Publicado por: MontePituco | 09/07/2012

APERTURA DA VARIANTE DE MARÍN (II)

Reportaxe sobre a apertura á circulación da Variante de Marín en Vía RTV.

Hai moitas maneiras de xogarse o tipo; unha delas é circular polo Corredor do Morrazo, tristemente coñecido pola gravidade dos accidentes que se teñen producido nel. Pero se alguén non tivera abondo coa carga de emocións fortes -por non dicir case suicidas- que implica semellante experiencia ao volante, aínda se pode encomendar a algún santo/a antes de enfilar pola Variante de Marín. Xa bastante cuestionado foi o trazado do treito entre Seixo e o Monte Pituco, canto máis a súa prolongación ata o macro-nó de Celulosas.

No monte de San Xulián o dano xa estaba feito: as excavadoras fenderon o terreo de forma despiadada e por ningures se molestou a empresa concesionaria das obras en instalar algunha pantalla de protección acústica nin farrapo de gaita; a piques estiveron de levar por diante os gravados rupestres de Pinal de Caeiro, que quedaron aillados do seu contexto xeográfico natural, pero -en connivencia coa Comunidade de Montes- non tiveron reparo en chimpar toneladas de terra sobre un petroglifo pendente de catalogación, a pesar das advertencias do finado Xan Montenegro, que caeron en saco roto. Por non esquecer as xestións e as presións que tiveron que facer os afectados polos desperfectos que as explosións causaron nas vivendas máis próximas ao trazado.

Os habitantes da zona do Regueiriño andiveron máis lixeiros e mobilizáronse para que se modificara o proxecto da seguinte fase que, inicialmente, tronzaba o seu núcleo rural e deixaba unhas casas para un lado e outras para outro. Finalmente, despois de que as obras durmiran o sono dos xustos durante o anterior goberno bipartito da Xunta, a Variante de Marín fica completa, a falta de -que no que resta deste mes de xullo e no que dure agosto- rematen os traballos no adefesio da glorieta de Celulosas, outro atentado ambiental máis. No fondo, non tiña ningún sentido que houbera unha infraestrutura como a Variante, que remataba practicamente no medio da “nada”, para confusión dos condutores, que cada dúas por tres se vían obrigados a parar a algún veciño da zona para preguntarlle cara a onde tirar.

…Case que cómpre un manual para aventurarse neste cacho sinuoso de asfalto…

Para tomar o novo treito da Variante dende a estrada que sobe de Marín a Figueirido, pasado o lugar d’A Pena, non se despisten os condutores crendo que poden acceder ao vial pola mesma entrada que toman para ir cara a Seixo. O que hai que facer é seguir pola xeral, pasar o cruce á man esquerda que baixa ao Casal e á Laxe e, cruzando a ponte sobre a propia Variante, estar atentos ao desvío que hai no lado dereito para enganchar o acceso da Variante cara a Pontevedra. E aí cómpre ir amodo porque hai que dar unha curva moi cerrada; e como non hai ningún valado de protección, máis dun que vaia mangado/a pode coller a curva en liña recta, co perigo de espetarse con quen veña circulando tranquilamente polo carril en sentido Pontevedra.

Non chega a ser unha montaña rusa, pero hai costas arriba e costas abaixo. En efecto, dende a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas sinalan que a pendente máxima é do 6%. Pero para non sobrepasar ese desnivel houbo que facer unha obra de enxeñería tremenda, con grandes recheos de terra que son perfectamente apreciables, ou abrindo paso a través dunha montaña que foi horadada, de maneira que os vehículos pasan practicamente atuados entre dúas altas paredes de terra cheas de remaches e rede metálica que evitan os desprendementos. Unha ponte sobre a Variante comunica as dúas beiras dese monte que foi atravesado polas máquinas. E a partir de aí o vial inicia unha baixada pronunciada que, para os conductores que poidan estar en apuros, incorpora no lado dereito un carril de frenado de emerxencia. Na última parte da Variante aínda se cruzan dous viaductos: o de Almuiña, de 228 metros de longo e cunha altura considerable, sobre a zona do parque forestal de Lourizán; e o de Igrexa, de 140 metros, que sobrevoa un núcleo de vivendas en Mollabao.

Dando a volta para facer o mesmo traxecto en sentido inverso, é ridículo que nada máis entrar na Variante haxa un sinal que limita a velocidade a 100 quilómetros/hora, por máis que a continuación se dispoñen dous carrís de circulación, un para tráfico lento e outro para tráfico rápido, que o máximo ao que poden ir é a 70. Non en van, os condutores circulan razoablemente despacio, para o tipo de vía que é, e mesmo se aprecia unha precaución maior, tratándose dunha infraestrutura que non está desdobrada, na que os vehículos comparten a mesma plataforma de asfalto con a penas unha raia continua dobre polo medio, sen ningunha barreira física que separe os dous sentidos de circulación. Quen non vaia cun certo “medo” por aí, é que non lle ten medo a case nada. E por máis que se reduza o tempo da viaxe, que entre o Pituco e Pontevedra a penas dura catro minutos, hai un ben máis preciado que calquera outra vantaxe: a propia vida.

Inversión millonaria

…Los usuarios ya podrán sacar partido a una obra que, solo en esta segunda fase, ha arañado de las arcas autonómicas más de 37 millones de euros, un importe que despunta en los tiempos de austeridad que corren y al que, además, hay que sumar otro montante similar: los 8 millones de euros que ha absorbido el nudo de Celulosas (cofinanciado por el Ejecutivo gallego y el Ministerio de Fomento) y los cerca de 20 millones que se invirtieron en los 8,6 kilómetros de la primera fase de la variante, que conecta la carretera de Figueirido y la PO-551 en Ardán.

Diario de Pontevedra: “El camino a la playa por fin esquiva el centro de Marín“.

Atención aos comentarios dos lectores da noticia na edición dixital do xornal:

“La variante tenía que ser autovía de 4 carriles con obras para futura ampliación, y no la chapuza de siempre. Hay que pensar a 40 años vista y no a pasado mañana. Pronto pasará como en el corredor del Morrazo: hay accidentes y luego lo resuelven con una chapuza impresentable como la del Morrazo. Solo saben poner parches”.

“Está fatal todo eso, curvas peligrosas, entradas imposibles, cruces que quitan el hipo… A saber quién diseñó semejante chapuzada de conexión”.

Tras casi diez años de obras y veinte de rodeos, la variante entró en funcionamiento con sus tres carriles y un límite de velocidad de 100 km/h que habrá que comprobar qué consecuencias tiene. Algunos de los invitados vislumbraron similitudes con el corredor de O Morrazo.

Faro de Vigo: “Abre la variante de Marín, que reduce a la mitad el tiempo de trayecto entre Pontevedra y O Morrazo“.

La Voz: “La variante de Marín aspira a captar dos millones de coches“.

Aos poucos días de pórse en funcionamento a variante, Radio Pontevedra deu conta da escasa repercusión que estaba tendo este novo itinerario entre os conductores, ata o punto de que persistían os atascos no acceso a Marín dende a autovía. Nunha entrevista a esa emisora, a alcaldesa María Ramallo atribuía a disfunción ao feito de que os conductores non estaban aínda habituados a dispoñer do novo vial, unido a que acababan de comezar as Festas do Carme, polo que moitos usuarios se dirixían ao centro da vila, coa conseguinte conxestión de tráfico.

Pola súa banda, o grupo municipal do BNG segue arrimando a ascua á súa sardiña para retrucar contra unha infraestrutura onde os seus homólogos de Pontevedra -o alcalde Miguel Fernández Lores e o concelleiro de Urbanismo, Cesáreo Mosquera- estaban en primeira fila no momento de apartar as vallas. E aínda que este último se amosou escéptico a respecto da solución aos atascos, todos aplaudiron o día “histórico” que, pola millonada que custou, ben se podería considerar “histérico”. Lamentablemente para Pilar Blanco e Xosé María Vilaboa, non lles tocou botarlle a man ás barreiras que outros apartaron porque teñen as responsabilidades de goberno das que eles carecen neste momento. Xa tiveron a súa cuota de protagonismo cando o anterior bipartito da Xunta inaugurou a obra que o anterior goberno lle deixara servida en bandexa -con todas as súas eivas-, e á que, por certo, non lle puxo nin unha soa pedra máis, deixándoa nun limbo confuso e inútil durante unha lexislatura enteira.

…A chorar, a Cangas. Cando conecten a Variante de Marín co Corredor do Morrazo.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: