Publicado por: MontePituco | 22/09/2014

SALCEDO E LOURIZÁN INVESTIRÁN NO PROXECTO 7CAMIÑOS

Faro de Vigo, 21 de setembro de 2014.

Salcedo aprueba su primer plan de inversiones para el monte comunal con el canon abonado por Defensa

Recuperan 173 hectáreas de terreno forestal y destinan 76.500 euros a restaurar 20 hectáreas de los montes de San Martiño

F.M. | Pontevedra, 21.09.2014

…Se destinan además 6.000 euros al proyecto del Espacio Natural y Arqueológico de Sete Camiños, en el que también participa la Comunidad de Lourizán…En una asamblea que ayer reunió a 120 comuneros, se aprobó la recuperación de un total de 173 hectáreas de monte comunal usurpado o perdido por abandono, además de algunas actuaciones en convenio con el Concello de Pontevedra, como el centro social de la parroquia, el parque infantil, la excavación del Castro das Croas y el proyecto “Salcedo no Tempo” para divulgar la historia de la parroquia.

Los vecinos dieron el visto bueno a la memoria técnica de deslinde de todas las parcelas comunales, en cumplimiento de la nueva ley, así como a la elaboración de un documental sobre la recuperación, restauración y mantenimiento del patrimonio forestal, arqueológico, etnográfico y cultural de la parroquia, que se denominará “Salcedo con bo rumbo”, y que pretende hacer un seguimiento de todas las actuaciones que se han emprendido en la recuperación del patrimonio parroquial.

Diario, 21 de setembro de 2014.

 

Ao longo desta semana as comunidades de montes de Salcedo e de Lourizán van definir sobre o terreo a localización dos postes sinalizadores que se instalarán en cadanseus montes para marcar os elementos de interese que conforman o proxecto do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños. Un proxecto que -na parte de Salcedo e Lourizán- vai deixar de ser unha idea, unha proposta, ou mesmo un soño, para converterse nunha REALIDADE. Noraboa pois aos comuneiros de Salcedo e de Lourizán por esta aposta decidida a prol da conservación do patrimonio, da súa divulgación e posta en valor, para orgullo de ámbalas parroquias e para disfrute de toda a cidadanía.

Pero o proxecto do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños ten unha terceira pata: os bens situados no ámbito territorial da Comunidade de Montes de San Xulián de Marín.

En datas próximas, os directivos das Comunidades de Montes de Salcedo e de Lourizán van contactar cos comuneiros de San Xulián para invitalos a ser partícipes do proxecto de sinalización dos petroglifos, mámoas e puntos de interese etnográfico (antigas canteiras, pías, pedras singulares) que forman parte deste Espazo. O que resposte a directiva de San Xulián é unha incógnita. Ou non, tendo en conta que con anterioridade en San Xulián nunca deron mostras de estar a favor da creación desta área natural e arqueolóxoca.

A Comunidade de Montes de San Xulián está ante unha oportunidade histórica. Ten ao seu alcance a posibilidade de demostrar o que algún dos seus responsables ten proclamado recentemente: “sorprender”.

Ogallá esa “sorpresa” non quede nun amargo amago. Que non se conformen con entender por “sorpresa” o mero feito de asinar un papel de constitución dunha Fundación con outras tres comunidades de montes comprometéndose a velar pola conservación da lagoa de Castiñeiras. Porque iso non é unha sorpresa; era a crónica dunha rúbrica anunciada en resposta á presión dun amplo sector da sociedade, preocupado polo deterioro galopante dun espazo natural que antano foi o parque de lecer de toda a bisbarra.

A auténtica sorpresa, a que merecería o recoñecemento e o aplauso desta Asociación, sería que a Comunidade de Montes de San Xulián decida subir ao tren das súas homólogas de Salcedo e Lourizán para non ser os únicos en quedar á marxe dunha iniciativa beneficiosa, socialmente ben considerada, positiva dende o punto de vista cultural, turístico e mesmo económico.

Sería inxustificable que, dunha banda, se asinaran alianzas coas comunidades de montes de San Tomé, Vilaboa e Santa Cristina de Cobres para recuperar o contorno de Castiñeiras; e por outro lado desprezaran a proposta das comunidades de Lourizán e Salcedo de recuperar o patrimonio da zona. Por que unhas si e outras non?

Se o argumento fose que supostamente lle corresponde á Xunta velar pola conservación e protección do patrimonio arqueolóxico, acaso non ten a mesma obriga o Goberno autonómico de ocuparse na mesma medida do mantemento da lagoa de Castiñeiras, habendo un convenio de cesión polo medio entre o Goberno galego e as comunidades de San Xulián, San Tomé, Santa Cristina de Cobres e Vilaboa? Por tanto, ese argumento non vale.

Está ademais o compromiso adquirido pola alcaldesa de Marín de mediar coa Comunidade de Montes de San Xulián para que esta destine unha parte -irrisoria, tendo en conta os 33.000 euros que ingresarán anualmente grazas ao canon da Brilat- dos seus recursos á mellora do patrimonio arqueolóxico que, como recoñeceu a propia María Ramallo, “haino que conservar”, independentemente de que o Monte Pituco fose clasificado como solo industrial no PXOM. Con ou sen polígono, os gravados rupestres e as mámoas están protexidos e blindados pola Lei de Patrimonio de Galicia. Sobrevivirannos a todos, aos pro-polígono e aos pro-monte, aos anti-monte e aos anti-polígono.

Se a Comunidade de Montes de San Xulián rexeita a oferta dos comuneiros de Salcedo e Lourizán estará consumando unha vinganza contra quen defende o proxecto dos Sete Camiños como alternativa máis viable e recomentable á desfeita irreparable que se perpetraría coa construcción dun polígono neste Espazo Natural dos Montes do Morrazo. Estaría dándolle as costas á veciñanza, cada vez máis numerosa e máis concienciada -moito queda aínda por facer neste eido!- sobre o carácter puxante desta riqueza patrimonial: unhas 80 persoas demostrárono o pasado mes de agosto nunha andaina polo ámbito xeográfico do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.

Unha desas persoas é veciña da parroquia de San Xulián, do lugar dos Bravos, e ronda tal vez os 80 anos. Despedíase nestes termos ao remate daquel roteiro: “Marcho contenta coma unha meniña, que ilusión me fixo coñecer todo isto. De Marín d’Arriba de toda a vida e indo ao monte desde rapaza, e non sabía todo o que aquí hai…”

Unha vez máis, coñecer para protexer.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: