Publicado por: MontePituco | 16/06/2011

OUTRO SOLPOR, OUTRA PERSPECTIVA

Acorado e roibo

durmíase o día,

coa testa deitada

no colo da ría.

As campás beatas

no ceo bulían

rezando rosarios

á Virxen María.

Bogando nas nubens

cara ao ceo ían

envoltas nos ouros

do sol que morría.

Pol-o mar as velas

eran folerpiñas,

que da lúa aberta

nas ágoas caíran.

Da veira do río

chegaban cantigas

choutando nas leiras

molladas de risas.

Preto do hourizonte,

estrelas obrizas

frotaban os ollos

tirando perguiza.

E bicando os lonxes

as foulas ispidas

o alén nevaban

de limpas surrisas.

Un outo aturuxo

voando fuxía.

E os bosques lonxanos

noite revertían.

 

“Sol-por” (Proel, 1927)

LUÍS AMADO CARBALLO

(Pontevedra, 1901-1927)


Responses

  1. A ver si un dia atreveste a escribir unha poesía túa…

    • …Pois xa teño posto algunha.
      En calquera caso, os versos que penduro son unha mostra de admiración polos poetas clásicos e contemporáneos. E unha aposta pola boa maridaxe que fan natureza e literatura.

  2. onde hai unha tua ?

    • …Ui, están por aí, amig@, por aí…
      Ciscados entre os máis de 400 artigos que suma xa o tinglado este.

  3. Apuesto a que dos de los versos Made in Monte-Pituco, son los dedicados a sus dos progenitores en sus respectivas conmemoraciones. De una sensibilidad exquisita.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: