Publicado por: MontePituco | 15/07/2011

CARMES E CARMELOS, MARIÑEIRAS E MARIÑEIROS

OLAS SALGADAS

Na mar, olas salgadas, cabeleiras

verdenevadas, ledas como vidro

liso, suave e frío, ou vento duro.

Cobras de lentos lombos, olas, ondas

cada a tódal-as praias. Escaleiras

de lúa en carriola, rebrilando.

Lirios sin sangre xa nin doce aquel.

Lúas novas en bercios, lavas de ouro

dun sol inda doncel, garrido e forte

coma o dos vellos poe,as do Helesponto.

Velahí tedes a mar, a mar primeira,

navegada de noites e de ventos,

sin naufraxios nin ledos argonautas,

terrible de inocencia, forte e bela.

En doces brazos de auga adormecida,

a terra, sin ninguén, leda e vizosa,

nun silencio de espacios infinitos

e un revóo sotil de abelaíñas.

AQUILINO IGLESIA ALVARIÑO: “Cómaros verdes”


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

A %d blogueros les gusta esto: