Publicado por: MontePituco | 22/06/2010

O MURO DAS CONCENTRACIÓNS (II)

Nestes termos se expresou o presidente da Comunidade de Montes de San Xulián, Francisco Casal, a respecto da evolución desta liorta:

…Houbo unha vista oral onde aos nosos comuneros non os deixaron declarar a xuiza e á parte del deixaron declarar os que levaba. Entonces a xuiza non se quixo meter en follóns, dixo que como tiña licencia municipal e tal, que el podía facer a obra. Presentámoslle tamén unha cousa ao aiuntamento pedindo que paralizase a obra, o aiuntamento dixo que non lle importa de que sea o terreno, que a licencia de obra estaba dada e xuridicamente non había forma de parar. Recurrimos a Pontevedra, Pontevedra non quixo saber nada, dixo que o que resolveu Marín estaba ben. El pode continuar a obra, pero eso non significa que el sea dueño do terreno. Ahora nós pericialmente temos que buscar deslindes, todos os documentos dos antiguos que lle venderon ese solar que está aí, no cual xa temos boas esperanzas de que efectivamente o terreno que está ocupando ahora mismo é comunal. Entonces nós vamos seguir, pericitando (¿?) primeiro e despois coa avogada ante a Xusticia, e reclamando a propiedade do terreno.

Observación: E non tería sido máis operativo e razoable emprender accións legais presentando dende o principio toda a documentación habida e por haber? Non se albergarían mellores expectativas de éxito acudindo ante a autoridade xudicial con probas incuestionables dos argumentos que defende a Comunidade de Montes? Acaso pretendía a xunta rectora levar a razón baseándose unicamente na súa palabra contra a da parte contraria? Non se terían así, posiblemente, evitado os extremos de acadar o actual nivel de cabreo e crispación no que se atopa a veciñanza, os cuantiosos gastos que se van derivar de todo o asesoramento legal e os trámites burocráticos? Pois non sería de estrañar que sexa só a través da colaboración dos comuneiros a maneira de localizar toda esa documentación histórica, porque o que está en mans dos directivos debe ser ben pouco. Baste lembrar que na última asemblea xeral a finais do 2009, recoñeceron publicamente que carecían de papeis de certa importancia que se atopaban en poder, segundo insinuaron, dalgún ex-directivo da Comunidade. En fin, un cúmulo de irresponsabilidade e poucas luces.

O movemento veciñal de aquí é fundamental porque sempre está en contacto con nós. Foron os primeiros que nos avisaron, tamén, deste tema.

E a cando se remonta este conflicto?

Esto foi en febreiro do ano pasado. E ahora, en abril deste ano o segundo recurso que veu en Pontevedra saleu dándolle a el o permiso de que podía continuar a obra.

E cal será o próximo paso da Comunidade de Montes?

O significado do interdicto é para pararlle a obra. Eso non ten recurso posible, ahora o que hai é outro pleito para intentar demostrar nós que o terreno é comunal.

E intervén unha veciña con máis información sobre as orixes na titularidade do terreno:

El primer propietario fue Felisa Veiga Fernández. Eran 2.970 (metros) y ya cogiera a 3.500. Un papel del Gobierno Civil, porque este terreno había sido denunciado en conforme estaba por explotación forestal. Esto fue en el año 46 y en el año 55 volvió a ser denunciado otra vez, y ya habían cogido a estos metros que pone este señor, el que le vendió ella, Manuel González Touriño, y ya cogió de 3.500 a 5.000 metros, de repente. Lo que pasa, que nadie le paró los pies. Pero como no tenía títulos legítimos, ella cogió y declaró eso con el antiguo propietario. Pero el primer propietario tenía 2.970 y ya había cogido hasta 3.500 y después se cogió hasta 5.000, que es lo que ella declaró. Que declaró en el Registro de la Propiedad 8 ferrados 5.000 metros. Pero cualquier persona que fue a la escuela multiplica 8 ferrados por 12 cuncas y por 42 metros coma 87 centímetros y son 4.115 metros. A ver cómo un señor que trabaja en el Registro de la Propiedad, que no fue a la escuela, declaró 5.000 metros que son 8 ferrados. Y cualquier persona, un niño con un teléfono móvil, se pone a multiplicar y son 4.115, aún robando. Y hay papeles notariales que pueden demostrar esto, y fotos, y vecinos.

E estando así as cousas, o propósito da Comunidade de Montes é alternar as concentracións veciñais, cada sábado, ante a propiedade reclamada e ante o Concello de Marín. A Policía Nacional e a Policía Local, das cales había senllas dotacións na primeira protesta, xa teñen en que ocuparse os fins de semana ata que este sarillo cese. Que non será pronto.


Responses

  1. […] -O muro das concentracións (xuño 2010) […]


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: