODEVIGO

El área empresarial se plantea en la zona del monte de Cruz da Maceira. Foto, Santos Álvarez (Faro de Vigo)

Rodas lleva al Parlamento el polígono de Moaña y acusa a la Xunta de ir contra los informes técnicos

El Diputado del BNG critica el respaldo de Infraestructuras al parque de Cruz da Maceira – Asegura que el proyecto va en contra de los comuneros y que el alcalde tiene intereses

Fran G. Sas | Moaña, 23.03.2014

La garantía dada por el conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras, Agustín Hernández, a la agrupación empresarial que promueve desde hace una década la construcción de un polígono industrial en A Cruz da Maceira (Moaña) llegó al Parlamento autonómico. Y es que los diputados del BNG Daniel Rodas y Francisco Jorquera, críticos con este proyecto, no entienden cómo se incluirá en el Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia y consideran que esta decisión avala “unha proposta peregrina do alcalde de Moaña que vai en contra de todos os informes técnicos e contraria aos intereses do propietario da maior parte dos terreos: a Xunta de Montes de Moaña”.

Ambos diputados emiten una serie de preguntas por escrito dirigidas a Hernández entre las que le piden que aclare con qué empresarios de Moaña se reunió y a qué empresas representan.

Los nacionalistas arremeten contra el regidor moañés, José Fervenza, y esperan que la Consellería responda si tiene conocimiento de que “é un dos propietarios, xunto con outros exconcelleiros do PP, de parcelas dentro de dito polígono que queren recalificar”. Según Rodas y Jorquera, Fervenza “leva enganando aos empresarios moañeses máis de 13 anos, o que lle permitiu ser deputado e agora alcalde”, en este sentido acusan a la consellería de “colaborar en seguir mantendo o engano”.

Insisten en la oposición mostrada en su día por la asamblea de los comuneros y recuerdan al conselleiro que la Dirección Xeral de Urbanismo “emitiu informes negativos sobre a inclusión destes terreos como solo industrial na aprobación do PXOM”.

Comparación

Tampoco comprenden las “condicións especiais” que tiene Cruz da Maceira para que tenga prioridad sobre los polígonos industriales de Bueu y Cangas, “que xa están iniciados, contan con todo tipo de servizos e se atopan en mellores condicións e situacións”.

Insisten en que la aprobación parcial del PXOM dejaba en suspenso la propuesta de este parque industrial, que tendría una superficie de 400.000 metros cuadrados y añaden que en 2012 la propuesta del Plan de Áreas Empresariais declaraba inviable el parque de Cruz da Maceira “debido á súa ubicación no espazo protexido Montes do Morrazo”.

Publicado por: MontePituco | 23/03/2014

FRACASO DA CENTRAL DE TRANSPORTES DE PONTE CALDELAS

FARODEVIGO

Aspecto del polígono industrial de Ponte Caldelas, que tiene numerosas parcelas vacías pero solo 22 en venta y dos en reserva. Foto, G. Santos (Faro de Vigo)

La Xunta cierra el proceso de adjudicación de suelo industrial en A Reigosa sin vender una sola parcela

El Instituto Galego de Vivenda e Solo declara desierto el concurso que abrió en octubre para promocionar 60 solares en la Central de Transportes, sin uso desde 2005 – Ni la rebaja del precio de un 20% atrae la demanda

N.Davila | Pontevedra, 23.03.2014

Mientras Pontevedra carece de un solo metro cuadrado de suelo industrial, en su más inmediato entorno los terrenos disponibles no encuentran comprador. La Xunta de Galicia, a través del Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS) y Xestur Pontevedra, acaba de declarar desierto un concurso especial para adjudicar los más de 225.000 metros cuadrados de suelo empresarial e industrial que tiene en la comarca, concentrado en A Reigosa, con el polígono de Ponte Caldelas y, sobre todo, la central de transportes, todos ellos colindantes con el parque empresarial pontevedrés de O Campiño.

Este proceso se abrió en octubre pasado e incluso se aplicaron atractivos descuentos, de hasta el 20% sobre el precio del suelo, pero en toda Galicia el IGVS solo ha logrado adjudicar una parcela en Bóveda (Lugo) y se ha visto obligado a declarar desierto toda la oferta restante, que incluía solares en cinco municipios de A Coruña, seis de Lugo, cinco de Ourense y los pontevedreses de Ponte Caldelas y Lalín.

Este nuevo intento de venta de estos terrenos ofrecía no solo facilidades de pago a los potenciales compradores, sino también rebajas en los precios iniciales, que en el caso de la central de transportes llega al 20%, con el fin de poder adjudicar alguno de sus 60 solares disponibles. De hecho, desde la apertura de este recinto, en julio de 2005, no se ha cerrado una sola venta y son ya más de ocho años sin actividad alguna.

Espacio disponible

En el caso del polígono de A Reigosa, existen, según los últimos datos oficiales de la Xunta, actualizados el pasado 28 de febrero, 22 parcelas disponibles y dos en reserva, que suman 169.847,53 y 17.404,30 metros cuadrados respectivamente. El precio oscila entre los 75,6 y los 95 euros por metro cuadrado. Este parque funciona con relativa solvencia en plena crisis económica. De hecho, en estos últimos meses se vendió una parcela y se reservó otra y a finales de 2013 la empresa de montajes eléctricos Félix y Viñas, S.L. abría una nueva nave en este polígono. Según los datos municipales, son al menos 11 las construidas en el parque empresarial. Aún así, el ritmo de ocupación no es excesivo e incluso han fallado algunos proyectos de gran envergadura, en especial una gran empresa de fabricación de contenedores, por lo que el alcalde de Ponte Caldelas, Perfecto Rodríguez, ha realizado varios intentos de promoción, entre ellos ante el Puerto de Marín.

Pero la principal laguna que acumula el IGVS en materia de suelo industrial en la comarca es el centro de transportes, unos terrenos de 87.000 metros cuadrados (aunque de uso empresarial es la mitad aproximadamente) cuya urbanización rondó los 3,5 millones de euros y que permanece totalmente vacía y sin uso desde su inauguración, en julio de 2005. Los problemas para poner a la venta sus parcelas, proceso que quedó frenado por completo durante la Xunta bipartita, y la crisis del sector, han frustrado un proyecto que tenía el objetivo de dinamizar la actividad del transporte, convirtiendo la central en la base de muchas empresas de la provincia, y en una zona fuertemente industrializada con los polígonos de O Campiño y A Reigosa en el mismo emplazamiento.

Recorte de precios

El precio original de 81 euros más IVA por metro cuadrado se redujo en octubre pasado, hasta los 64,8 euros (más IVA) para las parcelas de uso “industrial transportes”, que oscilan entre los 594 y los 1.215 metros cuadrados, a las que se suma otro solar de 3.682 metros cuadrados para equipamiento comercial. Estaba reservada para ofrecer diversos servicios a los camioneros, desde estación de servicio hasta cafetería e incluso se pensó en la posibilidad de algún tipo de alojamiento para vehículos en tránsito.

Pero además de rebajar el precio de las 40 parcelas que ya están en venta desde hace varios años, la Xunta decidió sacar al mercado por vez primera hasta las plazas de aparcamiento, un total de 20 espacios que oscilan entre los 141 y los 148 metros cuadrados y con un precio, sin IVA de 65 euros por metro.

Unos 700.000 metros cuadrados disponibles en la comarca

23.03.2014

La lenta ocupación de los polígonos de A Reigosa y Barro-Meis, y el vacío de la Central de Transportes se repite en otros suelos empresariales de la comarca, como el de Nantes, en Sanxenxo. Todos ellos suman apenas una veintena de empresas y acumulan más de 170 parcelas disponibles que suman cerca de 700.000 metros cuadrados en venta.

Sin embargo, los alicientes ideados en los últimos meses no han revitalizado el sector. Un informe de Xestur revelaba que entre enero y octubre de 2013 no se había colocado ningún solar en la provincia, y el intento activado inmediatamente después tampoco tuvo éxito. En cambio, en el resto de provincias si se vendieron alrededor de 70 parcelas, operaciones con las que Xestur y el IGVS ingresaron unos 16 millones de euros.

Este grave “parón” no solo afecta a los parques existentes, sino que tiene “frenados” viejos proyectos, como el polígono de Fragamoreira (Poio), donde el IGVS tiene en proyecto otros 235.000 metros cuadrados. Este polígono está incluido en el registro de demandantes de suelo empresarial, un sistema que también pretende impulsar la compra de suelo industrial en Galicia. Otro plan pendiente es la creación de una plataforma logística para el Puerto de Marín. En este sentido, el Ministerio de Fomento incluye a Pontevedra en su red de estos futuros recintos, pero a largo plazo.

Entre las medidas para fomentar la demanda se establecieron descuentos por el pago al contado, por volumen de compra y para el traslado de actividades en edificaciones fuera de ordenación. También se planteaban rebajas de hasta un 50% para “parcelas singulares”, la posibilidad de pagos aplazados, alquileres con opción de compra o líneas de colaboración con los concellos para que las firmas obtuviesen bonificaciones de hasta un 90% en las tasas e impuestos por concesión de licencias, entre otros.

Publicado por: MontePituco | 18/03/2014

PLANTACIÓNS FORESTAIS EN VILABOA E REDONDELA

Castiñeiros no contorno da lagoa de Castiñeiras.

FARODEVIGO

Los comuneros de Vilaboa finalizan la plantación en el lago de Castiñeiras

Redacción 18.03.2014

La Comunidad de Montes de Vilaboa finalizó la plantación de 400 castaños micorrizados en el entorno del lago de Castiñeiras. Supuso una inversión de 4.000 euros, recuperando así el arbolado que dio nombre a este lugar.

De hecho, la zona de la plantación era un viejo eucaliptal de 1,2 hectáreas y con estos ingresos se financió esta actuación.

La Voz de Vigo

Los comuneros repueblan los montes de O Viso plantando 1.100 árboles

Redondela aumenta su masa forestal con pinos y castaños

L.C. LLERA. Redondela, 18 de marzo de 2014

La zona de O Viso fue un de las castigadas por los terribles incendios del año 2006. Los comuneros han comenzado a recuperar los montes y el domingo pasado llevaron a cabo una repoblación en la que participaron 50 personas, muchas de ellas niños con sus progenitores. En total se plantaron 1.100 ejemplares en terrenos de monte raso desde los que se domina la ría de Vigo.

Según informó la Sociedad Cultural de O Viso, la actuación que se llevó a cabo a lo largo de toda la mañana consistió en plantar pinos y castaños con el fin de aumentar la diversidad arbórea de la zona y realizar una labora didáctica entre los adultos y los más pequeños concienciándoles de la necesidad de cuidar de la naturaleza. Con la plantación se ha evitado una mayor erosión del suelo.

La comunidad de montes de O Viso celebró recientemente su asamblea anual en la que se propusieron actuaciones para este año, entre ellas la consolidación de las lindes del monte. Las fronteras de los montes siempre resultan problemáticas a la hora de las talas y el aprovechamiento de la leña, y originan conflictos con los vecinos que las comunidades quieren evitar. En el mismo municipio de Redondela existen estos problemas entre las parroquias de San Vicente de Trasmañó y Cabeiro. Xosé Covelo, miembro de la comunidad de montes de O Viso, señaló que existe una urgente necesidad de abrir un debate sobre la gestión del monte y los condicionamientos legales establecidos por la actual ley gallega.

Publicado por: MontePituco | 16/03/2014

‘AMIGOS DA TERRA’ SOBRE A PRAGA DE ACACIAS

Acacias no monte de Salcedo, preto da Fonte da Prata.

El peligro de las acacias

Este árbol exótico desplaza al resto de la flora y la fauna

Artigo de Antón Lois, de Amigos da Terra. 16 de marzo de 2014

Para el calendario aún faltan días, pero para la naturaleza ya es primavera, y el amarillo presente en cuanto pedazo de naturaleza observemos nos lo anuncia. Pero si hay un amarillo que destaca, en cantidad e intensidad, es el de las mimosas, flores de acacias bonitas, pero muy problemáticas. La explosión de sus flores presentes masivamente a nuestro alrededor es el indicador de uno de sus problemas: se trata de una especie exótica terriblemente invasora.

Imaginamos a los árboles como seres estáticos, y ciertamente no existe ningún caso conocido de árbol que salga corriendo. De poseer esa capacidad hace tiempo que los árboles de Vigo habrían salido huyendo para salvar la vida. Pero las masas forestales en conjunto se mueven, avanzan y retroceden a veces a gran velocidad. Es el caso de las acacias.

La primera noticia de un ejemplar naturalizado en Galicia es de 1945, y 40 años después ya se habían extendido por la geografía gallega. Vigo no es una excepción y la presencia de acacias, además de los ejemplares monumentales que encontramos en los parques, es constante en todos los montes periurbanos e incluso en muchos solares de la ciudad. Su capacidad invasora se puede comprobar, por ejemplo, en el parque de A Guía, en el que su ladera norte ya es prácticamente solo un manto de acacias.

Cuando además disponen de espacio, su expansión es incontenible y su densidad alcanza niveles de plaga, como bien saben todas las comunidades de montes desde Cangas hasta A Guarda. Al ser una especie exótica carece de enemigos naturales que limiten su expansión y al ser un árbol extraordinariamente eficiente, de crecimiento muy rápido, inhibe cualquier posible competencia con la vegetación autóctona. Esa eficiencia se traduce a su tejido germinal (aunque se corte, rebrota de sus raíces hasta un metro de profundidad) y a sus semillas, diez mil por árbol, que mantienen su potencial de germinación en el suelo durante cinco años. Encima, las favorece el fuego.

Es un problema serio porque además del empobrecimiento ecológico general, las acacias aumentan la acidez del suelo y desplazan a todo el resto de especies, de flora y fauna. Sus flores son preciosas, pero hay bellezas que matan. No hay mejor proceso para comprender las consecuencias de una invasión biológica que pasear por un monocultivo de acacias y comprobar que nada, absolutamente nada, crece debajo, y escuchar el silencio, la falta de inquilinos naturales, en su interior. Pero no existen árboles buenos o malos, sus maldades o bondades son calificativos que les otorgamos los humanos en función de lo útiles que nos resulten. Lo que sí es mala, es la idea de sacarlos de su hábitat natural (justamente en nuestras antípodas) para convertirlos aquí en monocultivos. De esa mala idea, los árboles no tienen la culpa aunque pagan, y pagamos todos, las consecuencias.

La regeneración ecológica

A estas alturas creo que somos poco sospechosos de justificar las talas, pero a veces cortar es la única solución para evitar un mal mayor. El problema es cuando solo se corta sin nada detrás. En estos casos conviene buscar ejemplos de buenas prácticas, que ilustren de forma concreta y contrastada lo que debemos hacer para solucionar un problema. Tenemos un buen ejemplo en Vigo, en la comunidad de montes de Teis. Llevan años desarrollando una política ejemplar de regeneración ecológica del monte, erradicando las acacias y recuperando la vegetación autóctona. Por si fuera poco incorporan transversalmente a sus actuaciones la implicación y participación vecinal y la educación ambiental. Entienden que conservar el monte es solo una parte de un proceso largo y no se resignan a dar por irrecuperables errores pasados. Poco a poco están convirtiendo ese espacio forestal en un ejemplo de buena gestión, con sus problemas, claro, pero cuentan con el reconocimiento de las principales organizaciones ecologistas, cosa que tiene un valor relativo pero que conste. Mil primaveras más para esa comunidad de montes ejemplar.

Publicado por: MontePituco | 16/03/2014

MONTES DO MORRAZO SOBRE OS DESPRENDEMENTOS NO CORREDOR

Desprendemento no Corredor do Morrazo.

Comunicado da Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo sobre os derrumbes no (mal chamado) Corredor

Os derrubamentos rexistrados nas últimas semanas no talude do corredor de alta capacidade do Morrazo preto do enlace de Cangas, son tan só o último episodio dunha longa cadea de efectos negativos que arrastra este vial desde a súa posta en funcionamento, unha obra que nunca debeu realizarse, aforrando en impacto ambiental, colapsos viarios, accidentes e siniestralidade humana.

Situado nos montes de Moaña, a arredor dos 250 metros de altitude e entre varios nacentes da conca do rego do Inferno, por enriba do barrio da Xalde da parroquia moañesa de San Martiño, a afección das capas freáticas e a alteración da circulación das augas do subsolo, unido ao profundo corte en vertical de varias ducias de metros no terreo e a pouca consistencia do mesmo, parecen ser os principais responsables dos deslizamentos. A importancia da auga na zona tamén se fixo notoria cando a escasos metros dos derrubamentos tamén existe uns depósitos de traída privada e tubaría de canalización que igualmente se viron afectados.

Non é a primeira vez que se producen caídas do terreo nas proximidades do corredor, sendo unha constante cada ano, e o impacto é cada vez maior produto da forte erosión do terreo causado pola propia construción do corredor e as chuvas torrenciais que, como as deste inverno, rematan por facer fenda no solo nu e de aí a grande magnitude dos derrubamentos deste ano.

Os 400.000 euros que estima agora necesarios a Consellería de Medio Ambiente, Infraestruturas e Territorio (CMATI) para arranxar os desperfectos do citado talude sumarianse aos gastados anteriormente por outros derrubamentos de taludes, a separación con medianeira e pivotes dos dous carrís ao longo dos 18 kilómetros do vial, e os 72 millóns de euros que custou construír o propio corredor, máis as labores anuais de mantemento e limpeza, co que implica un enorme gasto económico con fondos públicos.

A persistencia da CMATI en licitar o vindeiro ano e por treitos o proxecto de ampliación do corredor en autovía, só aumentaría aínda máis o gasto económico cunha obra que ten un orzamento total de 41,29 millóns de euros para 11,4 kilómetros de desdobramento, supoñendo ademais un novo e irreversible impacto para o territorio e a paisaxe, entre eles os pertencentes aos espazos naturais dos Montes do Morrazo e o Carballal de Coiro, afondando na problemática xeral actual, e agravando os problemas de tráfico xa que de xeito cíclico e acumulativo os colapsos viarios se producen porque as estradas menores da extensa rede comarcal non poden absorver o aumento de vehículos motorizados que se xera no corredor.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo denuncia que tanto o PP nos gobernos autonómico e municipais, máis o BNG e o PSOE na oposición, sigan apoiando o proxecto do desdobramento do corredor, sabendo que esa infraestrutura de transporte é insustentable, non só polos custes ambientais, sociais, culturais e económicos que implicaría, senón porque está baseado nun modelo de transporte de mobilidade a longas distancias, que favorece o uso e abuso do contaminante automóbil privado, a especulación urbanística e a masificación do turismo estacional, en detrimento do transporte de accesibilidade, o transporte colectivo e a mobilidade a nivel local dos/as que residimos no Morrazo os 365 días do ano.

Unha proba feaciente é que mentras por unha parte non se escatima en prever e prometer inversións para a ampliación do corredor, aínda que sexa por treitos, sen apenas orzamento real e incumprindo os plazos de execución, por outra, todo é renxer e reducir orzamentos cando se trata de fomentar o transporte colectivo, como está sucedendo coa tramitación do plan de transporte metropolitano, ou directamente non actuar, como está sucedendo co devalo e perda de liñas do transporte marítimo da ría produto da súa liberalización empresarial.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo rexeita o desdobramento do corredor de alta capacidade, ao que fixo comentarios solicitando a súa retirada na fase de información pública da consulta sobre decisión de avaliación de impacto ambiental, en agosto do 2012, e alegou tamén na súa contra dentro da información pública do plan de mobilidade viaria da península do Morrazo, en setembro do 2012, onde advertíu que casi a metade dos orzamentos serían para o desdobramento do corredor e faría practicamente imposible a consecución doutras alternativas máis sustentables baseadas no transporte de proximidades (mellora, vertebración e humanización de toda a rede viaria comarcal existente), carrís bici máis na potenciación do transporte colectivo.

Publicado por: MontePituco | 12/03/2014

ROUBO DE MADEIRA NO MONTE PITUCO

Tala ilegal de piñeiros no Monte Pituco.

Hai uns días, nunha das andainas habituais que realizamos polo alto do Pornedo, decatámonos de que algo faltaba na paisaxe. Debido aos últimos temporais, máis dunha árbore acabou tumbada no chan pola forza do vento. Pouco duraron os seus restos, porque axiña algúns veciños deron boa conta do toro máis groso, deixando -para ben ou para mal- as pólas ciscadas e murchando sobre o terreo: materia orgánica coa que alimentar o solo e, ao mesmo tempo, combustible seco que supón un perigo cando o calor comece a apretar.

Efectivamente, o que botabamos en falta eran árbores, piñeiros, para sermos máis exactos. Había menos exemplares malia que nas últimas semanas non houbera máis cicloxéneses. Axiña descubrimos que debaixo dos montóns de pólas que atopamos amoreadas en puntos concretos do monte, estaban agochadas as bases das árbores que os ladróns de madeira foran talar sen a pertinente autorización da Comunidade de Montes.

Tala ilegal de piñeiros no Monte Pituco.

Sospeitamos que os autores deste roubo de madeira puideron ser profesionais do sector madeireiro; é unha teoría que barallamos tendo en conta as marcas que deixou a maquinaria coa que subiron e baixaron pola ladeira, impropias dun simple tractor. É un roubo no que participou, sen dúbida, máis dunha persoa, incapaz de mover por si mesma as pezas de madeira sustraídas. Quizais os responsables deste expolio se axudaron con ganchos para erguer as toradas, o que reforzaría a hipótese da súa (pseudo)profesionalización.

Coas fotos que acompañan esta crónica acudimos á Comunidade de Montes de San Xulián para entregarllas á directiva e informarlles duns feitos que son denunciables ao supoñer que os comuneiros quedan privados duns bens colectivos. Alguén se apropiou, no seu propio beneficio, dunha madeira que non lle pertencía e que non tiña dereito ningún a tumbar, deixando a zona, por riba, chea dos restos dunhas árbores que cando menos cumprían unha función ambiental.

Tala ilegal de piñeiros no Monte Pituco.

Na Comunidade de Montes de San Xulián confirmáronnos que os roubos de madeira están proliferando na contorna e que xa hai polo menos un veciño denunciado. As sancións económicas aos autores seica acadan os 3.000 euros. Na outra cara da moeda, tamén nos recoñeceron que están aumentando as solicitudes dos veciños e veciñas que se dirixen á Comunidade -como debe ser- solicitando autorización para acudir ao monte a recoller madeira caída coa que abastecer caldeiras e cociñas de leña.

Pero a Comunidade de Montes de San Xulián non é a única afectada por este mal que xa está tornando endémico. Na comunidade lindante de Salcedo, a directiva está controlando de xeito especial os movementos que se producen no seu monte ata o extremo de ter collido “coas mans na masa”, practicamente, a persoas alleas a esa comunidade carretando madeira fóra dos límites que lles pertencían. Por desgraza, eses mesmos directivos confirmáronnos tamén que algúns dos denunciados son veciños da parroquia de San Xulián, o que sen dúbida é un exemplo de pésima conducta.

Tala ilegal de piñeiros no Monte Pituco.

Na edición local de La Voz de Galicia xa se informaba, o pasado 15 de febreiro, da preocupación nas comunidades de Montes de San Xulián e mais Santo Tomé, de Marín, e Santa Cristina, de Vilaboa, por esta práctica de rapiña que sumaba unhas 100 toneladas de eucalipto sustraídas nos montes da bisbarra do Morrazo: “Roban cien toneladas de madera de montes de O Morrazo“.

Na Comunidade de Montes de San Xulián tomaron nota da situación que detectamos e comprometéronse a solicitarlle ao garda forestal que incremente a vixiancia nesa zona. Agardamos non ter que dar conta de máis talas ilegais no Pituco.

Publicado por: MontePituco | 11/03/2014

O NIÑO DA BARBANTESA

Ooteca de barbantesa.

Nestes días, grazas ás redes sociais, puidemos coñecer máis sobre o Monte Pituco ao mesmo tempo que tamén dabamos a coñecer a moita xente un elemento máis da riqueza deste espazo natural ameazado polo proxecto de instalación dun polígono.

Atopamos no val do Alto do Pornedo un estraño casulo que resultou ser a ooteca dunha mantis relixiosa, chamada en galego barbantesa. Trátase dun grumo escumoso -unha auténtica obra de enxeñería- que este insecto segrega polo abdome para depositar os seus ovos chegado o outono. Endurécese en contacto co aire, protexendo as crías do frío e da humidade ata o momento da eclosión. Máis só unhas poucas crías que se forman neses 200-300 ovos chegarán a sobrevivir.

Anxo Rodríguez Lemos deunos unha interesante información antropolóxica relacionada con este casulo, que seica era utilizado na menciña popular como potente amuleto, ao atribuírselle virtudes afrodisiacas e esconxuradoras. Tamén se usaba para sandar a tose e combater a inhibición nas bestas.

Mantis relixiosa localizada na pista forestal do Pornedo.

Por “Sendeiros en Galicia” soubemos que a presenza da barbantesa no Monte Pituco é unha mostra da calidade deste habitat.

Tiñámola documentada, camuflada entre a vexetación; agora xa temos máis información sobre o seu ciclo vital.

Dende DEFENDE O MONTE PITUCO, grazas a cantos contribuíron a enriquecer a nosa loita na conservación deste lugar.

 

Publicado por: MontePituco | 10/03/2014

O CENSO DE NUNCA ACABAR

Vista parcial da Casa de Montes de San Xulián.

Repasando algúns artigos anteriores sobre a traxectoria da directiva da Comunidade de Montes de San Xulián, verificamos o que xa sabemos por experiencia: que o censo de comuneiros leva “actualizándose” dende polo menos agosto de 2012, cando se celebrou a asemblea na que a actual xunta se someteu a unha remoción pola impugnación frustrada que presentara un grupo de opositores. Xa en xullo de 2011 estiveran “actualizándoo” antes das eleccións de agosto dese mesmo ano. É o censo de nunca acabar…

FARODEVIGO

La Comunidad de Montes de San Xulián actualiza el censo

07.03.2014

La junta directiva de la Comunidad de Montes de San Xulián llevará a cabo una actualización del censo de comuneros. Se realizará desde hoy y hasta el próximo 7 de abril, para lo que estará abierta la oficina de la Comunidad de Montes en la Casa de Cultura, en horario de 19.00 a 21.00 horas, todos los viernes. Allí se podrá informar, corregir y actualizar los datos y los errores detectados en dicho censo.

 

 

Publicado por: MontePituco | 09/03/2014

PARCHEANDO A VARIANTE

Variante de Marín á altura do Monte Pornedo.

FARODEVIGO

La consellería volverá a pintar y asfaltar la variante de Marín

Esta carretera soportó durante el pasado año un promedio de casi 7.000 vehículos cada día

Marín. Redacción. 09.03.2014

La Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, a través de la Axencia Galega de Infraestruturas (AXI), llevará a cabo mejoras en el firme de la variante de Marín (VG-4.4) con el fin de mejorar sus condiciones. La actuación, que no ha comenzado por el momento a causa de las condiciones climatológicas de las últimas semanas, supondrá la extensión en la totalidad de la calzada de microaglomerado entre los puntos kilométricos 10+300 y 11+100, lo que mejorará el coeficiente de roce transversal. También se volverá a pintar la carretera desde el punto kilométrico 4+600 hasta la intersección con la PO-551 en Ardán.

Los trabajos tienen como objetivo mejorar las condiciones de circulación en una vía que está abierta al tráfico en su totalidad desde el año 2012, en la que se pusieron en servicio los 4,4 kilómetros más próximos a Pontevedra, y que cada año soporta una mayor cantidad de tráfico, expone la consellería.

La estación de control ubicada en el punto kilométrico 0,39 de la variante registró en el año 2013, un promedio de 6.819 vehículos por día, y la localizada en el punto kilométrico 11,96, un total de 5.498 vehículos por día, siendo estos datos provisionales, puesto que, en breve, se publicará la memoria de tráfico 2013, donde se recogen los datos intensidad media diaria definitivos.

Publicado por: MontePituco | 08/03/2014

8 DE MARZO, POLAS MULLERES

8 de marzo, Día da Muller.

“…Son a profundamente habitante

son dun reino que é a penas este mundo

E ó fin debo dicilo:

son a que son.

E sigo sendo”.

Versos de Estíbaliz Espinosa no Día Internacional da Muller.

Celebramos o 8 de marzo como mellor sabemos: percorrendo o Monte Pituco e os Sete Camiños, respirando aire puro, admirando o legado milenario que atesouran as pedras, abrazando as árbores, curioseando nas plantas, asolagando a vista na paisaxe. PARABÉNS MULLERES!

Publicado por: MontePituco | 07/03/2014

APOIO DE CONTRAPODER.INFO: …VENCEREMOS NÓS!

Contrapoder.info pola defensa do Monte Pituco.

Contrapoder.info, na defensa do Monte Pituco. Moitas grazas!

Publicado por: MontePituco | 06/03/2014

TEMAS PENDENTES CO CONCELLO

DSC_0340

DEFENDE O MONTE PITUCO vén de solicitar esta semana unha entrevista coa alcaldesa María Ramallo en base aos seguintes plantexamentos:

* O Concello de Marín posúe un importante patrimonio arqueolóxico que, malia estar catalogado no Planeamento urbanístico, está incorrectamente situado e documentado.

[Ver artigo titulado UN INFORME QUE DARÁ MOITO QUE FALAR, de abril de 2013]

[Ver artigo titulado EL PAÍS DENUNCIA O QUE XA ADVERTIU ESTE BLOGUE SOBRE O PATRIMONIO RUPESTRE, de febreiro de 2014]

Por este motivo, os elementos que cómpre protexer polo seu gran valor están en situación de desamparo. No caso dos xacementos localizados no Monte Pituco, están afectados pola clasificación da zona como área empresarial (Pornedo I, Pornedo II, Sete Camiños) e polo trazado das futuras obras da nova rede de abastecemento de auga (Pinal de Caeiro).

Mapa de xacementos catalogados na zona afectada polo polígono (páxina 72, Informe Sostibilidade Ambiental do PXOM anexo I)

Petroglifo catalogado de Pinal de Caeiro. (Foto, Juan Carlos Epifanio).

* Pola existencia de determinadas condicións ambientais, o Monte Pituco é un lugar de cría e reprodución dunha especie faunística catalogada como vulnerable, a Chioglossa lusitanica, pola que se interesaron expertos a nivel local, provincial e mesmo internacional a través da organización Save the Salamanders, que rexeitan a posibilidade de que o Pituco acolla un polígono industrial ou área loxística que acabaría con esta colonia, que en todo o mundo unicamente habita en Galicia e mais no norte de Portugal.

[Ver o artigo CAMPAÑA DE SAVE THE SALAMANDERS A PROL DA SARAMAGANTA DO PITUCO]

Plano do polígono superposto co Espazo Natural Protexido dos Montes do Morrazo.

"Chioglossa lusitanica" ou saramaganta.

* En próximas datas está previsto que a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas dea a coñecer o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Industriais de Galicia, que contemplaba dous proxectos: Marín-Moaña e Marín-Pontevedra, este último recurrido por Defende o Monte Pituco e polo propio Concello de Pontevedra, que ten catalogada a parte que lle afecta como “de interese arqueolóxico”. O devandito Plan afecta directamente a xacementos arqueolóxicos catalogados no ámbito marinense, ademais de situarse nunha zona cunha complexa orografía, de pendentes pronunciadas, ao igual que a área industrial contemplada no PXOM.

[Ver artigo titulado A VERSIÓN DO POLÍGONO DESEÑADO POLA XUNTA, de febreiro de 2012]

[Ver artigo titulado O POLÍGONO DESEÑADO POLA XUNTA, de febreiro de 2012]

O proxecto da plataforma loxística Marín-Pontevedra reflectido no Plan Sectorial de Ordenación de Zonas Empresariais.

Con estes argumentos, DEFENDE O MONTE PITUCO agarda que María Ramallo reciba a representantes e colaboradores deste colectivo nun encontro do que tamén poderían ser partícipes os edís de Cultura, Medio Ambiente, Medio Rural e Urbanismo, para revisar estas cuestións:

* A necesidade de tomar medidas para a correcta localización e documentación dos xacementos situados no Monte Pituco, como paso previo para deseñar e aplicar medidas para a posta en valor destes elementos, condicións imprescindible para que se conserven, tal e como establece a Lei de Patrimonio.

* Os estudos e probas gráficas da existencia de Chioglossa lusitanica no Monte Pituco, para que o Concello de Marín adopte as medidas que procedan para garantir a protección desta especie vulnerable e a conservación do seu habitat; e para que lle traslade estas evidencias aos Servizos de Conservación da Natureza a nivel provincial e autonómico.

* Reiterar o plantexamento de Defende o Monte Pituco sobre a improcedencia de situar unha área loxística e/ou polígono nesta zona, incluida nos Montes do Morrazo, catalogado como solo rústico de especial protección de espazos naturais polas Normas Subsidiarias e Complementarias de Planeamento provinciais, onde non están autorizados os usos industriais.

La Voz, 5 de marzo de 2014.

A edición local de La Voz de Galicia faise eco da nova solicitude presentada por DEFENDE O MONTE PITUCO ante a Dirección Xeral de Conservación da Natureza da Xunta e a xefatura provincial deste mesmo servizo para que se recoñeza o evidente: a existencia de Chioglossa lusitanica no Monte Pituco, unha especie catalogada como “vulnerable” no Catálogo de Especies Ameazadas. Que máis probas necesitan? máis fotos? máis informes de expertos? …E que tal se poñen un bo par de ollos na cara?

Recursos ante as xefaturas autonómica e provincial de Conservación da Natureza.

Publicado por: MontePituco | 04/03/2014

QUINTILLÁN REPITE NA COMUNIDADE DE COMBARRO

Diario. 2 de marzo de 2014.

Velaquí a primeira entrevista de Claudio Quintillán no Diario de Pontevedra tras ser reelixido presidente da Comunidade de Montes de Rega dos Agros, en Combarro. Reproducimos a continuación algúns fragmentos das súas reflexións, por interesantes e por dignas de ter en conta no que respecta á defensa do territorio e do patrimonio natural e arqueolóxico, que tanto vimos reivindicando en DEFENDE O MONTE PITUCO.

Decidimos sustituir o eucalipto polo piñeiro. Iso xunto cunha repoboación que fixera o Estado en todo o Castrove, cando nos tocaran 40 hectáreas de piñeiro, permitiu ir encauzando cara a esta especie. Hoxe temos máis dun 60% de ocupación. Iso dá outra orientación. O piñeiral recibiu traballos de mellora con subvencións e aportacións da comunidade. Tamén temos parcelas de frondosa para crear mosaico e paisaxe, sobre todo ao estar nunha zona moi turística.

Pensamos en que o monte sirva para atraer visitantes. De aí que tamén abriramos dous miradoiros na etapa anterior e queiramos crear unha ruta na nova etapa, con dous máis. Van a distintas alturas sobre o nivel do mar para observar partes diferentes da ría. Grazas a estes dous miradoiros que xa hai, varios centos de persoas botaron máis tempo do que pensaban en Combarro. Foi iniciativa nosa, con fondos propios e de Agader, e é un atractivo máis para o Concello. Tamén é interesante o asunto do patrimonio cultural. Xa recuperamos zonas de interese, como foron a da Cuna da Moura, e temos localizados algúns petroglifos no monte e tamén pensamos arranxar eses espazos. O tema do patrimonio cultural ten moita importancia. En canto a toda esta actividade, economicamente, poderemos sostela grazas á produción forestal, porque non temos nin antenas nin parque eólicos nin nada diso para financiarnos. Pensamos en alternativas complementarias: por unha banda, xente interesada en gandeiría ecolóxica que, unha vez que vai medrando o piñeiro, poderase meter gando como porco celta ou vacún autóctono… Ademais, con iso podemos prever os incendios. O monte debe combinar actividade económica, ecolóxica e social.

Non todas as comunidades son así. Hai xente que non entende que haxa uns comuneiros que decidan sobre o monte, e moitas teñen mala fama, algunhas tamén incumpren, pero para iso hai unha lexislación e a propia Xunta debería controlar que non haxa desmáns. O monte veciñal é unha riqueza patrimonial.

Cando hai moitos cartos apúntanse comuneiros en masa, a ver se cae algo, se se reparte.

En Galicia hai 2.800 comunidades que representan a máis de 280.000 comuneiros. Delas, 400 poden estar ben xestionadas, e desas, 200 moi ben xestionadas. En toda Galicia. Quedan 2.400 que non actúan en condicións.

Temos máis de 30 voluntarios para subir cando faga bo tempo a podar, rarear e facer o que se poida.

O monte é moi sensible. Vento, noite, altas temperaturas, e calquera louco provoca un lume. Seguiremos confiando na colaboración veciñal e na persecución a esta actividade.

O monte é obxecto de todo tipo de verquidos, tamén é importante parte da paisaxe, sobre todo na costa máis turística. Os concellos deberían ternos en conta en consellos ou organismos consultivos para poder coordinarnos mellor.

Publicado por: MontePituco | 03/03/2014

O MAPA DE ‘SENPEXAS’

Mapa de senpexas.info na zona do Pituco.

lavozdegalicia

El mapa de la vergüenza

Una página de denuncias de la oenegé Libera recoge la extensión de la práctica de poner trancas a los caballos en O Morrazo, Xiabre y Castrove

Marcos Gago. Pontevedra / La Voz, 03 de marzo de 2014

Los iconos que ubican los lugares donde se detectan caballos con trancas o cadenas en Galicia se acumulan de tal forma en el mapa de denuncias de la asociación Libera que llegan a ocultar la visión de los municipios en la pantalla del ordenador. Las Rías Baixas y especialmente los montes de tres zonas concretas agrupan, por sí solas, más de la mitad de las 110 denuncias que figuran en el marcador de http://www.senpexas.info de la asociación animalista.

Esta web, una de las variadas campañas del colectivo ecologista, pone en relieve las denuncias de los particulares, que disponen de una dirección de correo electrónico a la que enviar sus quejas. Además tienen la posibilidad de enviar una foto a ese correo para poder justificar su denuncia. Cada icono del mapa -los hay en las cuatro provincias- representa a uno o más caballos que vecinos y turistas han encontrado en los montes en estado semisalvaje con pexas, trancas, cadenas, cuerdas u otros instrumentos en sus patas. Los montes Xiabre, entre Caldas y Vilagarcía; Gagán, entre Marín, Moaña, Vilaboa y Pontevedra; y Castrove, entre Poio, Meis y Pontevedra, son los puntos calientes de esta práctica ilegal, que está penada por Ley, si se presta atención a las quejas de los particulares. Un senderista tiene más oportunidades de ver caballos con los objetos prohibidos en las patas en estos tres montes que en el resto de Galicia.

En el mapa de senpexas.info, el monte Gagán reúne casi sesenta denuncias de caballos con trancas y pexas, mientras que el Castrove y el Xiabre suman nueve cada uno. Estos datos demuestran no solo la continuidad de la práctica ilegal de los cepos en las patas de los equinos, sino también sirve para incidir en que esta situación irregular se está desarrollando con relativa impunidad en las Rías Baixas.

Varios son los departamentos con competencias en este asunto: el Servicio de Protección de la Naturaleza de la Guardia Civil (Seprona), la Consellería de Medio Rural y los concellos de los lugares donde se detectan estas prácticas. No obstante, y pese a estar perseguido por la legislación vigente, es muy difícil demostrar la propiedad de un animal con pexas o trancas, porque, en contra también de lo que marca la Ley, los dueños infractores no suelen ponerle los obligatorios microchips a sus reses para no ser detectados por las fuerzas del orden.

Por su parte, colectivos de ganaderos de las comarcas afectadas también intentan, en la medida de lo posible, concienciar a los dueños de los animales de los problemas de las trancas al restar movilidad a los animales el cruzar una carretera y crearles llagas debilitándolos.

Publicado por: MontePituco | 02/03/2014

REPOBOANDO EN COBRES, VILABOA

FARODEVIGO

Los comuneros de Cobres repueblan el monte con más de 4.000 árboles

Las plantaciones abarcan una superficie aproximada de 4,5 hectáreas – En 10 o 15 años se obtendrán beneficios económicos

VILABOA. Redacción 02.03.2014

Durante estas últimas semanas se están desarrollando en el monte vecinal de Santa Cristina de Cobres los trabajos de plantación de distintas especies de árboles en las zonas donde el pasado año se llevó a cabo la corta de madera. En total se plantarán más de 4.000 árboles en una superficie aproximada de 4,5 hectáreas.

En la zona de Castiñeiras se está realizando una plantación mixta de castaños y pinos. Estos últimos serán talados cuando los castaños necesiten abarcar todo el marco de la plantación para su desarrollo como árboles adultos.

Este sistema de plantación permite a medio plazo, alrededor de 10 o 15 años, la obtención de recursos económicos por la venta de madera de pino. En este lugar, de cerca de tres hectáreas, se plantarán unos 450 castaños.

Asimismo, en el lugar de Charmoles la plantación será de otros 150 castaños y en la zona de Chamizada, unos 1.000 pinos.

Ya en la zona baja del monte, en las Abeleiras, una pequeña parcela de 0,4 hectáreas se plantarán unos 350 eucaliptos de la especie “nitens”, más resistentes a las enfermedades. Para la realización de estos trabajos, además de la poda y desbroce de otras zonas de monte comunal, la empresa encargada de los trabajos contrató a tres comuneros, tal como se viene haciendo en los últimos años.

Por su parte, la Comunidad de Montes de Vilaboa comenzó hace un par de semanas la plantación de 400 castaños autóctonos gallegos en el entorno del parque forestal de Castiñeiras. Se pretende así recuperar la especie gallega que en su día ocupó todo este lugar y dió nombre a esta parte del monte comunal.

Publicado por: MontePituco | 01/03/2014

TAMBO, QUO VADIS

Illa de Tambo vista dende o Monte Pituco.

FARODEVIGO

Tambo cumple doce años sin plan

Abandonada, la isla languidece a la espera de un proyecto firme para abrirla al público

POIO. Marcos Quintas 01.03.2014

Hace doce años que la Illa de Tambo fue desmilitarizada. Entonces comenzó un debate sobre sus usos y posibilidades en el que poco se ha avanzado. Es más, el estado que presenta este espectacular enclave evidencia cada vez más el abandono por parte de las administraciones. La última muestra radica en la falta de fondos para arreglar el desplomado embarcadero. Su coste no llega a los 400.000 euros, pero nadie los asume. Sin muelle, difícilmente habrá visitantes.

Apenas una decena de millas las separan, pero en realidad parecen estar a años luz una de la otra. La isla de Tambo, cuyo futuro se debate desde que a principios de siglo perdió su uso militar, languidece desde 2002 a la espera de oportunidades como aquellas de las que disponen Ons, Cíes, Sálvora o mismo San Simón. Su apertura al público se ha caído de la agenda pública y solo de vez en cuando surgen voces que reclaman un mejor porvenir para este emblema del interior de la Ría de Pontevedra. La última, la de la naviera que esta misma semana planteaba su intención de realizar rutas desde Combarro. Una posibilidad que parece imposible a corto y medio plazo.

La dejadez de las administraciones a lo largo de los últimos años ha derivado en que ahora ya resulte prácticamente imposible su visita por parte de grupos autorizados. Algo que tiene que ver con el derrumbado muelle, cuyo arreglo tiene un coste estimado de entre 300.000 y 400.000 euros. Desde que se derrumbó gran parte de este embarcadero, hace ya tres años, desde el Gobierno central (titular a través de Defensa) no se han producido avances para realizar esa reparación pese a ser una obra de reducido presupuesto.

Por lo tanto, las hasta entonces escasas visitas a la isla (solo se permitían bajo petición, cumpliendo una serie de requisitos y tras la identificación de cada uno de los solicitantes) son ahora bastantes menos. Tan solo las naves que puedan aproximarse a la playa para desembarcar pasajeros en plena arena podrán realizar el transporte.

Lo prioritario para convertir Tambo en un espacio abierto a los vecinos y en un reclamo turístico como son las islas que pueblan las Rías Baixas es, por tanto, reconstruir el embarcadero para retomar las visitas de grupos bajo demanda. Pero el plan no debería quedarse ahí, como defienden quienes abogan por su apertura al público.

El Concello de Poio ha incidido en varias ocasiones, desde que se desmilitarizó la isla a principios de este siglo, en el deseo de aprovechar y salvaguardar al mismo tiempo las posibilidades que ofrece. Se planteó su inclusión en el Parque Nacional Marítimo Terrestre de las Islas Atlánticas, pero las autoridades competentes la descartaron. Sí se persigue todavía un funcionamiento similar al de, por ejemplo, Cíes, donde se ha establecido un cupo máximo de visitas por día. La idea que maneja el Concello pasaría por generar un destino de turismo y ocio sostenible, con un límite reducido y siempre con vigilancia dentro de la isla. También la recuperación de edificaciones como la capilla o el lazareto. Así lo trasladaron en varias ocasiones al Gobierno y la Xunta sin que, por ahora, las gestiones hayan resultado fructíferas.

En cualquier caso, no todo son obstáculos. El objetivo de darle a la Illa de Tambo un futuro acorde con sus posibilidades recibirá en los próximos meses un espaldarazo. Para esta primera mitad del año se espera el resultado de un estudio de la Universidad de Vigo en el que se recogerán necesidades, posibles usos y propuestas de futuro de este, para muchos, misterioso inquilino de la ría.

Publicado por: MontePituco | 28/02/2014

ACUAES, VÍA LIBRE NOS MONTES DE PONTEVEDRA

FARODEVIGO

Medio Rural autoriza el uso de montes de cuatro parroquias para el plan de agua a la ría

Supone la afección de más de 35.300 metros cuadrados en Mourente, Lérez, Verducido y Xeve

Redacción | Pontevedra 28.02.2014

El Consello de la Xunta aprobó ayer el acuerdo por el que se declara la prevalencia de utilidad pública del proyecto constructivo del nuevo abastecimiento de agua a Pontevedra y su ría en la margen derecha. Se trata de permitir la expropiación de los terrenos comunales que ocupa la empresa pública Acuaes para este plan hidrológico. Los montes afectados con los de Verducido, Santa María de Xeve, Lérez y Mourente. En este último caso son los de Teso, Corbal y Leirados.

Según informó ayer Medio Rural, la superficie incluida en este acuerdo es de 35.385 metros cuadrados y la prevalencia fue informada favorablemente por el Servizo de Montes de Pontevedra “teniendo en cuenta todas las razones y conveniencia de este servicio público”.

Aunque el acuerdo se adoptó ayer, los comuneros ya conocían ese permiso desde hace tiempo. De hecho, en Lérez, la empresa Acuaes ya ocupa desde enero pasado parte del monte para ampliar la planta potabilizadora. En el caso del monte do Castro, en Mourente, los comuneros habían planteado a la empresa pública la posibilidad de cambiar la expropiación por una cesión de uso, de modo que los vecinos no perdieran la titularidad del terreno, si bien podría ser utilizado para las obras del agua y mantener ese uso mientras no se modificara el destino Acuaes aún debe acometer las expropiaciones en la margen izquierda, para abastecer desde Pontevedra a Marín y Vilaboa.

Publicado por: MontePituco | 27/02/2014

O MONTE COMUNAL, NO MUSEO MARCO DE VIGO

Actividade no Museo MARCO de Vigo arredor das comunidades de montes.

O sábado 1 de marzo o colectivo O Monte É Noso organiza un encontro coas comunidades de montes participantes na instalación artística Xeografías do mancomún, que forma parte da exposición Veraneantes, situada na planta baixa do Museo de Arte Contemporánea de Vigo. O obxectivo desta iniciativa é achegar as comunidades a esta mostra, acadando un espacio de comunicación e intercambio mutuo.

A continuación, a presentación da sesión na web de O Monte É Noso:

Di Arturo Escobar que ‘o coñecemento local é un modo de conciencia baseado no lugar, unha maneira lugar-específica de outorgarlle sentido ao mundo’ (2000, 125, Escobar). Nesta liña un dos obxectivos prioritarios é achegarnos, documentar esta realidades, visibilizalas e poñer en relación estes coñecementos con outras manifestacións dos comúns. Apostamos pola creación de narrativas dispersas que rachen os discursos homoxeneizantes que obvian ás comunidades.

Buscamos abrir os comúns a debate, na contra daquelas tendencias que procuran un novo enclosure dos mesmos, facilitando desta maneira eses ‘outros modos de subxectivación’ (Guattari, 60). Di Guattari que a ‘tentativa de control social, a través da produción de subxectividade a escala planetaria, choca con factores e procesos de resistencia considerables, unha revolución molecular’. Cremos fundamental a conexión destas microrresistencias e a activación de redes de apoio entre elas, así coma a creación de espazos de enunciación colectiva que dan conta delas.

11h a 12h. MARCO, Planta Baixa. Encontro e presentación da instalación ‘Xeografías do Mancomún’, que forma parte da exposición ‘Veraneantes’.

12 a 12:30 Salón de Actos. Presentación do libro ‘Montes Vacas e Procomún’ polo seu coordinador Fran Quiroga.

12:30 a 13:45 Presentación das Comunidades de Montes participantes a cargo dxs seus comuneirxs e coloquio.

13:45 MARCO, Planta Baixa. Visita libre á exposición ‘Veraneantes’.

14:30 Saída a Valadares, á Casa de Montes.

15:00 Xantar Popular na Casa de Montes de Valadares

16:15 Roteiro polo Monte Comunal de Valadares

18:30 a 21 Alg-a Lab, Valadares. Encontro e foliada.

Fragmento dunha entrevista do xornalista Marcos Pérez Pena, de Praza Pública, aos representantes de O Monte É Noso:

89fba-praza_pc3bablica_2

-Que temos que aprender do funcionamento das comunidades de montes?

-Pois primeiro de todo que os comúns non só son facedores de futuros, senón que tamén son facedores de posibilidades. É posible, as comunidades son quen de xestionar e ter a propiedade dun ben de forma comunitaria. Hai política máis alá do sistema partidista. E as persoas somos quen de ser autorresponsables nas tomas de decisións, como se pode ver nos casos dos montes veciñais en man común. Tamén existen unha serie de dinámicas de resistencia e loita ante esa idea de progreso, hai unha serie de micro-resistencias máis relacionadas co cotián que son agochadas por non encaixar na clásica definición de mobilización social, mais existen.

Así mesmo, hai toda unha rede de afectos e coidados nestas comunidades. Mais moitas veces están até invisibilizados nestas comunidades. Nunha ocasión preguntabámoslle a unha comuneira se había outras formas de traballar os comúns nesa comunidade, e dicíanos que non, e avisábanos de que tiña que marchar, xa que tiña que ir xunto a unha veciña que tiña unha doenza. Aí está esa rede de afectos, Aí está ese apoio mutuo, esa comunidade, só que de xeito informal. É unha cuestión fundamental, existen outras economías, outras formas de intercambio de bens máis alá das reguladas polo Estado ou da capitalista, mais estas outras economías son as que van ser acaparadas polo sistema debido a súa necesidade de buscar eses ocos que aínda quedan por mercantilizar, polo que A SÚA DEFENSA É PRIORITARIA.

-Cabral, Sarria, Gamonal, Panadeiras, Taksim, Ferrol Vello… (por citar só algúns). A defensa do espazo físico público é o núcleo das loitas polo control social hoxendía, ou cando menos o fío que une as microrresistencias?

-Non é tanto a defensa dun espazo público físico en si senón máis ben é unha loita pola recuperación de espazos comúns, é unha loita pola reapropiación dos nosos comúns. É dicir, hai unha perda constante de soberanías, tanto nas decisións sobre os nosos corpos, sobre as nosas sexualidades, sobre a forma de usar espazos públicos… e é o que cómpre mudar. Estas protestas comparten dalgunha maneira unha loita en contra da mercantilización dos comúns, privatízanse prazas, sementes, coñecementos… e iso é o que une estas loitas, reverter esa acumulación por desposesión da que fala Harvey.

Recursos ante as xefaturas autonómica e provincial de Conservación da Natureza.

…Alguén vai ter que dar explicacións serias e rigorosas nas xefaturas provincial e autonómica de Conservación da Natureza. Algún técnico de Medio Ambiente vai ter que responder pola súa falta de profesionalidade.

En DEFENDE O MONTE PITUCO non imos achicarnos ante ningún informe de ‘chichinabo’ negando a existencia de saramaganta rabilonga na área afectada polos proxectos de polígono contemplado no planeamento municipal e de área loxística prevista no Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais.

Se aos (des)gobernantes lles molesta agora a presenza deste anfibio catalogado como Especie Vulnerable, que as Administracións local e autonómica se ateñan ás consecuencias por non ter estudado abondo a zona antes de espetarlle arbitrariamente esa dobre condena.

Expertos en fauna que visitaron o lugar no que habita esta colonia protexida teñen verificado que aí está, nun habitat sensible onde estas saramagantas desenvolven todo o seu ciclo vital, incluido a cría e a reprodución. Non imos consentir que nos neguen “la mayor” logo das probas gráficas aportadas por este colectivo e menos aínda despois da campaña da organización internacional Save the Salamanders para que se conserve o Monte Pituco no seu estado natural e non se cometa ningunha das agresións urbanísticas que se cernen sobre o futuro deste espazo.

Publicado por: MontePituco | 25/02/2014

PLAN DE ÁREAS EMPRESARIAIS: PERIGO INMINENTE

Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia: Plataforma Loxística Marín-Pontevedra.

Hai uns días celebrouse unha xuntanza na Cámara de Comercio de Pontevedra á que asistiron a directora do Instituto Galego de Vivenda e Solo, María Teresa Gutiérrez, o coordinador de Xestur-Zona Sur, Javier Domínguez Lino, que noutro tempo fora candidato popular á alcaldía de Poio, e un subdirector do Igape, Miguel Fidalgo. Falaron de solo empresarial ante varios empresarios e representantes da propia Cámara de Comercio: do moito solo dispoñible que existe, das múltiples “bondades” dos polígonos baleiros no contorno de Pontevedra, dos plans para seguir furando o país para seguir creando máis solo empresarial -aínda que sexa para críe toxos-, e das facilidades económicas que concede a Xunta para acceder á adquisición de parcelas.

O máis chamativo desta sesión foi o anuncio da directora do IGVS de que “en poucos días” publicarase o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia. Ese contra o que DEFENDE O MONTE PITUCO comezou a batallar en 2012, paralelamente á loita contra o proxecto de polígono contemplado no PXOM de Marín. Ese contra o que alegou o Concello de Pontevedra porque esa área loxística Marín-Pontevedra incluida no Plan Sectorial afecta a terreos do municipio veciño clasificados como de protección arqueolóxica. Ese do que trascendeu que a área loxística Marín-Pontevedra ten unha puntuación tan baixa pola forte pendente do terreo e polas dificultades para conectalo co ferrocarril que “COMPROMETE EN GRAN MEDIDA A SÚA VIABILIDADE”. Ese que se tiña que ter presentado a finais de 2013 e do que seguía sen sabesrse absolutamente nada a estas alturas. Polo visto, a Xunta está pendente do informe de AENA.

No desenvolvemento dese plan, segundo a representante da Xunta, tivéronse en conta datos de poboación, de proximidade a infraestruturas e das posibles funcións (comercial, loxística, etc.)

Pero polo anunciado “en petit comité” por María Teresa Gutiérrez, a súa publicación é inminente; será posible daquela saber ata que punto se tiveron en conta as alegacións de DEFENDE O MONTE PITUCO e doutros colectivos que rexeitan ese proxecto de área loxística entre Marín e Pontevedra.

…Dificilmente, porque segundo Teresa Gutiérrez ese Plan Sectorial “superou unha avaliación ambiental que non terá que volver pasar”! E nós sen sabelo…

Na primeira parte da súa intervención, a directora do IGVS puxo un feixe de datos reveladores sobre a mesa:

2,8 millóns de metros cadrados de solo industrial baleiro

947 parcelas dispoñibles nas catro provincias

E para darlle saída a todo iso, a Xunta ten un lema para os empresarios:

“Nós temos o solo, o teito polo ti”.

…Ou dito noutras palabras: hai chan empresarial “apuntapala”, búscate a vida se queres instalarte.

Teresa Gutiérrez explicou que na Xunta teñen que estar “agarrados á realidade” ante a actual situación económica, que hai grandes bolsas de chan industrial en Ponte Caldelas, Mos, en Verín, onde se está construindo otro polígono… Dende a Administración amósanse dispostos a “seguir escoitando as necesidades” dos empresarios, que o actual panorama “non é algo pechado”. En calquera caso, como matizou a directora do IGVS, “non somos unha ONG, temos que recuperar o investimento”.

Aínda así, a Xunta ofrécelles descontos aos privilexiados que paguen en efectivo, aos que fagan unha compra dun volume considerable de metros cadrados e aos que trasladen a súa nave a solo regularizado.

Cando se construirá? Cando nolo demanden os empresarios.

Onde? Onde nolo demanden os empresarios E SEXA POSIBLE.

Que parques se urbanizarían antes? Os que nos demanden os empresarios.

“Algún día sairemos da crise”, sinalou a directora do IGVS, e “do pasado apréndese”, engadiu. Non obstante, os políticos non son parvos e os que mandan na Administración non perden comba. “Hai que estudadas as pobiles ubicacións para allanar as trabas”, apuntou Teresa Gutiérrez, argumentando que “para que o chan sexa barato temos que facelo ben”.

Pero na resposta a todas as preguntas está a mesma palabra: empresarios. Eles piden, eles demandan, a Administración concédelles.

Con todo, a directora do IGVS advertiu: “Ten que ser lucrativo, pero non un pozo sen fondo”. E cal e o indicio que marca que a demanda é “suficiente”? Que o 30% da superficie lucrativa prevista estea xa solicitada, contestou Teresa Gutiérrez.

Durante esta charla os representantes da Xunta fixeron promoción de catro parques que están próximos a Pontevedra, dos 30 parques que ten a Administración galega. E co conto de que “non queremos que ningún proxecto deixe de facerse”, a directora xeral do IGVS afirmou que na Xunta están “dispostos a facer TRAXES A MEDIDA DENTRO DAS NOSAS POSIBILIDADES”.

-A Reigosa, a carón do parque industrial do Campiño, do que destacaron que “PODE SER COMPLEMENTO PARA O PORTO DE MARÍN”

-Silleda, cerca de Lalín

-A Sionlla

-Central de Transportes de Ourense

Tomou a palabra Javier Domínguez para describir as cualidades de cada parque.

Sobre o POLÍGONO DA REIGOSA, en Ponte Caldelas, o coordinador de Xestur-Sur comentou:

-Ten 493.000 metros cadrados, dos cales 286.000 son industriais.

-48 parcelas, 23 vendidas, 10 construidas.

-prezo con descontos, 90,25 €/metro cadrado (72,20 €/metro cadrado as parcelas singulares)

– conta con paseo peonil, un muíño restaurado

Silleda: 128.000 metros cadrados, 78.000 industriais. 18 parcelas,13 vendidas, 5 por vender. 76 €/metro cadrado cos descontos.

A Sionlla: inaugurado o ano pasado, vaise conectar co ferrocarril. Máis de 1 millón de metros cadrados, 770.000 industriais. 145 parcelas desde 675.000 metros cadrados a 87.000 metros cadrados. 300.000 metros cadrados vendidos. Prezos desde 109 a 144 €/metro cadrado.

Ourense: 100.000 metros cadrados, 49.000 metros cadrados para uso loxístico. 7 parcelas, ningunha vendida. Prezos dende 66 a 65 €/metro cadrado.

Entre os asistentes á charla estaba o alcalde de Ponte Caldelas, que foi falar “do seu libro”, loubando as virtudes do polígono da Reigosa: a súa boa ubicación, que admite todo tipo de empresas (centros comerciais, supermercados…). Que coa mellora do Nó do Pino e da reforma da estrada desdobrando o carril lento, reducírase o tempo do percorrido entre o polígono da Reigosa e o porto de Marín, que actualmente é de 15 minutos. Unha distancia que para Perfecto Rodríguez é “razoable”, por iso defendeu a súa candidatura a actuar como porto seco para a instalación de empresas vencelladas ao ámbito portuario. “Hai máis distancia do Porto de Vigo á Plisan”, engadiu o alcalde de Ponte Caldelas.

Unha das empresarias queixouse da lentitude da burocracia, algo que admitiron con resignación os responsables do IGVS, de Xestur e do Igape.

María Teresa Gutiérrez sinalou que a Xunta estuda facer convenios CON TODAS AS AXENCIAS INMOBILIARIAS DE GALICIA e a calquera axente da propiedade inmobiliaria para colocar o solo industrial. Que tamén se barallan convenios cos concellos, cos cluster, ata COA BANCA!

Publicado por: MontePituco | 24/02/2014

ANDAINA POLA CURXEIRA (II)

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Imos á aventura, sobre os pasos de antano

cando se sentía nas veigas o diálogo do legón coa terra.

Hoxe poñen a música as tesoiras de podar

cun himno desacompasado

fendendo as varas das pequenas viñas.

Busco a sombra dos palleiros de millo,

a marca dos terróns que tapaban os regos,

as fendas do arado

e o mantel da merenda tendido na herba.

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Polas veigas da Curxeira (febreiro 2014).

Publicado por: MontePituco | 21/02/2014

DA DEFENSA DO MONTE Á DEFENSA DA PRAIA

Praia de Aguete co Clube Náutico ao fondo.

Tivo unha excelente resposta por parte da veciñanza a convocatoria da Agrupación Cultural Ronsel na Casa de Cultura de Seixo para expoñer a súa preocupación ante a intención da Xunta por volver actuar no porto deportivo de Aguete tralas queixas do Clube Náutico polas incidencias que causaron nas súas embarcacións os últimos temporais. Cun enfoque construtivo, Antón Pousada e Xosé Vilas expuxeron alternativas, non incidiron nos problemas presentes e futuros senón nas posibles solucións ao deterioro que vén arrastrando este areal dende hai anos a raíz dunhas obras desafortunadas que alteraron a dinámica natural das correntes mariñas e, en consecuencia, a fisonomía da praia.

Nesa xuntanza organizouse unha comisión que vai solicitar entrevistas coa alcaldesa de Marín, cos responsables de Costas do Estado e outros organismos competentes na materia para advertirlles que a ampliación do porto deportivo acabará de arruinar completamente a praia. Ronsel tamén tratará de persuadir a Asociación Deportiva Chirleu, algún de cuxos directivos se posicionou a favor das obras.

…Para non variar, a “promesa” dos postos de traballo, a aposta polo “progreso” e o impulso económico que experimentaría a zona volven ser os argumentos que esgrimen os promotores deste tipo de agresións urbanísticas e ambientais. Sucede no caso do polígono proxectado no Pituco e volve suceder tamén en Aguete. O monte e o mar, unidos agora ante o choque de intereses entre os que poñen a cenoria diante dos nosos fuciños para que “traguemos” as bondades/milongas que nos venden, e os que temos razóns abondo para defender a conservación destes espazos ameazados polas unhas ideas irresponsables de bombeiro-toureiro que non pensan no futuro, senón no beneficio inmediato duns poucos.

A terra do Monte Pituco solidarízase coa area da praia de Aguete. E animamos as persoas interesadas na protección deste areal a colaborar na campaña de recollida de sinaturas impulsada por Ronsel co seguinte texto:

A praia de Aguete é un dos atractivos naturais máis preciados que temos na zona de O Campo, Santomé e Seixo, boa proba disto son os miles de persoas que durante a tempada do verán acuden a disfrutar dos seus encantos, xerando importantes ingresos no sector turístico do noso Concello. A construción do novo porto a principios dos anos noventa do pasado século pensouse que podía reforzar este atractivo, pero desafortunadamente non foi asi; o proxecto que deu orixe ao actual porto trouxo como consecuencia un basculamento da area da praia cara á rada do porto, dando lugar a un doble efecto negativo: a destrución da praia e a inseguridade do porto por perda de calado. Catro anos despois de rematar as obras do porto xa bascularan cen mil metros cúbicos de area, e todos os estudos que se fixeron para aumentar a seguridade do porto indicaban que o impacto da ampliación do porto sobre a praia sería elevado, propiciando o seu basculamento cara a darsena deportiva e a erosión do extremo este; máis da metade do basculamento total da praia tería lugar en 5 anos (Documento “ESTUDIO DINÁMICA DO LITORAL POLA PROLONGACIÓN DO DIQUE DE ABRIGO DO PORTO DE AGUETE”).

É importante reseñar que en dous apartados do proxecto do actual porto, decíase explicitamente que as obras non terían incidencia sobre a estabilidade da praia porque o porto ía asentado sobre unha restinga natural e o pantalán de abrigo era flotante. A día de hoxe podemos decir que algo fallou nese proxecto, pois cada ano a praia ten menos area e nos temporais de inverno as ondas, que antano eran neutralizadas por esa area, agora descargan a súa enerxía máis arriba rebentando todo o que se lle pon por diante, polo que acabarán por derrubar a freixada ou valo que sustenta o monte e as fincas como xa está acontecendo en puntos concretos da praia.

Á vista dos estudos feitos e dos efectos reais que se observan, as persoas abaixo asinantes demandamos das autoridades competentes:

a) Que revisen o proxecto que deu lugar ao actual porto de Aguete e corrixan os fallos que provocaron a desfeita da praia, para que de forma natural a area volva ao seu lugar de orixe, mellorando deste xeito o calado do porto e a súa seguridade e a propia praia.

b) Que fagan as obras necesarias para esa corrección non incrementando ou ampliando o porto por estar desaconsellado nos estudos xa feitos.

« Newer Posts - Older Posts »

Categorías