Publicado por: MontePituco | 31/10/2013

NOITE DE DEFUNTOS

Solpor de Samaín no Monte Pituco.

A poeira do tempo

riba da memoria deste día

non me roube a súa difusa prata,

os seus ocres pálidos.

Non me deixe indefenso e nu

sen a súa inconcreta ofrenda

de matices ante a noite.

Non me deixe a ferida delicada

deste momento en música que vencido

de agonía se inclina,

sen a opulencia esplendorosa

dos bordados do seu traxe,

como unha fermosa dama que viste

de ouro a súa fráxil luz

diante da morte.

[ADAGIO, OFRENDA ULTIMA: Xulio L. Valcárcel]


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: