Publicado por: MontePituco | 21/11/2012

PINO EN VERSO

que intenso aroma a resina dos pinos,

cisco, arume amado;

arrecende a fieita seca e a terra:

(terra negra do monte).

atisbo na neboa:

un mar de fadas

correndo na espesura

deste lar nas estrelas…

verde paraiso celta

de orballos infinitos

-val de bágoasxeada,

neboa, pastasmas.

Óscar de Souto: “Máis alá de min”


Responses

  1. Grazas por compartir con nós estes poemas tan fermosos

  2. Grazas a ti, por aprecialos. Son un agasallo amable para quen sabe apreciar a literatura. Porque non todo vai ser protestar. E de paso, probar a ver se fora certo de que tamén a poesía amansa as “feras”.
    Saúdos.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: