Publicado por: MontePituco | 10/10/2011

…NO MONTE, NON!

Unha lata de refresco, o envoltorio de plástico dunhas galletas, unha cabicha, un pano de papel, un chicle masticado… son elementos que un paseante pode deixar ao seu paso polo monte, unhas veces por descoido, ás máis das veces por mala educación. Peor é tratar o monte coma un vertedoiro e molestarse en carretar onda el toda clase de refugallos que nos sobran, por non depositalos no lugar adecuado: restos de obra, residuos de poda, materiais compostos, mobles vellos de madeira ou enseres metálicos… Estas accións incívicas están penadas con sancións cuantiosas e a cidadanía debería concienciarse da importancia de denunciar estas actitudes.

Benvidos sexan os paseantes a pé ou a cabalo, os deportistas, os veciños e veciñas que acuden ao monte para realizar traballos de aproveitamento silvícola. Pero sexamos respectuosos co medio ambiente: non custa nada depositar o lixo que xeramos nunha bolsa á parte que se deposite no contenedor máis cercano.

O papel -celulosa- que queda tirado sobre a terra tarda aproximadamente un ano en degradarse. Ata 2 anos fan falta para que se descompoña unha cabicha con filtro. A mestura de gomas de resinas naturais, sintéticas, azúcares e colorantes das que se compón un chicle poden botar 5 anos en proceso de desaparición. No caso dunha lata, ese proceso demórase ata 10 anos porque a acción da natureza necesita moita humidade e moita auga para cubrila de óxido. 30 anos é o que tarda en degradarse un bote de aerosol, a tapa dunha botella ou un envase de tetra-brik. No caso das bolsas de plástico, non hai ser humano capaz de sobrevivir o tempo que perdura unha bolsa de plástico: ata 150 anos. Moito menos as botellas de plástico, que poden botar ata 1.000 anos. Por non mencionar as pilas, que non se degradan, ou as botellas de vidro; caso máis flagrante aínda, posto que o cristal é totalmente reciclable.

Por tanto, non hai excusa para botarlle unha man ao noso medio natural. Non consintamos que os arqueólogos do futuro lonxano atopen restos nosos dos que non esteamos orgullosos de deixar rastro.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: