Publicado por: MontePituco | 02/11/2010

ESPÍRITO E MEMORIA VIVA

Aprendéstesnos a dicir fento, toxo, moucho, pegha, raposo, reghato, outeiro. Coñeciades estes montes coma a palma da man. Botastes o gando a pacer onde verdecía a herba, recollestes nel a leña coa que quentastes os nosos fogares e o estrume para as cortes, bebestes dos seus mananciais.

Nestes montes namorastes, nestes montes están as vosas pegadas e a suor do voso traballo, nestes montes está o eco das vosas voces. E aínda que xa non estades fisicamente connosco, a vosa memoria é o combustible inesgotable que nos impulsa a defender este legado insustituible que nos deixastes.

Non imos ceder. O voso espírito está vivo en cada floriña ventureira, en cada poza de auga, en cada pedra, en cada árbore. Alá onde se pouse a vista está a paisaxe que os vosos ollos admiraron por anos e anos. E así debe seguir sendo.

Dende o Alén, o voso alento empúrranos, dános valor e razóns. Vós non vos venderiades, vós loitariades, vós non vos conformariades nin vos dariades por vencidos. “Turrade, rapases…”. Dádenos folgos, almiñas benditas. Vinde canda nós sempre e guiainos nesta selva de intereses, falsidades e hipocresías. Confortainos coa vosa beizón.

Amén.


Responses

  1. […] tamén o artigo ESPÍRITO E MEMORIA VIVA, do 2 de novembro de 2010). Like this:LikeBe the first to like this […]


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: