Publicado por: MontePituco | 19/08/2016

MOSTEIRO DE ARMENTEIRA

Unha inesperada visita á comarca do Salnés lévanos ata o mosteiro de Armenteira, en Meis. Un recuncho  con historia, cultura e arquitectura que paga a pena coñecer. Mentres percorremos, unha, dúas, tres… veces o seu claustro, reparando nos detalles da pedra, acompáñanos a música e os cantos das relixiosas, que inician un momento de oración na capela.

Os textos que seguen sobre as orixes do recinto, as lendas e a estrutura do edificio teñen como fonte a web www.monasteriodearmenteira.es, onde se poden adquirir os produtos que elaboran -xabóns, bebidas, cerámica…- que tamén están a disposición dos visitantes na tenda do propio mosteiro.

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

En 1.162 aparece por primeira vez o nome do mosteiro nos documentos oficiais da Orde Cisterciense. Sempre foi un mosteiro modesto, cunha comunidade pouco numerosa. A desamortización obriga os monxes a abandonar o cenobio en 1837. A partir dese momento os edificios, agás a igrexa e a parte visible do claustro, vanse desmoroando. A partir de 1.961, Carlos Valle-Inclán -fillo do escritor- vai na procura do lugar que inspirou o seu pai “Aromas de Leyenda”, funda a asociación “Amigos de Armenteira” e pouco a pouco leva acabo gran parte da reconstrucción. Isto permite que un grupo de monxas procedentes do Mosteiro de Alloz, en Navarra, restaure a vida cisterciense.

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Ero, cabaleiro de Afonso VII, casado, non tiña fillos, o que era causa de dor para el e mais a súa dona. Por intercesión da Virxe María, pedíanlle a Deus un herdeiro. Unha noite os dous tiveron o mesmo soño: a Virxe aseguroulles que era vontade de Deus que tiveran moitos fillos espirituais. Decidiron fundar dous mosteiros. Ero solicitoulle monxes cistercienses a San Bernardo de Claraval, quen lle enviou catro. Pasado un tempo, Ero converteuse en abade. Un día atopábase sumido en dúbidas sobre o Alén. Inquedo, pasea fóra do mosteiro ata que escoita o canto dun paxariño. Cando o rechouchío remata e volve ao mosteiro, nada é igual. Pasaran douscentos anos!

Lenda repetida en numerosos mosteiros medievais, relatada na Cantiga 103 de Afonso X el Sabio

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Ao fondo da nave central, un rosetón de calados xeométricos florados  deixa penetrar o sol mortecino do poniente antes de que as sombras invadan o recinto á caída da noite. As igrexas cistercienses están orientadas ao oriente, na busca da primeira luz; coa súa planta lixeiramente elevada sobre o plano do mosteiro, agarda sempre pola chegada do sol nacente,

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

O actual claustro, comezado na segunda metade do século XVI, amosa na variedade das súas claves de bóveda, as diferentes épocas da súa construcción, que se prolonga durante máis dun século. A porta de acceso é o único que queda do primitivo claustro.

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

A entrada á capela é un evidente erro construtivo polo tipo de pedra pedra pulida empregada para facer as escaleiras e o marco da porta de acceso. Desentoan claramente no conxunto…

Mosteiro de Armenteira

A data 1777 está gravada sobre os arcos do claustro que dá á torre da igrexa. Aos dous lados contiguos figura o ano 1778, mentres que en fronte lese 1779.

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

Mosteiro de Armenteira

As palabras do escritor Gonzalo Torrente Ballester dan a benvida e tamén despiden os visitantes do mosteiro.

No acceso ao Mosteiro de Armenteira

 


Responses

  1. […] dunha festa que se celebraba nesta ponte de Semana Santa, tapaba a fachada da igrexa e do mosteiro de Armenteira. Unha mágoa para os moitos visitantes que percorren este itinerario e que se achegan ata este […]


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: