Publicado por: MontePituco | 19/08/2011

NA ASEMBLEA DE MONTES (II)

(Artigo precedente: “NA ASEMBLEA DE MONTES (I)

Mañá sábado día 20 ás 00:00 horas conclúe o prazo para a presentación de candidaturas ás eleccións para renovar a xunta rectora da Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de San Xulián de Marín. Na asamblea xeral do pasado 31 de xullo o presidente indicou que a data da votación sería ao día seguinte, domingo 21, ás 20:00 horas. Mal feito: o artigo 54 do capítulo IX sobre os órganos da Comunidade, explica que “a presentación de candidaturas deberá facerse como mínimo en 10 días naturais de antelación á data prevista para a elección” . Por tanto, respectando o prazo de presentación de candidaturas para non perxudicar os intereses de calqueira comuneiro/a que desexara optar aos cargos, a data das eleccións non podería ser o domingo 21, senón o martes 30. Velaquí a proba de que o presidente e os seus compañeiros de directiva descoñecen os estatutos da Comunidade de Montes que dirixen e que aplican as normas ao seu antollo e comenencia. O que nos leva a denunciar o incumprimento doutro punto: o artigo 69 do capítulo XI referido ás responsabilidades dos órganos de goberno, que di: “A xunta da comunidade será responsable ante a asemblea xeral do fiel cumprimento das funcións que lle encomende a Lei de Montes Veciñais en Man Común, así como as sinaladas nestes estatutos e todas aquelas que lle encomende a asemblea xeral…”.

É moi grave o que acontece no funcionamento da Comunidade de Montes de San Xulián. E os que teñen o valor de erguer a voz para protestar, ou cansaron de predicar no deserto, ou morreron.

A asemblea xeral do 31 de xullo comezaba coa lectura da acta da asemblea xeral anterior, do 27 de decembro de 2009. Xa quedou explicado nun artigo anterior o flagrante incumprimento dos estatutos no referente á periodicidade das asembleas xerais, que debe convocarse “unha vez ao ano e sempre dento dos seis meses seguintes á data do peche do exercicio económico” (artigo 50 do capítulo IX sobre os órganos da Comunidade).

Na lectura da acta de 2009 quedou constancia de que o presidente anunciaba a renuncia “por motivos personais”, da secretaria Lidia Recamán, que foi sustituida por Daniel de la Torre, que anteriormente ocupaba o posto de vocal, e que estreou as súas novas funcións nesa mesma asemblea. A acta anterior fora aprobada co voto en contra de Xan Montenegro alegando que non estaba de acordo co xeito de gastar parte do diñeiro da comunidade. O presidente instouno a explicar os motivos, ao que Montenegro non contestou, segundo se recolle na acta de 2009.

Sobre o estado das contas, tamén se referiu no artigo anterior que, segundo esa acta, quedaran aprobadas por maioría con 11 votos en contra. Desde DEFENDE O MONTE PITUCO seguimos sostendo que ese extremo non é certo e que as contas expostas en decembro de 2009 quedaron sen aprobar ao ser maioría os comuneiros que ergueron a man votando en contra, ao que o presidente exclamou ante o público: “Non aprobades as contas? Alá vós!”. A única observación que se fai nese punto é referida á intervención do comuneiro Juan Pérez que, segundo esa acta, “felicita a xunta pola xestión”, ao tempo que formula unha protesta polo gasto realizado en saneamento (fontanería) na casa de montes.

A acta de 2009 continúa relatando que, con respecto ao informe de xestión, o presidente informa sobre a limpeza no Monte Pedralonga, “que está aprobada e empezará na primaveira ou verán do próximo ano”. Que tamén se aprobou unha limpeza de mimosas e xestas en Pardavila. A corta de acacias dende o Lago ata o Monte do Fentán (¿?). O estudo do brote de pino e eucalipto (ou algo así, porque non se entende ben o que le o secretario).

Tamén se refire ao informe sobre o litixio que se mantén con Romero pola ocupación dunha parcela no Monte Pituco, sobre o que “se segue pleiteando”. (E o que queda!, podemos engadir). Outro conflicto (todo son conflictos, con ningún lindante se leva ben esta comunidade de montes) coa Comunidade de Montes de Lourizán “polo cobro dalgunhas fincas que pertencen a San Xulián” no expediente de expropiación forzosa para a construcción do segundo tramo da circunvalación de Marín. Di a acta que “a Comunidade de Lourizán fixo unha tala de eucaliptos que son propiedade de San Xulián, o que foi comunicado á Policía e á Administración, sen obter resposta”.

Deste asunto tan serio non se dá ningunha explicación máis ante a asemblea, nin se conta que varios membros da directiva de San Xulián foron, presuntamente, con nocturnidade, a coller aquela madeira; nin se conta que eses mesmos directivos, presuntamente, tiveron que devolver a madeira da que se apropiaran. A directiva garda silenzo ante cuestións sobre as que queda en evidencia a súa actuación cuestionable.

Máis conflictos: infórmase sobre as reunións mantidas coa Comunidade de Montes de San Tomé de Piñeiro sobre o deslinde entre comunidades “sen chegar a ningún acordo”. E sobre o deslinde que pretende facer a Brilat, a Comunidade de Montes de San Xulián, xunto coa Comunidade de Montes de Salcedo, pretende parar ese procedemento “ao non ser proposto polo Ministerio de Defensa”. Tamén se recolle o comentario do comuneiro Juan Pérez instando a “seguir defendendo o monte comunal”. Velaquí un grande paradoxo, tendo en conta que a Comunidade de Montes de San Xulián, por moitas pancartas que exhibe “en defensa dos nosos montes”, é a principal interesada en desfacerse dunha importante superficie de monte comunal -que segundo os estatutos é “un ben indivisible, inalienable, imprescriptible e inembargable” (artigo 4º das disposicións xerais)- para favorecer a instalación dun polígono industrial. Poderoso cabaleiro é don diñeiro, tendo en conta as palabras do propio vicepresidente: “Prefiro que o monte o leve o polígo, antes que a Brilat o leve pola cara”. Frase mítica que pasará aos anais da historia da desfachatez, da avaricia e da desvergoña.

A unha pregunta de Juan Pérez sobre o PXOM de Marín e o proxecto de instalación do polígono, a acta recolle que o presidente contéstalle que “de momento non se sabe nada”. Parca resposta, vindo ademais dunha persoa que por aquelas datas ostentaba o cargo de concelleiro da Corporación municipal. Pide despois a palabra unha persoa que representa a DEFENDE O MONTE PITUCO “previa exhibición dunha autorización do seu pai” (mentira, da súa nai, que é a comuneira titular) “para falar no seu nome na asemblea”, para pedir a opinión da xunta rectora sobre este tema, ao que se lle responde que ese punto “non está na orde do día” da asemblea e que “o que interesa non son opinións personais, senón que cando chegue o momento pediráselle a súa opinión á asemblea e a xunta actuará segundo o mandato da asemblea”. Curiosa maneira de evadirse, sobre todo cando o presidente -do que se supón que debe ter un criterio ben formado, ao igual que no caso dos demais integrantes da directiva- ten dito que, dende o seu punto de vista, o polígono non ten cabida no monte de San Xulián. Está claro que non hai valentía para inculcar sentido común nun colectivo que, previamente aleccionado, sería capaz de aprobar a instalación dun polígono industrial no Monte Pituco, ou nas dunas de Corrubedo, que para o caso é o mesmo. Para o que “interesa”, ben que se segue o “mandato” da asemblea.

Outro aspecto tratado foi a petición dun representante da comunidade de augas de Fontelagoa para instalar un depósito en terreos do monte comunal, ao que lle responden que “debe aportar os permisos dos organismos competentes para outorgarlle a autorización”.

Abordouse tamén a petición para instalar un circuito de motocross. Contéstanlle o mesmo, que fan falta permisos, argumentando que “se invaden camiños comunais e fincas colindantes de particulares, polo que non se pode dar autorización”.

Xa no apartado de rogos e preguntas, coméntase que o sinal de televisión na parroquia é deficiente, ao que a xunta rectora contesta que “vai mellorar porque se asinou un convenio co Concello de Marín para cambiar a antena existente por outra de maior altura”. Juan Pérez pregunta canto lle aporta a Comunidade de Montes ao bar e por que se despediu a unha camareira. A acta recolle que o presidente responde que “o bar practicamente non custa nada” e que o despido produciuse por “incumprimento de contrato”. Tamén queda fixada para o 24 de xaneiro a reunión informativa sobre o proxecto de instalación do polígono industrial no Monte Pituco.

Ata aquí foi a lectura da acta da asemblea celebrada en decembro de 2009. Só un comuneiro tivo a honestidade de manifestar a súa oposición á aprobación dese documento. Ao final da asemblea, no apartado de rogos e preguntas, argumentaría a súa negativa alegando o que xa quedou exposto unhas liñas máis arriba: que naquela asemblea foran maioría os comuneiros/as que votaran en contra das contas expostas pola xunta rectora. O presidente amparouse no contido da acta e insistiu en que foran aprobadas por maioría con 11 votos en contra, e que a súa expresión de “non aprobades as contas? alá vós!” fora dirixida a estes últimos.

Despois dun longo silencio, o presidente, moi serio, continuou o desenvolvemento da orde do día, co punto adicado ao estado de contas. Antes de comezar a asemblea, a directiva repartira entre os asistentes unhas copias da relación de gastos e ingresos (da que xa se deu conta nun artigo anterior). Unha relación de gastos e ingresos incompleta e chea de ambigüedades, por certo: canto custaron os paneis sinalizadores instalados recentemente no Monte Pornedo prohibindo os verquidos de lixo e a circulación de vehículos motorizados? Na relación de gastos indícase a quen se lle pagaron certas cantidades de diñeiro (Talleres Macenlle 660,80 €; Saneamientos Rosales 1.567,68 €; Manuel Rosales e Hijos 1.318,49 €; Agustín Iglesias 550 €; Ignacio Piñeiro Electricidade 1.331 €; Mafrigopima Manuel Ángel G.P. 9.074,20 €) pero non se especifica por escrito en concepto de que.

E a quen se lle pagaron 3.011,46 € por traballos de fontanería? Cales son as empresas ou razóns sociais que cobran 4.192 € en concepto de xestoría e peritaxe? A que lle chaman “gastos xerais” por valor de 3.583,61 €? Quen son os abogados que perciben da Comunidade de Montes de San Xulián a friolera de 4.145,82 €?

Total, que se o saldo a favor a 30-09-09 era de 22.786,50 € (unha cifra, por certo, da que sospeitamos a súa procedencia, ante as dúbidas de que na reunión de decembro de 2009 as contas que se aprobaron foran as dese mesmo ano), os gastos en 2010 e ata o 26 de xullo de 2011 sumaron 88.381,13 euros, co cal o buraco de número negativos é de -65.594,63 €.

E o presidente adicouse a explicar someramente a que se destinaran os cartos da Comunidade. Comezou polo final, polo que lle interesaba, afirmando que o saldo actual a 26 de xullo de 2011 era de 22.473,90, co cal, a directiva “só gastara a maiores 312,6 €”. E total, explicouse mal, que nin unha simple resta sabe facer, posto que se o saldo en 2011 é de 22.473,90 e o saldo en 2009 era de 22.786,50 €, non só non gastaron máis, senón que “aforraron” 300 e pico euros. Un momento para estes “muchachos”, xa!

E comezaron os lamentos. “Dado que temos tantos pleitos e os abogados nos comen a… vamos, que non traballan gratis, tanto polo tema de Romero, como da Brilat e todo iso” (si, si, e todo “iso”). E segue, arremetendo agora contra os bancos, “que tampouco traballan gratis e chupan para eles o que queren” (que opinarán disto os seus amigos banqueiros?). Que a Facenda pagáronlle en catro prazos unha cantidade que ascende a 2.233,73 €. A Fenosa foron parar 5.559,80 € (xa se podía facer a comunidade de montes accionista da compañía eléctrica) polo gasto da casa de montes e do campo de fútbol. En canto aos gastos da casa de cultura, explicou: “Non é que sexan os gastos da casa de cultura, senón actividades culturales que se fixeron, grupos que se trouxeron aquí e subvencións a fentos de froumas” (en alusión aos grupos folclóricos da parroquia).

E chegou o turno dun asunto delicado: os seguros sociais das tres camareiras que atenden o bar, “que dá para pagarlle o soldo á xente que está traballando”, polo que o pago dos seguros sociais “está saíndo da comunidade de montes”, que ascendeu a 7.719,59 €. Pero imos ver, na acta da asemblea de 2009, o presidente da Comunidade de Montes dixo que o bar “PRÁCTICAMENTE NON CUSTABA NADA”. En que quedamos?

“A partir de agora hai que sopesar se é favorable ou sostible seguirlle pagando os seguros á xente que traballa, ou sacar o bar a subasta”, dixo o presidente, que avisou que diso tería que ocuparse a próxima directiva da Comunidade de Montes.

Como dixo seguidamente Lucinda Montenegro, “o bar da perdas”. Ao que o presidente dixo, “non, o bar non dá perdas”. Surrealista, non? Por un lado di que os ingresos só cobren as nóminas das tres traballadoras e que as seguridades sociais teñen que saír das arcas da comunidade, e por riba desminte que o bar non sexa rendible. Definitivamente, a este presidente dánselle fatal as matemáticas. Lucinda Montenegro opina que convén pechar o bar porque “o que menos quere unha casa de cultura é un bar”. E o presidente retruca que na casa de Montes de San Tomé “non hai bar ningún pero que ten uns gastos xerais de 2.300 euros ao mes”. E iso que ten que ver? Lucinda non parece estar de acordo co seu razoamento, ao que o presidente dille, nun ton un tanto arisco e tallante, como se non se lle puidera levar a contraria: “Lucinda, non vou discutir contigo!”.

A Talleres Macenlle dixo que se lle pagaron as reparacións que se realizaron no campo de fútbol, onde apareceron reventadas as portas. O gasto dos peritos atribuiuno ao litixio pola parcela que se lle reclama a Romero. Outro gasto importante de 29.936,80 € a Garural, da que dixo que é “unha empresa, ou unha xestión que fai con nós mentres os cartos da Xunta non viñan, eles prestaban os cartos á comunidade sin ningún interés, para traballos no monte”. Que traballos no monte, se non explica cales foron? A Manuel Rosales pagáronselle uns tubos, area e cemento “para camiños que se fixeron”, segundo o presidente. Onde? Os pagos a Saneamientos Rosales corresponden a unha débeda pola plaqueta da casa de montes. E os gastos de fontanería explicou que foron tres facturas debidas a “chantaxes que viñeron facer na auga, reventando tuberías”.

E por fin, despois de relatar tantos gastos, pasou ao apartado de ingresos: pola venta de madeira a comunidade de montes ingresou 14.601 € que se lle venderon a Vitorio. Aí empezou a explicar a súa retórica: que se a primeira subasta fora duns 6.000 €, pero que chamaran a varios madeireiros e foran subindo e subindo o prezo, ata que un deles ofreceu 12.000 e pico euros, polo que entón pedíronlle 14.000 ao Vitorio pola madeira “que se non, lévancha”. Nese punto ao presidente case lle había que poñer babeiro de tanta fachenda que gastaba: “Isto para que vos enteredes, eh, eu non estou mentindo”, dixo o presidente, agardando acaso que lle foramos colgar unha medalla ao pescozo ou que foramos poñerlle o seu nome a unha pista forestal en sinal de agradecemento polo seu inestimable traballo como negociante. “Gañámoslle 8.000 €”, engadiu, como se non quedara suficientemente claro.

Un ingreso de Mapfre por 2.165,21 € debeuse a que cargaran un recibo dúas veces, polo que tamén lle debemos ao presidente que sexa tan espilido na supervisión das contas. Por agradecer, ata lle temos que agradecer que o banco nos devolvera 39 € polo cobro dunha comisión. La pela es la pela!

E logo empezou a relatar os miles de euros que ingresara a Xunta. Bendita Xunta, porque grazas a ela a comunidade de montes de San Xulián recibiu máis de 51.000 euros. Incrible, pero certo. Unha comunidade de montes que, o que menos fai é vivir da xestión forestal dos seus terreos, e que lle debe o 70% dos seus ingresos á ESPECULACIÓN. Porque a Administración autonómica depositou na conta corrente da Comunidade de Montes 43.349 € en concepto de expropiacións por tres fincas que foron ocupadas polas obras da variante de Marín, ao que se sumou unha subvención de 1.500 euros para a loita contra incendios (que se gastaron nunha pista “alá arriba”, aínda que o monte está cheo de broza), máis outros 6.954 € por garantía agraria para a plantación de castaños “alá, subindo para arriba” (e dálle, onde raios é iso? non pode ir a unha asemblea con información máis concreta?!). Total, para que as ovellas “a comeran en dous días”, dixo o presidente. E así nos vai o país, coa Xunta tirando 7.000 euros nunha reforestación que acaba sendo pasto do gando ceibe porque a comunidade de montes non adopta medidas para evitar que ese investimento sexa en balde.

E o mellor (máis medallas para o señor presidente!): “Faltan 86 millóns de pesetas aínda por cobrar pola comunidade, estea quen estea”. Borracheira de millóns. Que mellor xeito de facer campaña ao seu favor. Mágoa que aquí non actúe a lei electoral, porque inflaríase a impugnacións. Pero como hai que ter en conta os intereses de demora deses 86 millóns das antigas pesetas dende o ano 2002, aínda hai que “sumar máis”, engadiu triunfante o presidente.

Total, que segundo Francisco Casal, entre decembro de 2009 e xullo de 2011, “practicamente estamos a pre e temos un saldo case igual ao que tiñamos en 2009, MÁIS O QUE FALTA POR COBRAR”, dixo con énfase.

“Entendido?”, preguntou. Ninguén dixo nada. Igual agardaba unha ovación, gritos de ghuapo ou fenómeno… Pero ninguén abriu a boca. “Aprobamos as contas?”, volveu preguntar. E, coma sempre, repetiuse a mesma escena surrealista de asembleas anteriores. Non existe un método serio de votación. Non se sabía cantos comuneiros entre os asistentes tiñan dereito a votar porque na sala había varias persoas do mesmo núcleo familiar, dos cales só pode ostentar a representación. Non se seguiu ningún listado, nin se fixo a votación a man alzada. Unha total indefinición. Se as contas se aprobaron, foi por falta de oposición aparente, porque nin mans a favor, nin mans en contra, nin mans en sinal de abstención. Que lexitimidade ten esta votación?

Como dixo un dos asistentes, “hai 400 comuneiros e aquí estamos 10”, ao que o presidente contestou “bueno, os que hai”, poñendo como exemplo que tamén en San Tomé hai 400 comuneiros “e van 20 ás asembleas”. Este comuneiro, a pesar das moitas vaguedades que dixo nas súas intervencións, dixo unha verdade: “hai que entrar con carnet de comuneiro, cada un da súa casa”. Abofé, é unha das reivindicacións que se veñen plantexando dende hai tempo: que se regule a participación nas asembleas. “Non entrar 7 ou 8 para aprobar as contas”, concluiu. O presidente zanxou o debate afirmando que hai 532 comuneiros censados en San Xulián, pero que “se te vas aos estatutos, ao fallar tres asembleas non quedamos nin 80”. Que ben sabe apelar aos estatutos cando convén!

E seguiu a teima deste comuneiro, que tamén turrou en contra do bar, alegando que “se non dá, cérrase e punto! Ou só é para vender o viño dos presidentes?“. Houbo certo asombro na sala ante a acusación que se acababa de formular, aínda que posiblemente ao referirse aos presidentes, este comuneiro se refería en realidade á directiva da xunta de montes en conxunto. “Ningún viño teño eu aquí”, dixo Francisco Casal quitándolle ferro ao comentario.

E o debate volveuse embarullar por uns momentos, ata que o presidente dixo: “Veña, informe de gestión!”. E aí quedou a cousa, pelillos a la mar. Supoñemos que as contas de 2010 foron aprobadas, porque así llo indicou cun aceno o presidente ao secretario para que o recollera na acta. Pero votación formal, a falta de voces en contra, non houbo, para nada.

Como vai haber voces discrepantes, cando boa parte dos comuneiros que estaban na asemblea son “cautivos” da xunta directiva? Un dos puntos que se volveu abordar no informe de xestión tratado no seguinte apartado da orde do día foi o sempiterno litixio contra Romero pola problemática parcela do Monte Pituco. O presidente dixo que a xunta rectora da Comunidade está “a morte” con ese pleito. Por iso os veciños da zona implicados nesta causa “dependen”, literalmente, do apoio económico da comunidade para continuar coa batalla xudicial. Por iso a masa crítica é inexistente, está amordazada, é debedora do camiño que marque a Comunidade de montes.

A diferenza súa, aínda que compartindo con eles o desexo de que os tribunais fallen a favor dos veciños e se decrete que a parcela presuntamente usurpada é de titularidade comunal, a asociación DEFENDE O MONTE PITUCO é independente, non lle debe favores á Comunidade de Montes, non é cómplice da súa falta de transparencia, non cala a boca á hora de criticar o criticable, nin mira para outro lado mentres a xunta rectora actúa de forma reprobable. Somos libres. Somos responsables. Somos conscientes. E loitadores. POLÍGONO, NON!


Responses

  1. […] -Na asemblea de montes (II) (19 de agosto de 2011) […]


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

A %d blogueros les gusta esto: