Publicado por: MontePituco | 29/03/2010

TAMÉN EN SEMANA SANTA

 

Non á ruina do monte comunal”. A respecto do proxecto para instalar calquera dotación industrial no Monte Pornedo (Pituco), ese é o posicionamento claro e rotundo da parroquia de San Xulián de Marín, plasmada a través do seu párroco, D. Jorge Gómez, no seu boletín informativo deste mes de marzo. Posto que estamos en Semana Santa, non está de máis facer unha reflexión en clave espiritual sobre a importancia do equilibrio entre natureza e humanidade.

O teólogo brasileiro Leonardo Boff, un dos fundadores da Teoloxía da Liberación, deu unha conferencia titulada “A ecoloxía como novo espazo do sagrado”, na que apuntaba:

“…Unha comprensión de Deus sen o mundo levounos a un mundo sen Deus; esa foi a constatación do Vaticano II e que nos compromete a nós, cristiáns. Así enténdese a Deus como forza, enerxía; relación de vida, de conciencia, que se reflicte no universo enteiro e fundamentalmente en nós, humanos, que somos ese nó de relacións, e na sociedade como conxunto de relacións dos actores, das persoas, das súas institucións. Redescóbrese a Deus nesa complexa inmensidade de lazos que nos une de tal xeito que a hormiga da rúa ten que ver coa galaxia máis distante, que o pensamento que pasa pola miña mente ten que ver coa materia e cos elementos básicos da realidade, porque todos constituimos un gran sistema. E Deus é o denominador común, o fío que todo o amarra, que todo o une, que todo o unifica, que fai mesmo que o caos sexa xenerativo e cree cada vez máis complexidade, máis brillo, máis beleza no universo…”.

Por eso ímonos encomendar a San Francisco de Asís, o patrón da ecoloxía, como o proclamou Xoán Pablo II en 1979. “San Francisco de Asís ofrécelles aos cristiáns o exemplo dun respecto auténtico e pleno pola integridade da creación”, dixo o pontífice na súa mensaxe con motivo da Xornada Mundial da Paz, en xaneiro de 1990. No seu Cántico das Criaturas (1225), os crentes teñen unha sentida loubanza do medio ambiente.

“…Loubado sexas, Señor, en todas as túas criaturas,

especialmente no irmán sol,

por quen nos das o día e nos iluminas.

E é fermoso e radiante con gran esplendor,

de ti, Altísimo, leva significación.

Loubado sexas, Señor,

pola irmá lúa e as estrelas,

no ceo formáchelas claras e preciosas e belas.

Loubado sexas, Señor, polo irmán vento

e polo aire e a nube e o ceo sereno e todo tempo,

por todos eles ás túas criaturas das sustento.

Loubado sexas, Señor, polo irmán lume,

polo cal iluminas a noite,

e é fermoso e alegre e vigoroso e forte.

Loubado sexas, Señor, pola irmá nosa nai terra,

a cal nos sostén e goberna

e produce diversos froitos de coloridas flores e herbas…”

Grazas á parroquia de San Xulián por velar, dende a súa posición, a prol da conservación do monte, da natureza e da paisaxe da que, durante tantos años, veñen gozando os seus fregueses.


Responses

  1. […] TAMÉN EN SEMANA SANTA […]


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: