
Coa inestimable axuda duns compañeiros do Courel, onde tamén se dá esta planta, soubemos que no Monte Pituco medra o fento real, ou dentabrú (Osmunda regalis). Trátase dunha especie propia de medios húmidos como beiras de regatos e ríos, en latitudes de non máis de 1.000 metros. A “Guía das Plantas de Galicia” de Xosé Ramón García sinala que o fento real ou dentabrú utilízase en medicina natural como astrinxente, diurético e tratamento contra o raquitismo.
É unha sorte que a flora do Monte Pituco sexa tan variada e valiosa en propiedades beneficiosas para a saúde. Ogallá sexamos capaces de conservar o fento real; sen dúbida, procede recomendar o seu consumo -en infusión ou ensalada- aos partidarios do polígono industrial. Tal vez así consigan mitigar o raquitismo mental que os aqueixa para defender un proxecto indefendible, unicamente xustificado pola avaricia especulativa e a falta de sensibilidade co patrimonio natural e cultural.
Moléstalles a presenza de elementos que PRESTIXIAN o monte: a saramaganta rabilonga que figura no catálogo de especies endémicas ameazadas, o fento ‘Dryopteris guanchica’ que tamén se atopa en situación de vulnerabilidade, os petroglifos por cuxa antigüidade e valor foron recoñecidos pola Administración cun grao de protección legal inquebrantable, as mámoas que evidencian que o Pituco tamén é un referente do megalitismo en Galicia.
A Comunidade de Montes, o Concello de Marín e a Xunta atoparanse de fronte con DEFENDE O MONTE PITUCO se pretenden facer que prospere a instalación dun polígono industrial neste espazo. Ao contrario do que poidan crer os seus (ir)responsables, unha parte importante da sociedade marinense aprecia estas cualidades e non permitirá que o Pituco sucumba inxustamente baixo o formigón e o asfalto.



Deixar un comentario