Publicado por: MontePituco | 01/03/2015

ANDAINA POLOS MONTES DO MORRAZO

Plataforma Montes do Morrazo

Publicado por: MontePituco | 28/02/2015

O TSXG TUMBA O POLÍGONO PROXECTADO EN VALGA

Diario, 25 febreiro 2015.

Una sentencia tumba el proyecto de construcción del polígono de Valga

El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia argumenta que la iniciativa del Concello presidido por Bello Maneiro “incurre en arbitrariedad prohibida por la Constitución” y “carece de racionalidad”

Diario, 25 febreiro 2015.

 

El punto de partida de la iniciativa que desembocó en la decisión judicial lo protagonizaron un grupo de vecinos de las parroquias de Setecoros y Xanxa, que se organizaron en una coordinadora para tratar de frenar el proyecto.

“Vimos que era una barbaridad”, recuerda María Ferreirós, la portavoz de la Coordinadora pola Defensa do Noso Rural, porque la entrada se hacía a través de una pista donde se encuentra O Pino, para lo que sería necesario un acceso de cuatro carriles que también afectaba a las huertas y a varias viviendas.

Además, la superficie industrial abarcaba una zona de monte en mano común que sufrió un incendio en el año 2006, por lo que no podría recalificarse, como exigía la iniciativa presentada dos años después.

También alegaron que no había demanda de suelo ni empresas interesadas en trasladarse desde Campaña para asentarse en la nueva superficie, como mantenía el Gobierno local.”Era totalmente incierto. Varios empresarios nos dijeron que era inviable económicamente”, agrega Ferreirós.

Diario, 26 febrero 2015.

El Psoe exige la dimisión del alcalde de Valga tras el varapalo del TSXG

Faro de Vigo

Faro de Vigo: foto I. Abella

Vecinos de dos aldeas de Valga logran que la Justicia anule un polígono industrial

El TSXG considera injustificado e ilegal el parque empresarial de 800.000 metros cuadrados que el Concello quería ubicar cerca de los núcleos de A Medela y Magariños

Anxo Martínez.Valga. 25.02.2015

Un grupo de vecinos de Valga ha conseguido que la Justicia anule un polígono industrial de unos 800.000 metros cuadrados que estaba previsto en el plan municipal de urbanismo. El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia da la razón a los vecinos, y aduce que la administración no ha justificado la necesidad de crear un parque industrial de esas dimensiones y que es ilegal la recalificación de parte de los terrenos, que pasaban de ser no urbanizables de protección forestal o de especial protección agrícola a urbanizables de uso industrial.

El litigio se inició en 2008, cuando el gobierno municipal que dirige José María Bello Maneiro (PP) inició los trámites para aprobar en Valga un Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) e incluía en el mismo un polígono industrial de unos 800.000 metros cuadrados en lugares de las parroquias de Xanza y Setecoros, a ambos márgenes de la carretera nacional 550 (Vigo-A Coruña), y contiguo a uno ya existente de algo más de 225.000 m2.

El proyecto afectaba especialmente a las aldeas de A Medela y Magariños -entre los que suman un centenar de residentes-, pero entre ellos y otros vecinos del término municipal crearon una coordinadora de oposición al polígono. Pero no llegaron a acuerdo con el Concello, y el 15 de octubre de 2010 la Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras de la Xunta de Galicia dictó una orden con la que aprobaba de forma definitiva el PXOM, y el controvertido polígono industrial con él.

Los vecinos, agrupados en la Coordinadora en Defensa do noso Rural, presentaron una demanda por lo contencioso-administrativo ante el TSXG -la firman una quincena de personas-, solicitando la nulidad de todo el plan de urbanismo. El 12 de febrero los magistrados del alto tribunal gallego dictaron una sentencia que les es favorable en parte, puesto que aunque rechaza la pretensión de tumbar todo el PXOM sí anula el proyecto referido al nuevo polígono. Con él, también se declara la nulidad de las carreteras que le iban a dar servicio.

María Ferreirós, portavoz de la coordinadora vecinal afirmó ayer que “esta sentencia sí que colma nuestras aspiraciones, porque aunque lo que pedíamos era la anulación del PXOM, lo que más nos importaba era que se anulase el suelo industrial. Además, creemos que ésta es una sentencia contundente y rotunda, en la que se está diciendo que el planeamiento del polígono era arbitrario e irracional”. Los vecinos están tan satisfechos con esta resolución del juzgado que están convencidos de que las dos administraciones demandadas recurrirán, pero que volverán a perder. “Estamos tranquilos porque la sentencia es muy clara”.

Argumentos

Los vecinos demandaron a la Consellería de Medio Ambiente y al Concello de Valga. En el caso del polígono, planteaban una serie de argumentos en contra del mismo, aunque el TSXG se detuvo especialmente en dos: la supuesta falta de justificación de un nuevo suelo industrial en Valga; y la recalificación de terrenos de protección agrícola o forestal. Sobre el primero, la justicia apela al informe pericial que indica que ya existe un parque empresarial de 225.000 metros cuadrados, del que solo está ocupado un 30 por ciento. Añade que en la Memoria ambiental se apunta también que no está justificado el polígono “sobre todo considerando la oferta existente en municipios cercanos, como Cuntis, Catoira o Pontecesures”. La administración alegó que sí había dos informes de viabilidad y dos convenios ya firmados en 2005, pero los magistrados hicieron notar que estos contratos solo afectaban a una superficie de unos 90.000 metros cuadrados.

En segundo lugar, el TSXG declara ilegal la recalificación como industriales de terrenos clasificados en el anterior planeamiento como agrícolas y forestales, y que no se pueden convertir en urbanizables según una ley estatal de 2002. En algunos casos incluso afectaba a terrenos afectados por la ola de incendios de 2006. Así las cosas, los magistrados apuntan en un párrafo del fallo que la creación del polígono “no puede ampararse en las facultades discrecionales del planificador urbanístico, ya que carece de racionalidad y, por lo tanto, incurre en la arbitrariedad prohibida por el artículo 9.3 de la Constitución”. En cuanto a la anulación del PXOM, los jueces aducen que no hay razones para ordenarla.

 

Publicado por: MontePituco | 27/02/2015

ASFALTADO DE CAMIÑOS EN SAN XULIÁN

Faro, 26 febreiro 2015.

El Concello repara el camino entre A Bouza y A Grela, en San Xulián

Diario, 26 febreiro 2015.

Mejoras en el firme en el camino que une A Bouza y A Grela, en San Xulián

 

Publicado por: MontePituco | 26/02/2015

CAMBIAN A LEI PARA RECALIFICAR MONTES QUEIMADOS

Faro, 26 febreiro 2015.

Medio Rural apoya ahora que zonas quemadas se puedan recalificar sin esperar treinta años

Publicado por: MontePituco | 26/02/2015

A SITUACIÓN DE CABOMAR NO PORTO

Diario, 25 febreiro 205

El Concello ratifica la licencia a Cabomar y desestima el recurso de Os Praceres

 

Diario, 24 febreiro 2015.

Puerto y patronal defienden la legalidad de Cabomar y sus 300 empleos directos

Faro, 26 febreiro 2015.

La plataforma vecinal pide una reacción eficaz de los políticos en defensa del puerto

DiarioDePontevedra

Diario, 25 febreiro 2015.

 

Salcedo, Lourizán e San Xulián poñen en marcha o parque dos Sete Camiños

 

Publicado por: MontePituco | 24/02/2015

CON EXPERTOS MICÓLOGOS NOS MONTES DE MARÍN E DE BUEU

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Este artigo non é apto para persoas que desprezan a biodiversidade da terra na que habitamos. Que fan burla “porque haxa que protexer unha sabandixa”. Esa xente -coa que convivimos resignadamente- non entende, nin entenderá nunca, que hai outras persoas capaces de percorrer moitos quilómetros para fotografar un fungo, para tomar referencias dunha planta que están estudando ou da que van tratar nun congreso científico, ou simplemente para ser privilexiadas testemuñas do nacemento dos primeiros narcisos da primavera.

Os montes de San Tomé de Piñeiro, en Marín, e de Cela, en Bueu, foron o territorio elixido pola Agrupación Micolóxico-Naturalista Liboreiro para guiar os compoñentes do Grupo Micolóxico Galego na visita que realizaron este pasado fin de semana á bisbarra do Morrazo para localizar importantes especies deste ámbito científico que logo se referencian nas publicacións especializadas que elaboran e nos seus encontros técnicos.

A biodiversidade do Morrazo non defraudou e, cumprindo as expectivas, permitiu identificar varias especies de fungos e de plantas que destacan pola súa singularidade, tanto polo porte e a vigorosidade dos elementos atopados, como polo feito de medrar nesta zona ao abeiro dunhas condicións de temperatura, humidade e orientación moi específicas.

En especial, destacou a satisfacción do Grupo Micolóxico Galego polo achado de exemplares de “Laurobasidium lauri”, localizados por Santiago Corral e Paulo Troitiño, membros da Agrupación Liboreiro. Trátase dunha especie moi rara a nivel peninsular, non comestible e da que apenas había referencias anteriores en Galicia.

Tamén, no que respecta aos fungos, a “Tremella mesenterica”, de aspecto xelatinoso e co seu característico e chamativo color amarelo limón; e por contraste, a “Sarcoscypha coccinea” que, resalta sobre os restos de madeira polo seu intenso color vermello e a súa peculiar forma de cunca.

Ademais, no que respecta á flora, salientaron a presenza de “Oxalis acetosella”, coñecida como “aleluia”; “Anemone trifolia subsp. albida”, da que os especialistas do Grupo Micolóxico Galego non tiñan acreditada a súa existencia máis que no interior da provincia de Ourense; e “Clematis vitalba”, unha planta trepadora coñecida como “valdeva” ou “herba dos mendigos”, da que se puideron admirar os seus froitos.

Ao longo do percorrido os visitantes puideron admirar elementos tan importantes do patrimonio etnográfico, como muíños, e megalítico, como a mámoa de Forno de Arcas, en Chans de Cela-Ardán.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Bosque no monte de San Tomé de Piñeiro, en Marín

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Oxalis acetosella

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Sarcoscypha coccinea

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Primula acaulis subsp. acaulis

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Phyllitis scolopendrium

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Foto de Helena Rodríguez.

Tremella mesenterica [Foto de Helena Rodríguez, da Agrupación Liboreiro]

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Brión epífito sobre Ruscus aculeatus [indicación técnica de Helena Rodríguez]

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Foto de Helena Rodríguez.

Froito de Clematis vitalba [foto de Helena Rodríguez]

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Talo de Clematis vitalba

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Anemone trifolia subsp. albida

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

Ademais de flora, o patrimonio etnográfico tamén ocupou parte da visita

Nos montes de San Tomé de Piñeiro, Marín.

En Tomé de Piñeiro, Marín.

Cara os montes de Cela, en Bueu.

Media ducia de coches en ringleira, parados nunha pista estreita, para que os seus ocupantes baixasen a ver os primeiros narcisos da tempada, que xa están agromando

Narcisos

Narciso.

Logo da visita aos narcisos.

Laurobasidium lauri

Exemplares de Laurobasidium lauri, o motivo polo que moitos compoñentes do Grupo Micolóxico Galego viñeron ao Morrazo

Grupo Micolóxico Galego e Agrupación Liboreiro do Morrazo.

Expedición do Grupo Micolóxico Galego e da Agrupación Micolóxica Naturalista Liboreiro polos montes do Morrazo

Nos montes de Cela, en Bueu.

Nos montes de Cela, en Bueu.

Nos montes de Cela, en Bueu.

Usnea

Mámoa de Forno de Arca, en Marín.

Visita á mámoa de Forno de Arcas, en Chans de Cela-Ardán, entre Marín e Bueu

Foto: Grupo Micolóxico Galego

[Foto, Grupo Micolóxico Galego]

No monte de Ardán, Marín.

Montes de Cela, en Bueu.

Chans de Cela

Montes de Cela, en Bueu.

Caixa-niño para morcegos

Montes de Cela, en Bueu.

Diario, 25 febreiro 2015.

[Moitas grazas a Paulo Troitiño, Helena Rodríguez e Santiago Corral, da Agrupación Micolóxico-Naturalista Liboreiro por invitarnos a participar nesta ruta tan interesante e enriquecedora, aprendendo da natureza e dos coñecementos de grandes expertos]

Publicado por: MontePituco | 23/02/2015

PROMOCIÓN DA ARTE RUPESTRE, TAMÉN EN SILLEDA

Máis exemplos de promoción do patrimonio rupestre que atesouran os montes galegos…

lavozdegalicia

La Voz, 22 febreiro 2015.

Ruta por los petroglifos de Silleda

con integrantes del colectivo A Rula, de Teo

Publicado por: MontePituco | 22/02/2015

EMPRESARIOS DE MOAÑA REDESEÑAN O POLÍGONO

Faro, 22 febreiro 2015.

Empresarios de Moaña siguen adelante con el proyecto del polígono, pero sin monte comunal

Los comuneros abordan la situación del futuro parque en una asamblea el 15 de marzo

Carta da directiva da Casa de Montes de San Xulián.

A xunta rectora da Comunidade de Montes de San Xulián vén de comunicarse cos comuneiros a través dunha extensa carta enviada esta semana aos seus domicilios para “aclarar las acusaciones que tan injustamente se han vertido contra esta directiva por parte de los miembros de la candidatura derrotada en las pasadas elecciones”. Aínda que non o citan, suponse que entre os autores desas acusacións tamén inclúen o ex-vicepresidente que, malia non formar parte oficialmente da candidatura alternativa, apoiouna publicamente, utilizou a prensa local para desacreditar os seus antigos compañeiros de directiva e está sendo un dos promotores do recurso impulsado para obrigar a que se repitan as eleccións.

Nesa carta, a xunta rectora da Comunidade de Montes de San Xulián critica o “lamentable comportamiento de algunos vecinos y comuneros” o día das eleccións, “un comportamiento que da una idea de su talante y ausencia de educación”, engade a directiva. A continuación, denuncian que “se están realizando comentarios calumniosos e injuriantes” que queren “desmentir”.

Sobre a exclusión “sen motivo” de 300 comuneiros, a directiva explica que “en los últimos años la Comunidad se encontraba con el problema de que con 570 comuneros censados, era imposible celebrar Asambleas siquiera en segunda convocatoria”, argumentando que non se reunía o quorum do 25% que marca a Ley de Montes 13/89. “Para solucionar el problema”, engaden nesa carta, “las últimas Juntas Rectoras visitaron varias zonas de la parroquia actualizando el censo y comprobaron que mucha gente hacía años que no iba a las asambleas porque decían que allí solo se iba a armar jaleo y otros muchos no sabían ni que eran comuneros”.

Por iso xustifican ter tomado a “acertada decisión de aplicar os estatutos”, dando de baixa os comuneiros que acumulaban tres faltas; “extremo que fue comunicado en la Asamblea”, precisa a directiva, “advertido en los anuncios de las convocatorias, anuncios en prensa y hasta por megafonía por la parroquia”.

En definitiva, argumentan que o censo actual “es resultado de un trabajo de años que busca que la Comunidad pueda desarrollar su actividad con normalidad y “la única opción fue excluir del censo a aquellos comuneros que no acudieron durante tres veces seguidas a las Asambleas”, argumenta a xunta rectora.

“Cabe preguntarse si los comuneros que ahora están causando tantos problemas se preocuparon en su día de animar a los vecinos a que asistiesen a las Asambleas o si, por el contrario, su interés siempre fue manejar la Comunidad al margen de la voluntad de la mayoría de la parroquia”, reprocha a directiva, que tamén advirte que “esas personas son bien conocidas y a estas alturas suponemos que ya no engañan a nadie”.

A continuación, lembran que está aberto o prazo de inscrición no censo ata o 27 de marzo, e que os veciños “que reúnan las condiciones” poden dirixirse á Casa de Montes os venres de 19:00 a 21:00 horas.

Por outra parte, a xunta rectora deféndese das “calumnias” sobre a xestión da Comunidade e anuncia que a actual directiva “busca una continuidad con el trabajo desarrollado por la Junta anterior”. Unha xestión que califican de “muy seria, con cuentas detalladas y logros inequívocos”, entre os que citan o acordo co Ministerio de Defensa para a cesión dunha parcela de monte na que se instalará o campo de manobras da Brilat, a elaboración do Plan de Xestión Forestal e a realización de obras “que repercuten en la comunidad”.

“Todo es mejorable y siempre estaremos abiertos a sugerencias a favor de la mejora de la gestión, pero nunca se aceptarán descalificaciones ni críticas gratuitas”, avisa a directiva.

Por último, a carta remata cuestionando as “dudosas intenciones de quienes, una vez derrotados en las urnas, en vez de trabajar en beneficio de toda la parroquia, prefieren calumniar, injuriar y afectar el clima de convivencia en la parroquia que a nadie, ni siquiera a ellos mismos, beneficia”.

Así remata a carta, que se acompaña cunha copia das contas da Comunidade de Montes de san Xulián correspondentes ao ano 2014.

 

SALDO A 16-12-2013……………342.057 euros

 

*GASTOS

Gestoría Nogueira Vidal (dos años): 1.788 €

R e Telefónica (móbiles, internet, teléfono fixo): 1.445 €

Luz do campo de fútbol: 376 €

Correos: 60,68 €

Luz Endesa, bar da Casa de Montes: 306 €

Moble da oficina e gastos varios da Casa de Montes: 2.002,06 €

Compras en El Priorato: 93,1 €

Extintores da Casa de Montes: 145 €

Revisión eléctrica de Enmacosa na Casa de Montes: 81,73 €

Obras de hormigonado en la pista de Souto de Carregal: 3.301,93 €

Obras para poñer formigón en Bouza Outeiro: 2.044 €

Obras de reparación nunha pista que se derrumbou no parque da Moreira: 109 €

Axuda para arranxar unha pista en Courados: 605 €

Obras de formigonado na pista da Grela Muíño: 2.250 €

Obras nun muro de formigón na Bouza: 628 €

Construcciones Marcos (reforma casa anos 2009-2010) 31-12-13: 1.540 €

Desbroces en Arealonga, Casal e Pardavila: 4.181 €

Construcción dunha pista forestal no monte de 1,7 quilómetros: 22.283 €

Eliminación de acacias no rodal de Castiñeiras: 3.630 €

Materiais para o monte (tubos, malla…): 1.545 €

Vallado en campo da Moreira: 4.343 €

Desbroce en Pardavila / Tratamento con GLISOFATO en varios puntos: 5.000 €

Comisións dos bancos: 39,5 €

Seguro do monte: 727 €

Seguro da Casa de Montes: 2.334 €

Axencia Tributaria: 741 €

Abogados do caso Romero: 1.545 €

Peritos do caso Romero: 1.191 €

Transferencia ao Xulgado polo caso Romero: 727 €

Axuda económica para os fogos das festas de San Pedro: 180 €

Axuda económica para a asociación Os da Caña: 300 €

Axuda económica para a asociación Airiños de San Xulián: 350 €

Axuda económica para a Coral de San Xulián: 250 €

Participación de lotería para os comuneiros: 800 €

Aperitivo da xunta rectora: 140 €

Fundación Lago de Castiñeiras – arquitecto: 500 €

Fundación Lago de Castiñeiras – enxeñeiro forestal: 600 €

Fundación Lago de Castiñeiras – estudo económico: 469 €

Coroas polo falecemento de Francisco Casal: 387 €

 

* INGRESOS

Venda de rodal de pino no monte en Pardavila: 6.933 €

Devolucións de Facenda: 1.538 €

Pago pola cesión dos terreos da Brilat (ano 2014): 40.205 €

Venda de eucaliptos nos terreos cedidos á Brilat (importe bruto): 27.988 €

Intereses bancos: 2.329 €

Fondo Galego Agrario: 1.194 €

 

SALDO A 15-12-2014: 353.206 euros

Publicado por: MontePituco | 19/02/2015

PLENO DE FEBREIRO 2015 (I)

A novidade tecnolóxica do pleno deste mes de febreiro foi o estreno dun novo sistema informatizado de megafonía.

Outro dos asuntos destacados desta sesión foi a bronca entre a alcaldesa María Ramallo e o concelleiro Xosé María Vilaboa, que acabou sendo expulsado. Pero isto non é novidade, senón máis ben parte dunha certa cotidianeidade. A cercanía das eleccións municipais vai seguir incrementando a conflictividade política con afán mediático e partidista.

Entre os primeiros puntos da orde do día, o manifesto polo Día Mundial da Muller Traballadora, o 8 de marzo, a instancias do Consello Municipal da Muller. Aínda que se aprobou por unanimidade, a concelleira do Psoe, Carmen Villanueva, criticou a falta de actividade do Consello da Muller, “que se limita a hacer manifiestos en dos fechas puntuales al año”, sinalou a edil. Tamén pediu “recuperar” o formato da “moción conxunta” que practicaba o anterior goberno local e que estes actos “salgan a la vía pública” en vez de realizarse no edificio do Concello.

Pola súa parte, a nacionalista Pilar Blanco queixouse de que estes manifestos “quedan en intencións e palabras baleiras porque lexíslase contra o que se aproba”. E aproveitou para citar temas que non tiñan nada que ver co Día da Muller, como “os despidos a traballadores” que atribuíu ás políticas do “do PP, Rajoy e compañía”.

Atopábanse na sala traballadores de Eulen, a empresa que recentemente conseguiu o contrato de limpeza dos edificios municipais, asumindo os traballadores da empresa que anteriormente desempeñaba esa concesión. Un deles fora despedido en circunstancias drásticas e a presenza destes empregados no Pleno -xunto con representantes da CIG- era para protestar polo despido. En canto Pilar Blanco meteu a cuña oportuna aproveitando a súa primeira intervención -e a presenza dos fotógrafos da prensa-, os traballadores ergueron os seus cartaces reivindicativos: “Eulen despide, Ramallo consinte”.

A concelleira de Servizos Sociais, Marian Sanmartín, respondeu: “É unha pena que se agarde ao pleno para facer as críticas”. Sobre os comentarios da concelleira socialista, xustificou que o goberno local “non ten culpa da meteoroloxía” se os actos do Día da Muller teñen que celebrarse a cuberto en vez de na rúa. Con Pilar Blanco foi máis mordaz, criticando os seus discursos “cargados de ironía e demagoxia”. “No Concello de Marín trabállase polos dereitos de homes e mulleres”, engadiu.

Carmen Villanueva replicou que o Goberno local avisa “a última hora” dos cambios nos actos “a propósito” para facelos sen a participación do Psoe. E insistiu na falta de actividade do Consello da Muller, reclamando “que se metan asociaciones y gente nueva”.

Pilar Blanco seguiu na súa liña de botar máis leña ao lume, acusando o PP de facer “bastante teatro” e referíndose aos “homes e mulleres con nomes e apelidos que quedan sen traballo”, palabras que foron aplaudidas polos traballadores de Eulen, que pediron a dimisión de María Ramallo.

Pechouse a quenda de intervencións coas palabras de Marian Sanmartín, insinuando que Carmen Villanueva “non ten comunicación coa súa compañeira Luz Santiago” cando o Goberno local lle envía a esta última a invitación para os actos. E a respecto das críticas de Pilar Blanco sobre o incumprimento do Plan de Emprego, respondeu que “o Plan de Emprego é para cumprilo” e que a intención do Goberno local é contratar xente para traballar.

O seguinte punto na orde do día, unha moción do Bng sobre o asfaltado dunha pista nos Bravos e outras melloras pendentes na zona de Souto do Carregal, Estivada e Arealonga. No público había un grupo de persoas -non máis dos que suman os dedos dunha man, dedo arriba, dedo abaixo- do lugar, dos cales a metade eran parte da ‘cla’ nacionalista que habitualmente asiste aos plenos. Semella que os cartaces que o Bng repartiu pola Laxe e arredores facendo un chamamento á asistencia da veciñanza non tivo eco.

Cartaz do BNG distribuído na zona da Laxe.

Pilar Blanco afirmou que o concelleiro do Rural, Pablo Novas, “non sabía sequera onde quedaba os lugares” nos que reclaman estas actuacións: ausencia de puntos de luz, deficiencias na recollida de augas e instalación de lombos nas estradas foron algunhas das eivas enumeradas pola edil nacionalista, que lle pediu ao PP “que se aprobe e logo se cumpra o acordado”.

Pablo Novas tíñalle preparada unha intervención escrita que leu sen a penas erguer a vista do papel: “Falta á verdade”, criticoulle o concelleiro popular a Pilar Blanco, afirmando que “os servizos e necesidades no rural son prioritarios” nas sete parroquias do Concello e que se trata “a todos os veciños por igual, sen discriminar a ninguén”. Ademais de anunciar a pavimentación de nove camiños no rural, explicou que as numerosas solicitudes que se reciben aténdense “en función das posibilidades económicas” e da dispoñibilidade das brigadas municipais.

Para Pablo Novas, o Bng “mestura para dar a sensación de que non se fai nada” pero asegurou que el está “sempre disposto a atender os veciños”, aínda que xa lle anticipou ao Bng que non se atenderá a petición de instalar lombos no Carregal porque o PP “non é partidario” de aplicar esta medida no rural.

En representación do Psoe interviu Francisco Veiga, que criticou que a Deputación de Pontevedra “ahora ayuda, antes no”, argumentando que no anterior mandato a Administración provincial non era receptiva ás peticións de subvención que lle trasladaba o Concello de Marín. Para Veiga, o Goberno local está “malatendiendo conscientemente” o lugar dos Bravos e os seus arredores porque “vienen mociones repetidamente sobre estas zonas”. O ex-alcalde tamén atribuíu esta situación á “importante inactividad” do Goberno local, que “aprovechan lo que le da la Diputación y fuera de eso no hay ideas solo le hacen caso a las asociaciones amigas”, engadiu Veiga.

“Que obras harán antes de las elecciones?”, preguntou o ex-alcalde, que pediulle “transparencia” ao Goberno local, que dea o “listado e criterios de lo que hace y por qué lo hace”, reclamou Veiga, instando o concelleiro do Rural a “darse una vuelta por allí con los vecinos”. As súas palabras motivaron os aplausos do público.

…Que fácil é falar dende a comodidade de quen ten un pé fóra da Corporación. Que sendo alcalde ignorou e desprezou sistematicamente os veciños do Pituco malia as numerosas peticións de entrevista que se lle entregaron, malia as solicitudes para que percorrese o Monte Pituco cos habitantes da zona e xustificar, ao pé do terreo, os motivos polos que defendía un polígono industrial nunha zona que non reúne as condicións óptimas dende o punto de vista técnico, por non falar do estrago paisaxístico, medioambiental e a afección irreversible ao patrimonio histórico. Francisco Veiga non se dignou NUNCA en dar unha volta polo Pituco; non tiña nin a máis remota idea da súa fisonomía, habitat e cultura. Por tanto carece de lexitimidade para reclamarlle a outros que dean voltas por ningures e fagan o que el non fixo.

“Marín ten máis parroquias que Ardán”, retrucou Pilar Blanco insinuando que o Goberno local prima esa zona. “O dos lombos nas parroquias consúlteo cos veciños”, insistiu a concelleira do Bng, que criticou que o Concello instalou lombos “en estradas de Fomento e da Xunta” en vez de actuar nas estradas municipais. “Menos soberbia, dea unha volta polo rural e verá que o que piden os veciños é certo”, rematou Pilar Blanco.

Pablo Novas iniciou a súa réplica pisando forte: “Nós non temos parroquias preferidas, como vostedes cando gobernaban”, chimpoulle o concelleiro do Rural. O seu segundo argumento foi o exemplo das beirarrúas na estrada de San Xulián: “Cinco anos co orzamento na Deputación”. A iso engadiu outras actuacións recentes do PP nesta parroquia: asfaltados na Bouza, en Arealonga, a subida á Laxe “que vostedes tiñan abandonada e chea de baches…”, espetoulles Pablo Novas.

-Mentiroso!, díxolle Xosé María Vilaboa.

-Chámolle á orde!, terciou a alcaldesa.

Novas continuou debullando unha lista de obras realizadas en diversas partes de San Xulián: Macenlle, Coirados, A Roza, Moreira, Cidrás, Pardavila… “Seguiría pero non me dá tempo”, sinalou o edil do PP, que tamén falou das limpezas realizadas en Casal, As Pedreiras, Arealonga e quedaron “impecables”, segundo o concelleiro de Rural, que tamén anunciou a próxima pavimentación dende Talleres Macenlle ata A Bouza. “Fíxose un gran esforzo”, rematou Pablo Novas, mentres o grupo de veciños que acompañaban a “cla” do Bloque facían comentarios de desaprobación.

A mención ás beirarrúas de San Xulián tocou a fibra sensible de Francisco Veiga, que tildou esa obra como o “ejercicio de caciquismo más importante de los últimos años”. Non debía pensar o mesmo o día da inauguración, cando o ex-alcalde e ex-concelleiro de Normalización Lingüística asistía a ese paseo polas baldosas que o seu goberno foi incapaz de poñer. “Usted ha bebido de esa leche; copia un sistema caciquil y obsoleto; la pena es que usted aún es joven”, díxolle Veiga a Pablo Novas.

“Trae un discurso preparado maravilloso”, engadiu Veiga, “pero esta gente no está por nada”, dixo en alusión aos veciños. O concelleiro do Psoe non arreou o discurso caciquil, suxerindo a idea de para conseguir que se faga unha obra, cómpre “el pago de un peaje para un cacique de aldea como usted”.

Fai dano aos oídos escoitar a Veiga e xa nos tarda que se lle acabe a bicoca. Non lembra cando empezou sendo alcalde e non sabía fiar dúas frases seguidas sen tatexar. Non lembra cando os veciños do Pituco iamos aos plenos, ou os da Brea, que nin sequera podían entrar. Os discursos demagóxicos de Veiga son un insulto á memoria e á dignidade dos colectivos que non fomos polo seu rego.

Pilar Blanco pechou o debate da moción tomando o fío de Veiga: “Na Deputación hai un niño de caciques e as beirarrúas de San Xulián non se fixeron ata que chegou un cacique coma vostede”. A concelleira do Bloque seguiu abundando na suposta existencia de dous tipos de asociacións: as que piden e non conseguen nada, e as que consiguen investimentos porque están “presididas por xente amiga con carné do PP”.

A moción aprobouse por unanimidade.

 

La Voz, 18 febreiro 2015.

El Tribunal Superior anula el plan parcial de Monte Faro

Falla a favor de una demanda planteada en su día por el Colectivo Ecoloxista do Salnés

El plan parcial pretendía transformar la cumbre de este ámbito y sus laderas forestales en una zona urbanizable para 1.302 viviendas unifamiliares. Para ejecutarlo, el Ayuntamiento firmó un convenio urbanístico con la empresa Mirador de Sanxenxo en el 2009. Según indicó el Colectivo Ecoloxista, la sentencia del alto tribunal gallego precisa que «o plan parcial non dá cumprimento ás determinacións vinculantes da memoria ambiental» en lo que se refiere a las medidas de integración del paisaje.

Publicado por: MontePituco | 18/02/2015

OS PRACERES RECORRE A LICENCIA A CABOMAR

La Voz, 18 febreiro 2015.

Os Praceres recurre la licencia que legalizó la nave de Cabomar en el Puerto

La petición de la formación vecinal reclama que se anule la autorización concedida por el Ayuntamiento

Publicado por: MontePituco | 17/02/2015

PRAZO ATA MARZO PARA REGULARIZAR O CENSO DE COMUNEIROS

Aviso instalado esta semana pola Comunidade de Montes de San Xulián nos paneis informativos da parroquia.

Aviso instalado esta semana pola Comunidade de Montes de San Xulián nos paneis informativos da parroquia.

Publicado por: MontePituco | 16/02/2015

NON MÁIS REBAIXAS NO PREZO DO SOLO INDUSTRIAL

Diario, 13 febreiro 2015.

Xunta y Diputación dicen no a más rebajas en el suelo industrial

Las administraciones autonómica y provincial frustran una de las peticiones de la plataforma proindustria y recuerdan que ya han impulsado descuentos de hasta el 50%

Los polígonos de A Reigosa y de Barro-Meis disponen de 196.500 metros cuadrados libres

“Se regalan os terreos teranos que pagar os cidadáns. Habería que subir os impostos, porque os cartos da Administración non se fabrican”. César Mosquera, concelleiro de Ordenación do Territorio en el Consistorio pontevedrés.

Mosquera añade, además, que el área de Pontevedra dispone de cerca de un millón de metros cuadrados y que solo en el concello pontevedrés hay cerca de cuatro millones de metros cuadrados calificados como suelo industrial.

Diario, 13 febreiro 2015

AEMPE y AJE no se adherirán al grupo de empresarios

“Apoyamos cualquier iniciativa en favor de la industrialización, pero tenemos nuestros propios canales para defender lo que siempre hemos defendido”, explicó el presidente de Aempe. “Estamos a favor de la industria, pero no entraremos en ninguna plataforma”, señaló la presidenta de la AJE.

Publicado por: MontePituco | 15/02/2015

AMPLIACIÓN DA DEPURADORA DO POLÍGONO DE BARRO-MEIS

Diario, 14 febreiro 2015

 

Licitada la EDAR para el polígono de Barro-Meis por 1,2 millones de euros

La Voz, 14 de febreiro 2015.

Barro-Meis necesita ampliar el caudal de la depuradora tras el desembarco de Froiz

Las obras supondrán una inversión de 1,2 millones y ocuparán una de las parcelas del polígono de dos mil metros cuadrados

Publicado por: MontePituco | 14/02/2015

FOMENTO DEFENDE O PORTO DE MARÍN

Diario, 14 de febreiro de 2015.

Fomento defenderá el interés general del Puerto de Marín

La ministra Ana Pastor destaca que la Abogacía del Estado se encarga de trasladar la postura del Gobierno a los tribunales

Publicado por: MontePituco | 14/02/2015

PRO-INDUSTRIA = PRO-RECHEOS & PRO-ENCE

Diario, 13 febreiro 2015.

La Plataforma empresarial pide la defensa del Puerto y la permanencia de Ence

El colectivo, integrado por representantes de firmas de Marín y Pontevedra, presentó sus objetivos a la alcaldesa

Considera irrenunciable la consolidación de los rellenos portuarios y que la pastera continúe en su actual ubicación

Varios colectivos piden un pleno sobre los rellenos

Publicado por: MontePituco | 13/02/2015

FUTURAS EXCAVACIÓNS NO CASTRO DAS CROAS

Diario, 13 febreiro 2015.

Una excavación buscará más restos en el Castro das Croas

La nueva intervención arqueológica se realizará en verano

El Concello organizará visitas guiadas para adultos y escolares en primavera

Foto da visita.

[Visita do delegado da Xunta en Pontevedra, José Manuel Cores Tourís, aos montes de Cuntis e Campo Lameiro. Tamén acudiron o alcalde de Cuntis, Antonio Pena, os presidentes da comunidade de montes, o xefe territorial de Medio Rural e do Mar, Miguel Dubois, e o xefe do Servizo de Incendios, Manuel Francisco].

Dúas comunidades de montes de Cuntis e outras dúas de Campo Lameiro veñen de realizar diversas obras de prevención contra os incendios forestais, que foron sufragadas con axudas económicas da Consellería de Medio Rural e do Mar.

Concretamente, traballouse na limpeza de 40 hectáreas de monte, cun investimento de 21.865 euros, dos cales a Xunta achegou 13.824, procedentes -en parte- de fondos europeos. O novidoso desta actuación é que a petición da subvención presentárona conxuntamente as comunidades de montes de Gontade e Cequeril, de Cuntis, e de Cimadevila e Casiñas, de Campo Lameiro. Así, de forma agrupada, foi posible que a iniciativa contara cunha maior puntuación na valoración do proxecto para a concesión da axuda.

Precisamente, a Xunta acaba de anunciar a convocatoria de dúas subvencións, cun orzamento global de 8 millóns de euros, fronte aos 3,3 millóns que houbo dispoñibles en 2014. Estarán dirixidas a apoiar accións de control selectivo de vexetación en devesas, faixas auxiliares de pista, rexenerado forestal, roza, rareo e eliminación de restos, así como á construcción de puntos de auga. Deste xeito, pretenden reducir a carga de combustible no monte, e crear zonas de discontinuidade horizontal e vertical, reducindo o risco de propagación de incendios e minimizando os danos que puideran causar as lapas.

Como novidade, a liña de axudas ábrese este ano a tratamentos silvícolas en masas de frondosas caducifolias, sobreiras e aciñeiras, ademais de selección de abrochos en rexenerado de eucalipto e eliminación de acacias. Poderán optar a esta convocatoria todos os montes veciñais en man común de Galicia, agás aqueles consorciados coa Administración, que poderán facelo sobre a superficie non consorciada. A superficie mínima por expediente será de 100 hectáreas.

Segundo os datos da Xunta, o ano pasado na provincia de Pontevedra investiuse un millón de euros en 110 actuacións de prevención e loita contra o lume, con achegas do 80% por parte do Goberno galego. Construíronse 17 pozos de auga e limpáronse 1.825 hectáreas de terreo.

Faro de Vigo

Faro. Gustavo Santos.

[Foto, Gustavo Santos. Faro de Vigo]

Los petroglifos de A Caeira reciben la visita de 40 guías

12.02.2015

Unos 40 informadores turísticos y guías oficiales dentro del programa del curso A pegada do pasado visitaron ayer el Centro y el Área Arqueolóxica de A Caeira, que recientemente consiguió la certificación de “Itinerario Cultural” por el consello de Europa como centro de interés de arte rupestre. Los visitantes pudieron ver un vídeo informativo sobre la edad de Bronce.

Faro. Gonzalo Núñez.

[Foto, Gonzalo Núñez. Faro de Vigo]

Técnicos de turismo y guías especializados aprenden arqueología en el Monte do Facho

En la actividad participan 40 alumnos del curso sobre “yacimientos arqueológicos visitables de la provincia” – Sotelo espera las ayudas para acondicionarlo antes de Semana Santa

G.M.P. Cangas 12.02.2015

Los 40 alumnos del curso “La huella del pasado: castros y yacimientos arqueológicos visitables de la provincia de Pontevedra”, organizado por la Diputación y dirigido a guías especializados y técnicos de Turismo, visitarán esta mañana las excavaciones del Monte do Facho, en Donón (O Hío) acompañados por sus profesores, entre ellos el cangués José Suárez Otero, que dirige los trabajos arqueológicos en ese ámbito y que ayer intervino en el curso junto con un investigador de la Universidad de Coimbra, en Portugal. La jornada de hoy comenzará con un recorrido por el santuario galaico-romano de O Facho y continuará en el castro de Adro Vello, en O Grove, y la torre de San Sadurniño, en Cambados.

El curso se inauguró el martes en la sede de Turismo Rías Baixas, el Palacete de Mendoza. El martes impartieron charlas José Manuel Rey García, director del Parque Arqueológico de Campo Lameiro; Patricia Mañana Borrazás, especialista en megalitismo; y el arqueólogo de la Diputación de Pontevedra Rafael Rodríguez, que habló sobre los yacimientos de la Edad de Hierro visitables en la provincia y analizó la economía y sociedad de la época. También informó de que la Administración provincial empezará a desarrollar en breve un amplio programa de rehabilitación y restauración de 25 castros de la provincia, con una inversión de 2,5 millones de euros procedentes del 1% que destina a inversión cultural el Ministerio de Fomento y que se librará a corto plazo.

En ese listado figura el santuario galaico-romano de O Facho de Donón. El alcalde, José Enrique Sotelo, confía en que en las próximas semanas lleguen las ayudas que permitan afrontar la limpieza integral del área arqueológica, así como para la colocación de señales informativas y paneles explicativos en diferentes idiomas (gallego, castellano e inglés) para que todo ese ámbito esté en condiciones óptimas en Semana Santa. El regidor ya anunció que organizaría una visita guiada para los funcionarios y trabajadores del Concello con el fin de que puedan actuar también como guías turísticos de los atractivos de su propio municipio.

El deseo y la intención del gobierno cangués, y particularmente de Sotelo, es convertir O Facho en uno de los lugares de referencia turística del municipio. Recientemente se colocaron en la zona las réplicas de varias aras votivas que fueron reproducidas por una empresa especializada y se acondicionaron las pasarelas, aunque la orografía y densa vegetación obligan a un mantenimiento constante.

Publicado por: MontePituco | 11/02/2015

NO PITUCO, VENDO QUE SEGUEN OS RECHEOS NO PORTO

Seguen os recheos no Porto de Marín.

Seguen os recheos no Porto de Marín.

Dende o Monte Pituco pódese observar que seguen facéndose obras de recheo no Porto de Marín.

Cementan o mar.

…Tamén queren cementar o monte.

Voracidade imparable, a que demostran políticos e empresarios; e o que é peor, sen plena, total e absoluta garantía legal desas actuacións.

Despois critícanse as sentenzas do mesmísimo Tribunal Supremo, constatando as ilegalidades cometidas. Políticos e empresarios decláranse entón en rebeldía. E saen -coma setas- plataformas pro-porto e pro-polígono.

Estamos en pre-campaña electoral.

Publicado por: MontePituco | 10/02/2015

CONSOLÍDASE A ACTIVIDADE AGROPECUARIA NO MONTE PITUCO

Recollida de herba e fento no Monte Pituco

Consolídase a actividade agrogandeira no Monte Pituco, recuperado xa daqueles insufribles, antiestéticos e profundos labirintos de zanxas e surcos na terra que se abriran antano co paso indiscriminado das motos e dos quads, cando os pilotos tíñano tomado practicamente en exclusiva como campo de adestramento e de entretemento particular.

Anteriores artigos relacionados:

* Motores fóra (xuño 2010)

* Ex-circuíto: antes e despois (abril 2011)

Agora seguimos comprobando con satisfacción a evolución positiva na recuperación do terreo, que dá herba, fento e toxo que a veciñanza vén apañar periodicamente para fornecer as cortes de estrume ou para alimento do gando.

O novo reto agora consiste en convencer os usuarios do monte de que cando veñan traballar, e durante a xornada consuman algunha bebida ou comida, non tiren os envases ao chan; e que tampouco deixen abandonados os restos sobrantes dos seus materiais de traballo, como cordas ou latas de combustible.

Restos de corda e bebida tirados no monte.

O monte, para o aproveitamento e o disfrute da veciñanza.

Non para ensucialo nin destruílo!

Non para enchelo de ruído, de asfalto nin de formigón!

Publicado por: MontePituco | 09/02/2015

O PÁRAMO DO SOLO INDUSTRIAL, ARTIGO EN LA VOZ

lavozdegalicia

suelo

El páramo del suelo industrial en Galicia

La crisis económica deja al descubierto un modelo minifundista, obsesionado en cubrir todo el territorio y que tiene ahora libres millones de metros cuadrados

Mario Beramendi. Santiago / La Voz, 09 de febrero de 2015

Como quien espolvorea sal por una ensalada, la política pública de suelo industrial seguida durante años en Galicia se ha singularizado por dar cobertura a todo el territorio. El resultado de esta estrategia, condicionada por contentar a alcaldes, es un modelo minifundista y con una muy baja calidad en las dotaciones. Es cierto que la crisis ha frenado la demanda. Y que zonas dinámicas que carecían de oferta, como la capital gallega, A Coruña o Vigo, disponen ahora de metros. Xestur, la empresa de la Xunta, acaba de sacar a concurso dos millones de metros cuadrados bonificados. De ellos, unos 588.000 situados en 142 parcelas, se corresponden con polígonos del eje atlántico: se trata de Santiago (A Sionlla), Ponte Caldelas (A Reigosa), Mos (A Veigadaña) y Arteixo (Morás). Pero el grueso del lote, casi un millón y medio de metros, que cuentan con descuentos en el precio de entre el 30 % y el 50 %, se hallan en áreas de mucha menor demanda y que ya se encontraron con problemas de ocupación mucho antes de la crisis.

Un reciente informe elaborado por el Foro Económico de Galicia (FEG) muestra cómo de 48 comarcas gallegas que tienen parques empresariales operativos, hay seis (Noia, Os Ancares, Meira, A Fonsagrada, Quiroga e Verín) que presentan una superficie neta media inferior a cinco hectáreas. A ellos habría que añadir otras quince cuyo tamaño va de cinco a diez; es decir, muy alejadas de los parámetros europeos.

Las consecuencias

Directamente relacionado con la localización y el tamaño está el que es, según los propios empresarios, el principal freno a la ocupación: la calidad y las dotaciones de los parques. Un factor que pesa incluso más que el precio. Esto es, qué servicios ofrece: desde necesidades básicas (agua, luz y recogida de basuras) hasta otras prestaciones, como guarderías, gestión y herramientas tecnológicas. En aras de racionalizar la toma de decisiones, la Xunta dio un paso aplaudido por los empresarios: crear un registro de demandantes de suelo. Pero los expertos entienden que hace falta un modelo que, además de ordenar las nuevas áreas, priorice la calidad de prestaciones.

David Sobral, secretario xeral de la Federación Gallega de Parques Empresariales, sostiene que Galicia tiene mucho camino por recorrer, sobre todo en parques industriales especializados. «No se han hecho apenas nuevos polígonos, y uno de los pocos data de finales de los 80, Tecnópole, en San Cibrao das Viñas, un parque tecnológico», explica.

Al rescate de Xestur

El desplome de la demanda de suelo en plena crisis pilló a Xestur, el principal proveedor en Galicia, a pie cambiado y dejó temblando sus cuentas. Millones invertidos sin salida. Tanto, que la Xunta acudió en su auxilio financiero. De ahí que ahora la prioridad de la política pública sea la venta de metros cuadrados existentes. La especialización y la mejora de servicios han quedado en un segundo plano.

Preguntada al respecto, la Consellería de Medio Ambiente Territorio e Infraestructuras ha declinado valorar cuál es ahora el grado de demanda en el concurso abierto para la venta de suelo bonificado, información que hará pública cuando se cierre el proceso. Para evitar la especulación, la Xunta sí limitará el precio de reventa del suelo industrial, de forma que el empresario no podrá ofertarlo a un valor superior al que lo adquirió.

«Tenemos ahora un mapa que es resultado del café para todos»

José Francisco Armesto Pina, economista, es uno de los autores del informe que acaba de publicar sobre suelo industrial el Foro Económico de Galicia (FEG).

«No es la primera vez que se ponen en marcha ayudas financieras, aunque hay que reconocer que son bonificaciones importantes; creo que así se soluciona una parte del problema, pero una parte muy pequeña», sostiene este experto. Y agrega: «Hay que ver qué es lo que dicen los empresarios, y la gestión del parque y los servicios, para ellos, resulta muy determinante; por tanto, el precio no es el único problema».

José Francisco Armesto sostiene que ahora tenemos ante nosotros un mapa heredero de los tiempos de bonanza y que es el resultado del «modelo de café para todos que imperó durante muchos años en Galicia». Este economista precisa que se impuso un modelo de planificación urbanística del territorio que posibilitara la dotación de suelo de forma extensiva, una estrategia que, a diferencia de otros países, no ha tenido en cuenta la demanda ni la especialización productiva de las zonas.

De cara al futuro, este experto también propone «definir unos estándares mínimos de calidad que deberían cumplir todos los parques, así como la creación de un instrumento de seguimiento sobre las actuaciones llevadas a cabo o la creación de un observatorio de parques empresariales».

 

Publicado por: MontePituco | 06/02/2015

A PLATAFORMA PRO-PORTO, SOBRE CASTIÑEIRAS

Diario, 6 febreiro 2015.

La Plataforma en Defensa de Marín aplaude la recuperación de Castiñeiras

“Desde nuestra plataforma opinamos que si se diese apertura turística a la comarca de O Morrazo se podrían llevar a cabo rutas guiadas ya que contamos con lugares paisajísticos incomparables”. Antonio Solla, voceiro da plataforma.

Vista da zona afectada polo polígono previsto no PXOM dende a subida á estrada das praias.Vista panorámica da ría dende o miradoiro natural do Monte Pornedo.

No Monte Pituco, POLÍGONO NON!

No ‘balcón da ría’, NON!

Publicado por: MontePituco | 06/02/2015

EMPRESARIOS CREAN UNHA PLATAFORMA PRO-INDUSTRIAL

Diario, 6 febreiro 2015.

Ocho empresarios crean una plataforma de apoyo a la industria

Publicado por: MontePituco | 04/02/2015

O CENTRO DE SAÚDE, EN 14 MESES

La Voz, 4 febreiro 2015.

La obra del Centro de Salud de Marín empieza esta semana y estará rematada en 14 meses

Publicado por: MontePituco | 03/02/2015

ANDAINA POR CASTIÑEIRAS

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

A Plataforma Montes do Morrazo organizou unha andaina por Castiñeiras -cun elevado nivel de asistencia- para reivindicar a protección deste espazo. Actualmente está en vigor un convenio entre as comunidades de montes de San Xulián, Santo Tomé de Piñeiro, Vilaboa e Santa Cristina, coa Xunta de Galicia para o seu mantemento, que é practicamente nulo. Para intentar mudar esa situación e garantir a conservación da lagoa e da súa contorna -que conta con máis de 40 especies de árbores de varios continentes, entre as que destacan os carballos, bidueiros e castiñeiros autóctonos- as comunidades de montes constituíron unha Fundación que se presentará oficialmente en próximas datas.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

O primeiro punto de interese que visitamos, con Cándido Martínez como guía da expedición, foron as brañas de Castiñeiras, que constitúen un hábitat natural prioritario a nivel europeo de turbeiras ácidas altas. Logo de atravesar a pé unha parte do parque de natureza, que en conxunto ocupa unhas 80 hectáreas a unha altitude de 400 metros sobre o nivel do mar, atopamos o nacemento do rego de Castiñeiras. Este espazo, de pouco máis de 1 hectárea, xunto coa lagoa, forman parte do Inventario de Zonas Húmidas de Galicia.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

[Ouca ou herba da prata]

Entre a flora destacada da braña atópase a ouca, tamén chamada herba da prata; e os esfaños, un tipo de brións con capacidade para gardar ata 30 veces o seu peso en auga. Tamén abundan os liques, bioindicadores da boa calidade do aire. Moitos destes liques atoparémolos nas pólas dos bidueiros, unha especie arbórea típica deste tipo de zonas húmidas, que tamén se adapta en chans degradados.

En canto á fauna, unha das especies máis salientables é a píntega rabilonga, un endemismo do noroeste ibérico, que habita preto de augas limpas. Tamén a ra patilonga, outro endemismo do centro-norte ibérico a nivel mundial. Ambos actúan tamén como sinal da boa calidade do medio acuático.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

En Chan de Castiñeiras existen seis mámoas funerarias da era megalítica (arredor de 5.000 anos de antigüidade): unha delas -a Mámoa do Rei- está catalogada como Ben de Interese Cultural (BIC) por conter gravados rupestres con forma de zig-zag nalgún ortostato do seu dólmen, que ten cámara poligonal e corredor.

Outra, máis pequena e achanzada, contén un dolmen cunha singular tipoloxía de cista trapezoidal, vestixio dun enterramento individual.

A maioría destas mámoas foron expoliadas no pasado na procura de tesouros. Na actualidade, a mámoa do Rei é a mellor conservada grazas a unhas obras de recuperación arqueolóxica realizadas a principios da década pasada.

Na contorna da lagoa existe outra mámoa, a de Pedralonga, catalogada tamén como BIC por posuír gravados rupestres no seu interior e terse documentado a presenza de pinturas ocres. Desgrazadamente, o dolmen foi destrozado nas obras de construción dun vial asfaltado que a Deputación trazou ao seu carón, ignorando o dano a este vestixio.

Estes restos arqueolóxicos forman parte do proxecto de posta en valor ambiental e cultural da Ruta das Mámoas do Morrrazo que, coa colaboración de varias comunidades de montes do Morrazo, a Fundación Comarcal, as Consellerías de Medio ambiente, de Medio Rural e de Cultura, e con financiación con fondos PRODER de Europa, leva paralizado dende o ano 2008.

Tamén cómpre lembrar que, non no ámbito da lagoa de Castiñeiras, senón na parroquia marinense de Santa María do Campo, outro elemento prehistórico que destaca negativamente polo descoido na súa conservación, a súa descontextualización e o desprezo ao que é sometido polas Administracións públicas é a Pedrafita de Currás.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

[Cista de Castiñeiras]

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Nunha das ladeiras de Castiñeiras, cara a terreos de Vilaboa, atopamos unha ampla arboreda -moi coidada!- de castiñeiros. A zona foi repoboada pola Comunidade de Montes de Vilaboa, co obxectivo de obter proveito da produción de castañas e de cogomelos. Un espazo fabuloso polo que camiñar!

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Atravesando antigas corredoiras, avanzamos en paralelo ao rego da Cova e o rego das Veigas, cos seus bosques aluviais e carballeiras. Estes regatos son afluentes do Trasmil, que a súa vez desemboca no lugar das Salinas de Ulló, dentro da Zona de Especial Conservación do Espazo Natural Protexido do LIC da Enseada de San Simón.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

[Cogomelo da risa no toro dun eucalipto]

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

[Cortiza de sobreira]

As sobreiras de As Cavadas -entre os lugares de A Graña e de Postemirón, en Vilaboa- representan unha das mellores agrupacións arbóreas desta especie na bisbarra do Morrazo; exemplo da influencia de clima mediterráneo na península e nas Rías Baixas. A sobreira, de folla perenne e esclerófila, cortiza grosa e landra de froito, xunto con outras especies de plantas do ámbito, mestúrase coa carballeira termófila e caducifolia en zonas que, como esta, sonlle máis propicias. É unha combinación característica do hábitat de interese comunitario das carballeiras galaico-portuguesas.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

[Corte no toro da sobreira para o aproveitamento da cortiza (corcho)]

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

A aldea d’A Graña, a uns 350 metros sobre o nivel do mar, é un dos núcleos rurais ubicados a maior altura e mellor conservados da península do Morrazo, cun importante valor civil, etnográfico e agropecuario.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

De volta no parque que rodea a lagoa, puidemos observar a presenza dun fungo, o Piptoporus betulinus, que está causando moitos estragos no bosque de bidueiros. No marco das actuacións previstas pola nova Fundación do Lago de Castiñeiras contémplase a tala das especies afectadas por esta enfermidade: non só por unha cuestión de sanidade botánica, senón tamén de seguridade para os usuarios deste espazo natural.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, as principais ameazas de Castiñeiras e da súa contorna son a falta de actividades e mantemento do parque da natureza e a paralización da posta en valor das mámoas. Tamén son preocupantes os efectos dos monocultivos forestais, a eucaliptización e as cortas de arborado autóctono. Por riba, a zona está afectada pola localización da área de desenvolvemento eólico do Morrazo, polo que urxe dotar este espado dunha dunha figura de protección ambiental que vaia máis aló da simple protección rústica e o inventariado existente na actualidade.

Andaina por Castiñeiras con Plataforma Montes do Morrazo.

Publicado por: MontePituco | 02/02/2015

SEGUE O LÍO POST-ELECCIÓNS. QUEREN IMPUGNAR AS VOTACIÓNS

Aviso oficial da directiva da Comunidade de Montes de San Xulián.

Nun artigo anterior, DEFENDE O MONTE PITUCO plantexaba 10 retos improrrogables aos que debería facer fronte canto antes a directiva da Comunidade de Montes de San Xulián. O primeiro deles, a posta ao día do censo de comuneiros, que foi motivo dunha delicada polémica, cun amplo eco mediático, na asemblea das eleccións celebradas o pasado 18 de xaneiro.

Volvemos insistir no grave erro que supuxo a presenza, nesa lista oficial, de veciños falecidos tempo atrás. Ademais dos defuntos, o que máis malestar causou na parroquia foi a eliminación do censo de preto de 300 persoas que non puideron votar; unha decisión que os responsables da Comunidade xustificaron argumentando que con tres faltas consecutivas nas asembleas perdíase a condición de comuneiro.

Lembramos que a candidatura alternativa cuestionou fortemente esa explicación aducindo que non era a directiva, senón a asemblea de comuneiros, a que tiña que autorizar os ‘despidos’ do censo.

Polo visto, os estatutos da Comunidade de Montes de San Xulián deben ser os máis elásticos a esta beira do río Loira; ou de todos os ríos da provincia, dende o Lérez ao Ulla, por non dicir  de toda a conca do Miño. Porque a pluralidade de interpretacións -todas cheas de razón!, dito sexa ironicamente- que se fai das normas de pertenza, do regulamento das asembleas, e de todos os aspectos que teñen que ver co funcionamento da Comunidade volverían tolo/a a calquera psicoanalista. Definitivamente, o caso de San Xulián é paradigmático e debería ser estudado pola Ciencia.

O caso é que a directiva da Comunidade de Montes que preside Manuel Estévez tralas problemáticas votacións do mes pasado, ten convocado un novo proceso -digamos o enésimo, porque xa lle perdemos a conta- de regularización do censo de comuneiros e comuneiras.

[Sobre anteriores actualizacións, consulten o artigo “O censo de nunca acabar“]

Tres observacións de estilo ao anuncio da renovación (sic) do censo:

1. Que teñen contra o uso da lingua galega nas comunicacións oficiais da Comunidade, que todas as publican en castelán? Dende os avisos públicos ata as actas das asembleas, o predominio do castelán é asoballante.

2. Por que non empezan a utilizar palabras e expresións que non exclúan a figura da muller na Comunidade de Montes? Sempre se refiren en masculino aos comuneirOS, como se os temas relacionados co monte fosen ‘cousa de homes’, exclusivamente, malia que son moitas as veciñas que ostentan a representación das súas casas e familias. Non custa nada referirse en xeral aos “comuneiros e comuneiras”, por máis que estarían actuando a prol da igualdade de xénero.

3. Outro aspecto formal no que falla estrepitosamente esta directiva ten que ver coa ausencia de marcas que identifiquen as comunicacións que saen da Casa de Montes de San Xulián. Ningún selo, ningún logotipo encabezando os avisos, ningún encabezado oficial que lle permita á xente ter a certeza de que estes anuncios son verídicos; que non saíron dunha impresora calquera, do ordenador de calquera persoa que poida estar suplantando a directiva.

Será a partir do 6 de febreiro e ata o 27 de marzo cando a veciñanza de San Xulián poida acudir á Casa de Montes -os venres de 19:00 a 21:00 horas- para revisar a súa situación no censo de comuneiros/as,  comprobar que figuran no listado e confirmar os seus datos de contacto.

…Pero á directiva actual da Comunidade de Montes saíulle un gran que, como non dean desinfectado a tempo, vai camiño de botar pus.

Só pasaron 14 días dende a celebración das eleccións nas que a candidatura de Manuel Estévez se impuxo por 91 votos a 52 fronte á lista encabezada por Gonzalo Macenlle (dirixido na sombra polo ex-vicepresidente Laureano Allariz), e estes últimos xa convocaron unha xuntanza na propia Casa de Montes para reunir os comuneiros descontentos coas irregularidades no censo.

A xuntanza foi o domingo 1 de febreiro e contou coa asistencia dunhas 100-150 persoas. Unhas ían atraídas polo barullo que se armou na parroquia cun altofalante dando voltas por todo San Xulián anunciando a reunión. Esperemos que pagado co diñeiro do peto particular dos promotores desa reunión, e non cos fondos de ningunha ‘asociación’ utilizada de forma instrumental para cubrir ese tipo de gastos, como xa aconteceu con aquel bochornoso e fraudulento estudo a prol da instalación de dous polígonos industriais no Monte Pituco.

Outros acudirían á reunión porque había que estar moi mal da vista para non dar de bruces cuns cartaces enormes que ocupaban a metade dos paneis informativos da Comunidade de Montes, cheos de letras maiúsculas, signos de exclamación e palabras alarmantes: …LOITAR! …INTIMIDAR!

Gonzalo Macenlle subíu ao escenario con outra persoa non identificada que empezou a botar un discurso contundente, con algunha que outra frase sacada de contexto: “votaron os mortos”, en alusión ás eleccións do 18 de xaneiro e aos veciños falecidos que figuraban no censo que, obviamente -queremos pensar- non só non votaron, senón que ninguén chegou a votar por eles. O nivel da Comunidade de Montes está próximo ao dunha república bananeira, pero de momento aínda nos coñecemos tod@s… e ninguén con dous dedos de fronte ten a cara-dura de presentarse diante dunha urna para introducir un voto facéndose pasar polos finados ex-presidentes Saturno Vidal ou Francisco Casal.

Tamén deu en citar sentenzas de tribunais de aquí e de acolá, xurisprudencia varia e tecnicismos legais aplicados aos estatutos da comunidade. O interlocutor tiña a palabra “picapleitos” -dito sexa con todo o respecto- tatuada na fronte. Como viñan dicindo algúns veciños sobre o ruxe-ruxe post-electoral, aquí xa hai avogados polo medio dun e doutro bando.

Con Macenlle e con outros membros da súa candidatura, e coa presenza en primeira liña do ex-vicepresidente da anterior directiva, o que lle propuxeron aos asistentes foi reunir o número de firmas suficiente para impugnar as eleccións do mes pasado, obrigar a actual xunta directiva a convocar unha nova asemblea e someter os cargos recén elixidos a un proceso de remoción. Dito noutras palabras, unha moción de censura en toda regra, un motín a bordo.

Definitivamente, esta Comunidade de Montes debería ‘facerse mirar’ o empeño por xerar discordia. Eleccións que se convocan, remoción que toca. Xa pasou coa anterior directiva que presidía Francisco Casal con Laureano Allariz de vicepresidente e Manuel Estévez de secretario. Daquela foron Esther Crespo e Francisco Piñeiro -o sector BNG da parroquia- os que impulsaron unha moción de censura en agosto de 2012; remoción que resultou infrutuosa, porque a protesta foi tumbada por Casal.

Consultar os artigos:

A asemblea da Comunidade de Montes, na prensa

Asemblea extraordinaria de agosto (I)

Asemblea extraordinaria de agosto (II)

Na xuntanza deste pasado domingo recolléronse sinaturas para demandar a impugnación do resultado electoral. Pero na reunión convocada pola lista alternativa da alianza Macenlle&Allariz non se especificou ningún tipo de requisito: alí puido asinar quen fixera, comuneiros, non comuneiros, veciños doutra parroquia se os houbera… sinaturas a granel que terán que ser verificadas para garantir a validez da remoción. E despois desa reunión, o máis probable é que nos vindeiros días os membros da candidatura perdedora -erixidos agora en superheroes e superdefensores dos intereses da veciñanza vilmente pisoteados, e seguimos coa ironía- vaian porta por porta -mais non en calquera porta!- pedindo máis adhesións á súa causa.

Como resultado desa xuntanza, atopamos na prensa local unha noticia que volve transmitir mala imaxe para a parroquia e acusacións graves por parte dos rebotados: cuestionando os estatutos por un lado, ameazas de xudicializar o proceso por outro, acusacións de dubidosa veracidade (panfletos nos que “nos poñen a parir”, di Macenlle). U-los panfletos insultantes?!

Aviso oficial da directiva da Comunidade de Montes de San Xulián.

 

Fronte aos avisos de pequeno formato publicados pola actual directiva facendo unha convocatoria á renovación do censo, os cartaces difundidos pola candidatura alternativa son tamaño XXL e ocupan medio panel informativo con expresións e palabras de dubidosa “pertinencia”.

INTIMIDAR: 1. Inspirar temor a [alguén]. Ex: “Non conseguirán intimidalo coa violencia”. SINÓNIMO apouvigar. 2 Sentir medo, temor. Ex: “Intimídase ante descoñecidos. Intimidouse coas ameazas”. [Dicionario da Real Academia Galega].

Chamamento a rebato da candidatura alternativa.

…Burro grande, ande ou non ande…

O estilo destes cartaces leva o selo particular do ex-vicepresidente. E para mostra, basta repasar artigos como o titulado “…Tralla?” (xullo de 2010), con expresións máis ou menos alti-sonantes.

…Que cada quen xulgue por si mesmo/a…

O que está en xogo vai máis aló de ocupar a directiva da Comunidade de Montes de San Xulián. Non é unha cuestión de elixir entre un proxecto mellor e outro peor para o futuro da parroquia e do monte veciñal, porque de feito ningún dos candidatos chegou a expoñer ningún amago de “programa” de iniciativas.

O que hai é unha loita polo poder e, máis concretamente, polo poder económico, polos cartos que ten actualmente ou vaia ter no futuro a Comunidade de Montes.

Se nas eleccións do mes pasado se trataba de elixir entre o malo e o peor, o risco actual é que o bando do “peor” se instale na Casa de Montes: pro-polígonos, na súa inmensa maioría, que teñen toda a traza de vender o monte ao mellor postor.

Panel informativo da Comunidade de Montes de San Xulián.

Panel informativo da Comunidade de Montes de San Xulián.

Diario, 2 febreiro 2015.

Publicado por: MontePituco | 30/01/2015

RETOS IMPRORROGABLES DA NOVA DIRECTIVA (II)

6. POSTA EN VALOR DO PATRIMONIO ARQUEOLÓXICO

As comunidades de montes veciñas de Salcedo e de Lourizán xa están mans á obra na posta en valor do patrimonio arqueolóxico existente no seu ámbito territorial. A comunidade de montes de San Xulián non debe quedar á marxe da posta en marcha do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños; facelo sería unha grave irresponsabilidade, atentaría contra as obrigas que marca a Lei de Patrimonio de Galicia no que respecta á protección e conservación dos bens de interese cultural, iría en contra de todas as tendencias que defenden os investimentos mellora do patrimonio histórico e cultural e a súa promoción como factores de desenvolvemento social, turístico e económico.

No Monte Pituco e na súa contorna hai moitos e moi interesantes gravados rupestres, mámoas, formacións rochosas singulares, camiños tradicionais e outros elementos dos que a veciñanza de San Xulián e do resto de Marín deberían estar orgullosos e mesmo fachendear deles. Pola contra, este patrimonio languidece no monte, malia que son cada vez máis as persoas que acoden ao Pituco na procura dos seus petroglifos, vencendo as dificultades que supón a ausencia de paneis sinalizadores.

Petroglifos de Pornedo

Petroglifos de Pornedo

Petroglifo catalogado de Pinal de Caeiro. (Foto, Juan Carlos Epifanio).

Petroglifos de Pinal de Caeiro ‘O ciclista’

Petroglifos de Sete Camiños (foto, Paulo Troitiño).

Petroglifos de Sete Camiños

Mámoa de Sete Camiños, recentemente descuberta e incluida no catálogo de Patrimonio da Xunta.

Mámoa de Sete Camiños

Petroglifos da Carrasca, en San Xulián (Marín).

Conxunto rupestre da Carrasca

Gravados rupestres no camiño aos petroglifos de Champás.

Petroglifos da Carrasca

Un dos grupos do conxunto rupestre de Champás.

Petroglifos da Carrasca

Silla e petroglifos de Champás.

Petroglifos e silla de Champás

7. MELLORA URXENTE DA PISTA FORESTAL DO PITUCO

O estado deste vial é deplorable; un perigo para o tránsito de vehículos, persoas e animais. As imaxes son abondo expresivas. Sobran as palabras.

Pista forestal do Pituco

Pista do Pituco

Pista do Pituco.

Pista do Monte Pituco.

Camiño do Monte Pituco.

8. VERQUIDOS ILEGAIS

Os verquidos actuais non son da gravidade dos que se producían antano, cando non había ningún tipo de sinalización expresa prohibindo estas accións incívicas. Pero seguen producíndose depósitos de lixo, restos de obra, mobles vellos, restos de podas e limpezas de fincas. É un mal endémico contra o que cómpre tomar medidas máis efectivas dende a Comunidade de Montes, impulsando campañas educativas e de sensibilización, organizando patrullas de vixiancia e cantas accións sirvan para erradicar o mal costume de utilizar o monte coma un basureiro.

Lixo na pista do Pituco.

Lixo na pista do Pituco.

Verquidos na pista do Pituco.

Lixo na pista do Pituco.

Restos de poda na pista do Pituco.

9. RECHEO DE TERRA NA ARBOREDA DO PITUCO

En xullo de 2012 Defende o Monte Pituco dirixiuse ao Concello de Marín para pedir explicacións sobre a orixe do recheo realizado a carón da Variante e da arboreda do Pituco, sobre a finalidade deste depósito de terra, sobre as medidas de estabilización que haxa que realizar nesta obra encuberta. Ningunha resposta por parte do Goberno local, que tampouco lle derivou a instancia á Comunidade de Montes. Seguiremos insistindo para que se atenda esta petición que quedou no limbo.

Recheo na parte de arriba da Variante á altura da área de descanso na estrada de Fiigueirido.

10. ERRADICACIÓN DE ESPECIES INVASORAS

Fronte ás queixas de Defende o Monte Pituco pola proliferación de especies invasoras, como mimosas, acacias e plumeiros ou herbas da Pampa, a medida que tomou a Comunidade de Montes foi ordear a aplicación dun potente herbicida no lugar da Pena.

Unha accións drástica de máis, e mesmo perigosa, tendo en conta que se trata dunha zona con moita pendente, pola que se canalizan as augas pluviais procedentes do monte, onde conflúen as sobrantes do depósito de auga que abastece as vivendas do Caeiro. Os produtos químicos aplicados na terra poderían terse filtrado ata o regado do Pornedo, situado na curva entre A Pena e O Caeiro, e que rega as veigas da Curxeira e Vilafíns.

En definitiva, unha irresponsabilidade que, moi probablemente, se perpetrou sen a supervisión dun especialista, por máis que en Defende o Monte Pituco somos partidarios da retirada destas plantas con medios mecánicos, tal e como recomendan outros colectivos con experiencia nesta materia, como Vaipolorío, que veñen traballando hai tempo na retirada destas especies na contorna do río Gafos, en Pontevedra.

Herba da Pampa queimada con herbicida.

Herba da Pampa queimada con herbicida.

« Newer Posts - Older Posts »

Categorías