No Ano Internacional da Auga, imos defender os mananciais naturais existentes no subsolo do Monte Pituco. Acuíferos que lle dán de beber a cotío á veciñanza da contorna, que regan as veigas próximas. Regatos nos que habitan especies animais e vexetais únicas no mundo. A instalación dun polígono, co momento de terras que obrigaría a facer, e o efecto tan agresivo das obras, faría que inevitablemente se perda toda a riqueza hidrolóxica.
Que os responsables do Goberno promovan unha intervención arqueolóxica no Pornedo, nos Sete Camiños e no Piñeiral de Caeiro para recuperar e poñer en valor este patrimonio histórico que está abandonado. Pola creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños.

Que o monte non se use para botar lixo, nin restos de obra, nin materiais contaminantes. Respecto para o entorno natural.
Que non ‘castiguen’ os cabalos con artiluxios que dificultan a súa mobilidade. Non máis pexas, nin trancas, nin cordas nas súas extremidades.
Que se respecte a fauna autóctona, que non se consinta o deterioro dos regatos naturais nos que habitan especies protexidas como a saramaganta rabilonga.
Pola erradicación das especies invasoras, especialmente a herba da pampa, que ocupa cada vez máis terreo.

Que os responsables de velar polo monte cumpran o seu cometido con honestidade, que non actúen como axentes especuladores, que non sexan os primeiros en ‘vender’ o patrimonio de toda a veciñanza, que defendan o monte común.
Para que se estude e se valoren os gravados de Pepito Meijón. O seu peculiar legado tamén é cultura.
Que o Monte Pituco se encha de visitantes que vaian admirar o seu patrimonio cultural, os seus espazos naturais. Pasos e voces, si. Formigón e asfalto, non.
Que sigamos gozando cada día dun solpor diferente, respirando aire puro.
…E un desexo de propina…




Deixar un comentario